Adhyaya 186
ພຣະອີສະວະຣະ ຊີ້ນໍາພຣະເທວີໃຫ້ໄປຍັງ Nāgasthāna ອັນສູງສົ່ງ ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ Maṅkīśa ອັນຜູກພັນກັບ tri-saṅgama (ຈຸດບັນຈົບນໍ້າສາມສາຍ) ແລະເປັນສະຖານທີ່ມີອໍານາດທໍາລາຍບາບ. ພາຍໃນບົດນີ້ມີຕໍານານຂອງ Balabhadra: ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວການຈາກໄປຂອງ Kṛṣṇa ລາວມາຮອດ Prabhāsa ເຫັນພະລັງອັນອັດສະຈັນຂອງ kṣetra ແລະຄວາມພິນາດຂອງ Yādava ແລ້ວເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫງົບປະຖິ້ມໂລກ. Balabhadra ອອກຈາກຮ່າງກາຍໃນຮູບ Śeṣa-nāga ໄປຮອດຕີຣຖະ tri-saṅgama ອັນສູງສຸດ ເຫັນຊ່ອງເປີດສູ່ພາຕາລາອັນໃຫຍ່ດັ່ງ “ປະຕູ” ແລະເຂົ້າໄປຢ່າງວ່ອງໄວສູ່ໂລກທີ່ Ananta ສະຖິດ. ເນື່ອງຈາກລາວເຂົ້າບ່ອນນີ້ໃນຮູບນາກ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ Nāgasthāna; ບ່ອນທີ່ລະທິ້ງຮ່າງກາຍເອີ້ນວ່າ Śeṣasthāna (ທາງຕາເວັນອອກຂອງ Nāgarāditya). ຄໍາສອນກໍານົດໃຫ້ອາບນໍ້າທີ່ tri-saṅgama ບູຊາ Nāgasthāna ຖືອົບພະສົດໃນວັນ pañcamī ດ້ວຍການຄວບຄຸມອາຫານ ທໍາ śrāddha ແລະຖວາຍ dakṣiṇā ແກ່ພຣາຫມັນຕາມກໍາລັງ. ຜົນບຸນແມ່ນພົ້ນທຸກ ແລະໄດ້ເຖິງ Rudra-loka; ການເລີ້ຍງພຣາຫມັນດ້ວຍເຂົ້າຫວານປົນນໍ້າເຜິ້ງ ແລະອາຫານອື່ນໆ ທີ່ອຸທິດແດ່ Śeṣa-nāga ຖືກກ່າວວ່າໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການເລີ້ຍງ “ໂກດ” ຄົນ ຍ້ອນຍໍ້າຄຸນຄ່າຂອງດານາ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि नागस्थानमनुत्तमम् । मंकीशात्पश्चिमे भागे संगमत्रितयं गतम्
ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນເດີນທາງໄປຫານາກະສະຖານອັນສູງສຸດ ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງ ມັງກີຊາ, ບ່ອນທີ່ມີຈຸດບັນຈົບສາມສາຍ (ໄຕສັງກະມະ) ປະກົດ.
Verse 2
पापघ्नं सर्वजंतूनां पातालविवरं महत्
ສະຖານທີ່ນັ້ນ ທຳລາຍບາບຂອງສັດທັງປວງ; ແລະເປັນຮູໂພງໃຫຍ່ທີ່ນຳໄປສູ່ປາຕາລາ.
Verse 3
बलभद्रः पुरा देवि श्रुत्वा कृष्णस्य पंचताम् । भल्लतीर्थे तु भल्लेन ततः प्रभासमागतः
ໃນການກ່ອນ ໂອ ເທວີ, ພະລະພະດຣະ ໄດ້ຍິນຂ່າວເຖິງການດັບຂອງພຣະກຣິດສະນະ; ແລ້ວທີ່ພັລລະຕີຣະຖະ ຖືກລູກສອນ (ພັລລະ) ທຳຮ້າຍ, ຈາກນັ້ນຈຶ່ງມາຮອດພຣະພາສະ.
