Adhyaya 18

Verse 1

रुद्र उवाच । शृणु स्कन्द महाप्राज्ञ ह्यद्भुतं यत्कृतं मया । धर्मारण्ये महादुष्टो दैत्यः कर्णाटकाभिधः

ຣຸດຣາກ່າວວ່າ: ໂອ ສະກັນດະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຈົ່ງຟັງ—ການກະທຳອັນນ່າອັດສະຈັນທີ່ຂ້າໄດ້ກະທຳ. ໃນທຳມາຣັນຍະ ມີອະສູຣະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ຊື່ ກັນນາຕະກະ

Verse 2

निभृतं हि समागत्य दंपत्योर्विघ्नमाचरत् । तं दृष्ट्वा तद्भयाल्लोकः प्रदुद्राव निरन्तरम्

ລາວຍ່າງມາຢ່າງລັບໆ ແລ້ວກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກແກ່ຄູ່ຜົວເມຍ. ເມື່ອເຫັນລາວ ຜູ້ຄົນກໍຢ້ານກົວ ແລະຫນີໄປບໍ່ຢຸດຢັ້ງ.

Verse 3

त्यक्त्वा स्थानं गताः सर्वे वणिजो वाडवादयः । मातंगीरूपमास्थाय श्रीमात्रा त्वनया सुत

ທຸກຄົນລະຖິ່ນຖານ ພໍ່ຄ້າແລະຜູ້ອື່ນໆ ກໍຈາກໄປ. ແລ້ວພຣະສີມາຕາ ໂອ ລູກເອີຍ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນພຣະແມ່ມາຕັງກີ ໂດຍອຸບາຍນີ້.

Verse 4

हतः कर्णाटको नाम राक्षसो द्विजघातकः । तदा सर्वेऽपि वै विप्रा हृष्टास्ते तेन कर्मणा

ຣາກສະສະຊື່ ກັນນາຕະກະ ຜູ້ຂ້າດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ຖືກສັງຫານ. ເມື່ອນັ້ນ ພຣາຫມັນທັງປວງກໍຊື່ນບານຕໍ່ກຳນັ້ນ.

Verse 5

स्तुवंति पूजयंति स्म वणिजो भक्तितत्पराः । वर्षेवर्षे प्रकुर्वंति श्रीमातापूजनं शुभम्

ພໍ່ຄ້າຜູ້ໝັ້ນໃນພັກຕິ ໄດ້ສັນລະເສີນ ແລະບູຊາພຣະນາງ. ປີແລ້ວປີເລົ່າ ພວກເຂົາກະທຳພິທີບູຊາພຣະສີມາຕາອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 6

शुभकार्येषु सर्वेषु प्रथमं पूजयेत्तु ताम् । न स विघ्नं प्रपश्येत तदाप्रभृति पुत्रक

ໃນກິດອັນເປັນມົງຄຸນທັງປວງ ຄວນບູຊາພຣະນາງກ່ອນເປັນອັນດັບທຳອິດ. ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ໂອ ລູກເອີຍ ລາວຈະບໍ່ປະສົບອຸປະສັກ.

Verse 7

युधिष्ठिर उवाच । कोऽसौ दुष्टो महादैत्यः कस्मिन्वंशे समुद्भवः । किं किं तेन कृतं तात सर्वंं कथय सुव्रत

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ມະຫາໄດຕະຍະຜູ້ຊົ່ວນັ້ນແມ່ນໃຜ? ເກີດຈາກວົງສາໃດ? ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ລາວໄດ້ກະທຳສິ່ງໃດບ້າງ? ໂອ ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອັນດີ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງທັງໝົດ”

Verse 8

व्यास उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि कर्णाटकविचेष्टितम् । देवानां दानवानां यो दुःसहो वीर्यदर्पितः

ວະຍາສ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງການກະທຳຂອງ ກັນນາຕະກະ—ຜູ້ທີ່ຫຼົງພອງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງໃນພະລັງ ຈົນເປັນທີ່ທົນບໍ່ໄດ້ທັງແກ່ເທວະ ແລະ ດານະວະ”

Verse 9

दुष्टकर्मा दुराचारो महाराष्ट्रो महाभुजः । जित्वा च सकलांल्लोकांस्त्रैलोक्ये च गतागतः

ມະຫາຣາດສະຕຣະ ຜູ້ມີແຂນອັນແຂງກ້າ ເປັນຜູ້ກະທຳກຳຊົ່ວ ແລະ ປະພຶດຊົ່ວ. ເມື່ອຊະນະທົ່ວທຸກໂລກແລ້ວ ກໍເດີນໄປມາໃນໄຕໂລກຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 10

यत्र देवाश्च ऋषयस्तत्र गत्वा महासुरः । छद्मना वा बलेनैव विघ्नं प्रकुरुते नृप

ໂອ ພຣະນຣິປະ, ບ່ອນໃດທີ່ເທວະ ແລະ ຣິສີ ຊຸມນຸມກັນ, ມະຫາອະສຸຣະນັ້ນກໍໄປຮອດບ່ອນນັ້ນ ແລ້ວກໍ່ອຸປະສັກ—ດ້ວຍກົນລະຍຸດ ຫຼື ດ້ວຍພະລັງລ້ວນໆ.

Verse 11

न वेदाध्ययनं लोके भवेत्तस्य भयेन च । कुर्वते वाडवा देवा न च संध्याद्युपासनम्

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວລາວ ການສຶກສາພຣະເວທໃນໂລກກໍບໍ່ອາດດຳລົງໄດ້. ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດອຸປາສະນາ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍພິທີສັນທະຍາ.

Verse 12

न क्रतुर्वर्तते तत्र न चैव सुरपूजनम् । देशेदेशे च सर्वत्र ग्रामेग्रामे पुरेपुरे

ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີການປະກອບກຣະຕຸ (ຍັດພິທີຕາມເວດ) ແລະການບູຊາເທວະດາກໍບໍ່ຖືກຮັກສາໄວ້. ທຸກແດນທຸກຖິ່ນ—ບ້ານຕໍ່ບ້ານ ເມືອງຕໍ່ເມືອງ—ຄວາມລະເລີຍນີ້ປາກົດທົ່ວໄປ.

Verse 13

तीर्थेतीर्थे च सर्वत्र विघ्नं प्रकुरुतेऽसुरः । परंतु शक्यते नैव धर्मारण्ये प्रवेशितुम्

ທຸກຕີຣະຖະ ແລະທຸກສະຖານທີ່ ອະສຸຣາກໍ່ອຸປະສັກ; ແຕ່ການເຂົ້າໄປສູ່ ທັມມາຣັນຍະ ນັ້ນ ລາວບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ເລີຍ.

Verse 14

भयाच्छक्त्याश्च श्रीमातुर्दानवो विक्लवस्तदा । केनोपायेन तत्रैव गम्यते त्विति चिंतयन्

ແລ້ວດານະວະນັ້ນ ຢ້ານກົວຕໍ່ພະລັງອານຸພາບແຫ່ງ ສຣີມາຕາ ຈົນສັ່ນສະທ້ານ ແລະຫຼົງງົງ ຄິດວ່າ “ຈະໄປເຖິງທີ່ນັ້ນໄດ້ດ້ວຍອຸບາຍໃດ?”

