Anuvaka 12
Ang pagpapakawala (mocana) mula sa mga gapos ng pananakop, kasalanan (enas), at utang (ṛṇa) sa pamamagitan ng mga ritwal ng paglilinis at juridiko-moral. Paggagaling na eksorsismo sa pananakop/kaguluhan ng isip (grāhi, unmāda). Prāyaścitta: paglaya mula sa mga pagkakasala na kilala o hindi kilala sa paggising at pagkatulog. Paglaya sa utang (ānṛṇya) at pagpapaluwag sa mga panali ni Yama. Ang pagsusugal bilang tagabuo ng utang at sala (kilbiṣa). Seguridad sa pagkain at maayos na kasiyahan sa ilalim ng pangangasiwang dharmiko. Pag-aayos eskatolohiko: tamang ugnayan sa Lupa-Kalagitnaan-Langit at sa mga magulang para sa ligtas na paglalakbay patungo sa sukṛta-loka. Tumutugon sa mga krisis kung saan ang isang tao ay nakadaramang 'gapos' - sa sakit/pagkakasapi, moral-ritwal na pagkakamali, legal/pinansiyal na obligasyon, pagkatalo sa pagsusugal, o takot sa pagtutuos pagkatapos ng kamatayan - na naghahanap ng paglaya, katatagan, at ligtas na landas patungo.
Suktas in Anuvaka 12
Sukta 111
Ang maikling himilang panggagamot na ito mula sa Atharva ay tumitingin sa unmāda (kaguluhan/loka) bilang isang kalagayan ng pagkabihag at mapanlabang pagsakop, na lulutasin ng pagpapakasakit at mapagpalayang kapangyarihan ni Agni. Pinagsasama nito ang pagpapalayas ng masasamang espiritu (rakṣas, "masasamang Apsarases," at "duming-diyos"/deva-enas) kasabay ng pagbabalik ng isip, pananalita, at normal na panlipunan-relihiyong buhay ng pasyente, na nagtatapos sa pagpapatuloy ng tamang handog (bhāgadheya) kay Agni.
Sukta 112
Ang AVŚ 6.112 ay isang siksik na Atharvanic anting-anting sa pagpapakawala na tumutugon sa mga "pāśa" (bitbit/tali) bilang ritwal na imahe ng pagkakulong, pagkatali, at mga sakit na nagbabanta sa buhay. Inaanyayahan si Agni bilang pāśa-mocaka, ang dalubhasang tagapagpalaya na nakakaalam kung paano putulin ang "grāhya" (sumasaklob/naaagnaw), habang ang Viśve Devāḥ ay nagpapahintulot sa gawain. Ang himno ay lumalawak mula sa pagpapakawala ng naaapektuhan hanggang sa buong sambahayan at nagtatapos sa paglilinis ng durita (kasamaan/sakuna) na nagpapanatili ng pagkakatali.
Sukta 113
Ang maikling himnong panggamot at proteksiyon na ito ay nilalabag ang isang 'grāhi', isang sakit na kumakapit o posisyon, sa pamamagitan ng pagtatanggal muna ng enas (kasalanan/polusyon) ng tao sa pamamagitan ng halimbawang mitiko ng paglilinis ni Trita. Pagkatapos ay pinapalayas nito ang pāpmān (personipikadong kasamaan) patungo sa mga tagapagdala ng kalikasan, mga sinag, usok, hamog, at bula ng ilog, habang tinatawag ang Viśve Devāḥ at Pūṣan upang "pahirin" ang durita at wasakin ang kumakapit sa pamamagitan ng brahman (kapangyarihan ng mantra).
Sukta 114
Ang maikling prāyaścitta na dasal na ito ay isang panalangin ng "pagkalag" (unmocana) sa mga Āditya at sa Lahat ng mga Diyos upang palayain ang nagsasakripisyo mula sa mga gapos na likha ng paglabag sa diyos, kapabayaan sa ritwal, o sirang intensyon. Ito ay nananawagan sa ṛta mismo, "Kautusan ayon sa Kautusan", bilang ang nagpapanumbalik na lakas na nagpapawalang-sala sa pagkakasala at muling nagtatatag ng tamang ugnayan sa pagitan ng sumasamba, sakripisyo, at mga diyos.
Sukta 115
Ang maikling prāyaścitta-śānti na himno na ito ay humihiling sa Viśve Devāḥ na "magpaluwag" sa lahat ng enas (moral/ritwal na pagkakamali) na ginawa alam man o hindi, sa gising o sa pagtulog. Sa pamamagitan ng buhay na mga metapora - paglaya mula sa kahoy na bloke, paglaligo ng dumi, at tinuligasang ghee na dinalisay sa pamamagitan ng salaan - ito ay naghahanap ng ganap na paglilinis ng panlabas na pag-uugali at panloob na isipan. Ang kapangyarihan nito ay nakabatay sa nagkakaisang banal na patawad (sajōṣas) at ang paglipat mula sa pagkabihag patungo sa kadalisayan.
