Adhyaya 116

Verse 1

सूतौवाच । तथान्यापि च तत्रास्ति सुविख्याताम्बरेवती । देवी कामप्रदा पुंसां बालकानां सुखप्रदा

ສູຕະເວົ້າວ່າ: “ຍັງມີເທວີອີກພຣະອົງໜຶ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄື ອຳບາເຣວະຕີ ຜູ້ມີນາມລືຊາ. ນາງປະທານຄວາມປາດຖະນາແກ່ບຸລຸດ ແລະປະທານຄວາມສຸກແກ່ເດັກນ້ອຍ.”

Verse 2

यां दृष्ट्वा पूजयित्वाऽथ चैत्राष्टम्यां विशेषतः । शुक्लायां नाप्नुयान्मर्त्यः कुटुम्बव्यसनं क्वचित्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນນາງ ແລະໄດ້ບູຊານາງ—ໂດຍສະເພາະໃນວັນອັດຖະມີ ເດືອນໄຈຕຣະ ໃນຄື່ງເດືອນຂາວ—ມະນຸດຈະບໍ່ປະສົບຄວາມວິບັດໃນຄອບຄົວເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । केन वा स्थापिता तत्र सा देवी चाम्बरेवती । किंप्रभावा किंस्वरूपा सूतपुत्र वदस्व नः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ເທວີອຳບາເຣວະຕີນັ້ນ ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນັ້ນ? ພຣະອຳນາດຂອງນາງແມ່ນຢ່າງໃດ, ແລະສະພາບພຣະຮູບຂອງນາງແມ່ນແນວໃດ? ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ຈົ່ງບອກພວກເຮົາເຖີດ.”

Verse 4

सूत उवाच । यदा शेषेण संदिष्टा नानानागा विषोल्बणाः । पुरस्यास्य विनाशाय क्रोधसंरक्तलोचनाः । तदा तस्य प्रिया सा च पुत्रशोकेनपीडिता

ສູຕະເວົ້າວ່າ: “ເມື່ອຕາມຄຳສັ່ງຂອງ ເສສະ ນາກາຫຼາຍຫຼາຍ ຜູ້ນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍພິດ ແລະມີດວງຕາແດງກ່ຳດ້ວຍໂກດ ຖືກສົ່ງມາເພື່ອທຳລາຍນະຄອນນີ້, ໃນເວລານັ້ນ ຄູ່ຄອງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງລາວກໍຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າເນື່ອງຈາກລູກຊາຍ.”

Verse 5

स्वयमेवाग्रतो गत्वा भक्षयामास तं द्विजम् । कुटुम्बेन समायुक्तं येन पुत्रो निपातितः

ນາງໄດ້ໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍຕົນເອງ ແລະໄດ້ກິນພຣາຫມັນນັ້ນພ້ອມທັງຄອບຄົວຂອງເຂົາ—ຜູ້ທີ່ເຄີຍທຳໃຫ້ລູກຊາຍຂອງນາງລົ້ມລົງຕາຍນັ້ນແຫຼະ.

Verse 6

अथ तस्य द्विजेन्द्रस्य बालवैधव्यसंयुता । अनुजाऽसीत्तपोयुक्ता ब्रह्मचर्यकृतक्षणा

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ ມີນ້ອງສາວຄົນໜຶ່ງ ເປັນແມ່ໝ້າຍຕັ້ງແຕ່ຍັງໜຸ່ມ ແຕ່ອຸທິດໃນຕະປະ ແລະມັ່ນຄົງໃນພຣະຫມະຈາຣິຍະ।

Verse 7

सा दृष्ट्वा भक्षितं सर्वं भट्टिकाख्या कुटुम्बकम् । नाग पत्न्या ततः प्राह जलमादाय पाणिना

ເມື່ອນາງເຫັນວ່າ ຄອບຄົວທັງໝົດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ພັດຕິກາ» ຖືກກິນໝົດແລ້ວ ນາງຈຶ່ງເວົ້າກັບເມຍນາກ ໂດຍຕັກນ້ຳໄວ້ໃນຝາມື।

