Dasharatha in the Ramayana

ເມື່ອເຫັນພຣະຣາມຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳດັ່ງນີ້—ຜູ້ມີວິລະກຳຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຈິງ—ເປັນພຣະຣາຊະບຸດອົງໃຫຍ່ ປະດັບດ້ວຍຄຸນອັນປະເສີດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງທ້າວທະສະຣະຖ; ຜູ້ມຸ່ງປະໂຫຍດແກ່ປະຊາ ແລະປາຖະໜາສິ່ງທີ່ປະຊາພໍໃຈ—ພຣະມະຫາກະສັດຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນ ດ້ວຍຄວາມຮັກ…

ເນື່ອງຈາກຊື່ສັດຕໍ່ຖ້ອຍຄໍາສັດ ແລະຖືກຜູກມັດໄວ້ດ້ວຍພັນທະແຫ່ງທຳ ພະຣາຊາທະສະຣະຖະ ຈຶ່ງສົ່ງພະຣາມ ພະຣາຊບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກ ໄປນິລະເທດໃນປ່າ.

ພຣະຣາມຜູ້ກ້າຫານ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ປ່າ ໂດຍຮັກສາປະຕິຍານຂອງພຣະອົງ—ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະບິດາ ແລະເພື່ອໃຫ້ໄກເກຍີພໍໃຈ.

ສີຕາ ພະມະເຫສີອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພະຣາມ ຜູ້ຮັກດັ່ງລົມຫາຍໃຈ ແລະມຸ່ງປະໂຫຍດແກ່ພະອົງຢູ່ເສມອ ເກີດໃນວົງສາພະຣາຊາຊະນະກະ ປານດັ່ງຖືກປັ້ນແຕ່ງໂດຍສິລະປະທິບ. ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ເປັນຍອດແຫ່ງນາຣີ ເປັນລູກໃພ້ແຫ່ງວົງສາທະສະຣະຖະ ແລະນາງກໍຕາມພະຣາມ…

ຖືກຕິດຕາມໂດຍຊາວເມືອງໄລຍະໄກ ແລະ ພຣະບິດາທັດສະຣະຖະ, ພຣະຣາມຜູ້ມີຈິດວິນຍານຊອບທ່ຽງໄດ້ໄປຮອດເມືອງສຶຣິງຄະເບຣະປຸຣະ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ໄດ້ສົ່ງພະຍານລົດກັບໄປ. ຫຼັງຈາກໄດ້ພົບກັບຄູວະຫະ, ກະສັດຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຊາວນິຊາດ, ພຣະຣາມພ້ອມກັບຄູວະຫະ, ພຣະລັກສະມັນ…

ເມື່ອພຣະຣາມໄດ້ໄປຮອດຈິຕຣະກູດແລ້ວ ພຣະຣາຊາທະສະຣະຖະຜູ້ຖືກໂສກເພາະພຣະໂອຣສ ຄ່ຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ອາໄລ ແລ້ວເສດສູ່ສະຫວັນ

ເມື່ອພຣະອົງນັ້ນ (ທະສະຣະຖະ) ສິ້ນພຣະຊົນແລ້ວ ພຣະພະຣະຕະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ແມ່ນຖືກພຣະວະສິດຖະແລະພຣາຫມະນທັງຫຼາຍເຊີນໃຫ້ຮັບລາຊະສົມບັດ ແຕ່ກໍບໍ່ປາດຖະນາລາຊະອານາຈັກ

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາມຜູ້ມີຣັດສະມີອັນໃຫຍ່ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ—ໂອຣົດແຫ່ງທະສະຣະຖະ—ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ສະບະຣີ; ແລະນາງໄດ້ບູຊາຕ້ອນຮັບພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຖືກຄວນ។

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງທຳມະ ແລະຕະປະ, ມະຫາຣິສີໄດ້ເຫັນຢ່າງແຈ້ງຊັດຕາມຄວາມເປັນຈິງ—ພຣະຣາມ, ພຣະລັກສະມະນະ, ແລະພຣະສີຕາ; ພຣະຣາຊາທະສະຣະຖະພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ແລະທັງອານາຈັກ; ພ້ອມທັງເຫດການທັງປວງທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ—ທັງລຳດັບເລື່ອງ, ຄວາມພາກພຽນ, ແມ່ນກະທັ້ງສຽງຫົວເຮາະ…

ທ່ານຍັງໄດ້ພັນລະນາເຖິງການໂຕ້ຖຽງລະຫວ່າງພຣະຣາມ ແລະ ພຣະປະຣະສຸຣາມ, ຄຸນຄ່າອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະຣາມ ພຣະຣາຊະບຸດຂອງທ້າວທະສະຣະຖ, ການຕຽມພິທີອະພິເສກຂຶ້ນຄອງຣາຊະສົມບັດຂອງພຣະຣາມ, ແລະ ເຈດຕະນາຊົ່ວຮ້າຍຂອງນາງໄກເກຍີ.