Verse 15

विघ्नं करिष्ये हि कथं ब्राह्मणानां महात्मनाम् । वेदाध्ययनकर्तॄणां यज्ञे कर्माधितिष्ठताम्

“ຂ້ອຍຈະກໍ່ອຸປະສັກແກ່ພຣາຫມະນະຜູ້ມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ແນວໃດ—ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການສຶກສາເວດ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນກຳມະທັມອັນສັກສິດໃນຍັດພິທີ?”

Verse 16

वेदाध्ययनजं शब्दं श्रुत्वा दूरात्स दानवः । विव्यथे स यथा राजन्वज्राहत इव द्विपः

ເມື່ອໄດ້ຍິນແຕ່ໄກ ສຽງອັນເກີດຈາກການສຶກສາແລະສວດເວດ ດານະວະນັ້ນກໍສັ່ນສະທ້ານແລະເຈັບປວດ, ໂອ ພຣະຣາຊາ—ດຸຈຊ້າງຖືກວັຊຣະ (ຟ້າຜ່າ) ຟາດ.

Verse 17

निःश्वासान्मुमुचे रोषाद्दंतैर्दंतांश्च घर्षयन् । दशमानो निजावोष्ठौ पेषयंश्च करावुभौ

ດ້ວຍໂທສະເຂົາຫາຍໃຈອອກໜັກໆ ຂົບຟັນກັບຟັນ; ກັດຮິມຝີປາກຕົນເອງ ແລະກຳມືທັງສອງແນ່ນບີບຂະຍຸມດ້ວຍຄວາມໂກດ.

Verse 18

उन्मत्तवद्विचरत इतश्चेतश्च मारिष । सन्निपातस्य दोषेण यथा भवति मानवः

ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ເຂົາເດີນຫຼົງໄປມາດັ່ງຄົນບ້າ; ເຫມືອນມະນຸດທີ່ຖືກພະຍາດສັນນິປາຕະກຳເລີຍ.

Verse 19

तथैव दानवो घोरो धर्मारण्यसमीपगः । भ्रमते दहते चैव दूरादेव भयान्वितः

ດັ່ງນັ້ນ ດານະວະຜູ້ນ່າຢ້ານນັ້ນ ເຂົ້າໃກ້ທັມມາຣັນຍະ ແລ້ວເດີນວົນພ້ອມຈຸດໄຟເຜົາ; ຈາກໄກກໍຍັງແຜ່ຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 20

विवाहकाले विप्राणां रूपं कृत्वा द्विजन्मनः । तत्रागत्य दुराधर्षो नीत्वा दांपत्यमुत्तमम्

ໃນເວລາພິທີແຕ່ງງານ ເຂົາແປງຮູບເປັນພຣາຫມັນ ຮັບທ່າທາງດັ່ງທະວິຊະ; ແລ້ວມາທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຕ້ານທານຍາກ ແລະພາຄູ່ສົມຣົດອັນປະເສີດໄປ.

Verse 21

उत्पपात महीपृष्ठाद्गगने सोऽसुराधमः । स्वयं च रमते पापो द्वेषाज्जातिस्वभावतः

ອະສຸຣະຜູ້ຕໍ່າຊ້າທີ່ສຸດນັ້ນ ກະໂດດຈາກຜິວແຜ່ນດິນຂຶ້ນສູ່ຟ້າ; ແລະຄົນບາບນັ້ນກໍຍິນດີໃນການກະທຳຂອງຕົນ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຊັງ ຕາມນິໄສເກີດມາຂອງຕົນ.

Verse 22

एवं च बहुशः सोऽथ धर्मारण्याच्च दंपती । गृहीत्वा कुरुते पापं देवानामपि दुःसहम्

ດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ເຮັດຊ້ຳໆ ຈົນເຖິງຂັ້ນຈັບເອົາຄູ່ຜົວເມຍ ແມ່ນແຕ່ຈາກ ທັມມາຣັນຍະ ແລະກໍ່ບາບອັນແມ່ນແຕ່ເທວະກໍທົນບໍ່ໄດ້।

Verse 23

विघ्नं करोति दुष्टोऽसौ दंपत्योः सततं भुवि । महाघोरतरं कर्म कुर्वंस्तस्मिन्पुरे वरे

ຄົນຊົ່ວນັ້ນ ສ້າງອຸປະສັກໃຫ້ຄູ່ຜົວເມຍໃນໂລກຢູ່ເປັນນິດ ແລະກະທຳກຳອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ ໃນນະຄອນອັນປະເສີດນັ້ນ।

Verse 24

तत्रोद्विग्ना द्विजाः सर्वे पलायंते दिशो दश । गताः सर्वे भूमिदेवा स्त्यक्त्वा स्थानं मनोरमम्

ທີ່ນັ້ນ ດວິຊະທັງປວງຕົກໃຈຫວາດຫວັ່ນ ແລ້ວຫນີໄປທັງສິບທິດ; ບັນດາ “ເທວະແຫ່ງພື້ນດິນ” ກໍຈາກໄປ ລະທິ້ງສະຖານທີ່ອັນງາມນັ້ນ।

Verse 25

यत्रयत्र महत्तीर्थं तत्रतत्र गता द्विजाः । उद्वसं तत्पुरं जातं तस्मिन्काले नृपोत्तम

ບ່ອນໃດມີມະຫາຕີຣຖະ ບ່ອນນັ້ນດວິຊະກໍໄປ; ໃນກາລນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ນະຄອນນັ້ນກໍກາຍເປັນເມືອງຮ້າງ।

Verse 26

न वेदाध्ययनं तत्र न च यज्ञः प्रवर्तते । मनुजास्तत्र तिष्ठंति न कर्णाटभयार्दिताः

ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ມີການສຶກສາພຣະເວທ ແລະພິທີຍັຊະກໍບໍ່ດຳເນີນ; ຜູ້ຄົນຍັງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍບໍ່ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພວກກັນນາດະອີກຕໍ່ໄປ।

Verse 27

द्विजाः सर्वे ततो राजन्वणिजश्च महायशाः । एकत्र मिलिताः सर्वे वक्तुं मंत्रं यथोचितम्

ແລ້ວນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ ດວິຊະທັງປວງ (ພຣາຫມັນ) ແລະ ພໍ່ຄ້າຜູ້ມີກຽດສູງ ໄດ້ມາຊຸມນຸມຢູ່ບ່ອນດຽວ ເພື່ອປຶກສາຫາລື ແລະ ກ່າວຄໍາແນະນໍາອັນຄວນຄ່າຕາມຄວາມເໝາະສົມ।

Verse 28

कर्णाटस्य वधोपायं मंत्रयंति द्विजर्षभाः । विचार्यमाणे तैर्दैवाद्वाग्जाता चाशरीरिणी

ບັນດາຣິຊິຜູ້ປະເສີດດຸດດັ່ງງົວອຸສຸພະໃນຫມູ່ດວິຊະ ໄດ້ປຶກສາກັນເຖິງອຸບາຍສັງຫານ ກັນນາຕະ। ໃນຂະນະທີ່ກໍາລັງພິຈາລະນາ ໂດຍອໍານາດແຫ່ງພຣະພອນ ກໍເກີດສຽງບໍ່ມີຮ່າງ ລຸກຂຶ້ນແລະກ່າວວ່າ

Verse 29

आराधयत श्रीमातां सर्वदुःखापहारिणीम् । सर्वदैत्यक्षयकरीं सर्वोपद्रवनाशनीम्

“ຈົ່ງບູຊາ ສຣີມາຕາ ຜູ້ກໍາຈັດທຸກຂ໌ທັງປວງ; ຜູ້ທໍາລາຍໄດຕະຍະທັງຫມົດ ແລະ ຜູ້ລົບລ້າງອຸປັດຣະວະທຸກປະການ.”

