Opening the text

Sukta 7.33
Vasiṣṭha (self-referential; addressed to Vasiṣṭhas)
Collective seer-band / ritual community (contextual); indirectly Indra-linked narrative in the following verses
Triṣṭubh (probable for RV 7.33)
Ang RV 7.33 ay isang himno ni Vasiṣṭha na tumatawag sa mga seer ng Vasiṣṭha na magtipon sa paligid ng barhis (banal na damo) at protektahan ang rito at ang mang-aawit. Pinupuri nito ang kolektibong kapangyarihan ng mga saserdote, na naglilinaw tulad ni Sūrya, malawak tulad ng Karagatan, at nagtutulak tulad ni Vāta, upang ang stoma (himno) ay makarating sa inilaang komunidad at maging mabisa. Ang pagtatapos ay pumupukaw sa kompleks ng pagpiga ng soma (grāvan, uktha, sāman), na ipinapakita si Vasiṣṭha bilang 'tagabukas ng landas' na nangunguna sa agos ng ritwal.
Mantra 1
श्वित्यञ्चो मा दक्षिणतस्कपर्दा धियंजिन्वासो अभि हि प्रमन्दुः । उत्तिष्ठन्वोचे परि बर्हिषो नॄन्न मे दूरादवितवे वसिष्ठाः ॥
Kumikinang, na may mga buhok na nakatali sa kanan, sila ay nagpaligaya sa akin, na pumupukaw sa pag-iisip, na nanlalapit sa kagalakan. Tumayo ako at nagsasalita, na sumasaklaw sa mga tao sa palibot ng sagradang damo: O Vasiṣṭhas, huwag kayong maging malayo sa akin para sa aming proteksyon.
Mantra 2
दूरादिन्द्रमनयन्ना सुतेन तिरो वैशन्तमति पान्तमुग्रम् । पाशद्युम्नस्य वायतस्य सोमात्सुतादिन्द्रोऽवृणीता वसिष्ठान् ॥
Mula sa malayo ay dinala nila si Indra rito sa pamamagitan ng piniga na Soma, na lumalampas sa mga pumapalibot na kapangyarihan, lampas sa mga bantay, sa mga nakapangyayari. Mula sa Somang piniga ni Pāśadyumna Vāyata, pinili ni Indra ang mga Vasiṣṭha, ginawa silang kanyang sarili para sa gawain.
Mantra 3
एवेन्नु कं सिन्धुमेभिस्ततारेवेन्नु कं भेदमेभिर्जघान । एवेन्नु कं दाशराज्ञे सुदासं प्रावदिन्द्रो ब्रह्मणा वो वसिष्ठाः ॥
Kaya nga tumawid siya sa ilog sa pamamagitan ng mga katulong na ito; kaya nga binasag niya si Bheda sa pamamagitan ng mga ito. Kaya nga, sa labanan ng Sampung Hari, pinrotektahan ni Indra si Sudās sa inyong brahman, O mga Vasiṣṭha, sa kapangyarihan ng kinasihang Salita.
Mantra 4
जुष्टी नरो ब्रह्मणा वः पितॄणामक्षमव्ययं न किला रिषाथ । यच्छक्वरीषु बृहता रवेणेन्द्रे शुष्ममदधाता वसिष्ठाः ॥
Mga lalaki, kayo ay minahal para sa brahman ng inyong mga ama; kayo nga ay hindi sumira sa hindi nasisirang aksis, ang matatag na batas. Nang sa mga sukat ng śakvarī, na may malakas na sigaw, inilagay ninyo ang lakas kay Indra, O mga Vasiṣṭha.
Mantra 5
उद्द्यामिवेत्तृष्णजो नाथितासोऽदीधयुर्दाशराज्ञे वृतासः । वसिष्ठस्य स्तुवत इन्द्रो अश्रोदुरुं तृत्सुभ्यो अकृणोदु लोकम् ॥
Para bang patungo sa langit, ang mga ipinanganak sa uhaw at mga naghahangad ay nag-alab ng kanilang pagsisikap sa labanan ng Sampung Hari. Nadinig ni Indra ang papuri ni Vasiṣṭha at ginawa para sa mga Tṛtsu ang isang malawak na espasyo, isang malayong mundo para sa taong tumutungo sa tamang daan.
Mantra 6
दण्डा इवेद्गोअजनास आसन्परिच्छिन्ना भरता अर्भकासः । अभवच्च पुरएता वसिष्ठ आदित्तृत्सूनां विशो अप्रथन्त ॥
Tulad ng mga matibay na tungkod, ang mga Bharata, na bata pa sa kanilang paglago, ay nakatayo nang siksik at mahigpit, na ipinanganak mula sa maningning na Baka, ang mga Sinag ng kaalaman. At si Vasiṣṭha ay naging kanilang pinuno sa unahan; kung gayon nga ang mga mamamayan ng mga Tṛtsu ay kumalat at lumago sa kanilang maayos na lakas.
Mantra 7
त्रयः कृण्वन्ति भुवनेषु रेतस्तिस्रः प्रजा आर्या ज्योतिरग्राः । त्रयो घर्मास उषसं सचन्ते सर्वाँ इत्ताँ अनु विदुर्वसिष्ठाः ॥
Ang tatlo ay naglalagay ng binhi ng pagiging sa mga mundo; ang tatlo ay ang marangal na kapanganakan na ang unang ulo ay Liwanag. Ang tatlo ay ang mga init na kasama ng Bukang-liwayway. Ang lahat ng ito nga ay alam at sinusunod ng mga Vasiṣṭha sa kanilang tamang pag-unawa.
