Anuvaka 12
গ্ৰাহি/উন্মাদ আদি অধিগ্ৰহণ, পাপ (এনস্) আৰু ঋণ (ঋণ) ৰ বন্ধনৰ পৰা মোচন লাভ কৰিবলৈ শুদ্ধিকৰণ আৰু নীতি-ন্যায়মূলক আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ দ্বাৰা মুক্তি। উপবিষয়সমূহ: গ্ৰাহি-উন্মাদৰ ভূতাপহাৰী চিকিৎসা; জাগ্ৰত আৰু নিদ্ৰা/স্বপ্নত হোৱা জনা-অজানা অপৰাধৰ প্ৰায়শ্চিত্ত আৰু মুক্তি; আনৃণ্য—ঋণমুক্তি আৰু যমৰ পাশ ঢিলা কৰা; জুৱাই ঋণ আৰু দোষ (কিল্বিষ) জন্মায়; ধৰ্মীয় তত্ত্বাৱধানত খাদ্য-নিৰাপত্তা আৰু শৃঙ্খলিত ভোগ; পৰলোকীয় সংশোধন—সঠিক সম্পৰ্ক আৰু শৃঙ্খলা পুনঃস্থাপন।
Suktas in Anuvaka 12
Sukta 111
এই সংক্ষিপ্ত আথৰ্বণিক চিকিৎসা-সূক্তত উন্মাদ (বিকাৰগ্ৰস্ততা/পাগলামি) ক বদ্ধতা আৰু শত্রুভাৱাপন্ন দখল/আক্ৰমণ হিচাপে ধৰা হৈছে, যাক অগ্নিৰ পবিত্ৰকাৰী, মুক্তিদায়ক শক্তিয়ে ঢিলা কৰি মুক্ত কৰিব। ইয়াত ভূত-প্ৰেত নিবারণধর্মী অপসাৰণ (ৰক্ষস, “দুষ্ট অপ্সৰাসীসকল,” আৰু “দৈৱ কলুষ”/দেৱ-এনস)ৰ সৈতে ৰোগীৰ মন, বাক্, আৰু সামাজিক-ধাৰ্মিক স্বাভাৱিকতা “পুনৰ ঘূৰাই অনা” ধৰণৰ পুনৰুদ্ধাৰ একেলগে আছে; শেষত অগ্নিলৈ যথোচিত ভাগধেয় (যজ্ঞ-অংশ) পুনৰ আৰম্ভ কৰি অৰ্পণ কৰাৰ দ্বাৰা উপসংহাৰ ঘটে।
Sukta 112
AVŚ 6.112 এটা সংক্ষিপ্ত আথৰ্বণিক ‘মোচন-মন্ত্ৰ’, য’ত “পাশ” (pāśa) ক দখল/আক্ৰমণ, বন্ধন আৰু প্ৰাণঘাতী ব্যাধি-পীড়াৰ যজ্ঞীয় প্ৰতীক হিচাপে সম্বোধন কৰা হৈছে। অগ্নিক pāśa-mocaka—বন্ধন খোলোৱা/ছেদন কৰাত নিপুণ মুক্তিদাতা—ৰূপে আহ্বান কৰা হয়; তেওঁ “গ্ৰাহ্য” (ধৰি লোৱা/আবিষ্ট কৰা) যি, তাক কেনেকৈ কাটি পেলাব লাগে জানে। এই কাৰ্যক বিশ্বে দেবাঃ অনুমোদন আৰু অধিকাৰ দান কৰি সন্মতি জনায়। সূক্তটোৱে মুক্তিক পীড়িত ব্যক্তিৰ পৰা সমগ্ৰ গৃহস্থালিলৈ বিস্তাৰ কৰে আৰু শেষত বন্ধন টিকাই ৰখা অন্তৰ্নিহিত ‘দুৰিত’ (অশুভ/দুৰ্ভাগ্য) শোধন কৰি দূৰ কৰে।
Sukta 113
এই সংক্ষিপ্ত ভেষজ্য–অপোত্ৰোপায়িক সূক্তে ‘গ্ৰাহি’—ধৰি লোৱা ব্যাধি/আবেশ—ভাঙি পেলায়। প্ৰথমে ত্ৰিতাৰ শুদ্ধিকৰণৰ পৌৰাণিক দৃষ্টান্তেৰে মানুহৰ ‘এনস’ (দোষ/অশুচি) আঁতৰায়। তাৰ পাছত ‘পাপ্মান’ (ব্যক্তিকৃত অশুভ) কিৰণ, ধোঁৱা, কুহেলি আৰু নদীৰ ফেন আদি প্ৰকৃতিৰ বিস্তাৰকাৰী বাহকত সোপান কৰি পঠিয়াই দিয়ে; আৰু বিশ্বে দেবাঃ আৰু পূষণক আহ্বান কৰি ‘দুৰিত’ মচি পেলাবলৈ আৰু ব্ৰহ্মণ (মন্ত্ৰ-শক্তি) দ্বাৰা সেই ধৰি লোৱা শত্রুক ধ্বংস কৰিবলৈ কয়।
Sukta 114