Verse 30

तच्छ्रुत्वा वाडवाः सर्वे हर्षव्याकुललोचनाः । श्रीमातां तु समागत्य गृहीत्वा बलिमुत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ວາດະວະທັງປວງກໍປິຕິຍິນດີຈົນດວງຕາສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມປະລິມານ. ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ສຣີມາຕາ ແລະ ຖືເອົາເຄື່ອງບູຊາບະລິອັນປະເສີດທີ່ສຸດໄປຖວາຍ

Verse 31

मधु क्षीरं दधि घृतं शर्करा पञ्चधारया । धूपं दीपं तथा चैव चंदनं कुसुमानि च

ພວກເຂົານໍາເອົານ້ໍາເຜິ້ງ, ນ້ໍານົມ, ນົມສົ້ມ, ເນີຍໃສ (ຄຣິຕ), ແລະ ນ້ໍາຕານ—ຫຼັ່ງເປັນຫ້າສາຍ—ພ້ອມທັງ ທູບ, ປະທີບ, ຈັນທະນາ ແລະ ດອກໄມ້ທັງຫມົດ

Verse 32

फलानि विविधान्येव गृहीत्वा वाडवा नृप । धान्यं तु विविधं राजन्भक्तापूपा घृताचिताः

ໂອ ພະຣາຊາ! ຊາວວາຑະວະໄດ້ນຳຜົນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ ແລະ ທັນຍາຫານຫຼາຍຢ່າງມາ; ຍັງນຳເຂົ້າສຸກ ແລະ ຂອງຫວານອາປູປະທີ່ຊຸ່ມດ້ວຍເນີຍໃສ (ຆຣິຕ) ມາຖວາຍເປັນໄນເວດຍະ.

Verse 33

कुल्माषा वटकाश्चैव पायसं घृतमिश्रितम् । सोहालिका दीपिकाश्च सार्द्राश्च वटकास्तथा

ພວກເຂົາຍັງນຳຄຸລມາສະ (ຖົ່ວຕົ້ມ), ວະຏະກະ (ຂອງທອດ) ແລະ ປາຍະສະຫວານຜະສົມເນີຍໃສ (ຆຣິຕ) ມາ; ພ້ອມທັງອາຫານລະອຽດອື່ນໆ—ໂສຫາລິກາ, ທີປິກາ ແລະ ວະຏະກະທີ່ຊຸ່ມນຸ່ມອີກດ້ວຍ.

Verse 34

राजिकाभिश्च संलिप्ता नवच्छिद्रसमन्विताः । चंद्रबिंबप्रतीकाशा मण्डकास्तत्र कल्पिताः

ທີ່ນັ້ນເຂົາໄດ້ຈັດເຮັດມັນຑະກະ (ຂອງຫວານ) ທາດ້ວຍຣາຊິກາ (ໝາກກະເທດຝຣັ່ງ/ມັດສະຕາດ) ມີຮູໃໝ່ໆປະດັບ ແລະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ.

Verse 35

पञ्चामृतेन स्नपनं कृत्वा गन्धोदकेन च । धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैस्तोषयामासुरीश्वरीम्

ເມື່ອໄດ້ອາບສົງພຣະເທວີດ້ວຍປັນຈາມຣິຕ ແລະ ນ້ຳຫອມແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ທຳໃຫ້ພຣະອີສະວະຣີ ຜູ້ເປັນອົງອະທິປະໄຕ ພໍພຣະໄທ ດ້ວຍທູບ ປະທີບ ແລະ ໄນເວດຍະ (ອາຫານຖວາຍ).

Verse 36

नीराजनैः सकपूरैः पुष्पैर्दीपैः सुचंदनैः । श्रीमाता तोषिता राजन्सर्वोपद्रवनाशनी

ໂອ ພະຣາຊາ! ພຣະສຣີມາຕາ ຜູ້ທຳລາຍອຸປະທຣະວະທັງປວງ ໄດ້ພໍພຣະໄທ ດ້ວຍນີຣາຈະນະ (ອາຣະຕີ) ມີການບູຊາດ້ວຍກາຟູນ ດອກໄມ້ ປະທີບ ແລະ ຈັນທະນາຫອມອັນປະນີດ.

Verse 37

श्रीमाता च जगन्माता ब्राह्मी सौम्या वरप्रदा । रूपत्रयं समास्थाय पालयेत्सा जगत्त्रयम्

ນາງແມ່ນພຣະມາດາອັນສິຣີ ແລະແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ—ພຣະບຣາຫມີ ອ່ອນໂຍນ ແລະຜູ້ປະທານພອນ. ດ້ວຍການຮັບຮູບສາມປະການ ນາງຄຸ້ມຄອງສາມໂລກ.

Verse 38

त्रयीरूपेण धर्मात्मन्रक्षते सत्यमंदिरम् । जितेद्रिया जितात्मानो मिलितास्ते द्विजोत्तमाः

ໂອ ຜູ້ມີທຳມະ, ໃນຮູບຂອງຕຣະຍີ (ພຣະເວດສາມ) ນາງພິທັກວິຫານແຫ່ງສັດຈະ. ບັນດາດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຊະນະອິນທຣີ ແລະຊະນະຕົນ ໄດ້ຊຸມນຸມຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 39

तैः सर्वेरर्चिता माता चंदनाद्येन तोषिता । स्तुतिमारेभिरे तत्र वाङ्मनःकायकर्मभिः । एकचित्तेन भावेन ब्रह्मपुत्र्याः पुरः स्थिताः

ຖືກບູຊາໂດຍທຸກຄົນ ພຣະມາດາພໍໃຈດ້ວຍຈັນທະນາ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ. ທີ່ນັ້ນເຂົາເຈົ້າເລີ່ມບົດສັນລະເສີນດ້ວຍວາຈາ ໃຈ ແລະກາຍກຳ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະທິດາແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ດ້ວຍຈິດເອກາຄຣາ.

Verse 40

विप्रा ऊचुः । नमस्ते ब्रह्मपुत्र्यास्तु नमस्ते ब्रह्मचारिणि । नमस्ते जगतां मातर्नमस्ते सर्वगे सदा

ພວກວິປຣະກ່າວວ່າ: ນະໂມຕໍ່ພຣະທິດາແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ; ນະໂມຕໍ່ພຣະພຣະຫມະຈາຣິນີ. ນະໂມຕໍ່ແມ່ແຫ່ງໂລກທັງປວງ; ນະໂມຕໍ່ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງເປັນນິດ.

Verse 41

क्षुन्निद्रा त्वं तृषा त्वं च क्रोधतंद्रादयस्तथा । त्वं शांतिस्त्वं रतिश्चैव त्वं जया विजया तथा

ພຣະອົງແມ່ນຄວາມຫິວ ແລະຄວາມນອນ; ພຣະອົງແມ່ນຄວາມກະຫາຍດ້ວຍ; ແລະໂທສະ ຄວາມເກີດຄວາມຂີ້ຄ້ານ ອື່ນໆ ກໍແມ່ນພຣະອົງ. ພຣະອົງແມ່ນຄວາມສະງົບ; ພຣະອົງແມ່ນຣະຕິ (ຄວາມຊື່ນບານ); ພຣະອົງແມ່ນຊະນະ ແລະວິຊະນະດ້ວຍ.