Mantra 8
सूर्यस्येव वक्षथो ज्योतिरेषां समुद्रस्येव महिमा गभीरः । वातस्येव प्रजवो नान्येन स्तोमो वसिष्ठा अन्वेतवे वः ॥
Tulad ng Araw na nagbubuhat at nagtutulak sa kanilang liwanag, tulad ng Karagatan na nagtataglay ng malalim at malawak na kadakilaan, tulad ng Hangin na gumagalaw na may hindi mapigilang lakas, gayon ang himnong ito, O mga Vasiṣṭha, upang kayo'y habulin at marating sa pamamagitan ng walang ibang landas.
Mantra 9
त इन्निण्यं हृदयस्य प्रकेतैः सहस्रवल्शमभि सं चरन्ति । यमेन ततं परिधिं वयन्तोऽप्सरस उप सेदुर्वसिष्ठाः ॥
Sila'y gumagalaw sa palibot ng lihim na pook ng puso sa pamamagitan ng kanilang mga kapangyarihan ng maliwanag na pagkilala, sumasaklaw sa libo-libong sangang paglago. Hinahabi ang hangganang iniunat ng batas ni Yama, ang mga Vasiṣṭha ay lumapit sa mga Apsarases, ang mga umaagos na inspirasyon.
Mantra 10
विद्युतो ज्योतिः परि संजिहानं मित्रावरुणा यदपश्यतां त्वा । तत्ते जन्मोतैकं वसिष्ठागस्त्यो यत्त्वा विश आजभार ॥
Nang makita ka ni Mitra at Varuṇa bilang liwanag ng kidlat na nagtitipon sa palibot ng sarili, iyon ay isa sa iyong mga kapanganakan, O Vasiṣṭha. Ang isa pa ay nang ipinanganak ka ni Agastya para sa mga mamamayan, upang maglingkod sa kolektibong buhay sa pamamagitan ng liwanag ng ayos na katotohanan.
Mantra 11
उतासि मैत्रावरुणो वसिष्ठोर्वश्या ब्रह्मन्मनसोऽधि जातः । द्रप्सं स्कन्नं ब्रह्मणा दैव्येन विश्वे देवाः पुष्करे त्वाददन्त ॥
At ikaw ang Maitrāvaruṇa, O Vasiṣṭha; ipinanganak mula kay Urvaśī, O brahman, mula sa isipan. Isang patak na nahulog, sa pamamagitan ng banal na Salita, ang lahat ng mga diyos ay naglagay sa iyo sa lawa ng lotus, upang ang konsentradong esensya ay lumago sa isang matatag na kapangyarihan ng seer.
Mantra 12
स प्रकेत उभयस्य प्रविद्वान्त्सहस्रदान उत वा सदानः । यमेन ततं परिधिं वयिष्यन्नप्सरसः परि जज्ञे वसिष्ठः ॥
Siya, ang maliwanag na tagapagkilala, na nakaaalam sa magkabilang panig, tagapagkaloob ng libu-libong kasaganaan at pati na rin ang kanilang palaging tagapaghawak, na nagnanais na habihin ang iniunat na hangganan ni Yama, si Vasiṣṭha ay ipinanganak na sumasaklaw sa mga Apsarases, ang mga umaagos na inspirasyon.
Mantra 13
सत्रे ह जाताविषिता नमोभिः कुम्भे रेतः सिषिचतुः समानम् । ततो ह मान उदियाय मध्यात्ततो जातमृषिमाहुर्वसिष्ठम् ॥
Sa sesyon ng sakripisyo, na hinimok sa kapanganakan sa pamamagitan ng mga gawa ng paggalang, ibinuhos nila ang iisang karaniwang binhi sa isang bangga. Mula roon ang mahalagang sarili ay umakyat paitaas mula sa gitna; mula roon tinawag nila ang ipinanganak na isang seer, si Vasiṣṭha, ang pinakamatatag sa katotohanan.
Mantra 14
उक्थभृतं सामभृतं बिभर्ति ग्रावाणं बिभ्रत्प्र वदात्यग्रे । उपैनमाध्वं सुमनस्यमाना आ वो गच्छाति प्रतृदो वसिष्ठः ॥
Siya ang nagbubuhat ng himno at siya ang nagbubuhat ng awit; habang binubuhat ang bato ng pagpiga, siya'y nagsasalita sa unahan. Lumapit sa kanya na may maligaya at sumasang-ayon na isipan; si Vasiṣṭha ang tagaputol-landas ay dumating sa inyo.
The hymn primarily addresses the Vasiṣṭhas as a collective—Vasiṣṭha’s own priestly lineage and ritual community—asking them to come close, support the rite, and offer protection.
These images describe how the hymn should work: like the Sun it illuminates, like the Ocean it is deep and vast in power, and like the Wind it moves with unstoppable force to reach its intended goal.
They point to soma-sacrifice practice: uktha is the spoken recitation, sāman the chanted melody, and grāvan the pressing-stone. The verse depicts the priest leading from the front, carrying the rite forward with skill and authority.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.