Adhyaya 258

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शशापानमिति स्मृतम् । तस्यैव दक्षिणे तीर्थं सर्वपापप्रणाशनम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຊະຊາປານ». ທາງໃຕ້ຂອງມັນມີຕີຣະຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ ທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 2

यस्मिन्स्नात्वा नरः सम्यङ्नापमृत्युभयं लभेत् । शृणु यस्मात्तदुत्पत्तिं वदतो मम वल्लभे

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາ ເຖິງກຳເນີດຂອງຕີຣະຖະນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ເຮົາເລົ່າໃຫ້ຟັງ.

Verse 3

मथित्वा सागरं देवा गृहीत्वाऽमृतमुत्तमम् । सत्वरास्तत्र ते गत्वा पपुश्चैव यथेप्सया

ເມື່ອກວນມະຫາສະຫມຸດແລ້ວ ບັນດາເທວະໄດ້ຄອບຄອງນ້ຳອະມຣິຕະອັນສູງສຸດ. ພວກເຂົາຮີບໄປທີ່ນັ້ນ ແລະດື່ມຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ.

Verse 4

पिबतां तत्र पीयूषं देवानां वरवर्णिनि । बिंदवः पतिता भूमौ शतशोथ सहस्रशः

ເມື່ອບັນດາເທວະກຳລັງດື່ມນ້ຳພີຢູສ (nectar) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຫຍອດນ້ຳໄດ້ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ ເປັນຮ້ອຍໆ ແລະເປັນພັນໆ.

Verse 5

एतस्मिन्नेव काले तु शशकस्तत्र चागतः । प्रविष्टः सलिले तत्र तृषार्तो वरवर्णिनि

ໃນເວລານັ້ນເອງ ກະຕ່າຍໂຕໜຶ່ງກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳຢ່າງໜັກ, ມັນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນ້ຳທີ່ນັ້ນ, ໂອ ນາງຜູ້ງາມ.

Verse 6

अमरत्वमनुप्राप्तो वर्द्धते सलिलालये । तं दृष्ट्वा त्रिदशाः सर्वे स्पर्द्धमाना मुहुर्मुहुः । ज्ञात्वामृतान्वितं तोयं मंत्रं चक्रुर्भयान्विताः

ໄດ້ບັນລຸຄວາມອະມະຕະ ມັນກໍເຈີຣິນງອກງາມໃນທີ່ພັກອາໄສແຫ່ງນ້ຳ. ເມື່ອເຫັນມັນ ທວດສະທັງສາມສິບພາກັນອິດສາຢ່າງຊ້ຳໆ. ຮູ້ວ່ານ້ຳນັ້ນປະສົມອະມຣິຕະ ພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມຢ້ານກໍຈັດທຳມົນຕຣາຂຶ້ນ.

Verse 7

अमृतं पतितं भूमौ भक्षयिष्यंति मानवाः । ततोऽमर्त्त्या भविष्यंति नात्र कार्या विचारणा

«ອະມຣິຕະທີ່ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ ມະນຸດຈະກິນ. ແລ້ວພວກເຂົາຈະເປັນອະມະຕະ—ເລື່ອງນີ້ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼືພິຈາລະນາ»।

Verse 8

तिर्यग्योन्यां समुत्पन्नः कृपणः शशको ह्ययम् । अस्माभिः स्पर्द्धते तस्मात्ततो भयमुपस्थितम्

«ມັນແມ່ນກະຕ່າຍຜູ້ອາພັດ ເກີດໃນຄອບຄອງສັດເດຍລະສານ; ແຕ່ກໍກ້າມາແຂ່ງຂັນກັບພວກເຮົາ. ເພາະສະນັ້ນ ຄວາມຢ້ານກໍເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຮົາເນື່ອງຈາກມັນ»។

Verse 9

अथ प्राप्तो निशानाथो व्याधिना स परिप्लुतः । अब्रवीत्त्रिदशान्सर्वानमृतं मे प्रयच्छत

