Sukta 29

Mantra 1

वने न वा यो न्यधायि चाकञ्छुचिर्वां स्तोमो भुरणावजीगः । यस्येदिन्द्रः पुरुदिनेषु होता नृणां नर्यो नृतमः क्षपावान् ॥

అరణ్యంలో ఉన్నట్లుగా—మీ ఇద్దరికోసం ఈ శుచియైన, ఆకాంక్షతో నిండిన స్తోత్రం స్థాపించబడింది; అది బలవంతులనూ కదలికకు ప్రేరేపిస్తుంది. ఎవరి కోసం ఇంద్రుడు అనేక దినములపాటు మనుష్యుల హోతా (ఆహ్వానక పురోహితుడు) అవుతాడో—నరులలో నర్యుడు, నృతముడు (అత్యంత విజేత), రాత్రుల అధిపతి; అతడు అంధకార విస్తారాల్లో వెలుగును ఆహ్వానిస్తాడు.

Mantra 2

प्र ते अस्या उषसः प्रापरस्या नृतौ स्याम नृतमस्य नृणाम् । अनु त्रिशोकः शतमावहन्नॄन्कुत्सेन रथो यो असत्ससवान् ॥

ఈ ఉషస్సుతోను, తరువాతి ఉషస్సుతోను—నీ కోసం ముందుకు సాగుదాం; నరులలో నృతముడు (అత్యంత విజేత) యొక్క నృతౌ (విజయగతి/కర్మ) లో మేము భాగస్వాములమవుదాం. త్రిశోకుని అనుసరించి—కుత్సునితో ఉన్న ఆ రథం శతమంది నరులను మోసుకెళ్లింది; అలాగే దివ్య బలం మమ్మల్ని పరిమితిచేసే తమసును దాటి, అనేక శక్తుల వైపు తీసుకుపోవాలి.

Mantra 3

कस्ते मद इन्द्र रन्त्यो भूद्दुरो गिरो अभ्युग्रो वि धाव । कद्वाहो अर्वागुप मा मनीषा आ त्वा शक्यामुपमं राधो अन्नैः ॥

హే ఇంద్రా, నీ ఏ మద (ఉన్మత్త ఆనందం/ఉత్సాహం) రంత్య (ఆనందదాయకం) అయింది—నీవు ఉగ్రుడై వాణితో కఠినమైన దుర్గాలు/అడ్డంకులపై దూసుకుపోవడానికి? ఆ వాహక-శక్తి ఎప్పుడు ఇటువైపు మళ్లుతుంది? నా మనీషా (అంతర్దృష్టి) నీ సమీపానికి రానివ్వు—అన్నైః (పోషక అర్పణాలు) తో కూడిన ఉపమం రాధః (తగిన సమృద్ధి-దానం) ద్వారా నేను నిన్ను చేరగలుగునట్లు.

Mantra 4

कदु द्युम्नमिन्द्र त्वावतो नॄन्कया धिया करसे कन्न आगन् । मित्रो न सत्य उरुगाय भृत्या अन्ने समस्य यदसन्मनीषाः ॥

హే ఇంద్రా! నీకు చెందిన నరుల వద్దకు ఆ ద్యుమ్నం (దీప్తిమయ శక్తి) ఎప్పుడు వస్తుంది? ఏ ధియా (ప్రేరిత బుద్ధి)తో నీవది నిర్మిస్తావు, మా కోసం ఎప్పుడు ఆగమనం చేస్తావు? ఉరుగాయ (విస్తృతగామి) సత్య మిత్రుని వలె, మా పోషణలో నీవు సేవకుడిలా సహాయకుడవుతావు—మా మనీషాలు (ప్రేరిత ఆలోచనలు) యజ్ఞ అన్నం/పోషణతో సమస్వరమయ్యే వేళ.

Mantra 5

प्रेरय सूरो अर्थं न पारं ये अस्य कामं जनिधा इव ग्मन् । गिरश्च ये ते तुविजात पूर्वीर्नर इन्द्र प्रतिशिक्षन्त्यन्नैः ॥

వీరశక్తిని ప్రేరేపించు; లక్ష్యపు పరతీరానికి దూసుకెళ్లేలా ఎవరో నడిపినట్లుగా—అతని కామం (ఇచ్ఛ) వైపు వారు జన్మస్థానానికి వెళ్లినట్లే సాగుతారు. అలాగే, హే తువిజాత (బహుజన్మ) ఇంద్రా! నీకు చెందిన అనేక ప్రాచీన గిరః (వాక్యాలు/స్తోత్రవచనాలు)—నరులు వాటిని అన్నైః (పోషక అర్పణాలతో) ప్రతిస్పందనగా నేర్చుకుంటారు; వాక్కు మరియు హవిస్సు పరస్పరతలో వారు ప్రవేశిస్తారు.

Mantra 6

मात्रे नु ते सुमिते इन्द्र पूर्वी द्यौर्मज्मना पृथिवी काव्येन । वराय ते घृतवन्तः सुतासः स्वाद्मन्भवन्तु पीतये मधूनि ॥

హే ఇంద్రా! నీ సుమితే (శుభ్రమాపనంలో) ప్రాచీన జంట—ద్యౌః తన మహత్త్వంతో, పృథివీ కావ్యేన (ఋషి-రచన/దర్శన-ఆకృతితో)—తల్లి ఆధారంలా నిలుస్తాయి. నీ వరాయ (ఎంపిక) కోసం ఘృతవంతః సుతాసః (ఘృతసమృద్ధ పిండిన సోమరసం) నీ పీతయే (పానానికి) మధురరుచితో ఉండుగాక; మధూని (మధుర పానీయాలు) నీ పానార్థం నిర్మలమైన, దీప్త ఆనందంగా మారుగాక.

Mantra 7

आ मध्वो अस्मा असिचन्नमत्रमिन्द्राय पूर्णं स हि सत्यराधाः । स वावृधे वरिमन्ना पृथिव्या अभि क्रत्वा नर्यः पौंस्यैश्च ॥

ఆయనకోసం వారు మధురమైన మధు-రసాన్ని పోశారు—ఇంద్రునికి పూర్ణ పరిమాణం; ఎందుకంటే ఆయన సత్య-సిద్ధులు గలవాడు. ఆయన భూమివరకు విస్తారంగా వృద్ధి చెందాడు—తన క్రతు (సంకల్ప-శక్తి) చేత, తన నర్య (వీర) మరియు పౌంస్య (పౌరుష) బలాలచేత.

Mantra 8

व्यानळिन्द्रः पृतनाः स्वोजा आस्मै यतन्ते सख्याय पूर्वीः । आ स्मा रथं न पृतनासु तिष्ठ यं भद्रया सुमत्या चोदयासे ॥

ఇంద్రుడు తన స్వ-ఓజస్సు (స్వశక్తి)తో యుద్ధాలను విస్తరించాడు; అనేక ప్రాచీన శక్తులు ఆయనతో సఖ్యతకై ప్రయత్నిస్తాయి. యుద్ధాల మధ్య రథంలా ఇక్కడ నిలిచి ఉండు—నీవు భద్రా సుమతి (కల్యాణకరమైన, ప్రకాశమయమైన సమ్యక్‌బుద్ధి)తో ముందుకు నడిపించువానిని.