Sukta 30

Mantra 1

ऋतं देवाय कृण्वते सवित्र इन्द्रायाहिघ्ने न रमन्त आपः । अहरहर्यात्यक्तुरपां कियात्या प्रथमः सर्ग आसाम् ॥

ঋত স্থাপন কৰা দেব সৱিতৃৰ প্ৰতি আপঃ (জলসমূহ) আনন্দিত হয়; আৰু অহিঘ্ন, অৰ্থাৎ সৰ্প-সংকোচক বৃত্ৰ-বধক ইন্দ্ৰৰ প্ৰতিও। দিনেদিনে সিহঁতে গতি কৰে। ৰাতিতো আপাম্ (জলসমূহৰ) পৰিমাপ-গতি আগবাঢ়ে; এইয়াই সিহঁতৰ প্ৰথম স্ৰাৱ, প্ৰথম উচ্ছ্বাস।

Mantra 2

यो वृत्राय सिनमत्राभरिष्यत्प्र तं जनित्री विदुष उवाच । पथो रदन्तीरनु जोषमस्मै दिवेदिवे धुनयो यन्त्यर्थम् ॥

যি জন এই ঠাইত বৃত্ৰৰ বিৰুদ্ধে চালনাশক্তি (আঘাত) আনিবলৈ উদ্যত আছিল, তেঁওক জনিত্ৰী—জন্মসমূহৰ মাতৃ—জ্ঞানীক উদ্দেশি প্ৰকাশ কৰি ক’লে। পথ খুলি দিয়া শক্তিসমূহ, তেওঁৰ প্ৰতি সন্মতি দি, দিনেদিনে লক্ষ্য-অৰ্থৰ দিশে গমন কৰে।

Mantra 3

ऊर्ध्वो ह्यस्थादध्यन्तरिक्षेऽधा वृत्राय प्र वधं जभार । मिहं वसान उप हीमदुद्रोत्तिग्मायुधो अजयच्छत्रुमिन्द्रः ॥

উৰ্ধ্ব হৈ তেওঁ মধ্যাকাশত থিয় হ’ল; তাৰ পাছত বৃত্ৰৰ বিৰুদ্ধে বিনাশৰ আঘাত আগবঢ়ালে। শক্তিৰ বৰষুণে আৱৃত হৈ তেওঁ তাৰ ওপৰত ধাৱমান হ’ল; তীক্ষ্ণ অস্ত্ৰে শত্রুক জয় কৰিলে—ইন্দ্ৰ।

Mantra 4

बृहस्पते तपुषाश्नेव विध्य वृकद्वरसो असुरस्य वीरान् । यथा जघन्थ धृषता पुरा चिदेवा जहि शत्रुमस्माकमिन्द्र ॥

হে বৃহস্পতী, তপস্যাৰ তাপে যেন শিলাৰে, নেকুৰা-দুৱাৰযুক্ত অসুৰৰ বীৰসকলক বিদ্ধ কৰা। যিদৰে তুমি পূৰ্বে ধৃষ্ট বলৰে তেওঁলোকক নিধন কৰিছিলা, তেনেদৰে এতিয়াও আমাৰ শত্রুক বধ কৰা, হে ইন্দ্ৰ।

Mantra 5

अव क्षिप दिवो अश्मानमुच्चा येन शत्रुं मन्दसानो निजूर्वाः । तोकस्य सातौ तनयस्य भूरेरस्माँ अर्धं कृणुतादिन्द्र गोनाम् ॥

স্বৰ্গৰ পৰা উচ্চ শিলাখন তললৈ নিক্ষেপ কৰা—যাৰ দ্বাৰা তুমি উল্লসিত হৈ শত্রুক চেপি দমন কৰা। সন্তান আৰু প্ৰচুৰ বংশধৰ লাভৰ বিজয়ত, হে ইন্দ্ৰ, গোনাম্—আলোক-ৰশ্মিসকলত আমাক ন্যায়সঙ্গত অংশ দিয়া।

Mantra 6

प्र हि क्रतुं वृहथो यं वनुथो रध्रस्य स्थो यजमानस्य चोदौ । इन्द्रासोमा युवमस्माँ अविष्टमस्मिन्भयस्थे कृणुतमु लोकम् ॥