Verse 4
क्षेत्रं महाप्रभावं हि ज्ञात्वा सर्वार्थसिद्धिदम् । यादवानां क्षयं कृत्वा ततो वैराग्यमेयिवान्
ເມື່ອຮູ້ວ່າ ກະເສດຣະນີ້ມີອານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດໃນທຸກເປົ້າໝາຍ ຫຼັງຈາກເຮັດໃຫ້ຍາດະວະພິນາດ ທ່ານຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ໄວຣາກະຍະ (ຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ)។
Verse 5
शेषनागेशरूपेण निष्क्रम्य च शरीरतः । गच्छन्गच्छंस्तदा प्राप्य तीर्थं त्रैसंगमं परम्
ແລ້ວທ່ານກໍອອກຈາກຮ່າງກາຍ ໃນຮູບຂອງ ເສສະ (Śeṣa) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງນາກາ ແລະເດີນທາງຕໍ່ໄປ ຈົນໄດ້ຮອດຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ຊື່ ໄຕສັງກະມະ (Traisaṅgama)។
Verse 6
पातालस्य तदा दृष्ट्वा द्वारं विवररूपकम् । प्रविष्टोऽथ जगामाशु यत्रानंतः स्वयं स्थितः
ເມື່ອນັ້ນ ທ່ານເຫັນປະຕູເຂົ້າສູ່ ປາຕາລະ (Pātāla) ເປັນຮູຮ່ອງຄ້າຍຮອຍແຕກ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປ ແລະໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ຫາບ່ອນທີ່ ອະນັນຕະ (Ananta/Śeṣa) ປະທັບຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ।
Verse 7
यतो नागस्वरूपेण स्थानेऽस्मिंश्च समाविशत् । तत्प्रभृत्येव देवेशि नागस्थानमिति श्रुतम्
ເນື່ອງຈາກທ່ານເຂົ້າສູ່ບ່ອນນີ້ ໃນຮູບນາກາ, ໂອ ເທວະເອສີ (ເທວີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ), ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ບ່ອນນີ້ຈຶ່ງຖືກຂານວ່າ “ນາກະສະຖານະ”।
Verse 8
नागरादित्यपूर्वेण यत्र कायो विसर्जितः । तदद्यापि प्रसिद्धं वै शेषस्थानमिति श्रुतम्
ທາງຕາເວັນອອກຂອງ ນາກະຣາດິຕະຍະ (Nāgarāditya) ແມ່ນບ່ອນທີ່ທ່ານປ່ອຍວາງຮ່າງກາຍ; ຈົນທຸກມື້ນີ້ກໍຍັງໂດງດັງວ່າ “ເສສະສະຖານະ”।
Verse 9
अतः स्नात्वा महादेवि तत्र तीर्थे त्रिसंगमे । नागस्थानं समभ्यर्च्य पञ्चम्यामकृताशनः
ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະແຫ່ງການບັນຈົບສາມສາຍ ແລະ ບູຊານາກະສະຖານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຄວນຖືວຣະຕະວັນທີຫ້າ ໂດຍອົບວາສບໍ່ຮັບປະທານອາຫານ।
Verse 10
श्राद्धं कृत्वा यथाशक्त्या दत्त्वा विप्राय दक्षिणाम् । विमुक्तः सर्वदुःखेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति
ເມື່ອເຮັດພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຕາມກຳລັງ ແລະ ຖວາຍດັກຊິນາແກ່ພຣະພຣາຫມັນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ທັງປວງ ແລະ ໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ।
Verse 11
पायसं मधुसंमिश्रं भक्ष्यभोज्यैः समन्वितम् । शेषनागं समुद्दिश्य विप्रं यस्तत्र भोजयेत् । कोटिभोज्यं कृतं तेन जायते नात्र संशयः
ຜູ້ໃດໃນສະຖານນັ້ນ ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣະພຣາຫມັນ ໂດຍມີພາຍະສະ (pāyasa) ປົນນ້ຳເຜິ້ງ ແລະ ອາຫານຫຼາກຫຼາຍ ພ້ອມອຸທິດແດ່ ເສສະນາກ (Śeṣa Nāga) ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການເລີ້ຍງອາຫານເປັນໂກຕິ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।
Verse 186
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नाग स्थानमाहात्म्यवर्णनंनाम षडशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 186 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ນາກະສະຖານ» ໃນ ປຣະພາສະຂັນດະ (ເລ່ມ 7) ຂອງ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານ ໃນພາກ ປຣະພາສະກເສຕຣະມາຫາຕມະຍະ।