Verse 8

यस्मात्त्वया कुटुम्बं मे नाशं नीतं द्विजिह्वके । दर्शितं च महद्दुःखं मम बन्धुजनोद्भवम्

«ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ ໂອ ງູສອງລີ້ນ ໄດ້ນຳຄອບຄົວຂ້ອຍໄປສູ່ຄວາມພິນາດ ແລະເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍເຫັນທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່ ອັນເກີດຈາກຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້ອຍ»

Verse 9

तथा त्वमपि संप्राप्य मानुषत्वं सुगर्हितम् । मानुषं पतिमासाद्य पुत्रपौत्रानवाप्य च

«ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັບກຳເນີດເປັນມະນຸດອັນນ່າຕຳໜິຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ຜົວເປັນມະນຸດ ແລະໄດ້ລູກກັບຫຼານ»

Verse 10

तेषां विनाशजं दुःखं मा नुषे त्वमवाप्स्यसि । नागत्वे वर्तमानायाः शापं तेऽमुं ददाम्यहम्

«ໃນຊີວິດມະນຸດ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບທຸກຂ໌ທີ່ເກີດຈາກການພິນາດຂອງພວກເຂົາ. ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າຍັງເປັນນາກີຢູ່ນີ້ ຂ້ອຍຂໍມອບຄຳສາບນີ້ແກ່ເຈົ້າ»

Verse 11

साऽपि श्रुत्वाऽथ तं शापं रेवती भट्टिकोद्भवम् । क्रोधेन महताविष्टा ह्यदशत्तां द्रुतं ततः

ເມື່ອນາງເຣວະຕີ ຜູ້ເກີດໃນວົງສາບັດຕິກະ ໄດ້ຍິນຄຳສາບນັ້ນ ກໍຖືກຄວາມໂກດອັນແຮງກ້າຄອບງຳ ແລ້ວກັດນາງທັນທີດ້ວຍຄວາມໄວ।

Verse 12

अथ तस्यास्तनुं प्राप्य नागीदंष्ट्रा विषोल्बणा । जगाम शतधा नाशं बिभिदे न त्वचं क्वचित्

ແຕ່ເມື່ອຂີ້ວນາກຂອງນາງ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພິດອັນແຮງກ້າ ໄດ້ແຕະຕ້ອງກາຍຂອງນາງນັ້ນ ມັນກໍແຕກອອກເປັນຮ້ອຍຊິ້ນ ແຕ່ບໍ່ສາມາດຈິ່ມຜິວໄດ້ເລີຍ।

Verse 13

ततः सा लज्जयाविष्टा स्वरक्तप्लावितानना । विषण्णा निषसादाथ संनिविष्टा धरातले

ຈາກນັ້ນນາງຖືກຄວາມອາຍຄອບງຳ ໃບໜ້າຖືກເລືອດຂອງຕົນເອງຊຸມທ້ວມ ມີໃຈເສົ້າໝອງ ແລ້ວນັ່ງລົງເທິງພື້ນດິນ।

Verse 14

एतस्मिन्नंतरे नागास्तथान्ये ये समागताः । रेवतीं ते समालोक्य तथारूपां भयान्विताम् । प्रोचुश्च किमिदं देवि तव वक्त्रे रुजास्पदम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ນາກອື່ນໆທີ່ມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຫັນນາງເຣວະຕີຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ອັນໃດເປັນຄວາມເຈັບປວດຢູ່ໃນໃບໜ້າຂອງທ່ານ?”

Verse 15

अथवा किं प्रभावोऽयं कस्यचिद्रक्तसंपदः

“ຫຼືວ່າ ອິດທິພົນນີ້ແມ່ນຫຍັງ—ເປັນການປາກົດອັນປະຫຼາດທີ່ກ່ຽວກັບເລືອດບໍ?”

Verse 16

रेवत्युवाच । येयं दुष्टतमा काचिद्दृश्यते दुष्टतापसी । अस्या जातो विकारोऽयं ममास्ये नागसत्तमाः

ນາງ ເຣວະຕີ ກ່າວວ່າ: "ມີຍິງນັກບວດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດຄົນໜຶ່ງ ປະກົດຕົວຢູ່ທີ່ນີ້. ຍ້ອນນາງ, ຄວາມຜິດປົກກະຕິນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນເທິງໃບໜ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ້ ພະຍານາກຜູ້ປະເສີດ."

