Sukta 94

Mantra 1

अधि यदस्मिन्वाजिनीव शुभः स्पर्धन्ते धियः सूर्ये न विशः । अपो वृणानः पवते कवीयन्व्रजं न पशुवर्धनाय मन्म ॥

ఈ (శుద్ధ సోమంలో) వాజినీ వంటి ప్రకాశమయ ‘శుభః’—ధీ/ప్రేరిత ఆలోచన-శక్తులు—ఉత్సాహ రథికుల్లా పరస్పరం స్పర్ధిస్తాయి; ప్రజలు సూర్యుని వైపు సమీకృతమయ్యేలా. అప్పుడు ఆయన—అపః (జలధారలను) ఎంచుకొని—మరింత కవిసదృశుడై (కవీయన్) ప్రవహిస్తూ, అంతః-పశువులు (కిరణ-సంపద) వృద్ధి చెందుటకు వ్రజం (గోశాల/ఆశ్రయం) వంటి సుశ్రేణి-పూర్ణతను కలిగించే మన్‌మ (మనన-విధానం) స్థాపిస్తాడు.

Mantra 2

द्विता व्यूर्ण्वन्नमृतस्य धाम स्वर्विदे भुवनानि प्रथन्त । धियः पिन्वानाः स्वसरे न गाव ऋतायन्तीरभि वावश्र इन्दुम् ॥

అతడు ద్వివిధంగా అమృతస్య ధామాన్ని విప్పి చూపి, స్వర్విద్ (స్వర్—ప్రకాశ లోకం—ను పొందువాడు) కొరకు భువనాలను విస్తరింపజేస్తాడు. తమ స్వసరే (స్వంత మైదానం/జలాశయం) లో మ్రోగే ఆవుల్లా పుష్టి పొందిన ధియః, ఋత నియమానుసారం కదులుతూ, ప్రకాశమయ ఇందువును అభిముఖంగా నెట్టుతూ—అతని వైపు దూసుకెళ్లి, అతని చుట్టూ వేగంగా పరిభ్రమిస్తాయి.

Mantra 3

परि यत्कविः काव्या भरते शूरो न रथो भुवनानि विश्वा । देवेषु यशो मर्ताय भूषन्दक्षाय रायः पुरुभूषु नव्यः ॥

కవి తన కావ్యా (కావ్య-దర్శనం) ను చుట్టూరా మోసుకుంటూ పోతాడు—వీరుని రథంలా, అది సమస్త భువనాలను దాటుతుంది. అప్పుడు అతడు దేవుల మధ్య యశస్సును నిర్మించి, మర్త్యునికి అలంకారముగా చేస్తాడు; అలాగే దక్ష (సత్కర్మ-సామర్థ్య శక్తి) కొరకు నూతనమైన, బహువిధ రాయః (సంపదలు/అస్తిత్వ-సమృద్ధి) ఉద్భవిస్తాయి.

Mantra 4

श्रिये जातः श्रिय आ निरियाय श्रियं वयो जरितृभ्यो दधाति । श्रियं वसाना अमृतत्वमायन्भवन्ति सत्या समिथा मितद्रौ ॥

శ్రీకోసం జన్మించినవాడు శ్రీలోనే ముందుకు సాగుతాడు; జరిత్రులకు (స్తుతికర్త ఋషులకు) శ్రీరూప ప్రాణబల-ఉన్నతిని దానమిస్తాడు. శ్రీతో ఆవరితులై, అమృతత్వాన్ని చేరి, వారు సత్యులవుతారు—మిత (పరిమిత) స్థైర్యంలో కలిసి సమిధలవలె ప్రజ్వలితులు.

Mantra 5

इषमूर्जमभ्यर्षाश्वं गामुरु ज्योतिः कृणुहि मत्सि देवान् । विश्वानि हि सुषहा तानि तुभ्यं पवमान बाधसे सोम शत्रून् ॥

ఇష్, ఊర్జ్‌తో మా వైపు ప్రవహించు; అశ్వం, గామును (సంపదరూపంగా) తీసుకురా—విస్తారమైన జ్యోతిని కలిగించు. అంతరంలో దేవులను ఆనందింపజేయి. ఇవన్నీ నీకు సుసహ్యమే; అందువల్ల, హే పవమాన సోమా, శత్రువులను (అవరోధక శక్తులను) అడ్డగించి వెనక్కి నెట్టు.