ແລ້ວພຣະຈັນ—ເຈົ້າແຫ່ງຄືນ—ກໍມາຮອດ ຖືກໂລກາພະຍາດຄອບງຳ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ທວດສະທັງປວງວ່າ: «ຂໍຈົ່ງປະທານອະມຣິຕະໃຫ້ແກ່ຂ້າ»।

Verse 10

कृच्छ्रेण महता प्राप्तो नाहं शक्तो विसर्पितुम् । अथोचुस्त्रिदशाः सर्वे सर्वमस्माभिर्भक्षितम्

«ຂ້າມາຮອດດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງໃຫຍ່; ຂ້າບໍ່ສາມາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້» ແລ້ວທວດສະທັງປວງກໍຕອບວ່າ: «ທຸກຢ່າງພວກເຮົາໄດ້ກິນໝົດແລ້ວ»।

Verse 11

विस्मृतस्त्वं निशानाथ चिरात्कस्मादिहागतः । कुरुष्व वचनं चंद्र अस्माकं तिमिरापह

ໂອ ຈັນທຣາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄືນ ເຈົ້າຖືກລືມໄປດົນນານ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມາທີ່ນີ້ຫຼັງຈາກດົນນານ? ໂອ ຈັນທຣາ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດ ຈົ່ງເຮັດຕາມຄໍາຂໍຂອງພວກເຮົາເຖີດ.

Verse 12

अस्मिञ्जलेऽमृतं भूरि पतितं पिबतां हि नः । तत्पिबस्व निशानाथ सर्वमेतज्जलाशयम्

ໃນນ້ໍານີ້ ມີນ້ໍາອະມຣິຕະຕົກລົງຢ່າງຫຼາຍ—ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ດື່ມມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງຄືນ ຈົ່ງດື່ມນ້ໍາໃນອ່າງນີ້ໃຫ້ໝົດເຖີດ.

Verse 13

अर्द्धं निपतितं चात्र सत्यमेतन्निशामय । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा शीतरश्मिस्त्वरान्वितः

ແລະທີ່ນີ້ ຄື່ງໜຶ່ງກໍຕົກລົງຈິງ—ຈົ່ງຮູ້ວ່ານີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ຈັນທຣາຜູ້ມີລໍ້ງສີເຢັນ ກໍຮີບເຮັດດ້ວຍຄວາມໄວ.

Verse 14

तृषार्तो वाऽपिबत्तोयं शशकेन समन्वितम् । अस्थिशेषं तु तत्तस्य कायं पीयूषभक्षणात्

ເພາະຖືກຄວາມຫິວນ້ໍາທໍລະມານ ລາວຈຶ່ງດື່ມນ້ໍານັ້ນ ທີ່ມີກະຕ່າຍຢູ່ໃນນັ້ນ. ເນື່ອງຈາກການກິນອະມຣິຕະ ຮ່າງກາຍຂອງກະຕ່າຍນັ້ນ ເຫຼືອແຕ່ກະດູກ.

Verse 15

तत्क्षणात्पुष्टिमगमत्कांत्या परमया युतः । धातुषु क्षीयमाणेषु पुष्टो हि सुधया हि सः

ໃນທັນທີນັ້ນ ລາວໄດ້ຮັບພະລັງ ແລະມີປະກາຍສະຫວ່າງອັນສູງສຸດ. ແມ່ນແຕ່ທາດໃນກາຍກໍກໍາລັງຫຼຸດຖອຍ ແຕ່ລາວກໍຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍອະມຣິຕະຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 16

स चापि शशकस्तस्य न मृतो जठरं गतः । अद्यापि दृश्यते तत्र देहे पीयूषभक्षणात्

ແລະກະຕ່າຍນັ້ນ ເຂົ້າໄປໃນທ້ອງຂອງລາວ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຕາຍ. ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຍັງເຫັນຢູ່ໃນກາຍນັ້ນ ເນື່ອງຈາກໄດ້ກິນນ້ຳອະມຣິຕະ.