Verse 17

तस्मादेनां महा दुष्टां भगिनीं तस्य दुर्मतेः । येन मे निहतः पुत्रो द्विजपुत्रेण सांप्रतम्

"ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງຈັບກຸມຍິງຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຄົນນີ້ - ນາງເປັນນ້ອງສາວຂອງຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຊ້າຄົນນັ້ນ - ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກຂ້າຕາຍໂດຍລູກຊາຍຂອງພາມ."

Verse 18

भक्ष्यतां भक्ष्यतां शीघ्रं मम नाशाय संस्थिताम् । सांप्रतं मन्मुखे तेनं रुधिरं पन्नगोत्तमाः

"ຈົ່ງກິນນາງ, ຈົ່ງກິນນາງໄວໆ - ນາງມາທີ່ນີ້ເພື່ອທໍາລາຍຂ້າພະເຈົ້າ! ດຽວນີ້, ໂອ້ ພະຍານາກຜູ້ປະເສີດ, ຍ້ອນນາງ, ເລືອດຈຶ່ງເຕັມຢູ່ໃນປາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ."

Verse 19

अथ ते पन्नगाः क्रुद्धा ददंशुस्तां तपस्विनीम् । समं सर्वेषु गात्रेषु यथान्या प्राकृता स्त्रियम्

ຈາກນັ້ນ ງູເຫຼົ່ານັ້ນກໍຄຽດແຄ້ນ ແລະ ກັດຍິງນັກບວດຄົນນັ້ນ - ກັດທົ່ວຮ່າງກາຍຂອງນາງຢ່າງສະເໝີກັນ, ຄືກັບວ່ານາງເປັນພຽງຍິງສາມັນທໍາມະດາ.

Verse 20

ततस्तेषामपि तथा मुखाद्दंष्ट्रा विनिर्गताः । रुधिरं च ततो जज्ञे शेषपत्न्या यथा तथा

ຈາກນັ້ນ, ແຂ້ວພິດກໍໂປໂລອອກມາຈາກປາກຂອງພວກມັນເຊັ່ນກັນ; ແລະ ເລືອດກໍໄຫຼອອກມາ - ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນກໍລະນີຂອງພັນລະຍາຂອງ ພະຍານາກ ເຊດຊະ.

Verse 21

अथ तस्याः प्रभावं तं दृष्ट्वा ते नागसत्तमाः । शेषा भय परित्रस्ताः प्रजग्मुश्च दिशो दश

ເມື່ອເຫັນອານຸພາບອັນພິສົດຂອງນາງ ນາກຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນກໍຕົກໃຈຢ້ານ ແລະຫນີໄປທິດທັງສິບ។

Verse 22

भट्टिकापि जगामाशु स्वाश्रमं प्रति दुःखिता । भयत्रस्तैः समंताच्च वीक्ष्यमाणा महोरगैः

ບັດຕິກາກໍຮີບກັບໄປຫາອາສຣົມຂອງນາງດ້ວຍໃຈເສົ້າ; ແລະມະໂຫຣກະທັງຫຼາຍທີ່ຕົກໃຈຢ້ານ ກໍຈ້ອງມອງນາງຈາກທຸກດ້ານ।

Verse 23

ततः सर्वं समालोक्य ताप्यमानं महोरगैः । तत्स्थानं स्वजनैर्मुक्तं दुःखेन महतान्वितैः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນທຸກສິ່ງຖືກມະໂຫຣກະທັງຫຼາຍທໍລະມານ ຊາວບ້ານໃນຖິ່ນນັ້ນກໍລະທິ້ງສະຖານທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເສົ້າໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 24

जगामान्यत्र सा साध्वी सम्यग्व्रतपरायणा । तीर्थ यात्रां प्रकुर्वाणा परिबभ्राम मेदिनीम्