Verse 42

ब्रह्मविष्णुमहेशाद्यैस्त्वं प्रपन्ना सुरेश्वरि । सावित्री श्रीरुमा चैव त्वं च माता व्यवस्थिता

ໂອ ເທວີຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ! ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສະນຸ, ພຣະມະເຫສະ ແລະອື່ນໆ ລ້ວນເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງ. ພຣະອົງສະຖິດເປັນ ສາວິຕຣີ, ເປັນ ສຣີ, ເປັນ ອຸມາ—ແທ້ຈິງແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 43

ब्रह्मविष्णु सुरेशानास्त्वदाधारे व्यवस्थिताः । नमस्तुभ्यं जगन्मातर्धृतिपुष्टिस्वरूपिणि

ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສະນຸ ແລະຈອມເທວະທັງຫຼາຍ ຕັ້ງຢູ່ໂດຍອາໄສພຣະອົງ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມອົດທົນແລະການຫຼ່ຽງດູ.

Verse 44

रतिः क्रोधा महामाया छाया ज्योतिःस्वरूपिणि । सृष्टि स्थित्यंतकृद्देवि कार्यकारणदा सदा

ພຣະອົງເປັນທັງຄວາມພໍໃຈແລະຄວາມໂກດ; ເປັນມະຫາມາຍາ; ເປັນເງົາ ແລະເປັນສະພາວະແຫ່ງແສງ. ໂອ ເທວີ, ພຣະອົງກະທຳການສ້າງ ການດຳລົງ ແລະການລະລາຍ ພ້ອມປະທານທັງເຫດແລະຜົນເປັນນິດ.

Verse 45

धरा तेजस्तथा वायुः सलिलाकाशमेव च । नमस्तेऽस्तु महाविद्ये महाज्ञानमयेऽनघे

ພຣະອົງເປັນດິນ ແລະໄຟ; ເປັນລົມ; ເປັນນ້ຳ ແລະອາກາດ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ມະຫາວິທະຍາ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍປັນຍາອັນຍິ່ງ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 46

ह्रींकारी देवरूपा त्वं क्लींकारी त्वं महाद्युते । आदिमध्यावसाना त्वं त्राहि चास्मान्महाभयात्

ພຣະອົງເປັນຮູບແຫ່ງ “ຫຣີມ” ປາກົດເປັນເທວະ; ພຣະອົງເປັນ “ກລີມ” ໂອ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ. ພຣະອົງແມ່ນຕົ້ນ ກາງ ແລະທ້າຍ—ຂໍຊ່ວຍພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 47

महापापो हि दुष्टात्मा दैत्योऽयं बाधतेऽधुना । त्राणरूपा त्वमेका च अस्माकं कुलदेवता

ອະສູນຜູ້ໃຈຊົ່ວ ຜູ້ມີບາບໃຫຍ່ນີ້ ກຳລັງບີບຄັ້ນພວກເຮົາຢູ່ໃນບັດນີ້. ມີແຕ່ພຣະແມ່ພຽງອົງດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງຊ່ວຍຊີວິດ ແລະເປັນເທວີປົກປັກຮັກສາຕະກູນຂອງເຮົາ.

Verse 48

त्राहित्राहि महादेवि रक्षरक्ष महेश्वरि । हनहन दानवं दुष्टं द्विजातीनां विघ्नकारकम्

ຊ່ວຍດ້ວຍ ຊ່ວຍດ້ວຍ ໂອ້ມະຫາເທວີ! ປົກປ້ອງດ້ວຍ ປົກປ້ອງດ້ວຍ ໂອ້ມະເຫສະວະຣີ! ຈົ່ງຟັນ—ຈົ່ງຟັນ—ດານະວະຜູ້ຊົ່ວນີ້ ຜູ້ກໍ່ອຸປະສັກແກ່ພວກທະວິຊະ

Verse 49

एवं स्तुता तदा देवी महामाया द्विजन्मभिः । कर्णाटस्य वधार्थाय द्विजातीनां हिताय च । प्रत्यक्षा साऽभवत्तत्र वरं ब्रूहीत्युवाच ह

ເມື່ອພວກທະວິຊະສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ພຣະເທວີມະຫາມາຍາ—ເພື່ອຂ້າກັນນາຏະ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກດວິຊະ—ໄດ້ປາກົດພຣະອົງຢ່າງແຈ້ງຊັດ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຈົ່ງກ່າວພອນທີ່ປາດຖະໜາ”

Verse 50

श्रीमातोवाच । केन वै त्रासिता विप्राः केन वोद्वेजिताः पुनः । तस्याहं कुपिता विप्रा नयिष्ये यमसादनम्

ສຣີມາຕາຕັດວ່າ: “ໂອ້ ວິປຣາ! ໃຜເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າຫວາດກົວ ແລະໃຜເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າທຸກທ້ອນອີກ? ເຮົາໂກດເຂົານັ້ນ ໂອ້ ວິປຣາ ແລະຈະສົ່ງເຂົາໄປສູ່ສຳນັກຂອງຍະມະ”

Verse 51

क्षीणायुषं नरं वित्त येन यूयं निपीडिताः । ददामि वो द्विजातिभ्यो यथेष्टं वक्तुमर्हथ

ຈົ່ງຮູ້ຈັກຄົນຜູ້ທີ່ອາຍຸຂອງເຂົາກຳລັງຫຼຸດລົງ ແລະເປັນຜູ້ກົດຂີ່ພວກເຈົ້າ. ໂອ້ ດວິຊະ, ເຮົາປະທານການຊ່ວຍເຫຼືອໃຫ້—ຈົ່ງເວົ້າຕາມປາດຖະໜາໂດຍອິດສະລະ

Verse 52

भक्त्या हि भवतां विप्राः करिष्ये नात्र संशयः

ເນື່ອງດ້ວຍພະພັກດີຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ ໂອ ວິປຣາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 53

द्विजा ऊचुः । कर्णाटाख्यो महारौद्रो दानवो मदगर्वितः । विघ्नं प्रकुरुते नित्यं सत्यमंदिरवासिनाम्

ພວກທະວິຊະກ່າວວ່າ: “ມີດານະວະຊື່ ກັຣນາຏະ—ດຸຮ້າຍຢ່າງຫນັກ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສດັ່ງຄົນເມົາ—ຄອຍກໍ່ອຸປະສັກເປັນນິດໃຫ້ແກ່ຜູ້ພຳນັກຢູ່ໃນວິຫານສັດຍະ”

Verse 54

ब्राह्मणान्सत्यशीलांश्च वेदाध्ययनतत्परान् । द्वेषाद्द्वेष्टि द्वेषणस्तान्नित्यमेव महामते । वेदविद्वेषणो दुष्टो घातयैनं महाद्युते

ມັນຊັງດ້ວຍຄວາມອາຄາດລ້ວນໆ ຕໍ່ພວກພຣາຫມະນຜູ້ດຳຣົງສັດຈະ ແລະພາກພຽນໃນການສຶກສາພຣະເວທ; ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ ມັນມຸ່ງຈະທຳຮ້າຍເຂົາເຈົ້າເປັນນິດ. ໂອ ເທວີຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ຂໍໃຫ້ສັງຫານຄົນຊົ່ວຜູ້ຊັງພຣະເວທນັ້ນເຖີດ

