Sukta 3

Mantra 1

एष देवो अमर्त्यः पर्णवीरिव दीयति । अभि द्रोणान्यासदम् ॥

એ દેવ—અમર્ત્ય શક્તિ—આ છે; પાંખવાળા સમો વેગે દોડે છે; દ્રોણો (વાટ) તરફ, આસદ (બેસાડવાના/સ્થિર થવાના સ્થાન) તરફ આગળ ધપે છે.

Mantra 2

एष देवो विपा कृतोऽति ह्वरांसि धावति । पवमानो अदाभ्यः ॥

એ દેવ વિપા (વિચાર-વિવેકે પ્રબુદ્ધ) બની વાંકાપણાંને પાર દોડે છે; પવમાન—સ્વયં-શુદ્ધ થતો—અદાભ્ય, અપરાજેય છે.

Mantra 3

एष देवो विपन्युभिः पवमान ऋतायुभिः । हरिर्वाजाय मृज्यते ॥

એ દેવ પવમાન ઋતાયુ (ઋતના અનુયાયી) અને વિપન્યુ (પ્રેરિત/સ્તુતિમય) જનોથી શુદ્ધ થાય છે; હરિ (તામ્ર-વર્ણ) વાજ (બળ-સમૃદ્ધિ) માટે મૃજ્યે—પોલિશ થાય છે.

Mantra 4

एष विश्वानि वार्या शूरो यन्निव सत्वभिः । पवमानः सिषासति ॥

એ શૂરવીર પવમાન સર્વ ઇચ્છનીય વર્ય ધનો તરફ ધસી જાય છે, જાણે પોતાના સત્વબળોથી આગળ ધપાવતો હોય.

Mantra 5

एष देवो रथर्यति पवमानो दशस्यति । आविष्कृणोति वग्वनुम् ॥

એ પવમાન દેવ રથવત્ ગતિ કરે છે અને સ્તુતિ-હોમેજ જીતે છે; તે વાગ્વનુ—પ્રેરિત ગાયકને—પ્રગટ કરે છે.

Mantra 6

एष विप्रैरभिष्टुतोऽपो देवो वि गाहते । दधद्रत्नानि दाशुषे ॥

એ દેવ, વિપ્રો દ્વારા અભિષ્ટુત, અપોમાં વિ ગાહે છે; રત્નો ધારણ કરીને દાશુષે—દાનકર્તાને—અર્પે છે.

Mantra 7

एष दिवं वि धावति तिरो रजांसि धारया । पवमानः कनिक्रदत् ॥

એ પવમાન (સોમ) પોતાની ધારામાં મધ્ય પ્રદેશો (રજાંસિ) પાર કરીને સ્વર્ગ તરફ દોડી જાય છે; આગળ ધસી જતા તે ઊંચે ઘોષ કરે છે.

Mantra 8

एष दिवं व्यासरत्तिरो रजांस्यस्पृतः । पवमानः स्वध्वरः ॥

એ પવમાન (સોમ) અસ્પૃષ્ટ રહીને રજાંસિ પ્રદેશો પાર કરીને સ્વર્ગ તરફ વ્યાપી વહેતો ગયો છે; તે સ્વધ્વર—સત્ય અને સ્વયં-ચાલિત યજ્ઞવાળો—છે.

Mantra 9

एष प्रत्नेन जन्मना देवो देवेभ्यः सुतः । हरिः पवित्रे अर्षति ॥

એ દેવ, પોતાના પ્રાચીન જન્મથી, દેવો માટે સુત (પિષિત) થયો છે; હરિ (તામ્રવર્ણ) પવિત્રમાં વહે છે.

Mantra 10

एष उ स्य पुरुव्रतो जज्ञानो जनयन्निषः । धारया पवते सुतः ॥

એ તો નિશ્ચયે બહુવિધ વ્રતો/કર્મો ધરાવનાર, જન્મેલો, પ્રેરણાઓ (નિષઃ) ઉત્પન્ન કરે છે; દબાવી કાઢેલો સોમ રસ ધારા રૂપે વહે છે—સ્વયં પવિત્ર થતો.