ນາງຜູ້ສາດວີຜູ້ມີຄຸນທຳ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນວຣະຕະອັນບໍລິສຸດ ໄດ້ໄປບ່ອນອື່ນ; ນາງເຮັດການຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະ ແລະພະເດີນພົບພາທົ່ວແຜ່ນດິນ।

Verse 25

एवमुद्वासिते स्थाने तस्मिन्सा रेवती तदा । स्मृत्वा तं भट्टिकाशापं दुःखेन महताऽन्विता

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອສະຖານທີ່ນັ້ນຖືກລະທິ້ງ ເຣວະຕີໃນເວລານັ້ນໄດ້ລະລຶກເຖິງຄຳສາບຂອງບັດຕິກາ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເສົ້າໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 26

कथं मे मानुषीगर्भे शापाद्वासो भविष्यति । मानुष्येण च कांतेन प्रभविष्यति संगमः

«ເນື່ອງຈາກຄຳສາບ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຢູ່ໃນຄັນມະນຸດໄດ້ແນວໃດ? ແລະການຮ່ວມຮັກກັບຄູ່ຮັກມະນຸດຈະເກີດຂຶ້ນແນວໃດ?»

Verse 27

नैतत्पुत्रोद्भवं दुःखं तथा मां बाधते ह्रदि । यथेदं मानुषे गर्भे संवासो मानुषं प्रति

«ບໍ່ແມ່ນຄວາມໂສກຈາກການໃຫ້ກຳເນີດລູກຊາຍທີ່ບີບຄັ້ນໃຈຂ້າພະເຈົ້າຫນັກ; ແຕ່ແມ່ນການຢູ່ໃນຄັນມະນຸດ ແລະຖືກຜູກມັດກັບສະພາບມະນຸດນີ້.»

Verse 28

तथा दशनसंत्यक्ता कथं भर्तुः स्वमाननम् । दर्शयिष्यामि भूयोऽपि क्षते क्षारोऽत्र मे स्थितः

«ບັດນີ້ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖືກພາກຟັນໄປແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະແດງໜ້າ—ເກຍດສັກສີຂອງຕົນ—ຕໍ່ຜົວອີກໄດ້ແນວໃດ? ເພາະບາດແຜນີ້ຍັງເຜົາໃນໃຈດັ່ງດ່າງແຮງ.»

Verse 29

तस्मात्परिचरिष्यामि क्षेत्रेऽत्रैव व्यवस्थिता । किं करिष्यामि संप्राप्य गृहं पुत्रं विनाकृता

«ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ປັກຫຼັກຢູ່ໃນກະເສດສັກສິດນີ້ ແລະຮັບໃຊ້(ເທວີ) ພຣະແມ່. ກັບໄປເຮືອນແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງໄດ້ ເມື່ອຖືກເຮັດໃຫ້ຂາດລູກຊາຍ?»

Verse 30

ततश्चाराधयामास सम्यक्छ्रद्धासमन्विता । अंबिकां सा तदा देवीं स्थापयित्वा सुरेश्वरीम्

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ມີສັດທາແນ່ນອນ ໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ໂດຍໄດ້ອັນເຊີນປະດິດສະຖານ ພຣະເທວີອຳບິກາ—ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ໄວ້ທີ່ນັ້ນ ໃນສະຖານສັກສິດນັ້ນ.

Verse 31

गन्धपुष्पोपहारेण नैवेद्यैर्विविधैरपि । गीतनृत्यैस्तथा वाद्यैर्मनोहारिभिरेव च

ນາງໄດ້ບູຊາດ້ວຍການຖວາຍກິ່ນຫອມແລະດອກໄມ້ ດ້ວຍນໄວເວດຍະອາຫານຫຼາຍຢ່າງ ແລະດ້ວຍເພງ ຟ້ອນລໍາ ແລະດົນຕີທີ່ຊວນໃຈ ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງນະມັດສະການບູຊາ।

Verse 32

ततः कतिपयाहस्य तस्तास्तुष्टा सुरेश्वरी । प्रोवाच वरदाऽस्मीति प्रार्थयस्व हृदि स्थितम्