Verse 55

व्यास उवाच । तथेत्युक्त्वा तु सा देवी प्रहस्य कुलदेवता । वधोपायं विचिंत्यास्य भक्तानां रक्षणाय वै

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຕອບວ່າ ‘ຕະຖາສະຕຸ—ເປັນດັ່ງນັ້ນ’ ແລ້ວ ເທວີຜູ້ເປັນກຸລເທວະຕາໄດ້ຍິ້ມ ແລະຄິດຄົ້ນອຸບາຍເພື່ອກຳຈັດມັນ ເພື່ອປົກປ້ອງພວກພັກຕະຂອງນາງ”

Verse 56

ततः कोपपरा जाता श्रीमाता नृपसत्तम । कोपेन भृकुटीं कृत्वा रक्तनेत्रांतलोचनाम्

ຕໍ່ມາ ສຣີມາຕາ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມໂກດຢ່າງເຕັມທີ; ດ້ວຍໂທສະນາງຂມວດຄິ້ວ ແລະຫາງຕາແດງຂຶ້ນ

Verse 57

कोपेन महताऽविष्टा वसंती पावकं यथा । महाज्वाला मुखान्नेत्रान्नासाकर्णाच्च भारत

ເມື່ອຖືກຄວາມໂກດອັນໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງໍາ ນາງລຸກໂພລງດັ່ງໄຟທີ່ລົມໂຫມໃຫ້ແຮງ. ໂອ ພາຣະຕະ! ເປວໄຟໃຫຍ່ໆພຸ່ງອອກຈາກປາກ ຕາ ດັ່ງ ແລະ ຫູຂອງນາງ.

Verse 58

तत्तेजसा समुद्भूता मातंगी कामरूपिणी । काली करा लवदना दुर्दर्शवदनोज्ज्वला

ຈາກຕະເຈົາອັນລຸກໂພລງນັ້ນ ມາຕັງກີ ຜູ້ເປັນກາມະຣູປິນີ ຜູ້ປ່ຽນຮູບໄດ້ຕາມປາຖະໜາ ກໍເກີດຂຶ້ນ—ກາຍສີດໍາ ມືດຸຮ້າຍ ໃບໜ້ານ່າຢ້ານ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີທີ່ຍາກເຂົ້າໃກ້.

Verse 59

रक्तमाल्यांबरधरा मदाघूर्णितलोचना । न्यग्रोधस्य समीपे सा श्रीमाता संश्रिता तदा

ນາງນຸ່ງຫົ່ມພວງມາລາສີແດງ ແລະອາພອນສີແດງ ດວງຕາກໍກົດກວນໄປມາດ້ວຍຄວາມເມົາທິບ. ພຣະມານດາຜູ້ເປັນສິຣີນັ້ນ ຈຶ່ງໄປປະທັບໃກ້ຕົ້ນນະຍະໂກຣດ (ໄທ).

Verse 60

अष्टादशभुजा सा तु शुभा माता सुशोभना । धनुर्बाणधरा देवी खड्गखेटकधारिणी

ພຣະມານດາຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະງາມສະຫງ່ານັ້ນ ມີແຂນສິບແປດ. ພຣະເທວີຖືຄັນທະນູກັບລູກສອນ ແລະຖືດາບກັບໂລ່ດ້ວຍ.

Verse 61

कुठारं क्षुरिकां बिभ्रत्त्रिशूलं पानपात्रकम् । गदां सर्पं च परिघं पिनाकं चैव पाशकम्

ນາງຖືຂວານແລະມີດສັ້ນ, ຕຣິສູນແລະຈອກນໍ້າດື່ມ; ຄະທາ, ງູ ແລະກະບອງເຫຼັກ; ພ້ອມທັງຄັນທະນູປິນາກະ ແລະບ່ວງບາດ (ປາສະ) ດ້ວຍ.

Verse 62

अक्षमालाधरा राजन्मद्यकुंभानुधारिणी । शक्तिं च मुशलं चोग्रं कर्तरीं खर्परं तथा

ໂອ ພະຣາຊາ, ນາງສວມອັກສະມາລາ (ສາຍລູກປະຄຳ) ແລະຖືຄຸມພະມັດຍະ (ໄຫສຸລາ) ໄວ້. ນາງຍັງຖືສັກຕິ (ຫອກ), ມຸສະລະອັນດຸຮ້າຍ, ກັດຕະຣີ (ກັນໄກ) ແລະຂະຣະປະຣະ—ຖ້ວຍກະໂຫຼກ—ອີກດ້ວຍ.

Verse 63

कंटकाढ्यां च बदरीं बिभ्रती तु महानना । तत्राभवन्महायुद्धं तुमुलं लोमहर्षणम्

ເທວີຜູ້ມີພະພັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຖືກິ່ງບະດະຣີທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໜາມ; ແລ້ວທີ່ນັ້ນກໍເກີດມະຫາສົງຄາມ—ອື້ອອຶງກຶກກ້ອງ ແລະເຮັດໃຫ້ຂົນລຸກ.

Verse 64

मातंग्याः सह कर्णाटदानवेन नृपोत्तम

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ກັບພຣະແມ່ມາຕັງກີ (ໄດ້ມີການຮົບ) ກັບອະສູນກັນນາຏະ.

Verse 65

युधिष्ठिर उवाच । कथं युद्धं समभवत्कथं चैवापवर्तत । जितं केनैव धर्मज्ञ तन्ममाचक्ष्व मारिष

ຢຸທິສະຖິຣະ ກ່າວວ່າ: ສົງຄາມເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ແລະສິ້ນສຸດແນວໃດ? ຜູ້ໃດໄດ້ຊັຍຊະນະ? ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະ, ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ (ມາຣິສ), ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 66

व्यास उवाच । एकदा शृणु राजेंद्र यज्जातं दैत्यसंगरे । तत्सर्वं कथयाम्याशु यथावृत्तं हि तत्पुरा

ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຈອມກະສັດ, ຈົ່ງຟັງເຖີດ ເຖິງເຫດການທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນສົງຄາມກັບພວກໄດຕະ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າທັງໝົດໃຫ້ໄວ ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງໃນການກ່ອນ.