Verse 17

तत्क्षणात्तुष्टिमगमत्कांत्या परमया युतः । अब्रुवन्खन्यतामेतद्यथा भूयो जलं भवेत्

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ລາວກໍເກີດຄວາມອິ່ມໃຈ ແລະມີລັດສະໝີສູງສຸດ. ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຂຸດບ່ອນນີ້ເຖີດ ເພື່ອໃຫ້ນ້ຳເກີດຂຶ້ນອີກ ຢ່າງອຸດົມ.”

Verse 18

अस्माकं संगमादेतच्छुष्कं श्वभ्रं जलाशयम् । तद्युक्तं च कृतं कर्म नैतत्साधुविचेष्टितम्

“ເນື່ອງຈາກພວກເຮົາມາພົບກັນຢູ່ນີ້ ຮູຫຼຸມທີ່ແຫ້ງນີ້ຈຶ່ງກາຍເປັນອ່າງນ້ຳ. ແຕ່ກຳມະທີ່ໄດ້ເຮັດອັນເກີດຂຶ້ນກັບມັນ ບໍ່ແມ່ນການປະພຶດຂອງຜູ້ດີ.”

Verse 19

ततोऽखनंश्च ते सर्वे यावत्तोयविनिर्गमः । अथाब्रुवंस्ततः सर्वे हर्षेण महतान्विताः

ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດຂຸດຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່ານ້ຳຈະພຸ່ງອອກມາ. ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່ ແລະໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 20

यस्माच्छशेन संयुक्तं पीतमेतज्जलाशयम् । चंद्रेण हि शशापानं तस्मादेतद्भविष्यति

“ເນື່ອງຈາກອ່າງນ້ຳນີ້ ໄດ້ຖືກດື່ມພ້ອມກັບ ‘ກະຕ່າຍ’ (śaśa) ແລະເພາະພຣະຈັນທຣາຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍກະຕ່າຍ ກໍໄດ້ດື່ມແທ້ ດັ່ງນັ້ນມັນຈະໄດ້ຊື່ວ່າ ‘Śaśāpāna’.”

Verse 21

अत्रागत्य नरः स्नानं यः करिष्यति भक्तितः । स यास्यति परं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

ຜູ້ໃດມາຮອດທີ່ນີ້ ແລ້ວອາບນ້ຳດ້ວຍສັດທາພັກດີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸຖິ່ນທີ່ສູງສຸດ ທີ່ພຣະມະເຫສວະຣະ (ພຣະສິວະ) ປະທັບຢູ່।

Verse 22

अत्रान्नं संप्रदास्यंति ब्राह्मणेभ्यः समा हिताः । सर्वयज्ञफलं तेषां भविष्यति न संशयः

ທີ່ນີ້ ຜູ້ມີໃຈດີຈະຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ; ຜົນແຫ່ງຍັດທັງປວງຈະເກີດແກ່ເຂົາເຈົ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 23

अस्मिन्दृष्टे सुराः सर्वे दृष्टाः स्युः सर्वदेवताः । एवमुक्त्वा सुराः सर्वे जग्मुश्चैव सुरालयम्

“ເມື່ອໄດ້ເຫັນສິ່ງນີ້ ກໍເທົ່າກັບໄດ້ເຫັນເທວະທັງປວງ—ແທ້ຈິງແມ່ນເທວະທຸກພຣະອົງ.” ເວົ້າແລ້ວ ເທວະທັງປວງກໍໄປສູ່ສຸຣາລະຍະ (ວິມານສະຫວັນ) ຂອງຕົນ।

Verse 24

अथ कालेन महता प्राप्ता तत्र सरस्वती । वडवाग्निं समादाय तयानुप्लावितं पुनः

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ; ນາງອຸ້ມພາວະດະວາກະນິ (Vaḍavāgni) ແລ້ວທ່ວມຖ້ວມສະຖານນັ້ນອີກຄັ້ງ।

Verse 25

ततो मेध्यतरं जातं तीर्थं च वरवर्णिनि । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नानं समाचरेत्

“ແລ້ວຕໍ່ມາ ທີຣຖະ (tīrtha) ນັ້ນກໍຍິ່ງບໍລິສຸດກວ່າເກົ່າ, ໂອ ນາງຜູ້ຜິວພັນງາມ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາກພຽນທຸກປະການເພື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ.”