Sukta 6

Mantra 1

प्र सम्राजो असुरस्य प्रशस्तिं पुंसः कृष्टीनामनुमाद्यस्य । इन्द्रस्येव प्र तवसस्कृतानि वन्दे दारुं वन्दमानो विवक्मि ॥

Presento la alabanza del Samrāj, del Asura: la loable delicia inspiradora de los pueblos. Como las hazañas poderosas de Indra, proclamo las obras del Fuerte; venero la madera sagrada, y, venerando, la pronuncio.

Mantra 2

कविं केतुं धासिं भानुमद्रेर्हिन्वन्ति शं राज्यं रोदस्योः । पुरंदरस्य गीर्भिरा विवासेऽग्नेर्व्रतानि पूर्व्या महानि ॥

Impulsan al kavi, el vidente — señal, sostén, llama radiante nacida de la piedra— hacia el dichoso señorío de los dos mundos. Con mis himnos venero al Rompe-fortalezas; despierto los antiguos y grandes votos (vratá) de Agni.

Mantra 3

न्यक्रतून्ग्रथिनो मृध्रवाचः पणीँरश्रद्धाँ अवृधाँ अयज्ञान् । प्रप्र तान्दस्यूँरग्निर्विवाय पूर्वश्चकारापराँ अयज्यून् ॥

Agni abate y ahuyenta a los sin-voluntad, a los anudados, a los de palabra torcida: los Paṇis sin fe, sin crecimiento, sin sacrificio. Adelante, siempre adelante, persigue a esos Dasyus; a los primeros los hace primeros, y a los posteriores —los que no ofrecen— los arroja atrás.

Mantra 4

यो अपाचीने तमसि मदन्तीः प्राचीश्चकार नृतमः शचीभिः । तमीशानं वस्वो अग्निं गृणीषेऽनानतं दमयन्तं पृतन्यून् ॥

Aquel que, con sus poderes (śácī), vuelve hacia el oriente a quienes se embriagan en la oscuridad del occidente — el más varonil en sus obras. A ese soberano, Agni, señor de los bienes (vásu), lo canto: inconquistado, domador de los combatientes.

Mantra 5

यो देह्यो अनमयद्वधस्नैर्यो अर्यपत्नीरुषसश्चकार । स निरुध्या नहुषो यह्वो अग्निर्विशश्चक्रे बलिहृतः सहोभिः ॥

Aquel que sanó al necesitado con poderes que abaten; aquel que hizo de las Uṣas (Auroras) las esposas del Ārya, la aspiración noble. Ese Agni de amplio paso, conteniendo lo adverso, hizo por sus fuerzas a los pueblos portadores de la ofrenda.

Mantra 6

यस्य शर्मन्नुप विश्वे जनास एवैस्तस्थुः सुमतिं भिक्षमाणाः । वैश्वानरो वरमा रोदस्योराग्निः ससाद पित्रोरुपस्थम् ॥

Bajo su paz protectora se mantienen todos los pueblos, pidiendo la recta mente. Vaiśvānara-Agni ha tomado su asiento elegido entre los dos mundos, asentándose en el amplio regazo de sus padres: Cielo y Tierra.

Mantra 7

आ देवो ददे बुध्न्या वसूनि वैश्वानर उदिता सूर्यस्य । आ समुद्रादवरादा परस्मादाग्निर्ददे दिव आ पृथिव्याः ॥

El Divino concede las riquezas de hondo fundamento; Vaiśvānara concede desde el alzarse del Sol. Desde el océano inferior y desde el más lejano más allá, Agni concede: del Cielo hasta la Tierra.