Verse 67

प्रणष्टयोषा ये विप्रा वणिजश्चैव भारत । चैत्रमासे तु संप्राप्ते धर्मारण्ये नृपोत्तम

ໂອ ພາຣະຕະ! ບັນດາພຣາຫມັນ ແລະ ພໍ່ຄ້າຜູ້ສູນເສຍພັນລະຍາ ເມື່ອເດືອນໄຈຕຣະມາຮອດ ກໍໄດ້ມາຮອດທີ່ ທັມມາຣັນຍະ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 68

गौरीमुद्वाहयामासुर्विप्रास्ते संशितव्रताः । स्वस्थानं सुशुभं ज्ञात्वा तीर्थराजं तथोत्तमम्

ພຣາຫມັນຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງໝັ້ນຄົງ ໄດ້ປະກອບພິທີອຸດວາຫະ (ວິວາຫະ) ແດ່ ພຣະເທວີ ໂກຣີ ແລະຮູ້ວ່າສະຖານນັ້ນເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ ເປັນທີຣະທຣາຊອັນປະເສີດ।

Verse 69

विवाहं तत्र कुर्वंतो मिलितास्ते द्विजोत्तमाः । कोटिकन्याकुलं तत्र एकत्रासीन्महोत्सवे । धर्मारण्ये महाप्राज्ञ सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

ເມື່ອດວິຊະຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນມາຊຸມນຸມເພື່ອປະກອບພິທີວິວາຫະ ໃນທີ່ນັ້ນ ໃນມະໂຫດສະວະແຫ່ງທັມມາຣັນຍະ ມີຝູງກຸມາຣີນັບໂກຕິຢູ່ຮວມກັນໃນບ່ອນດຽວ. ໂອ ມະຫາປຣາຊະຍາ, ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າຄວາມຈິງ—ຄວາມຈິງແທ້।

Verse 70

चतुर्थ्यामपररात्रेऽभ्यंतरतोऽग्निमादधुः । आसनं ब्रह्मणे दत्त्वा अग्निं कृत्वा प्रदक्षिणम्

ໃນຄືນຊ່ວງທ້າຍຂອງວັນຈະຕຸຣຖີ ພວກເຂົາໄດ້ກໍໄຟອັນສັກສິດໃນພາຍໃນມະນທົນ; ຖວາຍອາສນະແກ່ພຣາຫມັນແລ້ວ ຈຶ່ງເວັນປະທັກສິນາຮອບອັກນີ।

Verse 71

स्थालीपाकं च कृत्वाथ कृत्वा वेदीः शुभास्तदा । चतुर्हस्ताः सकलशा नागपाश समन्विताः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອປະກອບພິທີສະຖາລີປາກະ ແລະຈັດເຮັດເວທີອັນເປັນມົງຄຸນແລ້ວ ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ມີຂະໜາດສີ່ຮັດ ຈັດວາງຢ່າງຮຽບຮ້ອຍ ແລະປະກອບດ້ວຍການຜູກ ‘ນາຄະປາຊະ’।

Verse 72

वेदमंत्रेण शुभ्रेण मंत्रयंते ततो द्विजाः । चरतां दंपतीनां हि परिवेश्य यथोचितम्

ຕໍ່ມາ ພວກທະວິຊະໄດ້ສວດມົນວິເທດອັນບໍລິສຸດ ແລະໄດ້ຈັດຖວາຍພະຍາດ/ອາຫານແກ່ຄູ່ສາມີພັນລະຍາທີ່ກໍາລັງດໍາເນີນພິທີ ຕາມຄວາມຄວນແລະຖືກຕ້ອງ។

Verse 73

ब्रह्मणा सहितास्तत्र वाडवा स्ते सुहर्षिताः । कुर्वते वेदनिर्घोषं तारस्वरनिनादितम्

ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບພຣາຫມະນະປຸໂຣຫິດ ພວກວາດະວະຜູ້ປິຕິຍິນດີໄດ້ຂັບຂານສຽງພຣະເວດດັງກັງວານ ກ້ອງກັບດ້ວຍສຽງສູງ।

Verse 74

तेन शब्देन महता कृत्स्नमापूरितं नभः । तं श्रुत्वा दानवो घोरो वेदध्वनिं द्विजे रितम्

ດ້ວຍສຽງອັນມະຫານັ້ນ ຟ້າທັງປວງຖືກເຕັມໄປ. ເມື່ອອະສູຣະດານະວະຜູ້ນ່າຢ້ານໄດ້ຍິນສຽງພຣະເວດທີ່ທະວິຊະເປັນຜູ້ຂັບຂານ ກໍຖືກກະຕຸ້ນໃຫ້ລຸກຮືຂຶ້ນ।

Verse 75

उत्पपातासनात्तूर्णं ससैन्यो गतचेतनः । धावतः सर्वभृत्यास्तं ये चान्ये तानुवाच सः

ເຂົາໄດ້ກະໂດດລຸກຈາກບ່ອນນັ່ງຢ່າງວ່ອງໄວ ພ້ອມກອງທັບ ໃຈຖືກກະທົບຫວັ່ນໄຫວ. ເມື່ອບໍລິວານທັງປວງ ແລະຄົນອື່ນໆ ພາກັນວິ່ງຕາມ ເຂົາຈຶ່ງເວົ້າກັບພວກເຂົາ।

Verse 76

श्रूयतां कुत्र शब्दोऽयं वाडवानां समुत्थितः । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दैतेयाः सत्वरं ययुः

ເຂົາກ່າວວ່າ “ຈົ່ງຟັງ—ສຽງນີ້ທີ່ເກີດຈາກພວກວາດະວະ ມາຈາກໃສ?” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ພວກໄທຕະຍະກໍຮີບຮ້ອນອອກໄປທັນທີ।

Verse 77

विभ्रांतचेतसः सर्वे इतश्चेतश्च धाविताः । धर्मारण्ये गताः केचित्तत्र दृष्टा द्विजा तयः

ທຸກຄົນຈິດໃຈສັບສົນ ວິ່ງໄປມາທົ່ວ. ບາງຄົນເຂົ້າໄປສູ່ປ່າສັກສິດ ທັມມາຣັນຍະ ແລະທີ່ນັ້ນໄດ້ເຫັນພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 78

उद्गिरंतो हि निगमान्विवाहसमये नृप । सर्वं निवेदयामासुः कर्णाटाय दुरात्मने

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນເວລາພິທີແຕ່ງງານ ພວກເຂົາສວດນິຄະມະ—ມົນຕຣາແຫ່ງເວດ—ແລ້ວໄດ້ທູນທຸກຢ່າງແກ່ ກັນນາຕະ ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ.

Verse 79

तच्छ्रुत्वा रक्तताम्राक्षो द्विजद्विट् कोपपू रितः । अभ्यधावन्महाभाग यत्र ते दंपती नृप

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ຜູ້ເກຽດຊັງພຣາຫມັນນັ້ນ ມີຕາແດງດັ່ງທອງແດງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ—ໂອ ຜູ້ມີບຸນ—ກໍພຸ່ງໄປຫາບ່ອນທີ່ຄູ່ຜົວເມຍນັ້ນຢູ່, ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 80

खमाश्रित्य तदा दैत्यमायां कुर्वन्स राक्षसः । अहरद्दंपती राजन्सर्वालंकारसंयुतान्

ແລ້ວ ຣາກສະນັ້ນ ອາໄສທ້ອງຟ້າ ແລະໃຊ້ມາຍາແຫ່ງໄດຕະ ກໍລັກພາຄູ່ຜົວເມຍນັ້ນໄປ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກຢ່າງ.

Verse 81

ततस्ते वाडवाः सर्वे संगता भुवनेश्वरीम् । बुंबारवं प्रकुर्वाणास्त्राहित्राहीति चोचिरे

ຕໍ່ມາ ຍິງທັງຫມົດນັ້ນ ໄດ້ມາຊຸມນຸມຢູ່ເບື້ອງໜ້າ ພຣະແມ່ພູວະເນສະວະຣີ. ພວກນາງຮ້ອງສຽງອື້ອຶງກ້ອງ ແລະເອີ້ນວ່າ “ຊ່ວຍດ້ວຍ, ຊ່ວຍດ້ວຍ!”

