
Sukta 10.29
Indra (dual address implied by vām; companion devatā not recoverable from isolated verse)
Trishtubh (probable; confirm by metrical count)
अयं सूक्तः इन्द्रं स्तौति—स सदा सिद्धः सखायः, शुचिना स्तोमेन प्रबोधितः। स बह्वीषु रात्रिषु दिवसेषु च मनुष्यसमुदायानां कृते होतृवत् कर्म करोति, तमसि ज्योतिराह्वयन्। अत्र परस्परता प्रतिपाद्यते—प्रेरिता वाक् हविषा सह अन्योन्यं पुष्णाति; इन्द्रस्य स्वशक्तिः संग्रामान् प्रसारयति नियच्छति च, रणमध्ये रथ इव दृढः तिष्ठति, भद्रया सुमत्या प्रेर्यमाणः। समग्रतः उपासकः संघर्षमध्ये इन्द्रस्य सख्यं जयम् अन्तःप्रसादं च याचते।
Mantra 1
वने न वा यो न्यधायि चाकञ्छुचिर्वां स्तोमो भुरणावजीगः । यस्येदिन्द्रः पुरुदिनेषु होता नृणां नर्यो नृतमः क्षपावान् ॥
वने न वा यथा, युवाभ्यां शुचिर्वाञ्छितः स्तोमः न्यधायि; स भुरणाव् अजीगः, बलवन्तो जनान् गतिं प्रेरयति। यस्य हेतोः इन्द्रः पुरुदिनेषु नृणां होता भवति—नर्यः नृतमः क्षपावान्; स तमसः प्रसरेषु ज्योतिराह्वयति।
Mantra 2
प्र ते अस्या उषसः प्रापरस्या नृतौ स्याम नृतमस्य नृणाम् । अनु त्रिशोकः शतमावहन्नॄन्कुत्सेन रथो यो असत्ससवान् ॥
अस्याः उषसः प्रापरस्याश्च ते प्रति प्र यामः; नृणां नृतमस्य नृतौ वयं स्याम। त्रिशोकमनु, कुत्सेन सह यः रथः शतं नॄन् अवहत्—तथैव दैवी शक्तिरस्मान् सीमितं तमः परं नयतु, बहुषु शक्तिषु च स्थापयतु।
Mantra 3
कस्ते मद इन्द्र रन्त्यो भूद्दुरो गिरो अभ्युग्रो वि धाव । कद्वाहो अर्वागुप मा मनीषा आ त्वा शक्यामुपमं राधो अन्नैः ॥
कस्ते मद इन्द्र रन्त्योऽभूत्, येन त्वम् उग्रो गिरा दुरोऽभि धावसि? कदा वाहोऽर्वाग् उप एष्यति? मम मनीषा समीपमागच्छतु—येनाहं त्वाम् उपमं राधोऽन्नैः सह उपगन्तुं शक्याम।
Mantra 4
कदु द्युम्नमिन्द्र त्वावतो नॄन्कया धिया करसे कन्न आगन् । मित्रो न सत्य उरुगाय भृत्या अन्ने समस्य यदसन्मनीषाः ॥
कदा द्युम्नम् इन्द्र त्वावतो नॄन् प्रति आगच्छेत्? कया धिया तत् करिष्यसि, कदा वा नः प्रति आगमिष्यसि? मित्र इव सत्यः उरुगायः त्वं भृत्यः भवसि अस्माकं पोषणाय—यदा यज्ञस्य अन्नेन सह अस्माकं मनीषाः समन्विताः स्युः।
Mantra 5
प्रेरय सूरो अर्थं न पारं ये अस्य कामं जनिधा इव ग्मन् । गिरश्च ये ते तुविजात पूर्वीर्नर इन्द्र प्रतिशिक्षन्त्यन्नैः ॥
सूरः अर्थं न पारं प्रति प्रेरय—ये अस्य कामं जनिधा इव गच्छन्ति। तथा च, तुविजात इन्द्र, तव पूर्वीः बह्वीः गिरः नरा अन्नैः सह प्रतिशिक्षन्ति; वाक्-हविः-परस्पर्ये ते प्रविशन्ति।
Mantra 6
मात्रे नु ते सुमिते इन्द्र पूर्वी द्यौर्मज्मना पृथिवी काव्येन । वराय ते घृतवन्तः सुतासः स्वाद्मन्भवन्तु पीतये मधूनि ॥
इन्द्र, ते सुमितौ पूर्वी युगले—द्यौः मज्मना, पृथिवी च काव्येन—मात्रेव आधारं तिष्ठतः। तव वराय घृतवन्तः सुतासः सोमाः पीतये मधूनि इव स्वाद्मानः भवन्तु; तव पानाय हर्षः शुद्धो द्युतिमांश्च भवतु।
Mantra 7
आ मध्वो अस्मा असिचन्नमत्रमिन्द्राय पूर्णं स हि सत्यराधाः । स वावृधे वरिमन्ना पृथिव्या अभि क्रत्वा नर्यः पौंस्यैश्च ॥
ते अस्मै मध्वोऽत्रम् असिचन्—इन्द्राय पूर्णम्; स हि सत्यराधाः। स क्रत्वा नर्यैः पौंस्यैश्च पृथिव्याः वरिमन्ना अभि वावृधे; मधुरसारेण सत्यशक्तौ पोषितायाम् अन्तरात्मा विस्तरति।
Mantra 8
व्यानळिन्द्रः पृतनाः स्वोजा आस्मै यतन्ते सख्याय पूर्वीः । आ स्मा रथं न पृतनासु तिष्ठ यं भद्रया सुमत्या चोदयासे ॥
इन्द्रः स्वोजसा पृतनाः व्यानळ्; पूर्वीः शक्तयः अस्मै सख्याय यतन्ते। पृतनासु रथ इव अत्र तिष्ठ—यं त्वं भद्रया सुमत्या चोदयसि।
It asks Indra for companionship and protection, victory amid conflicts, and the power to bring light and clarity through periods of darkness or difficulty.
Because the Vedic ritual works through reciprocity: inspired words invite the deity, and offerings nourish the relationship; each strengthens the other in a living exchange.
It is an image of steadiness and readiness: Indra is requested to be firmly present in the midst of struggle, guiding the worshipper forward through auspicious, clear-minded intention (sumati).
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.