কাৰণ তোমালোক বাছি লোৱা যি ক্রতু—ইচ্ছা আৰু বিবেচনাশক্তি—তাক তোমালোক বিস্তাৰ কৰা; তোমালোক যজমানৰ প্ৰেৰক, আৰু বক্র-দুষ্টৰ ভাঙনি। হে ইন্দ্ৰ-সোম, আমাক ৰক্ষা কৰা; এই ভয়ৰ স্থানত আমালৈ এক বিস্তৃতি, এক নিৰাপদ লোক স্থাপন কৰা।

Mantra 7

न मा तमन्न श्रमन्नोत तन्द्रन्न वोचाम मा सुनोतेति सोमम् । यो मे पृणाद्यो ददद्यो निबोधाद्यो मा सुन्वन्तमुप गोभिरायत् ॥

মোৰ বিষয়ে কোনেও যেন নকয়—‘সেয়া মূঢ় হ’ল, পৰিশ্ৰমে ক্লান্ত হ’ল, অলসতাত পৰিল—এতিয়া সোম নচাপে।’ যি মোক পূৰ্ণ কৰে, যি দান কৰে, যি জাগ্ৰত কৰে; আৰু যি মই সোম চেপোঁতে গোৰশ্মি—আলোকৰ ৰশ্মি—লই মোৰ ওচৰলৈ আহে, তাকেই মই স্বীকাৰ কৰোঁ।

Mantra 8

सरस्वति त्वमस्माँ अविड्ढि मरुत्वती धृषती जेषि शत्रून् । त्यं चिच्छर्धन्तं तविषीयमाणमिन्द्रो हन्ति वृषभं शण्डिकानाम् ॥

হে সৰস্বতী, তুমি আমাৰ বাবে বিদ্ধ কৰা—মৰুৎ-সহিতা, ধীৰ-সাহসিনী—শত্ৰুসকলক জয় কৰা। আৰু শণ্ডিকাসকলৰ সেই বৃষভ, দলেৰে গর্জন কৰি বলত ফুলা, তাকো ইন্দ্ৰে বধ কৰে।

Mantra 9

यो नः सनुत्य उत वा जिघत्नुरभिख्याय तं तिगितेन विध्य । बृहस्पत आयुधैर्जेषि शत्रून्द्रुहे रीषन्तं परि धेहि राजन् ॥

যি চুৰকৈ আমাৰ ওপৰত আহি আঘাত কৰিব খোজে—তাক চিনিহি তীক্ষ্ণ বাণে বিদ্ধ কৰা। হে বৃহস্পতী, তোমাৰ অস্ত্ৰেৰে শত্ৰুসকলক জয় কৰা; হে ৰাজন, ক্ষতি কৰা প্ৰতাৰকক চাৰিওফালে সীমা বেঁধি ৰাখা।

Mantra 10

अस्माकेभिः सत्वभिः शूर शूरैर्वीर्या कृधि यानि ते कर्त्वानि । ज्योगभूवन्ननुधूपितासो हत्वी तेषामा भरा नो वसूनि ॥

হে শূৰ, আমাৰ সত্বসমূহেৰে, বীৰসত্বসমূহেৰে, তোমাৰ কৰ্তব্য যি বীৰ্যকৰ্ম, সেয়া সম্পন্ন কৰা। সিহঁত দীৰ্ঘকাল দমন হৈ ধোঁৱাই উলিয়াই দিয়া হওক; সিহঁতক বধ কৰি আমাৰলৈ ধন-সম্পদ, বসুসমূহ আনি দিয়া।

Mantra 11

तं वः शर्धं मारुतं सुम्नयुर्गिरोप ब्रुवे नमसा दैव्यं जनम् । यथा रयिं सर्ववीरं नशामहा अपत्यसाचं श्रुत्यं दिवेदिवे ॥

তোমালোকৰ সেই মাৰুত-শৰ্ধ, সেই দৈৱ জনসমূহক, অনুগ্ৰহ-আকাঙ্ক্ষী হৈ, গিৰাৰে নমস্কাৰে সম্বোধন কৰোঁ। যেন আমি সকলো বীৰ্যসমৃদ্ধ ৰয়ি লাভ কৰোঁ—যি অপত্য-সাচ, আত্মাৰ সন্তান দানকাৰী, আৰু দিনেদিনে শ্ৰুতিযোগ্য।