Sukta 8

Mantra 1

त्वामग्न ऋतायवः समीधिरे प्रत्नं प्रत्नास ऊतये सहस्कृत । पुरुश्चन्द्रं यजतं विश्वधायसं दमूनसं गृहपतिं वरेण्यम् ॥

Dich, o Agni, haben die Sucher des ṛta gemeinsam entzündet — den Uralten und immer Uralten — zur Hilfe, o Machtwirkender. Den Vielstrahlenden, den Verehrungswürdigen, den All-Begründer, den Hausbewohner, den Herrn des Hauses, den Erwählenswerten.

Mantra 2

त्वामग्ने अतिथिं पूर्व्यं विशः शोचिष्केशं गृहपतिं नि षेदिरे । बृहत्केतुं पुरुरूपं धनस्पृतं सुशर्माणं स्ववसं जरद्विषम् ॥

Dich, o Agni, haben die Völker als den uralten Gast gesetzt – flammenhaarig –, als Herrn des Hauses. Mit großem Lichtbanner, vielgestaltig, die Schätze berührend, gute Zuflucht spendend, freigebig im Geben, das Alte und Verderbliche verzehrend.

Mantra 3

त्वामग्ने मानुषीरीळते विशो होत्राविदं विविचिं रत्नधातमम् । गुहा सन्तं सुभग विश्वदर्शतं तुविष्वणसं सुयजं घृतश्रियम् ॥

Dich, o Agni, preisen die menschlichen Sippen – den Kenner des Hotra, den Unterscheider, den höchsten Spender der Schätze. Obgleich du verborgen in der Höhle weilst, o Begnadeter, bist du allsichtbare Erscheinung; mit machtvollem Klang führst du das Opfer gut, im Glanz des Ghee erstrahlend.

Mantra 4

त्वामग्ने धर्णसिं विश्वधा वयं गीर्भिर्गृणन्तो नमसोप सेदिम । स नो जुषस्व समिधानो अङ्गिरो देवो मर्तस्य यशसा सुदीतिभिः ॥

Dich, o Agni, Stütze und Grund überall, haben wir, mit Liedern preisend, in Verehrung nahend, erreicht. Nimm uns an, o Aṅgiras, der Entflammte: o Gott, du lässt den Sterblichen an Ruhm erglänzen – durch deine lichten Entzündungen.

Mantra 5

त्वमग्ने पुरुरूपो विशेविशे वयो दधासि प्रत्नथा पुरुष्टुत । पुरूण्यन्ना सहसा वि राजसि त्विषिः सा ते तित्विषाणस्य नाधृषे ॥

Du, o Agni, bist vielgestaltig; in jedem Volk, in jeder Gemeinschaft setzt du, wie von alters her, die Lebenskräfte ein, o Vielgepriesener. Mit Macht strahlst du hervor und spendest viele Speisen — viele Nährungen des Seins; und diese Glut von dir, wenn du zur vollen Stärke entflammt bist, vermag niemand zu widerstehen.

Mantra 6

त्वामग्ने समिधानं यविष्ठ्य देवा दूतं चक्रिरे हव्यवाहनम् । उरुज्रयसं घृतयोनिमाहुतं त्वेषं चक्षुर्दधिरे चोदयन्मति ॥

Dich, o Agni, wenn du entflammt bist, o Jüngster, immer neu, haben die Götter zu ihrem Boten gemacht, zum Träger der Opfergabe. Weit in deinem vorwärtsdrängenden Lauf, mit Ursprung im Ghṛta, im geklärten Glanz, durch Darbringung angerufen — dich setzten sie als das wilde Auge ein, das den Gedanken zu rechtem Gang antreibt.

Mantra 7

त्वामग्ने प्रदिव आहुतं घृतैः सुम्नायवः सुषमिधा समीधिरे । स वावृधान ओषधीभिरुक्षितोऽभि ज्रयांसि पार्थिवा वि तिष्ठसे ॥

Dich, o Agni, aus dem höchsten Himmel angerufen und mit Ghṛta, dem geklärten Licht, begossen, entfachen die nach Gunst Suchenden mit gutem Brennstoff. Wachsend, mit den Oṣadhis, den Kräutern, besprengt, trittst du über die irdischen Widerstände und Hindernisse hinaus und stehst weithin über ihnen.