Sukta 33

Mantra 1

श्वित्यञ्चो मा दक्षिणतस्कपर्दा धियंजिन्वासो अभि हि प्रमन्दुः । उत्तिष्ठन्वोचे परि बर्हिषो नॄन्न मे दूरादवितवे वसिष्ठाः ॥

श्वित्यञ्चः दक्षिणतस्कपर्दाः धियं जिन्वासः हर्षेणाभि प्रामन्दुः। उत्तिष्ठन् अहं वचे—बर्हिषः परितो नॄन् परिगृह्य—हे वसिष्ठाः, अवितवे मे दूरात् मा वसत।

Mantra 2

दूरादिन्द्रमनयन्ना सुतेन तिरो वैशन्तमति पान्तमुग्रम् । पाशद्युम्नस्य वायतस्य सोमात्सुतादिन्द्रोऽवृणीता वसिष्ठान् ॥

दूरादिन्द्रमिह सुतसोमेनानयन्; तिरो वैशन्तमति पान्तमुग्रम्। पाशद्युम्नस्य वायतस्य सुतात् सोमादिन्द्रो वसिष्ठानवृणीत—कर्मणे स्वान् अकरोत्।

Mantra 3

एवेन्नु कं सिन्धुमेभिस्ततारेवेन्नु कं भेदमेभिर्जघान । एवेन्नु कं दाशराज्ञे सुदासं प्रावदिन्द्रो ब्रह्मणा वो वसिष्ठाः ॥

एवेनु कं सिन्धुमेभिस्ततार; एवेनु कं भेदमेभिर्जघान। एवेनु कं दाशराज्ञे सुदासं प्रावदिन्द्रो ब्रह्मणा वः, वसिष्ठाः—धियः शक्त्या।

Mantra 4

जुष्टी नरो ब्रह्मणा वः पितॄणामक्षमव्ययं न किला रिषाथ । यच्छक्वरीषु बृहता रवेणेन्द्रे शुष्ममदधाता वसिष्ठाः ॥

जुष्टी नरो ब्रह्मणा वः पितॄणाम्; अक्षं अव्ययं न किल रिषाथ। यच्छक्वरीषु बृहता रवेण इन्द्रे शुष्ममदधाता, वसिष्ठाः।

Mantra 5

उद्द्यामिवेत्तृष्णजो नाथितासोऽदीधयुर्दाशराज्ञे वृतासः । वसिष्ठस्य स्तुवत इन्द्रो अश्रोदुरुं तृत्सुभ्यो अकृणोदु लोकम् ॥

उद्द्यामिव तृष्णजाः नाथितासो दाशराज्ञे वृतेषु स्वतेजः प्रादिध्युः। वसिष्ठस्य स्तुवतः स्तोत्रम् इन्द्रोऽश्रौषीत्, तृत्सुभ्य उरुं लोकं—ऋतगामिभ्यः स्वातन्त्र्यं पदम्—अकृणोत्।

Mantra 6

दण्डा इवेद्गोअजनास आसन्परिच्छिन्ना भरता अर्भकासः । अभवच्च पुरएता वसिष्ठ आदित्तृत्सूनां विशो अप्रथन्त ॥

दण्डा इव दृढा गोअजनासो भरता अर्भकासः परिछिन्ना आसन्। वसिष्ठः पुरएता अभवत्; तदा तृत्सूनां विशोऽनुक्रमेण प्रथन्त, ऋतबलेन वर्धन्त च।

Mantra 7

त्रयः कृण्वन्ति भुवनेषु रेतस्तिस्रः प्रजा आर्या ज्योतिरग्राः । त्रयो घर्मास उषसं सचन्ते सर्वाँ इत्ताँ अनु विदुर्वसिष्ठाः ॥

त्रयः भुवनेषु रेतः कृण्वन्ति; तिस्रः प्रजा आर्याः ज्योतिरग्राः। त्रयो घर्मा उषसं सचन्ते; एतान् सर्वान् वसिष्ठा यथाविदो विदुरनु च यन्ति।