ຕໍ່ມາອີກບໍ່ກີ່ມື້ ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງກໍພໍໃຈໃນຕະປະສະຍາແລະການບູຊາຂອງນາງ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ—ຈົ່ງຂໍສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ”।

Verse 33

रेवत्युवाच । अहं शप्ता पुरा देवि ब्राह्मण्या कारणांतरे । यत्त्वं मानुषमासाद्य स्वयं भूत्वा च मानुषी

ເຣວະຕີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວີ, ໃນການກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຖືກນາງພຣາຫມະນີຜູ້ໜຶ່ງສາບແຊ່ງ ເນື່ອງຈາກເຫດອື່ນຫນຶ່ງ ວ່າ ‘ພຣະອົງຈະເຂົ້າສູ່ສະພາບມະນຸດ ແລະກາຍເປັນມະນຸດດ້ວຍພຣະອົງເອງ’.”

Verse 34

ततः संप्राप्स्यसि फलं तेषां नाशसमुद्रवम् । महद्दुःखं स्वपुत्रोत्थं मम शापेन पीडिता

“ແລ້ວພຣະອົງຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຄໍາສາບນັ້ນ: ຄືຄື້ນແຫ່ງການທໍາລາຍສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ ແລະຄວາມທຸກໃຫຍ່ທີ່ເກີດຈາກບຸດຂອງພຣະອົງເອງ—ຖືກບີບຄັ້ນໂດຍຄໍາສາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 35

तथा मम मुखाद्दंष्ट्रा संनीताश्च सुरेश्वरि । तेषां च संभवस्तावत्कथं स्यात्त्वत्प्रभावतः

“ແລະ ໂອ ສຸເຣສະວະຣີ, ຂຽວຟັນ (ຟັນແຫຼມ) ຖືກນໍາອອກຈາກປາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ແລ້ວດ້ວຍພຣະອໍານາດຂອງພຣະອົງ ການຟື້ນຄືນ—ຫຼືການເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ—ຂອງມັນຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 36

भवंतु तनया नश्च तथा वंशविवर्धनाः । एतन्मे वांछितं देवि नान्यत्संप्रार्थयाम्यहम्

ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມີບຸດຊາຍ ແລະໃຫ້ເຂົາເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສາ. ນີ້ແມ່ນຄວາມປາຖະໜາອັນບໍລິສຸດຂອງຂ້າ ໂອ ເທວີ; ຂ້າບໍ່ຂໍສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 37

देव्युवाच । नात्र वासस्त्वया कार्यः कथंचिदपि शोभने । मनुष्यगर्भसंवासो भर्त्ता च भविता नरः

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ງາມ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນຢູ່ທີ່ນີ້ອີກຕໍ່ໄປເລີຍ. ເຈົ້າຈະໄດ້ສຳພັນກັບຄັນມະນຸດ (ເກີດໃນມະນຸດ) ແລະສາມີຂອງເຈົ້າກໍຈະເປັນຊາຍມະນຸດ”។

Verse 38

तस्माच्छृणुष्व मे वाक्यं यत्त्वां वक्ष्यामि सांप्रतम् । दुःखनाशकरं तुभ्यं सत्यं च वरवर्णिनि

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າ—ສິ່ງທີ່ຂ້າຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງໃນບັດນີ້. ມັນຈະທຳລາຍຄວາມໂສກຂອງເຈົ້າ ແລະເປັນຄວາມຈິງ, ໂອ ນາງຜູ້ຜິວງາມ.

Verse 39

उत्पत्स्यति न संदेहो देवकार्यप्रसिद्धये । तव भर्त्ता त्रिलोकेऽस्मिन्कृत्वा मानुषविग्रहम्

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ ສາມີຂອງເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນໃນໂລກສາມນີ້ ໂດຍຮັບຮ່າງມະນຸດ ເພື່ອໃຫ້ພະລະກິດຂອງເທວະດາສຳເລັດ.

Verse 42

तस्या गर्भं समासाद्य त्वं जन्म समवाप्स्यसि । रामरूपस्य शेषस्य पुनर्भार्या भविष्यसि

ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໄປສູ່ຄັນຂອງນາງ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການເກີດ. ແລະເຈົ້າຈະເປັນພັນລະຍາຂອງ ເສສະ (Śeṣa) ອີກຄັ້ງ, ຜູ້ມີຮູບພະຣາມ.

