Sukta 37

Mantra 1

अर्वाग्रथं विश्ववारं त उग्रेन्द्र युक्तासो हरयो वहन्तु । कीरिश्चिद्धि त्वा हवते स्वर्वानृधीमहि सधमादस्ते अद्य ॥

Herbei sollen deine angeschirrten fahlen Rosse deinen Wagen bringen, der allerwünschten Gaben voll ist, o gewaltiger Indra. Auch der Sänger ruft dich, der du das Sonnenreich (Svar) besitzt; heute mögen wir in deiner freudigen Gemeinschaft wachsen, im gemeinsamen Festmahl (Sadhamaada).

Mantra 2

प्रो द्रोणे हरयः कर्माग्मन्पुनानास ऋज्यन्तो अभूवन् । इन्द्रो नो अस्य पूर्व्यः पपीयाद्द्युक्षो मदस्य सोम्यस्य राजा ॥

Vorwärts zum Trog sind die fahlen Kräfte zu ihrem Werk gegangen; sich läuternd wurden sie gerade und scharf. Möge Indra, der Uralte, davon für uns trinken — er, der leuchtende König der somischen Trunkenheit.

Mantra 3

आसस्राणासः शवसानमच्छेन्द्रं सुचक्रे रथ्यासो अश्वाः । अभि श्रव ऋज्यन्तो वहेयुर्नू चिन्नु वायोरमृतं वि दस्येत् ॥

Hinstürmend tragen die Rosse des Wagens mit schönen Rädern Indra, den Ungestümen, zu uns; geradlaufend führen sie uns hin zum Vernehmen des Wortes (śrávas). Auch jetzt noch kann die unsterbliche Wonne des Vāyu gewonnen und ausgeteilt werden.

Mantra 4

वरिष्ठो अस्य दक्षिणामियर्तीन्द्रो मघोनां तुविकूर्मितमः । यया वज्रिवः परियास्यंहो मघा च धृष्णो दयसे वि सूरीन् ॥

Der Stärkste ist er: für den Geber setzt er die rechtwirkende Kraft dieser Opfergabe in Gang — Indra, der Weitwogendste unter den Freigebigen. Durch sie, o Vajrin, umschließt du die Enge und gehst über sie hinaus; und du, Kühner, teilst die Füllen aus und breitest sie unter den Sūri aus.

Mantra 5

इन्द्रो वाजस्य स्थविरस्य दातेन्द्रो गीर्भिर्वर्धतां वृद्धमहाः । इन्द्रो वृत्रं हनिष्ठो अस्तु सत्वा ता सूरिः पृणति तूतुजानः ॥

Indra ist der Geber der festen, dauernden Fülle der Kraft (vāja); Indra, groß im Anwachsen, möge durch unsere Loblieder wachsen. Indra sei der stärkste Erschläger des Vṛtra, die wahre Macht; dann füllt der Sūri, glühend antreibend, uns mit jener Fülle.