Mantra 8

सूर्यस्येव वक्षथो ज्योतिरेषां समुद्रस्येव महिमा गभीरः । वातस्येव प्रजवो नान्येन स्तोमो वसिष्ठा अन्वेतवे वः ॥

सूर्यस्येव एषां ज्योतिः वहन् अग्रे नयति; समुद्रस्येव गभीरं महि॑मानं धारयति; वातस्येव अजेयप्रजवेन प्रवर्तते—एवं अयं स्तोमः, हे वसिष्ठाः, अन्येन न पथा, युष्मान् अन्वेतुं प्राप्तुं च प्रवर्तते।

Mantra 9

त इन्निण्यं हृदयस्य प्रकेतैः सहस्रवल्शमभि सं चरन्ति । यमेन ततं परिधिं वयन्तोऽप्सरस उप सेदुर्वसिष्ठाः ॥

ते हृदयस्य निण्यं प्रकेतैः (दीप्तप्रज्ञाशक्तिभिः) सञ्चरन्ति, सहस्रवल्शं विस्तारम् अभि सं चरन्ति। यमेन ततम् परिधिं वयन्तः वसिष्ठाः अप्सरसः उप सेदुः।

Mantra 10

विद्युतो ज्योतिः परि संजिहानं मित्रावरुणा यदपश्यतां त्वा । तत्ते जन्मोतैकं वसिष्ठागस्त्यो यत्त्वा विश आजभार ॥

मित्रावरुणौ यदा त्वां विद्युतो ज्योतिः परि संजिहानं (स्वतः परितः समाहृतदीप्तिम्) अपश्यताम्, तत् ते जन्मोतैकं, हे वसिष्ठ। अपरं तु—यद् अगस्त्यः त्वां विशः आ जभार, ऋतस्य वह्निना लोकजीवनस्य सेवायै।

Mantra 11

उतासि मैत्रावरुणो वसिष्ठोर्वश्या ब्रह्मन्मनसोऽधि जातः । द्रप्सं स्कन्नं ब्रह्मणा दैव्येन विश्वे देवाः पुष्करे त्वाददन्त ॥

उतासि मैत्रावरुणो वसिष्ठः, उर्वश्याः ब्रह्मन् मनसोऽधि जातः। द्रप्सं स्कन्नं ब्रह्मणा दैव्येन विश्वे देवाः पुष्करे त्वा अदधुः॥

Mantra 12

स प्रकेत उभयस्य प्रविद्वान्त्सहस्रदान उत वा सदानः । यमेन ततं परिधिं वयिष्यन्नप्सरसः परि जज्ञे वसिष्ठः ॥

स प्रकेत उभयस्य प्रविद्वान् सहस्रदान उत वा सदानः। यमेन ततं परिधिं वयिष्यन् अप्सरसः परि जज्ञे वसिष्ठः॥

Mantra 13

सत्रे ह जाताविषिता नमोभिः कुम्भे रेतः सिषिचतुः समानम् । ततो ह मान उदियाय मध्यात्ततो जातमृषिमाहुर्वसिष्ठम् ॥

सत्रे ह जाताविषिता नमोभिः कुम्भे रेतः सिषिचतुः समानम्। ततो ह मान उदियाय मध्यात् ततो जातमृषिमाहुर्वसिष्ठम्॥

Mantra 14

उक्थभृतं सामभृतं बिभर्ति ग्रावाणं बिभ्रत्प्र वदात्यग्रे । उपैनमाध्वं सुमनस्यमाना आ वो गच्छाति प्रतृदो वसिष्ठः ॥

उक्थभृतं सामभृतं बिभर्ति; ग्रावाणं बिभ्रत् अग्रे प्र वदति। उपैनम् आध्वं सुमनस्यमानाः; आ वः गच्छाति प्रतृदो वसिष्ठः।