ທ່ານໄດ້ເລົ່າເຖິງການຂັດຂວາງພິທີອະພິເສກຂອງພຣະຣາຄະວະ, ການເນລະເທດພຣະຣາມເຂົ້າປ່າ, ການຄ່ຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ຂອງພຣະຣາຊາໃນຄວາມໂສກ, ແລະ ການເສດັດໄປສູ່ປະໂລກ (ໂລກໜ້າ) ຂອງພຣະອົງ.

ທ່ານໄດ້ເລົ່າເຖິງການກໍ່ສ້າງແລະຕັ້ງຖິ່ນຖານໃນທີ່ພັກກາງປ່າ, ການມາຮອດຂອງພຣະພະຣະຕະ, ຄວາມພະຍາຍາມຂອງພຣະພະຣະຕະໃນການທູນອ້ອນວອນໃຫ້ພຣະຣາມກັບຄືນ, ແລະ ການທີ່ພຣະຣາມໄດ້ປະກອບພິທີນ້ຳ (ສະລິລະກຣິຍາ) ເພື່ອພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ.

ໃນນະຄອນນັ້ນ ພະຣາຊາທະສະຣະຖະ ຜູ້ທຳນຸບຳລຸງຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງມະຫາອານາຈັກ ປະທັບຢູ່ດຸດດັ່ງພະອິນທຣາ ຈອມເທວະສະຖິດໃນສະຫວັນ

ນະຄອນນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍມະຫາຣະຖະນັບພັນ—ມືໄວ ແລະຊໍານານ—ຜູ້ບໍ່ຍິງຜູ້ຢູ່ລໍາພັງແລະບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ; ແລະເມື່ອໄລ່ຕາມສັດຕູທີ່ຫນີ ກໍຍັງສາມາດຍິງໂດນໄດ້ດ້ວຍການຕາມຮອຍສຽງ. ໃນປ່າດົງ ພວກເຂົາສາມາດສັງຫານສິງ ເສືອ ແລະໝູປ່າທີ່ຮ້ອງຄໍາຮາມ ແລະກໍາເລີບດ້ວຍຄວາມມຶນເມົາ…

ໃນນະຄອນອະໂຍທະຍານັ້ນ ມີພຣະຣາຊາທະສະຣະຖະປະທັບຢູ່—ຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ ມີຊັບສິນແລະສິ່ງສະສົມພ້ອມພຽງ ມອງໄກ ແລະມີຣັດສະມີຕະເຈດສູງ ເປັນທີ່ຮັກຂອງຊາວເມືອງແລະຊາວບ້ານ. ໃນວົງສາອິກສະວາກຸ ພຣະອົງເປັນອະຕິຣະຖະ ວີຣະບຸລຸດລົດສົງຄາມຊັ້ນເລີດ; ຜູ້ປະກອບຍັດ ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ…

ໂດຍພຣະຣາຊາພຣະອົງນັ້ນ ຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນສັດຈະ ແລະປະພຶດຕາມຕຣິວັກ (ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ) ຢ່າງຖືກທາງ ນະຄອນອັນປະເສີດນັ້ນຈຶ່ງຖືກປົກຄອງຮັກສາ ດັ່ງອະມະຣາວະຕີທີ່ພຣະອິນທຣາປົກປ້ອງ

ໃນອໂຍທະຍາ ບໍ່ອາດພົບຊາຍຫຼືຍິງຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮັ່ງມີ ຫຼືບໍ່ງາມໄດ້; ແລະກໍບໍ່ເຫັນຜູ້ໃດທີ່ຂາດພັກຕິ—ຄວາມເລື່ອມໃສຈົງຮັກຕໍ່ພຣະຣາຊາ.

ນະຄອນນັ້ນໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງແລະປົກຄອງຢ່າງດີຍິ່ງໂດຍພຣະນາຖແຫ່ງອິກສະວາກຸ (ທະສະຣະຖະ) ດັ່ງໃນການກ່ອນທີ່ມະນຸ—ມະນຸດອັນປະເສີດຜູ້ມີປັນຍາ—ໄດ້ບໍລິຫານໄວ້.

ນະຄອນນັ້ນແຜ່ກວ້າງອອກໄປອີກສອງໂຍຊະນະ ສ່ອງປະກາຍສົມດັ່ງນາມອັນສັດ; ທີ່ນັ້ນພຣະຣາຊາທະສະຣະຖະປະທັບຢູ່ ແລະປົກຄອງພິທັກລະໂລກທັງປວງ.

ພຣະຣາຊາທະສະຣະຖະຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ປະຫານສັດຕູໄດ້ສະຫງົບແລ້ວ ປົກຄອງນະຄອນນັ້ນດຸຈດວງຈັນຄອບຄອງໝູ່ດາວ.