Sukta 9

Mantra 1

सखायस्त्वा ववृमहे देवं मर्तास ऊतये । अपां नपातं सुभगं सुदीदितिं सुप्रतूर्तिमनेहसम् ॥

ಹೇ ಸಖಿಗಳೇ, ನಾವು ಮರಣಶೀಲರು ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು—ದೇವನನ್ನು—ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ: ಅಪಾಂ ನಪಾತನನ್ನು, ಸುಭಗನನ್ನು, ಸುದೀದಿತ (ಸುಪ್ರಜ್ವಲಿತ)ನನ್ನು, ಸುಪ್ರತೂರ್ತಿ (ಸುವಿಜಯಿ)ಯನ್ನು, ಅನೇಹಸ (ಅಥಕವಿಲ್ಲದ)ನನ್ನು.

Mantra 2

कायमानो वना त्वं यन्मातॄरजगन्नपः । न तत्ते अग्ने प्रमृषे निवर्तनं यद्दूरे सन्निहाभवः ॥

ನೀನು ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೀಯ; ಮತ್ತು ನೀನು ಮಾತೃಗಳಾದ—ನೀರುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ—ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಅದು ನಿನಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವಿಕೆ ಅಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಮುಂದೂಡುವ ವೇಗದ ಕ್ಷಯವೂ ಅಲ್ಲ: ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗುತ್ತೀಯ.

Mantra 3

अति तृष्टं ववक्षिथाथैव सुमना असि । प्रप्रान्ये यन्ति पर्यन्य आसते येषां सख्ये असि श्रितः ॥

ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಒತ್ತಿಹಿಡಿದ ಕಠಿಣ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ದಾಟಿಸಿ ಕರೆದೊಯ್ದೆ; ಆದಕಾರಣ ನೀನು ಒಳಗೇ ನಿರ್ಮಲ ಹರ್ಷರೂಪವಾದ ಸುಮನಸ್ಸಾಗಿರುವೆ. ಕೆಲವರು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ, ಇತರರು ಸುತ್ತುವರಿದು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ—ಯಾರ ಸಖ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಆಶ್ರಿತನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿರುವೆಯೋ ಅವರಲ್ಲಿ.

Mantra 4

ईयिवांसमति स्रिधः शश्वतीरति सश्चतः । अन्वीमविन्दन्निचिरासो अद्रुहोऽप्सु सिंहमिव श्रितम् ॥

ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಅವರು ಭಂಗಗಳನ್ನೂ ದೀರ್ಘ ನಿರಂತರತೆಗಳನ್ನೂ ದಾಟಿ ಅನುಸರಿಸಿದರು. ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳೂ ಅದ್ರುಹರು—ವಂಚನೆರಹಿತರು—ಅವನನ್ನು ಕಂಡರು: ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಸಿಂಹದಂತೆ, ಆಳಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿ.

Mantra 5

ससृवांसमिव त्मनाग्निमित्था तिरोहितम् । ऐनं नयन्मातरिश्वा परावतो देवेभ्यो मथितं परि ॥

ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಹರಿಯುವವನಂತೆ—ಅಗ್ನಿ ಹೀಗೆಯೇ ಅಡಗಿಹೋಗಿದ್ದನು. ಮಾತರಿಶ್ವನು ಅವನನ್ನು ಪರಾವತ—ದೂರದ ಪಾರದಿಂದ—ದೇವರಿಗಾಗಿ ಮಥಿಸಿ ಹೊರತೆಗೆದು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತಂದನು.

Mantra 6

तं त्वा मर्ता अगृभ्णत देवेभ्यो हव्यवाहन । विश्वान्यद्यज्ञाँ अभिपासि मानुष तव क्रत्वा यविष्ठ्य ॥

ಹೇ ಹವ್ಯವಾಹನ (ಅಗ್ನಿ), ಮನುಷ್ಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವರಿಗಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು. ಹೇ ಮಾನವಮುಖ ಅಗ್ನಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಕ್ರತು (ಪ್ರಭಾವಿ ಜ್ಞಾನ-ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ) ಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತೀ; ಹೇ ಯವಿಷ್ಠ (ಅತಿನವ/ಯುವ) ಬಲವಂತನೇ.

Mantra 7

तद्भद्रं तव दंसना पाकाय चिच्छदयति । त्वां यदग्ने पशवः समासते समिद्धमपिशर्वरे ॥

ಇದು ನಿನ್ನ ದಂಸನಾ (ಶಕ್ತಿ-ಕೌಶಲ್ಯ) ಯ ಭದ್ರತೆ: ಅದು ಅಪಕ್ವ ಬುದ್ಧಿಯವರನ್ನೂ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಪಶವಃ (ಶಕ್ತಿಗಳ/ಸಂಪತ್ತಿನ ಗುಂಪುಗಳು) ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಸೇರಿಬರುವಾಗ, ನೀನು—ಸಮಿದ್ಧ—ಅಪಿಶರ್ವರ (ಮಂದ/ಮಸುಕಾದ ಆವರಣ)ದಲ್ಲಿಯೂ ಆಶ್ರಯವಾಗುತ್ತೀ.

Mantra 8

आ जुहोता स्वध्वरं शीरं पावकशोचिषम् । आशुं दूतमजिरं प्रत्नमीड्यं श्रुष्टी देवं सपर्यत ॥

ಸ್ವಧ್ವರ (ಸ್ವಯಂ-ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ) ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಶೀರ (ಶ್ರೇಷ್ಠ/ಪವಿತ್ರ) ಪಾವಕಶೋಚಿಷ (ಶುದ್ಧ ಜ್ವಾಲೆಯ)ವನಿಗೆ ಆಜುಹೋತ (ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಿರಿ). ಆಶು, ದೂತ, ಅಜಿರ (ಅಥಕ), ಪ್ರತ್ನ, ಈಡ್ಯ (ಸ್ತುತ್ಯ) ದೇವನನ್ನು—ಶ್ರುಷ್ಟಿ (ಆಜ್ಞಾಪಾಲಕ ಶ್ರವಣ) ಯಿಂದ—ಸಪರ್ಯತ (ಸೇವೆ ಮಾಡಿರಿ).

Mantra 9

त्रीणि शता त्री सहस्राण्यग्निं त्रिंशच्च देवा नव चासपर्यन् । औक्षन्घृतैरस्तृणन्बर्हिरस्मा आदिद्धोतारं न्यसादयन्त ॥

ಮೂರು ನೂರು, ಮೂರು ಸಾವಿರ—ಮತ್ತು ಮೂವತ್ತು ಹಾಗೂ ಒಂಬತ್ತು—ಎಂಬ ದೇವಶಕ್ತಿಗಳು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿದವು. ಅವರು ಅವನಿಗೆ ಘೃತದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು, ಅವನಿಗಾಗಿ ಬರ್ಹಿಸ್ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ) ಹಾಸಿದರು; ನಂತರ ಹೋತೃನನ್ನು ಅವನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿದರು.