Anuvaka 12
முதன்மைத் தீம்: சுத்திகரணமும் நீதிசார்–நெறிசார் சடங்குகளும் மூலம் கிராஹி-பிடிப்பு, பாபம் (எனஸ்) மற்றும் கடன் (ண) ஆகியவற்றின் பந்தங்களிலிருந்து விடுவித்தல் (மோசன). துணைத் தீம்கள்: (1) கிராஹி/உன்மாதம் போன்ற பிடிப்பு–மயக்கம் சார்ந்த நோய்களுக்கு பேய்-பிசாசு நீக்கும் வகைச் சிகிச்சை. (2) பிராயச்சித்தம்—விழிப்பு மற்றும் உறக்க/கனவு நிலையில் நிகழ்ந்த அறிந்த/அறியாத குற்றங்களிலிருந்து விடுதலை. (3) கடன்-விடுவிப்பு (ஆனೃண்ய) மற்றும் யமனின் பாசங்களைத் தளர்த்துதல். (4) சூதாட்டம் கடனும் குற்றப்புணர்ச்சி (கில்பிஷ)யும் உருவாக்கும் காரணம் எனக் கூறுதல். (5) தர்மக் கண்காணிப்பின் கீழ் உணவு-பாதுகாப்பும் ஒழுங்கான அனுபவமும். (6) பரலோகச் சீரமைப்பு—தர்மத்திற்கேற்ற சரியான உறவை மீள நிறுவுதல்.
Suktas in Anuvaka 12
Sukta 111
இந்தச் சுருக்கமான அதர்வணிக மருத்துவ-ஸூக்தம் உன்மாதம் (மனக் குழப்பு/பித்துநிலை) என்பதை கட்டுப்பாடு மற்றும் பகைமையான பிடிப்பு எனக் கருதி, அக்னியின் தூய்மைப்படுத்தும், விடுவிக்கும் சக்தியால் அது தளர்ந்து விடுபடுகிறது என உரைக்கிறது. இதில் ரக்ஷஸ், “தீய அப்சரஸ்கள்”, மேலும் “தெய்வக் களங்கம்”/தேவ-ஏனஸ் ஆகியவற்றை பேயோட்டும் முறையில் அகற்றுவதும், அதேசமயம் நோயாளியின் மனம், வாக்கு, சமூக-மத ஒழுங்குநிலை ஆகியவற்றை “மீண்டும் கொண்டு வருதல்” என்ற மீட்பு-நிறைவு நிகழ்வதும் இணைக்கப்படுகிறது. இறுதியில் அக்னிக்குரிய உரிய பாகதேயம் (யதார்த்த ஹவி/அர்ப்பணம்) மீண்டும் தொடங்குவதுடன் ஸூக்தம் நிறைவு பெறுகிறது.
Sukta 112
அதர்வவேத ஸம்ஹிதை 6.112 என்பது சுருக்கமான அதர்வணிக ‘பந்தன-மோசன’ மந்திரம்; இதில் ‘பாச’ (pāśa) என்பது பிடிப்பு, கட்டுப்பாடு, உயிர்க்கு ஆபத்தான நோய்/அபாயம் ஆகியவற்றின் சடங்கு-உருவகமாகக் கொண்டு நேரடியாகச் சொல்லப்படுகிறது. அக்னி ‘பாச-மோசக’—பந்தங்களைத் தளர்த்தி விடுவிப்பதில் தேர்ந்த விடுவிப்பவர்—என அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் ‘க்ராஹ்ய’ (பிடித்து ஆட்கொள்ளும்/ஆவிஷ்டப்படுத்தும் சக்தி) எனப்படும் பிடிப்பை வெட்டித் துண்டிக்க அறிந்தவர்; மேலும் விஶ்வே தேவாஃ இந்தச் செயலை அங்கீகரித்து அதிகாரம் அளிக்கும் சாட்சிக் கூட்டமாக நிற்கின்றனர். பாடல் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவரின் விடுதலையை முழு இல்லத்தார்/குடும்பத்தாருக்கும் விரிவுபடுத்தி, இறுதியில் பந்தத்தைத் தாங்கி நிற்கும் அடிப்படை ‘துரித’ (அநிஷ்டம்/தீமை/துரதிர்ஷ்டம்) என்பதைக் கழுவி நீக்குவதுடன் முடிகிறது.
Sukta 113
இந்தச் சுருக்கமான பைஷஜ்ய–ரக்ஷோக்ன ஸூக்தம் ‘கிராஹி’—அதாவது பிடித்திழுக்கும் நோய் அல்லது ஆவேசம்/பிடிப்பு—என்பதைக் களைந்து உடைக்கிறது. முதலில் திரிதனின் சுத்திகரிப்பு என்ற புராண முன்னுதாரணத்தின் மூலம் மனிதரின் எனஸ் (குற்றம்/மாசு) அகற்றப்படுகிறது. பின்னர் பாப்மான் (உருவகப்படுத்தப்பட்ட தீமை) இயற்கையின் சிதறடிக்கும் ஊடகங்கள்—கதிர்கள், புகை, மூடுபனி, நதியின் நுரை—இவற்றில் செலுத்தி வெளியேற்றப்படுகிறது. இறுதியில் விஶ்வே தேவாஃ மற்றும் பூஷனை அழைத்து, ‘துரித’த்தை “துடைத்து” அகற்றவும், பிரஹ்மன் (மந்திர-சக்தி) மூலம் அந்தப் பிடிப்பவனை/பிடிப்பை அழிக்கவும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 114
இந்தச் சுருக்கமான பிராயச்சித்த ஸூக்தம் ‘உன்மோசன’ (பந்தவிடுதல்) வேண்டுதலாகும்; இதில் ஆதித்யர்கள் மற்றும் எல்லாத் தேவர்களிடம், தெய்வாபராதம், யாகத்தில் அலட்சியம், அல்லது குறைபட்ட சங்கல்பம் ஆகியவற்றால் உருவான பந்தங்களிலிருந்து யஜமானனை விடுவிக்குமாறு வேண்டப்படுகிறது. மேலும் ‘ருத’ தானே—‘ருதத்தால் ருதம்’—என்ற முறையில், குற்றத்தை நீக்கி, வழிபாட்டாளர், யாகம், தேவர்கள் ஆகியோருக்கிடையிலான சரியான உறவை மீண்டும் நிலைநிறுத்தும் மீட்புச் சக்தியாக அழைக்கப்படுகிறது.
Sukta 115
இந்தச் சுருக்கமான பிராயச்சித்த-சாந்தி ஸூக்தம், விழிப்பிலும் உறக்கத்திலும், அறிந்தோ அறியாமலோ செய்த அனைத்து ‘ஏனஸ்’ (நெறி/யாக-விதி குற்றம்) களையும் விஶ்வே தேவாஃ ‘தளர்த்தி’ விடுவிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது. மரத்துக் கட்டிலிருந்து கட்டுப்பாடு அவிழ்தல், நீராடலில் அழுக்கு கழுவிப் போதல், மற்றும் வடிகட்டியில் வடிகட்டி நெய் தூய்மையாதல்—எனும் உயிர்ப்பான உவமைகளால் வெளிப்புற நடத்தை மற்றும் உள்ளமனம் இரண்டிற்கும் முழுமையான சுத்தியை நாடுகிறது. இதன் வலிமை, தேவர்கள் ஒருமனதாகச் சேர்ந்து அளிக்கும் மன்னிப்பு (ஸஜோஷஸ்) மற்றும் பந்தனத்திலிருந்து தூய்மைக்கான மாற்றத்தில் உள்ளது.
Sukta 116
இந்தச் சுருக்கமான பௌஷ்டிக ஸூக்தம் ‘தேன்-இனிமை’ கொண்ட அன்னத்தைப் பாதுகாப்பாகவும் மிகுதியாகவும் சடங்கிற்கு ஏற்றதாகவும் நிலைநிறுத்துகிறது; அன்ன-உயிரை வைவைஸ்வத அரசன் (யமன்) என்பவரின் ஒழுங்கமைந்த அதிகார எல்லைக்குள் வைத்து உறுதிப்படுத்துகிறது. இது அமைதியான பிராயச்சித்தமாகவும் செயல்படுகிறது: தாய், தந்தை, சகோதரன், மகன் அல்லது மனத்தின் நோக்கம் ஆகியவற்றிலிருந்து வரும்—பரம்பரை/உறவுச் சார்ந்த—எந்தக் குறையும் அன்னத்தில் அழுகல், இழப்பு அல்லது பாழடைதல் (நோய்-பாதிப்பு) ஆக வெளிப்படக் கூடுமானால், அதை பெயரிட்டு குறிப்பிட்டு தணித்து செயலிழக்கச் செய்கிறது. யாகத்தால் பாதுகாக்கப்படும் ‘யஜ்ஞிய’ அன்னமாக அன்னத்தை மறுசீரமைத்தலும், செழிப்பைத் தடுக்கும் முன்னோர்/பரலோகச் சக்திகளை சமாதானப்படுத்தலும் இதன் வல்லமையின் மையமாகும்.
Sukta 117
இந்தச் சுருக்கமான அனೃண்ய-ஸூக்தம், செலுத்தப்படாத கடமைகளின் கட்டாயப் பிணைப்பிலிருந்து விடுதலை வேண்டி உரைக்கும் சட்ட-நெறி மற்றும் மறுமைச் சார்ந்த மந்திரமாகும்; அவை யமனின் பாசங்களாகக் கற்பிக்கப்படுகின்றன. அக்னி தூய்மைப்படுத்துபவனாகவும் சாட்சியாகவும் பந்தம் அவிழ்ப்பவனாகவும் அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் ‘அனைத்து பாசங்களையும் அறிந்தவன்’. இதனால் கடன் திருப்பிச் செலுத்துதல், செலுத்தாமல் உண்டதனால் உண்டாகும் தீமை/தோஷம் நீக்கம், மேலும் கடனற்றவனாக உலகங்களின் வழியாகப் பாதுகாப்பாகச் செல்லுதல் ஆகியவை பெறப்படுகின்றன.