Sukta 116
Ang maikling himalang Paustika na ito ay nagtitiyak ng pagkaing "tamis-pulisotan," sagana, at ritwal na angkop, sa pamamagitan ng paglalagay ng buhay-pagkain sa maayos na kapangyarihan ni Haring Vaivasvata (Yama). Ito rin ay gumagana bilang isang tahimik na pagsisisi: anumang minana o kamag-anak na pagkukasal (mula sa ina, ama, kapatid, anak, o ang layunin ng isipan) na maaaring magpakita bilang pagkabulok, pagkawala, o sakit sa mga panustos ay tinutukoy at pinapatahimik. Ang kapangyarihan ng himala ay nasa muling pagtatanya sa pagkain bilang yajñiya (sakripisyong pinoprotektahan) at sa pagpapayapa sa mga puwersang ninuno/ibang mundo na humahadlang sa kasaganaan.
Sukta 117
Ang maikling Anṛṇya-sūkta na ito ay isang legal-moral at eskatolohikal na encanto na humihingi ng kalayaan mula sa mapilit na pagkabihag ng mga hindi nabayarang obligasyon, na inilalarawan bilang mga laso ni Yama. Inaanyayahan si Agni bilang tagapadalisay, saksi, at tagapagpalaya ng mga gapos na "nakakaalam ng lahat ng pāśas," na nagpapahintulot sa pagbabayad, pagtanggal ng kasamaan ng hindi nabayarang pagkonsumo, at ligtas na paglalakbay na walang utang sa mga mundo.
Sukta 118
Ang maikling hymnong Anuṣṭubh na ito ay tumutugon sa sosyal at moral na patolohiya ng pagsusugal sa pamamagitan ng ritwal na paglilipat ng utang (ṛṇa) at ng kasalanan (kilbiṣa) na nakuha sa pamamagitan ng paglalaro ng dice at pagkahumaling sa panalo. Ito ay tumatawag sa mga Apsarases na nauugnay sa dice na sina Ugrampaśyā at Ugrajit na "pahintulutan ang utang na sumunod palayo," at ito ay sumasalungat sa eschatological na banta na ang gayong utang ay nagpapalawig ng lubid/panal ni Yama sa nagkasala. Ang huling talata ay nagpapakita ng paglutas ng utang bilang isang bagay ng maykapangyarihan at banal na suportadong pananalita (vāc), na sumusuporta sa kanais-nais na pag-areglo at sa pagbabalik ng kakayahang magbayad ng utang (ānṛṇya).
Sukta 119
Ang AV 6.119 ay isang maikling Atharvanic panlabas para sa ānṛṇya, pagpapalaya mula sa mga bumibigkis na "bitbit" ng utang at ang moral-legal na kasangkotang sumasama sa mga alitan. Ito ay tumatawag kay Agni Vaiśvānara bilang panginoon ng sambahayan, saksi, at tagapadalisay na nakakaalam ng mga nakatagong buhol ng obligasyon, nagpapakawala nito, at nagpapatnubay sa humihingi pabalik sa "sansinukob ng sukṛta" (merito at mabuting kalagayan). Ang himno rin ay humihingi ng pagdalisay mula sa enas (kasalanan/dumi) na nakuha sa pagpasok sa isang paligsahan sa kamangmangan o mapagpalang pag-asa.
Sukta 120
Ang hymnong Atharvavedic na tatlong taludtod na ito ay humihingi ng ligtas na pag-akyat sa sukṛta-loka ("mundong natamo sa pamamagitan ng kabutihan") sa pamamagitan ng pag-ayos ng mga paglabag sa kosmikong pamilya: Lupa, Kalawakan, at Langit, at laban sa sariling mga magulang. Ito ay tumatawag sa apoy ng sambahayan (Gārhapatya Agni) bilang isang tagapadalisay na nagpapatungo sa itaas, at nagpapakita ng isang gumagaling at walang kapintasan na kalagayang langit kung saan muling nagkakaisa ang isa sa mga ninuno at mga inapo. Ang kapangyarihan ng mantra ay inilalarawan bilang parehong pagsisisi (alinis sa kasalanan at sumpa) at pagpapatibay (pagtitiyak ng kapakanan, katatagan, at mapalad na kalagayan pagkatapos ng kamatayan).
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
