Adhyaya 170
ບົດນີ້ຖືກຈັດວາງເປັນຄໍາສອນຂອງ ອີສະວະຣະ (Īśvara) ແກ່ ມະຫາເທວີ (Mahādevī) ໂດຍຊີ້ນໍາໃຫ້ຜູ້ມີປັນຍາ (sudhī) ໄປຍັງສະຖານທີ່ຂອງ ມາຕຣິກະຄະນະ (mātṛgaṇa) ແລະໄປນະມັດສະການ ບະລາເທວີ (Balādevī) ທີ່ຢູ່ໃກ້ຄຽງ. ແກ່ນຄໍາສອນເນັ້ນເວລາແລະພິທີການ: ໃນເດືອນ ສຣາວະນະ (Śrāvaṇa) ໃນວັນປະຕິບັດ ສຣາວະນີ (Śrāvaṇī) ຄວນບູຊາບະລາເທວີ ດ້ວຍ ປາຍະສະ (pāyasa) ນໍ້າເຜິ້ງ (madhu) ແລະດອກໄມ້ທິບ (puṣpa)។ ຕອນທ້າຍມີຟະລະສຣຸຕິ (phalaśruti) ກ່າວວ່າ ຜູ້ບູຊາສໍາເລັດ ຈະໃຫ້ປີນັ້ນຜ່ານໄປດ້ວຍຄວາມສະດວກ ແລະສຸກ (sukha)។
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र मातृगणान्सुधीः । तत्रैव बलदेवीं च नातिदूरे व्यवस्थिताम्
ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຜູ້ເດີນທາງຜູ້ມີປັນຍາຄວນໄປຫາຫມູ່ແມ່ເທວີ (ມາຕຣິກາຄະນະ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຄວນໄປນະມັດສະການ ພຣະນາງບະລາເທວີ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ບໍ່ໄກ.
Verse 2
श्रावण्यां श्रावणे मासि यस्तां पूजयते नरः । पायसैर्मधुना वापि दिव्यपुष्पोपहारकैः
ໃນເດືອນສຣາວະນະ ໃນວັນສຣາວະນີ ຜູ້ໃດບູຊານາງ ດ້ວຍເຂົ້ານົມຫວານ ນ້ຳເຜິ້ງ ຫຼືຖວາຍດອກໄມ້ທິບ—
Verse 3
तस्य वर्षं महादेवि सुखं गच्छेत्सुपूजितम्
ໂອ ມະຫາເທວີ, ສຳລັບຜູ້ບູຊານັ້ນ ປີໜຶ່ງຈະຜ່ານໄປດ້ວຍຄວາມສຸກ ເນື່ອງຈາກການບູຊາອັນດີງາມ.
Verse 170
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मातृगणबलदेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरशततमोध्यायः
ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັມຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພຣະພາສະຂັນດະທີ 7, ແລະພາກທຳອິດແຫ່ງມາຫາຕະມະຍະຂອງພຣະພາສະເຂດ, ບົດທີ 170 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງຫມູ່ມາຕາ ແລະ ບະລະເທວີ» ຈົບລົງແລ້ວ.