Sukta 29

Mantra 1

वने न वा यो न्यधायि चाकञ्छुचिर्वां स्तोमो भुरणावजीगः । यस्येदिन्द्रः पुरुदिनेषु होता नृणां नर्यो नृतमः क्षपावान् ॥

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ, ನಿಮಗೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಶುದ್ಧವೂ ಉತ್ಸುಕವೂ ಆದ ಸ್ತೋಮವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಅದು ಬಲಿಷ್ಠರನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ಪ್ರೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾರಿಗಾಗಿ ಇಂದ್ರನು ಅನೇಕ ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಮನುಷ್ಯರ ಹೋತಾ (ಆಹ್ವಾನ ಯಾಜಕ) ಆಗುತ್ತಾನೆ—ನರ್ಯಃ, ನೃತಮಃ (ಅತಿವಿಜಯಿ), ಕ್ಷಪಾವಾನ್ (ರಾತ್ರಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ); ಅವನು ಅಂಧಕಾರದ ವಿಸ್ತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಕನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

प्र ते अस्या उषसः प्रापरस्या नृतौ स्याम नृतमस्य नृणाम् । अनु त्रिशोकः शतमावहन्नॄन्कुत्सेन रथो यो असत्ससवान् ॥

ಈ ಉಷಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ನಂತರದ ಉಷಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ—ನಿಮ್ಮತ್ತ ಮುಂದಾಗಿ; ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ನೃತಮಃ (ಅತಿವಿಜಯಿ)ನ ನೃತೌ (ವಿಜಯೀ ಚಲನೆ)ಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಇರೋಣ. ತ್ರಿಶೋಕನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಕುತ್ಸನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಆ ರಥವು ನೂರು ನರರನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು—ಅದೇ ರೀತಿ ದೈವಬಲವು ನಮ್ಮನ್ನು ಮಿತಿಗೊಳಿಸುವ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದಾಟಿಸಿ ಅನೇಕ ಶಕ್ತಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿ.

Mantra 3

कस्ते मद इन्द्र रन्त्यो भूद्दुरो गिरो अभ्युग्रो वि धाव । कद्वाहो अर्वागुप मा मनीषा आ त्वा शक्यामुपमं राधो अन्नैः ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಯಾವ ಮದ (ಉಲ್ಲಾಸ) ಆನಂದಕರವಾಯಿತು—ನೀನು ಉಗ್ರನಾಗಿ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಕಠಿಣ ಅಡೆತಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸುವಂತೆ? ಯಾವಾಗ ವಾಹಃ (ತರುವ ಬಲ) ನಮ್ಮತ್ತ ತಿರುಗುವುದು? ನನ್ನ ಮನೀಷಾ (ಚಿಂತಾಶಕ್ತಿ) ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ, ಅಂದರೆ ಅನ್ನೈಃ (ಪೋಷಕ ಆಹಾರಗಳಿಂದ) ಉಪಮಂ ರಾಧಃ (ಯೋಗ್ಯ ದಾನ/ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಅರ್ಪಣೆ) ಮೂಲಕ ನಿನ್ನನ್ನು ತಲುಪಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ.

Mantra 4

कदु द्युम्नमिन्द्र त्वावतो नॄन्कया धिया करसे कन्न आगन् । मित्रो न सत्य उरुगाय भृत्या अन्ने समस्य यदसन्मनीषाः ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನವರಾದ ನರರಿಗೆ ಆ ದ್ಯುಮ್ನ (ತೇಜೋಬಲ) ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತದೆ? ಯಾವ ಧಿಯಾ (ಪ್ರೇರಿತ ಚಿಂತನೆ)ಯಿಂದ ನೀನು ಅದನ್ನು ರೂಪಿಸುವೆ, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಆಗಮಿಸುವೆ? ಸತ್ಯ ಮಿತ್ರನಂತೆ, ಉರುಗಾಯ (ವಿಶಾಲಗತಿಯವನು) ನೀನು ಪೋಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವಕನಾಗಿ ಸಹಾಯಕನಾಗುತ್ತೀ—ನಮ್ಮ ಮನೀಷೆಗಳು (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿಗಳು) ಯಜ್ಞದ ಅನ್ನ (ಪೋಷಕ ಅರ್ಪಣೆ)ದೊಂದಿಗೆ ಏಕಸ್ವರವಾಗಿರುವಾಗ.