Verse 82

तच्छ्रुत्वा विश्वजननी मातंगी भुवनेश्वरी । सिंहनादं प्रकुर्वाणा त्रिशूलवरधारिणी

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງນັ້ນ ພຣະແມ່ແຫ່ງໂລກ—ມາຕັງກີ ພຸວະເນສະວະຣີ—ກໍ່ຮ້ອງຄໍາຮາມດັ່ງສິງ; ຖືຕຣິຊູນ ແລະປະທານພອນອັນສັກສິດ.

Verse 83

ततः प्रववृते युद्धं देवीकर्णाटयोस्तथा । ऋषीणां पश्यतां तत्र वणिजां च द्विजन्मनाम्

ຕໍ່ມາ ສົງຄາມໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນລະຫວ່າງ ພຣະເທວີ ແລະ ກະນາຏ; ທີ່ນັ້ນ ພວກຣິຊີກໍ່ເຝົ້າເບິ່ງ ພ້ອມດ້ວຍພໍ່ຄ້າ ແລະ ພວກທະວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ)។

Verse 84

पश्यतामभवयुद्धं तुमुलं लोमहर्षणम् । अस्त्रैश्चिच्छेद मातगी मदविह्वलितं रिपुम्

ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາເບິ່ງຢູ່ ສົງຄາມກໍ່ກາຍເປັນອັນດຸເດືອດ ແລະເຮັດໃຫ້ຂົນລຸກ. ມາຕັງກີໃຊ້ອາວຸດຂອງນາງ ຕັດຟັນສັດຕູຜູ້ເມົາດ້ວຍອະຫັງການ ແລະສັ່ນໄຫວໃຫ້ລົ້ມລົງ.

Verse 85

सोऽपि दैत्यस्ततस्तस्या बाणेनैकेन वक्षसि । असावपि त्रिशूलेन घातितः कश्मलं गतः

ຕໍ່ມາ ດາຍຕະນັ້ນຍິງລູກສອນດອກດຽວໃສ່ອົກຂອງພຣະເທວີ; ແຕ່ຕົນເອງກັບຖືກຕຣິຊູນຂອງນາງຟັນຖືກ ຕົກສູ່ຄວາມພິນາດແລະຄວາມຫວາດຫວັນ.

Verse 86

मुष्टिभिश्चैव तां देवीं सोऽपि ताडयतेऽसुरः । सोऽपि देव्या ततः शीघ्रं नागपाशेन यंत्रितः

ອະສຸຣນັ້ນກໍ່ຕີພຣະເທວີດ້ວຍກຳປັ້ນ; ແຕ່ພຣະເທວີໄດ້ຜູກມັດລາວຢ່າງວ່ອງໄວດ້ວຍ ນາກະປາຊະ (ບ່ວງງູ) ແລະກັກໄວ້ໃນອຳນາດ.

Verse 87

ततस्तेनैव दैत्येन गरुडास्त्रं समादधे । तया नारायणास्त्रं तु संदधे शरपातनम्

ແລ້ວດາຍຕະຕົນນັ້ນໄດ້ໃຊ້ “ກະຣຸດອັດສະຕຣ”; ແລະເທວີໄດ້ຕອບໂຕດ້ວຍ “ນາຣາຍະນະອັດສະຕຣ” ປ່ອຍຝົນແຫ່ງລູກສອນລົງມາ।

Verse 88

एवमन्योन्यमाकृष्य युध्यमानौ जयेच्छया । ततः परिघमादाय आयसं दैत्यपुंगवः

ດັ່ງນັ້ນທັງສອງຕ່າງດຶງກັນໄປມາ ແລະຮົບດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃນໄຊຊະນະ; ແລ້ວຈອມດາຍຕະກໍຈັບກະບອງເຫຼັກ (ປະຣິຄະ) ຂຶ້ນມາ।

Verse 89

मातंगीं प्रति संकुद्धो जघान परवीरहा । देवी क्रुद्धा मुष्टिपातैश्चूर्णयामास दानवम्

ໂກດແຄ້ນຕໍ່ພຣະມາຕັງກີ ຜູ້ສັງຫານວີຣະຊົນຝ່າຍສັດຕູນັ້ນໄດ້ຟັນຕີ; ແຕ່ເທວີກໍໂກດຕອບ ບົດຂີ້ດານະວະດ້ວຍກຳປັ້ນຂອງນາງ।

Verse 90

तेन मुष्टिप्रहारेण मूर्च्छितो निपपात ह । ततस्तु सहसोत्थाय शक्तिं धृत्वा करे मुदा

ດ້ວຍກຳປັ້ນນັ້ນ ລາວສະຫຼົບແລ້ວລົ້ມລົງ; ແລ້ວກໍລຸກຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີໄດ້ຈັບ “ສັກຕິ” (ຫອກ) ໄວ້ໃນມື।

Verse 91

शतघ्नीं पातयामास तस्या उपरि दानवः । शक्तिं चिच्छेद सा देवी मातंगी च शुभानना

ດານະວະໄດ້ໂຍນ “ສະຕະຄະນີ” ລົງເທິງນາງ; ແຕ່ເທວີມາຕັງກີ ຜູ້ມີໃບໜ້າເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ຟັນ “ສັກຕິ” ນັ້ນໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ।

Verse 92

जहासोच्चैस्तु सा सुभ्रः शतघ्नीं वज्रसन्निभा । एव मन्योन्यशस्त्रौघैरर्दयंतौ परस्परम्

ແລ້ວນາງເທວີຜູ້ສະຫວ່າງໄສ—ຜູ້ຖືສະຕະຄະນີດັ່ງວັຊຣະ—ຫົວເຮາະດັງກ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນທັງສອງກໍກະໜ່ຳກັນດ້ວຍຝົນອາວຸດ ບີບຄັ້ນກັນໄປມາ.

Verse 93

ततस्त्रिशूलेन हतो हृदये निपपात ह । मूर्छां विहाय दैत्योऽसौ मायां कृत्वा च राक्षसीम्

ຕໍ່ມາ ຖືກຕຣີສູນແທງກາງຫົວໃຈ ເຂົາກໍລົ້ມລົງ. ເມື່ອສະລັດຄວາມມືດມົນອອກ ດາຍຕະນັ້ນກໍສ້າງມາຍາເປັນຮູບລວງດຸຈນາງຣາກສະສີ.

Verse 94

पश्यतां तत्र तेषां तु अदृश्योऽभून्महासुरः । पपौ पानं ततो देवी जहासारुणलोचना

ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ມະຫາອະສຸນນັ້ນກໍກາຍເປັນອະດຣິດ. ແລ້ວນາງເທວີຜູ້ມີນັຍນາແດງກໍຫົວເຮາະ ແລະດື່ມນ້ຳດື່ມຂອງນາງ.

Verse 95

सर्वत्रगं तं सा देवी त्रैलोक्ये सचराचरे

ນາງເທວີນັ້ນໄດ້ສືບຫາຜູ້ທີ່ເຄື່ອນໄຫວໄດ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ທົ່ວໄຕໂລກ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 96

क्व पास्यस्तीति ब्रूते सा ब्रूहि त्वं सांप्रतं हि मे । कर्णाटक महादुष्ट एहि शीघ्रं हि युध्यताम्

ນາງເວົ້າວ່າ “ເຈົ້າຈະໜີໄປໃສ? ບອກເຮົາ—ບອກດຽວນີ້! ໂອ ກັນນາຕະກະ ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຍິ່ງ, ມາ—ມາໄວໆ ໃຫ້ການຮົບເລີ່ມຂຶ້ນ!”

