Opening the text

Pagpapanumbalik at pagprotekta sa buhay (āyus/varcas) sa pamamagitan ng paglilinis, pagkakasundo sa lipunan, at matibay na proteksyon laban sa mga kaaway. Paglilinis at tamis mula sa Tubig, Araw, Agni, Hangin, Langit-Lupa. Pagpapalaya mula sa sakuna ng pagkatali ni Nirṛti at pagbabalik sa puwersa ng buhay. Proteksyon sa digmaan at palibot; pagpapawalang-bisa at pagtataboy sa mga kaaway. Pagkakaisa (saṃmanasya) at nagkakaisang hangarin. Pagkamit ng varcas, yaśas, at mapanghikayat na vāc (maliwanag na pananalita). Seremonyal na pag-aayos ng katawan (vapanam) bilang protektibong saṃskāra. Kasaganaan sa hayop: baka na tumatanggap at nag-aalaga sa guya. Mga sandali ng krisis (sakit, panganib, malas), paggawa ng desisyon sa komunidad at pagkakaisa, personal na karisma at pananalita, pangangailangan sa panahon ng digmaan/seguridad, araw-araw na ritwal ng paglilinis, at pamamahala ng hayop.
Ang maikling himnong ito ng Atharvaveda ay naghalo ng panalangin para sa paggaling at kasaganaan kasama ang matibay na pagtatatag ng kapangyarihan ng mantra: ang Tubig at Araw ay hinihiling na magkaloob ng tamis, pagdalisay, katuwaan, at kinang, habang si Savitṛ ay nagtatatag ng malawak na lakas. Pagkatapos ay lumilipat ito sa isang pagpapahayag ng sarili ng Vāc (Dibinong Pananalita) kung saan ang Pananalita ay nag-aangkin ng kapangyarihang mag-ayos ng kosmos, na ginagawang epetibo sa panlipunan at rituwal ang bigkas ng umawit, kaya kayang magkaloob ng "pag-iral" at tanggihan ang katayuan ng kalaban na walang suporta sa rituwal.
Ang maikling himnong Atharvavediko ay isang compact na puripikasyon-at-pagpapagaling na encanto na gumagamit sa mga kosmikong puripaydor, si Vaiśvānara (Agni), si Vāta (Hangin/hininga), at si Dyāvā-Pṛthivī (Langit, Lupa), upang linisin ang katawan at ritwal na dumi. Pinagsasama nito ang pagtanggal ng karumihan sa positibong pakinabang ng sūnṛtā (mapagbigay na katotohanan/salita), varcas (sinag na sigla), kasaganaan, at mahabang buhay, na ipinahayag bilang "matagal na makikita ang araw na sumisikat."
Ang maikling himnong ito ng Atharvaveda ay isang panlabang pangkrisis upang magpaluwag sa nakamamatay na tali ni Nirṛti, na inilalarawan bilang isang panliit sa leeg o tanikala ng bakal, at ibalik ang pasyente sa āyus (haba ng buhay), varcas (maliwanag na lakas), at bala (lakas). Pinagsama nito ang wika ng pagpapalaya at pagliligtas na may isang reguladong pagsamo kay Yama at sa mga Pitṛs, at pinatutupan ang ritwal sa isang balangkas ng pambahay na apoy sa pamamagitan ng pag-aalab kay Agni para sa bagong kasaganaan at proteksyon.
Ang maikling himalang Saṃmanasya na ito ay isang nakatuong anting-anting para sa pagkakasundo ng lipunan: nagbubuklod ito sa isang grupo sa iisang layunin, puso, at isipan upang ang mga pasya at kilos ay lumitaw nang walang faksyonalismo. Ito ay nagmomodelo ng pagkakaisa ng tao sa arketipo ng mga Devas "noong unang panahon" na nagbabahagi ng kanilang bahagi sa salaysay ng pagkakasundo, na ginagawang ang banal na pagkakasundo ang huwaran para sa pagkakaisa ng komunidad.
Ang AV 6.65 ay isang siksik na anting-anting sa pakikidigma na mahiwagang pinapakalma ang poot ng kaaway, pinaparalisa ang kanilang lakas na humahampas (ginagawa silang "walang kamay"), at pinipilit ang pag-urong. Ito ay nagbabatay sa bisa nito sa isang makasaysayang naunang pangyayari, ang pagbawi ni Indra ng sandata sa mga Asura sa unang panahon, pagkatapos ay itinuturo ang pinalayang lakas patungo sa tagumpay at sa yaman ng patron.
Ang AV 6.66 ay isang maikling panibabang kay Indra para sa proteksyon sa larangan ng digmaan na "dinudusan" ang mga pwersang kalaban at ipinapasa sa mapagpasyang pagtibok ni Indra. Sa loob ng tatlong mabilis na taludtod, pinipigilan ng himno ang mga umaatake, pinahihina ang kanilang mga biyas, at binabasag ang kanilang estratehikong payo upang ang banta ay bumagsak bago magkaroon ng kontak. Ang kapangyarihan nito ay nasa pagdedeklara na ang kaaway ay sira na, na ginagawang isang guluhong talo ang paparating na pagsalakay.
Ang maikling himnong Atharvanic na ito ay isang siksik na anting-anting na pangproteksyon at panlulusob na nagpapanatili ng seguridad sa lahat ng daanan, nagpapabuluhol sa pwersa ng kaaway, at sumisira sa kanilang pamumuno. Tinatawag si Indra at Pūṣan na magbantay sa mga landas sa bawat dako, habang ang takot at kalituhan ay ibinabalik sa kaaway upang ang kasaganaan, na sinasagisag ng mga baka, ay makabalik nang ligtas sa panig ng umaawit.
Ang maikling himno ng vapanam (pag-ahit) na ito ay ginagawang sagrado ang isang gawain ng pag-aalaga ng katawan bilang isang protektibong saṃskāra, na nananalangin sa banal na kasanayan upang maiwasan ang pinsala at karumihan. Sa pamamagitan ng pag-akma sa pag-ahit ng tao sa royal na halimbawa ni Soma (at Varuṇa) na inahit ni Savitar, ito ay ginagawang rito ang isang potensyal na mapanganib na gawain na nagkakaloob ng varcas (kinang), mahabang buhay, malinaw na paningin, at kasaganaan sa baka, kabayo, at supling.
Ang AV 6.69 ay isang siksik na paustika na himno para sa pagkakamit ng varcas (maliwanag na presensya), yaśas (tanyag na katanyagan), at bhárgas-na punong vāc (maliwanag, mapanghikayat na pananalita). Hinuhugot nito ang karangalan mula sa mahahalagang panlipunang sakop (pananalita, ginto, baka, pampistang inumin, tamis) at pinupuok ito sa nagpapakiusap, na nagtatapos sa isang Aśvin-pagpapahid na nagpapagawa sa mga salita ng isang tao na sinusunod ng mga tao.
Ang maikling hymnong Paustika na ito ay isang praktikal na encantong beterinaryo upang magpa-accept, magpa-sunod, at magpa-nurse ang inang baka (Aghnyā, "hindi dapat patayin") sa kanyang guya. Sa pamamagitan ng paulit-ulit na mga analogiyang yathā ("kung paano... gayundin...") ng hindi mapaglabanang pagkagiliw, pagkakatag, at mekanikal na pagkakabitan, ang mantra ay 'nagbibigkis' sa manas (pansin/pagmamahal) ng baka sa guya, na nagpapanumbalik ng tamang ugaling maternal at kasaganaan ng sambahayan.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.