Verse 43

तस्मात्त्वं देवि मा शोकं कार्येऽस्मिन्कुरु शोभने । तेन मानुषजे गर्भे संभूतिः संभविष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ ຢ່າໂສກເສົ້າໃນເລື່ອງນີ້ເລີຍ ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ; ໂດຍເຫດນັ້ນ ການເກີດຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນໃນຄັນມະນຸດ।

Verse 44

तत्र पश्यसि यन्नाशं स्वकुटुम्बसमुद्भवम् । हिताय तदवस्थायास्तद्भविष्यत्यसंशयम्

ແລະ ຄວາມພິນາດທີ່ເຈົ້າເຫັນຢູ່ນັ້ນ ອັນເກີດຂຶ້ນໃນຕະກູນຂອງເຈົ້າເອງ—ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ມັນຈະເປັນປະໂຫຍດແກ່ສະພາບນັ້ນ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 45

ततः परं युगं पापं यतो भीरु भविष्यति । तदूर्ध्वं मर्त्यधर्माणो म्लेच्छाः स्थास्यंति सर्वतः

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຍຸກບາບຈະເກີດຂຶ້ນ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫວາດກົວ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພວກມເລັດຊະ (mleccha) ຜູ້ດຳເນີນຕາມທາງຂອງມະນຸດທົ່ວໄປ ຈະຢືນຢູ່ທົ່ວທຸກທິດ।

Verse 46

ततः स्वर्गनिवासार्थं भगवान्देवकीसुतः । संहर्ता स्वकुलं सर्वं स्वयमेव न संशयः

ຈາກນັ້ນ ເພື່ອການກັບໄປສູ່ທີ່ພຳນັກແຫ່ງສະຫວັນ ພຣະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ພຣະບຸດຂອງເທວະກີ—ຈະທຳລາຍຕະກູນຂອງພຣະອົງທັງໝົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 47

भविष्यंति पुनर्दंष्ट्रास्तव वक्त्रे मनोरमाः । तस्मात्त्वं गच्छ पातालं स्वभर्त्ता यत्र तिष्ठति

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ງາມອັນງົດງາມຈະປາກົດໃນປາກຂອງເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປສູ່ປາຕາລ (Pātāla) ບ່ອນທີ່ສາມີຂອງເຈົ້າພຳນັກຢູ່.

Verse 48

अन्यच्चापि यदिष्टं ते किंचिच्चित्ते व्यवस्थितम् । तत्कीर्तयस्व कल्याणि महांस्तोषो मम स्थितः

ແລະຖ້າຍັງມີສິ່ງອື່ນໃດທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ຫຼືສິ່ງໃດທີ່ຕັ້ງໄວ້ໃນໃຈ—ຈົ່ງກ່າວອອກມາ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ; ຄວາມພໍໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ.

Verse 49

रेवत्यु वाच । स्थाने स्थेयं सदाऽत्रैव मम नाम्ना सुरेश्वरि । येन मे जायते कीर्तिस्त्रैलोक्ये सचराचरे

ເຣວະຕີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ ໃນສະຖານທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໃນນາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ເພື່ອໃຫ້ກຽດຊື່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນທົ່ວສາມໂລກ ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 50

तथाऽहं नागलोकाच्च चतुर्दश्यष्टमीषु च । सदा त्वां पूजयिष्यामि विशेषान्नवमीदिने

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຂ້າພະເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ມາຈາກໂລກນາກ—ຈະບູຊາທ່ານເປັນນິດ ໃນວັນທີ 14 ແລະວັນທີ 8 ຕາມຈັນທະຄະຕິ; ແລະໃນວັນທີ 9 ຈະບູຊາດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສເປັນພິເສດ.

