Sukta 154

Mantra 1

विष्णोर्नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजांसि । यो अस्कभायदुत्तरं सधस्थं विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः ॥

Ahora declaro los poderes heroicos de Viṣṇu: él que midió las regiones terrenas, él que apuntaló la morada más alta; avanzando en su paso, el Ampliamente-Alabado afianzó el triple paso de los mundos.

Mantra 2

प्र तद्विष्णुः स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः । यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्वधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा ॥

Por eso se alaba a Viṣṇu por su poder: como fiera salvaje temible, errante, que habita en las cumbres. En sus tres amplias zancadas hallan morada todos los mundos.

Mantra 3

प्र विष्णवे शूषमेतु मन्म गिरिक्षित उरुगायाय वृष्णे । य इदं दीर्घं प्रयतं सधस्थमेको विममे त्रिभिरित्पदेभिः ॥

Que nuestro pensamiento avance hacia Viṣṇu con fuerza — al que mora en las alturas, de alabanza vasta, el fuerte — él que, solo, midió este asiento largamente extendido con tan solo tres pasos.

Mantra 4

यस्य त्री पूर्णा मधुना पदान्यक्षीयमाणा स्वधया मदन्ति । य उ त्रिधातु पृथिवीमुत द्यामेको दाधार भुवनानि विश्वा ॥

Cuyos tres pasos están colmados de miel, inagotables, gozosos según su propia svadhā; él que, solo, sostuvo la tierra y el cielo como triple fundamento, llevando todos los mundos.

Mantra 5

तदस्य प्रियमभि पाथो अश्यां नरो यत्र देवयवो मदन्ति । उरुक्रमस्य स हि बन्धुरित्था विष्णोः पदे परमे मध्व उत्सः ॥

Que alcancemos ese sendero amado donde se regocijan los hombres que buscan a los dioses; pues ésta es en verdad la auténtica parentela del de Amplio Paso: en el paso supremo de Viṣṇu está la fuente del deleite melífluo.

Mantra 6

ता वां वास्तून्युश्मसि गमध्यै यत्र गावो भूरिशृङ्गा अयासः । अत्राह तदुरुगायस्य वृष्णः परमं पदमव भाति भूरि ॥

Anhelamos llegar a esas moradas de vosotros dos, donde las Vacas de muchos cuernos, incansables, se mueven en abundancia. Allí, en verdad, resplandece, con luz copiosa, ese paso supremo del Toro de amplio canto, el Vasto.