Sukta 118
இந்தச் சுருக்கமான அனுஷ்டுப் பாடல் சூதாட்டத்தின் சமூக‑நெறி நோய்மையை நோக்குகிறது. காய்விளையாட்டும் வெற்றியைப் பற்றிக் கொள்ளும் ஆசையும் ஏற்படுத்தும் கடன் (ṛṇa) மற்றும் குற்றம்/பாவம் (kilbiṣa) ஆகியவற்றை சடங்குமுறையில் தன்னிடமிருந்து அகற்றிப் பரிமாற்றுவது இதில் கூறப்படுகிறது. காய்களுடன் தொடர்புடைய அப்ஸரஸ்கள் உக்ரம்பஶ்யா, உக்ரஜித் ஆகியோரைக் கூவி, “கடன் தன்னைத் தொடர்ந்து விலகிப் போகட்டும்” என வேண்டுகிறது; மேலும் அத்தகைய கடன் குற்றவாளியின் மீது யமனின் கயிறு/பாசத்தை நீட்டிக்கும் என்ற பரலோக அச்சத்தையும் எதிர்க்கிறது. இறுதி மந்திரம் கடன்‑தீர்வை அதிகாரமிக்க, தெய்வ ஆதரவுள்ள வாக்கு (vāc) எனும் உரையின் செயலாக வடிவமைத்து, சாதகமான சமரசமும் மீண்ட நிதிநிலை/கடனற்ற நிலை (ānṛṇya) யும் கிடைக்கச் செய்கிறது.
Sukta 119
அதர்வவேதம் 6.119 என்பது ‘ஆன்ருண்ய’—கடன்‑பிணைப்பிலிருந்து விடுதலை—பெறுவதற்கான சுருக்கமான அதர்வண மந்திர‑சர்மமாகும். இது கடனின் ‘பாசங்கள்’ மற்றும் தகராறுகளுடன் இணையும் நெறி‑சட்டச் சிக்கல்களிலிருந்து விடுவிக்க வேண்டி வேண்டுகிறது. இதில் இல்லத்தின் ஆண்டவன், சாட்சி, பரிசுத்திகரிப்பவன் ஆகிய அக்னி வைஶ்வானரன் அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் கடமை/பொறுப்பின் மறைந்த முடிச்சுகளை அறிந்து அவற்றைத் தளர்த்தி, வேண்டுபவரை ‘சுக்ருத’—புண்ணியம் மற்றும் நல்ல நிலை/நற்பெயர்—உள்ள உலகிற்கு மீண்டும் வழிநடத்துகிறார். மேலும் அறியாமையாலோ அல்லது அவசர நம்பிக்கையாலோ போட்டி/வழக்கில் நுழைந்ததால் ஏற்படும் ‘எனஸ்’ (குற்றம்/மாசு) ஆகியவற்றிலிருந்து பரிசுத்தி பெறவும் இந்த ஸூக்தம் வேண்டுகிறது.
Sukta 120
இந்த மூன்று-மந்திரங்களைக் கொண்ட அதர்வவேதப் பாடல், ‘சுக்ருத-லோக’ (புண்ணியத்தால் பெறப்படும் உலகம்) நோக்கி பாதுகாப்பான ஏற்றத்தை வேண்டுகிறது. இதில் பூமி, அந்தரிக்ஷம், த்யௌḥ—என்ற பிரபஞ்சக் குடும்பத் திரயம்—மற்றும் தாய்-தந்தையருக்கு எதிராக நிகழ்ந்த குற்றம்/மீறலால் ஏற்பட்ட பிளவுகளை ‘சந்தானம்’ செய்து சீர்செய்ய வேண்டுதல் உள்ளது. இல்லத்தீ (கார்ஹபத்ய அக்னி) மேலே அழைத்துச் செல்லும் தூய்மைப்படுத்தும் சக்தியாக அழைக்கப்படுகிறது; மேலும் குணமடைந்த, களங்கமற்ற விண்ணுலக நிலையைக் கற்பனை செய்கிறது—அங்கு சாதகன் பித்ருக்களுடனும் தன் சந்ததியுடனும் மீண்டும் ஒன்றிணைகிறான். மந்திர-சக்தி ப்ராயச்சித்தத் தன்மை (குற்றம், சாபம்/அபவாதம் போன்றவற்றால் உண்டான மாசை அகற்றுதல்) மற்றும் பௌஷ்டிகத் தன்மை (நலன், நிலைத்தன்மை, மரணத்திற்குப் பின் சுபமான இடமுறுதி) ஆகிய இரண்டாகவும் வடிவமைக்கப்படுகிறது.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.