Verse 51

आश्विनस्य सिते पक्षे सर्वैर्नागैः समन्विता । प्रपूजां ते विधास्यामि श्रद्धया परया युता

ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ຝ່າຍສວ່າງ) ຂອງເດືອນອາສວິນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມາພ້ອມກັບນາກທັງປວງ ແລະຈະຈັດບູຊາທ່ານຢ່າງຄົບຖ້ວນ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ.

Verse 52

तस्मिन्नहनि येऽन्येऽपि पूजां दास्यंति ते नराः । मा पश्यंतु प्रसादात्ते नरास्ते वल्लभक्षयम्

ແລະຂໍໃຫ້ມະນຸດທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ໃນວັນນັ້ນກໍຖວາຍບູຊາເຊັ່ນກັນ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ—ຢ່າໄດ້ເຫັນຄວາມພິນາດ ຫຼືການສູນເສຍຂອງສິ່ງທີ່ເຂົາຮັກ.

Verse 53

देव्युवाच । एवं भद्रे करिष्यामि वासो मेऽत्र भविष्यति । त्वन्नाम्ना पूजकानां च श्रेयो दास्यामि ते सदा । महानवमिजे चाह्नि विशेषेण शुचिस्मिते

ເທວີກ່າວວ່າ: «ເປັນດັ່ງນັ້ນແທ້ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຕາມນີ້. ທີ່ພຳນັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ທີ່ນີ້ແນ່ນອນ. ແລະໂດຍນາມຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານສິຣິມົງຄົນແກ່ຜູ້ບູຊາເສມອ—ໂດຍພິເສດໃນວັນສັກສິດ ມະຫານະວະມີ, ໂອ ຜູ້ຍິ້ມບໍລິສຸດ»។

Verse 54

सूत उवाच । एवमुक्ता तया साऽथ रेवती शेषवल्लभा । जगाम स्वगृहं पश्चाद्धर्षेण महतान्विता

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເຣວະຕີ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເສສະ—ຈຶ່ງກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງນາງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ຫຼວງ»។

Verse 55

ततःप्रभृति सा देवी तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिता । तन्नाम्ना कामदा नृणां सर्वव्यसननाशिनी

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ເທວີອົງນັ້ນກໍຕັ້ງຢູ່ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ. ແລະໂດຍນາມນັ້ນເອງ ນາງຖືກຮູ້ຈັກໃນຫມູ່ຊົນວ່າ «ກາມະດາ»—ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຍາກທັງປວງ।

Verse 56

अंबा सा कीर्त्यते दुर्गा रेवती सोरगप्रिया । ततः संकीर्त्यते लोके भूतले चांबरेवती

ແມ່ເທວີອົງນັ້ນຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ດຸຣຄາ». ແລະໃນນາມ «ເຣວະຕີ» ນາງເປັນທີ່ຮັກຂອງວົງສານາກ. ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກ ໃນພູມິພົບນີ້ ນາງຖືກຂານນາມວ່າ «ອຳບາ-ເຣວະຕີ».

Verse 57

यस्तां श्रद्धासमोपेतः शुचिर्भूत्वा प्रपूजयेत् । नवम्यामाश्विने मासि शुक्लपक्षे समाहितः । न स संवत्सरं यावद्व्यसनं स्वकुलो द्भवम्

ຜູ້ໃດມີສັດທາ ຊຳລະກາຍໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະມີຈິດໃຈຕັ້ງມັ່ນ ບູຊານາງໃນວັນນະວະມີ ໃນເດືອນອາສະວິນ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ—ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ປະສົບໄພພິບັດອັນເກີດໃນວົງຕະກູນຂອງຕົນ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ.

Verse 58

दृष्ट्वाग्रे छिद्रकं व्यालयुक्तं दोषैर्विमुच्यते । ग्रहभूतपिशाचोत्थैस्तथान्यैरपि चापदैः

ເມື່ອເຫັນຢູ່ຂ້າງໜ້າ “ຈິດຣະກະ” ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍງູປະດັບ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກມົນທິນ ແລະພົ້ນຈາກໄພທຸກທີ່ເກີດຈາກວິນຍານຈັບກຸມ, ພູດ, ປິສາຈາ ພ້ອມທັງອັນຕະລາຍອື່ນໆອີກດ້ວຍ.