Sukta 37

Mantra 1

अर्वाग्रथं विश्ववारं त उग्रेन्द्र युक्तासो हरयो वहन्तु । कीरिश्चिद्धि त्वा हवते स्वर्वानृधीमहि सधमादस्ते अद्य ॥

ହେ ଉଗ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଯୁକ୍ତ ହରି (ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ୱ) ସର୍ବ-ବାଞ୍ଛିତ ବରଦାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୁମ ରଥକୁ ଏଠାକୁ ଆଣୁନ୍ତୁ। ସ୍ୱର୍ବାନ୍ (ସୂର୍ୟଲୋକଧାରୀ) ତୁମକୁ କୀର୍ (ଗାୟକ) ମଧ୍ୟ ଡାକେ। ଆଜି ତୁମ ଆନନ୍ଦମୟ ସଧମାଦ (ସହ-ମଦ/ସହ-ପାନ ସଭା)ରେ ଆମେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।

Mantra 2

प्रो द्रोणे हरयः कर्माग्मन्पुनानास ऋज्यन्तो अभूवन् । इन्द्रो नो अस्य पूर्व्यः पपीयाद्द्युक्षो मदस्य सोम्यस्य राजा ॥

ଦ୍ରୋଣ (ପାତ୍ର/କୁଣ୍ଡ) ଦିଗକୁ ହରି ଶକ୍ତିମାନେ ନିଜ କର୍ମ ପାଇଁ ଆଗେଇଗଲେ; ପୁନାନ (ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା) ସେମାନେ ଋଜୁ (ସିଧା) ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହେଲେ। ଆମ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର—ପୂର୍ବ୍ୟ (ପ୍ରାଚୀନ) —ଏହାକୁ ପାନ କରୁନ୍ତୁ; ସେ ଦ୍ୟୁକ୍ଷ (ପ୍ରକାଶମାନ), ସୋମ୍ୟ ମଦର ରାଜା।

Mantra 3

आसस्राणासः शवसानमच्छेन्द्रं सुचक्रे रथ्यासो अश्वाः । अभि श्रव ऋज्यन्तो वहेयुर्नू चिन्नु वायोरमृतं वि दस्येत् ॥

ଆସସ୍ରାଣ—ବେଗେ ଧାଉଥିବା, ସୁଚକ୍ର ରଥଯୁକ୍ତ ଅଶ୍ୱମାନେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମ ପାଖକୁ ବହନ କରନ୍ତି; ଋଜୁଗତି ଧାରୀ ସେମାନେ ଆମକୁ ଶ୍ରବ—ବାଣୀ/ସ୍ତୁତିର ଶ୍ରବଣ ଦିଗକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ। ଏବେ ମଧ୍ୟ ବାୟୁଙ୍କ ଅମୃତ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରି ବଣ୍ଟନ କରାଯାଇପାରେ।

Mantra 4

वरिष्ठो अस्य दक्षिणामियर्तीन्द्रो मघोनां तुविकूर्मितमः । यया वज्रिवः परियास्यंहो मघा च धृष्णो दयसे वि सूरीन् ॥

ଏହି ଅର୍ପଣର ଦକ୍ଷିଣ—ଡାହାଣ ପକ୍ଷର ଶକ୍ତିକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଦାତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗତିମାନ କରନ୍ତି; ମଘବନ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ତୁବିକୂର୍ମିତ—ବିଶାଳ ତରଙ୍ଗଯୁକ୍ତ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେଇ ଶକ୍ତିରେ, ହେ ବଜ୍ରିବ, ତୁମେ ସଂକୋଚ/ଅଂହସକୁ ଘେରି ଅତିକ୍ରମ କର; ଏବଂ ହେ ଧୃଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧିମାନେ ବଣ୍ଟନ କରି ସୂରିମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ତାର କର।

Mantra 5

इन्द्रो वाजस्य स्थविरस्य दातेन्द्रो गीर्भिर्वर्धतां वृद्धमहाः । इन्द्रो वृत्रं हनिष्ठो अस्तु सत्वा ता सूरिः पृणति तूतुजानः ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଥିର ଓ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ବାଜ—ବଳ-ସମୃଦ୍ଧିର ଦାତା; ମହାବୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ଗୀର୍ଭିଃ—ପ୍ରେରିତ ସ୍ତୁତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଉନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରହନ—ଆବରଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ସଂହାରକ ହେଉନ୍ତୁ; ତେବେ ସୂରି—ପ୍ରକାଶିତ ନେତା, ତୂତୁଜାନ—ଉତ୍ସାହରେ ପ୍ରେରିତ, ସେଇ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଆମକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ।