
Pagpapanumbalik at pagprotekta ng lakas-buhay, katayuan, at kasaganaan sa pamamagitan ng Atharvanic na paglilinis, proteksyon, at mga panumpang pang-tagumpay. Pagpapatawad at pagtanggal ng enas (ritwal/moral na dumi). Proteksyong pinangungunahan ng araw mula sa mga hindi nakikitang panganib (adṛṣṭa) at rakṣas. Tagumpay at pagsikat sa pulitika (amitra-dambhana). Pananagumpay at pagkakasundo (saumanasya/śānti). Kapangalan at pagkilala ng publiko (yáśas). Proteksyon at pagpapanumbalik ng yaman sa baka. Pagtaboy sa ahas at pag-neutralize ng kagat. Terapiya na batay sa tubig laban sa mga "palaso" ni Rudra (matitinding sakit). Pagkuha ng kasal sa ilalim ng batas ni Aryaman. Tumutugon sa buhay ng sambahayan at patron: paglilinis ng karumihan, pagtaboy sa okulto/demonyong panganib, pagtitiyak ng tagumpay at ranggo, pagkakamit ng mabuting kalooban at pangalan, pagprotekta sa kawan, paggamot ng sakit, pag-iwas sa panganib ng ahas, at pag-aayos ng tamang kasal.
Ang AV 6.51 ay isang maikling panalangin ng pagtutubos at paglilinis na nililinis ang enas (polusyon sa ritual o moral) sa pamamagitan ng pagpapakita ng paglilinis bilang isang baliktad at hindi mapigilang daloy: ang Soma ay sasala at ibinabalik lampas sa pinsala, ang mga Tubig ay naglalaba ng lahat ng dumi, at si Varuṇa ay pinapatawad sa hindi sinasadyang paglabag. Ang kapangyarihan nito ay nasa pagsasama ng tatlong klasikong tagapaglinis: hangin/pagsasala, tubig panglilinis na may ghee, at pagsisisi kay Varuṇa, upang ang karumihan ay alisin, hindi lamang itago, at ang parusa ay maiwasan.
Ang maikling himnong panggamot at pangproteksiyon na ito ay ginagamit ang tumataas na Araw (Sūrya/Āditya) bilang isang kapangyarihang nakikita na sumisira sa rakṣas at nagpapalayo sa "ang hindi nakikita" (adṛṣṭa) - mga hiwagang pang-okulto, nakatagong sakit, at masasamang impluwensya. Pagkatapos ay inilalawig nito ang kaparehong kapangyarihang pampayapa sa sakop ng tahanan (mga baka, mga mandaragit, alon ng ilog) at nagtatapos sa pamamagitan ng pagpapakilala sa tanyag na yerba panggamot ni Kaṇva bilang isang unibersal na lunas upang mapatahan ang mga hindi nakikitang kapinsalaan para sa pasyente.
Ang AV 6.53 ay isang maikling Atharvanic na himno ng proteksyon at pagpapanumbalik na unang nagtatatag ng pagbabantay sa lahat ng direksyon ng Langit at Lupa at isang bilog ng mga sumusuportang mga diyos, pagkatapos ay pinaaalala ang mga kalat na kapangyarihan ng buhay (hininga, sarili, paningin, lakas) pabalik sa taong may sakit. Ito ay nagtatapos sa gawang pagpapanumbalik ni Tvaṣṭṛ: pagbuo muli ng nasira, pag-iisa ng katawan at isipan na may liwanag at pagkain, at pagtatatak ng puwesto o tao laban sa panloob at panlabas na kapahamakan.
Ang AV 6.54 ay isang siksik na engkantong pang-hari at pang-estado na nag-uugnay ng kasaganaan (rayi, śrī) sa mapagpipilitang tagumpay (amitra-dambhana) upang ang patron ay manatiling "nasa itaas" sa bawat sagupaan. Ito ay tumatawag sa aksis ng pakikidigma at pag-aalay, ang kapangyarihang pananakop ni Indra at ang suporta sa kṣatra ng pares na Agni, Soma, upang patatagin ang soberanya, yaman, at dominasyon sa ilalim ng pampulitikang presyon.
Ang AV 6.55 ay isang maikling himno ng śānti, paustika na humihiling sa buong banal na kaayusan, mga landas ng paglapit sa pagitan ng Langit at Lupa, mga Panahon, at ang Taon mismo, na saklawin ang nagsasalita ng saumanasya (mabuting kalooban, pagkakasundo, mapagmahal na pag-iisip). Sa pamamagitan ng pagkakasundo sa mga kosmikong ritmo (ṛtu at saṃvatsara), nilalayon nito na mapatawad ang mga pagkasira sa panahon at kapaligiran, na magbunga ng ligtas na tirahan, kasaganaan sa mga baka at supling, at isang matatag na kapaligiran ng kapayapaan.
Ang maikling rakṣā-hymn na ito ay nagkakaloob ng proteksyon laban sa mga ahas sa pamamagitan ng paghahalo ng mapagpasakit na paggalang (namo) sa mga uri ng ahas kasama ang isang mapuwersang "pagtatali/pagsasara" na spell na pinaparalisa ang kagat. Ito ay humihingi sa mga diyos na pigilan ang ahi upang hindi ito makalusot, at pagkatapos ay ritwal na isinasarado ang pangil, panga, dila, at bunganga ng ahas, na pinapatay ang lason at panganib para sa buong sambahayan.
Ang Atharvaveda 6.57 ay isang maikling panalangin ng pagpapagamit sa pamamagitan ng tubig na tinatrata ang matitinding sakit na parang mga "palaso" ni Rudra at nilalabanan ito gamit ang pinagpapasantabing gamot na tubig (jālāṣa). Sa pamamagitan ng paulit-ulit na pagwisik at isang pangwakas na pagpapala, ang himno ay pinalalawak ang sakop ng paggaling mula sa isang partikular na sakit patungo sa isang lubos na proteksyon kung saan ang Lupa at ang mga Tubig mismo ay nagiging bheṣaja (gamot).
Ang maikling himnong paustika na ito ay isang anting-anting para sa pagkakamit at pagpapatatag ng yáśas, ang pambansang katanyagan, prestihiyo, at pagkilalang panlipunan, lalo na sa ritwal na ekonomiya ng pagpapatroonyo at dakṣiṇā. Hinahatak nito ang kasikatan mula sa pinaka-awtoritatibong kosmiko at sakripisyal na pinagkukunan (Indra, Dyāvāpṛthivī, Savitar; at sa karagdagan ay Agni at Soma), pagkatapos ay ginagawa itong unibersal upang ang nagsasalita ay magiging "pinakatanyag" sa lahat ng nilalang.
Ang maikling himnong Atharvanic na ito ay nananawagan sa kapangyarihang panggagamot ng damong Arundhatī (Oṣadhi) upang protektahan at ibalik ang yaman sa baka, mga baka, baka ng gatas, mga baka na walang gatas, mga guya, at ang buong kawan ng mga hayop na may apat na paa. Ito ay humihingi ng isang kulungan ng baka na sagana sa gatas at malaya sa sakit, at iniuugnay din ang parehong proteksyon sa tahanan ng tao, na pinapaalis ang kinatatakutang 'misil' ni Rudra (biglaang sakit sa hayop o epidemya). Sa istilong pambahay ng Atharvaveda, ang mismong mantra ay gumagana bilang isang protektibong panawagan na inilalagay sa kulungan at kawan sa pamamagitan ng pagbigkas at simpleng ritwal ng damo.
Ang maikling himalang pati-lābha na ito ay nananalangin kay Aryaman, tagapagbantay ng mga lipunang pinagkakasunduan, na magdala ng angkop na asawa sa isang dalaga at tiyakin ang kanyang paglipat sa mabungong pagkakabihime. Kinikilala nito ang mapagkumpitensyang larangan ng pagpili ng kasal (ang "karaniwang pagpupulong") at humihingi ng banal na kalamangan sa mga karibal. Ang huling talata ay nag-ugat sa kahilingan sa kosmikong kapangyarihan sa pagpapatakbo ni Dhātṛ, na nagpapahiwatig na ang isang mahusay na tugmang kasal ay bahagi ng ṛta (matatag na kaayusan) at humahantong sa supling at kasaganaan.