Verse 97

ततोऽभवन्महायुद्धं दारुणं च भयानकम् । पपौ देवी तु मैरेयं वधार्थं सुमहाबला

ຈາກນັ້ນ ສົງຄາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ຮຸນແຮງ ແລະ ໜ້າຢ້ານກົວໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ພະແມ່ຜູ້ມີພະລັງມະຫາສານໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າເພື່ອຂ້າສັດຕູ.

Verse 98

मातंगी च ततः क्रुद्धा वक्त्रे चिक्षेप दानवम् । ततोऽपि दानवो रौद्रो नासारंध्रेण निर्गतः

ຈາກນັ້ນ ພະແມ່ມາຕັງກີຜູ້ຄຽດແຄ້ນໄດ້ໂຍນຍັກເຂົ້າໄປໃນປາກຂອງນາງ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ, ຍັກທີ່ຮ້າຍກາດນັ້ນກໍອອກມາທາງຮູດັງ.

Verse 99

युध्यते स पुनर्दैत्यः कर्णाटो मदपूरितः । ततो देवी प्रकुपिता मातंगी मदपूरिता

ຍັກກັນນາຕານັ້ນໄດ້ຕໍ່ສູ້ອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມມຶນເມົາ. ຈາກນັ້ນ ພະແມ່ມາຕັງກີຈຶ່ງຄຽດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງ.

Verse 100

दशनैर्मथयित्वा च चर्वयित्वा पुनःपुनः । शवास्थि मे दसा युक्तं मज्जामांसादिपूरितम्

ດ້ວຍການບົດດ້ວຍແຂ້ວ ແລະ ຫຍ້ຳຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນກາຍເປັນຄືກະດູກສົບ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໄຂກະດູກ ແລະ ຊີ້ນ.

Verse 110

पित्रा मे स्थापिता दैत्य रक्षार्थं हि द्विजन्मनाम् । केवलं श्यामलांगी सा सर्वलोकहितावहा

ໂອ ຍັກ, ພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຂ້າພະເຈົ້າເພື່ອປົກປ້ອງພວກພາມ. ພະແມ່ຜູ້ມີຜິວສີຄ້ຳນັ້ນ ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກແກ່ໂລກທັງປວງ.

Verse 120

जगुर्गन्धर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः । ततोत्सवं प्रकुर्वन्तो गीतं नृत्यं शुभप्रदम्

ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງຄັນທັຣວະໄດ້ຂັບຂານບົດເພງ ແລະຝູງອັບສະຣາກໍໄດ້ຟ້ອນລຳ। ຕໍ່ມາເມື່ອຈັດອຸດສະວະ ພວກເຂົາໄດ້ສະແດງເພງແລະຟ້ອນລຳອັນເປັນມົງຄຸນ ນຳພາພອນດີມາໃຫ້।

Verse 130

देव्युवाच । स्वस्थाः संतु द्विजाः सर्वे न च पीडा भविष्यति । मयि स्थितायां दुर्धर्षा दैत्या येऽन्ये च राक्षसाः

ເທວີກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ທະວິຊະທັງປວງຢູ່ດີມີສຸກ ແລະປອດໄພ; ຄວາມທຸກຍາກຈະບໍ່ເກີດ. ເມື່ອເຮົາສະຖິດຢູ່ນີ້ ໄທຕະຍະຜູ້ຍາກຈະປາບ ແລະຣາກສະອື່ນໆ ຈະບໍ່ອາດມີອຳນາດໄດ້.”

Verse 131

शाकिनीभूतप्रेताश्च जंभाद्याश्च ग्रहास्तथा । शाकिन्यादिग्रहाश्चैव सर्पा व्याघ्रादयस्तथा

“ຊາກິນີ, ພູຕະ ແລະ ເປຣຕະ, ພ້ອມທັງວິນຍານກຣະຫະຜູ້ຄອບງຳເລີ່ມດ້ວຍ ຈັມພະ; ອີກທັງກຣະຫະປະເພດຊາກິນີ; ແລະງູ, ເສືອ ກັບພະຍັນຕະລາຍທຳນອງນັ້ນທັງປວງ—ຈະບໍ່ອາດເຮັດອັນຕະລາຍໄດ້.”

Verse 140

खट्वांगं बदरीं चैव अंकुशं च मनोरमम् । अष्टादशायुधैरेभिः संयुता भुवनेश्वरी

ພຣະນາງຖືຄັດວາງຄະເປັນຄະທາ, ບະດະຣີເປັນກະບອງ ແລະອັງກຸສະອັນງາມ; ພຣະພູວເນສະວະຣີ ຈອມແຫ່ງສັບພະໂລກ ພ້ອມດ້ວຍອາວຸດສິບແປດປະການນັ້ນ।

Verse 150

बल्लाकरं वरं यूपा क्षिप्तकुल्माषकं तथा । सोहालिका भिन्नवटा लाप्सिका पद्मचूर्णकम्

“ບັນລາກະຣະ, ວະຣະ, ຢູປາ ແລະ ກສິບຕະກຸລມາສະກະ; ໂສຫາລິກາ, ພິນນະວະຕາ, ລາບສິກາ ແລະ ປັດມະຈູນນະກະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມຂອງເຄື່ອງບູຊາ/ອາຫານທີ່ຈັດເຮັດໃນວາລະມົງຄຸນ.”

Verse 160

मदीयवचनं श्रुत्वा तथा कुरुत वै विधिम् । विवाहकाले संप्राप्ते दंपत्योः सौख्यहेतवे

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາແລ້ວ ຈົ່ງປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີທີ່ກໍານົດໄວ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອເວລາແຕ່ງງານມາຮອດ ຈົ່ງເຮັດເພື່ອຄວາມສຸກແລະສະຫວັດດີຂອງຜົວເມຍ.

Verse 170

तिल तैलेन वा कुर्यात्पुरुषो नियतव्रतः । एकाशनं हि कुरुते यक्ष्मप्रीत्यै निरंतरम्

ບຸລຸດຜູ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນວຣະຕະ ຄວນປະກອບການນີ້ດ້ວຍງາ ຫຼືນ້ໍາມັນງາ. ເພື່ອໃຫ້ຍັກສະມະພໍໃຈ ພຶງຮັກສາ “ເອກາສະນະ” ຄືກິນພຽງມື້ດຽວ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 179

तेषां कुले कदा चित्तु अरिष्टं नैव जायते । अपुत्रो लभते पुत्रान्धनहीनस्तु संपदः । आयुरारोग्यमैश्वर्यं श्रीमातुश्च प्रसादतः

ໃນຕະກູນຂອງເຂົາ ບໍ່ເຄີຍເກີດອະຣິດສະຕະ ຄືເຄາະຮ້າຍແມ່ນແຕ່ເວລາໃດ. ຜູ້ບໍ່ມີບຸດຍ່ອມໄດ້ບຸດ, ຜູ້ຂາດທຣັບຍ່ອມໄດ້ສົມບັດ. ອາຍຸຍືນ ສຸຂະພາບດີ ແລະອິດສະວະຣະຍະ ລ້ວນໄດ້ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາແຫ່ງພຣະສຣີມາຕາຜູ້ເປັນມງຄົນ.