Mantra 5

प्रेरय सूरो अर्थं न पारं ये अस्य कामं जनिधा इव ग्मन् । गिरश्च ये ते तुविजात पूर्वीर्नर इन्द्र प्रतिशिक्षन्त्यन्नैः ॥

ವೀರ-ಸೂರ (ಶೂರಬಲ)ವನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸು—ಯಾವನೋ ಗುರಿಯ ಪರದ ತೀರದತ್ತ ಓಡಿಸುವಂತೆ; ಅವನ ಕಾಮ (ಆಕಾಂಕ್ಷೆ)ದತ್ತ ಜನ್ಮಸ್ಥಾನದಂತೆ ಹೋಗುವವರು. ಮತ್ತು ಓ ತುವಿಜಾತ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಅನೇಕ ಪುರಾತನ ಗಿರಃ (ಸ್ತುತಿವಾಣಿಗಳು)—ನರರು ಅನ್ನೈಃ (ಪೋಷಕ ಅರ್ಪಣೆಗಳಿಂದ) ಪ್ರತಿಶಿಕ್ಷಂತಿ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ; ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಪಣೆಯ ಪರಸ್ಪರತೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 6

मात्रे नु ते सुमिते इन्द्र पूर्वी द्यौर्मज्मना पृथिवी काव्येन । वराय ते घृतवन्तः सुतासः स्वाद्मन्भवन्तु पीतये मधूनि ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಸುಮಿತೆ (ಸುಮಾಪನ)ಯಲ್ಲಿ ಪುರಾತನ ಜೋಡಿ—ದ್ಯೌಃ (ಆಕಾಶ) ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವೀ ಕಾವ್ಯೇನ (ಋಷಿಯ ರೂಪಕ-ಶಿಲ್ಪದಿಂದ)—ತಾಯಿಯ ಅಳತೆ-ಚೌಕಟ್ಟಿನಂತೆ ಆಧಾರವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ. ನಿನ್ನ ವರಣಕ್ಕಾಗಿ ಘೃತವಂತಃ ಸುತಾಸಃ (ಘೃತಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಪಿಷಿತ ಸೋಮ) ಪಾನಕ್ಕೆ ಮಧೂನಿ ಆಗಿ, ಸ್ವಾದ್ಮನ್ (ಮಧುರ ರಸ)ವಾಗಲಿ; ನಿನ್ನ ಪಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಅದು ಶುದ್ಧವೂ ತೇಜೋಮಯವೂ ಆದ ಆನಂದವಾಗಿರಲಿ.

Mantra 7

आ मध्वो अस्मा असिचन्नमत्रमिन्द्राय पूर्णं स हि सत्यराधाः । स वावृधे वरिमन्ना पृथिव्या अभि क्रत्वा नर्यः पौंस्यैश्च ॥

ಅವರು ಅವನಿಗಾಗಿ ಮಧುರ ಮಧು-ರಸವನ್ನು ಸುರಿದರು—ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸತ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು. ಅವನು ಪೃಥಿವಿಯವರೆಗೆ ವಿಶಾಲತೆಯಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾದನು—ಕ್ರತು (ಕರ್ಮಸಂಕಲ್ಪ)ದಿಂದ, ನರಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪೌಂಸ್ಯ-ವೀರ್ಯಗಳಿಂದ; ಸತ್ಯಶಕ್ತಿಗೆ ಮಧುರ ಸಾರದಿಂದ ಪೋಷಣೆ ದೊರಕಿದಾಗ ಅಂತರಾತ್ಮ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 8

व्यानळिन्द्रः पृतनाः स्वोजा आस्मै यतन्ते सख्याय पूर्वीः । आ स्मा रथं न पृतनासु तिष्ठ यं भद्रया सुमत्या चोदयासे ॥

ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಕಗೊಳಿಸಿದನು; ಅನೇಕ ಪುರಾತನ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸಖ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವನತ್ತ ಯತ್ನಿಸುತ್ತವೆ. ಯುದ್ಧಗಳ ಮಧ್ಯೆ ರಥದಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲು—ನೀನು ಭದ್ರವಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸುಮತಿಯಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಅವನನ್ನು.