এই সংক্ষিপ্ত প্ৰায়শ্চিত্ত সূক্তটো আদিত্যসকল আৰু সকলো দেৱতালৈ উদ্দেশ্য কৰা এটা “উন্মোচন” (বন্ধন-মুক্তি) প্ৰাৰ্থনা। দেৱ-অপৰাধ, যজ্ঞক্ৰিয়াত অৱহেলা, বা উদ্দেশ্যৰ ত্ৰুটিৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা বন্ধনৰ পৰা যজমানক মুক্ত কৰিবলৈ ইয়াত অনুৰোধ কৰা হৈছে। ইয়াত ঋতক নিজকে—“ঋতেৰে ঋত” (Order by Order)—পুনৰুদ্ধাৰকাৰী শক্তি হিচাপে আহ্বান কৰা হয়, যিয়ে দোষ নাশ কৰি উপাসক, যজ্ঞ আৰু দেৱতাসকলৰ মাজত সঠিক সম্পৰ্ক পুনঃ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
Sukta 115
এই সৰু প্ৰায়শ্চিত্ত-শান্তি সূক্তত বিশ্বে দেৱাঃক অনুৰোধ কৰা হৈছে যে, জ্ঞাতে বা অজ্ঞাতে, জাগ্ৰত অৱস্থাত বা নিদ্ৰাত কৰা সকলো ‘এনস’ (নৈতিক/যজ্ঞীয় দোষ) “ঢিলা কৰি” মুক্ত কৰক। কাঠৰ গাঁঠনি/ব্লকৰ পৰা মুকলি হোৱা, মলিনতা গা ধুই আঁতৰোৱা, আৰু ছাঁকনিৰে ছাঁকি শুদ্ধ কৰা ঘৃত—এনেধৰণৰ উজ্জ্বল উপমাৰ জৰিয়তে ই বাহ্য আচৰণ আৰু অন্তৰ্মন দুয়োটাৰে সম্পূৰ্ণ শুদ্ধি বিচাৰে। ইয়াৰ শক্তি দেৱতাসকলৰ একমতীয়া ক্ষমা (সজোষস) আৰু বন্ধনৰ পৰা পৱিত্ৰতালৈ ৰূপান্তৰত নিহিত।
Sukta 116
এই সৰু পুষ্টিক সূক্তে খাদ্যক “মধু-মিঠা”, প্ৰচুৰ আৰু আচাৰ-যোগ্য কৰি সুৰক্ষিত কৰে, খাদ্য-জীৱনক বৈৱস্বত ৰজা (যম)ৰ শৃঙ্খলাবদ্ধ অধিক্ষেত্ৰত স্থাপন কৰি। ই নীৰৱ প্ৰায়শ্চিত্তৰ দৰেো কাম কৰে: মাতৃ, পিতৃ, ভ্ৰাতা, পুত্ৰ বা মনৰ অভিপ্ৰায়ৰ পৰা অহা বংশগত/কুলজাত দোষ যিবোৰে আহাৰত পচন, ক্ষয় বা ব্লাইট (ৰোগ-আক্ৰমণ) ঘটাব পাৰে, সিহঁতক নামধৰি উল্লেখ কৰি নিৰস্ত কৰা হয়। সূক্তটোৰ শক্তি খাদ্যক ‘যজ্ঞীয়’ (যজ্ঞৰ দ্বাৰা সুৰক্ষিত) ৰূপে পুনৰ-সংজ্ঞায়িত কৰাত আৰু সমৃদ্ধিত বাধা দিয়া পিতৃলোকীয়/অন্যলোকীয় শক্তিসমূহক শান্ত কৰাত নিহিত।
Sukta 117
এই সংক্ষিপ্ত অনৃণ্য-সূক্ত এটা আইন-নৈতিক আৰু পৰলোক-সম্পৰ্কীয় মন্ত্র, য’ত অনাদায় দায়বদ্ধতাৰ জোৰজবৰদস্ত বন্ধনৰ পৰা মুক্তি বিচৰা হয়; এই বন্ধনক যমৰ পাঁশ (নূস) বুলি কল্পনা কৰা হৈছে। অগ্নিক শুদ্ধিকৰ্তা, সাক্ষী আৰু বন্ধন-মোচক হিচাপে আহ্বান কৰা হয়—যি ‘সকলো পাঁশ জানে’—যাৰ দ্বাৰা ঋণশোধ সম্ভৱ হয়, অনাদায় ভোগৰ অশুভ/পাপ দূৰ হয়, আৰু ঋণমুক্ত হৈ লোকসমূহৰ মাজেৰে নিৰাপদ গতি লাভ হয়।
Sukta 118
এই সংক্ষিপ্ত অনুষ্টুভ স্তোত্ৰত জুৱাখেলাৰ সামাজিক আৰু নৈতিক বিকৃতি লক্ষ্য কৰি, পাশা-খেলা আৰু জয় ধৰি ল’বলৈ লোভৰ ফলত সঞ্চিত ঋণ (ঋণ) আৰু দোষ/পাপ (কিল্বিষ) ক আচারগতভাৱে আঁতৰলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। ইয়াত পাশা-সম্পৰ্কীয় অপ্সৰা উগ্ৰম্পশ্যা আৰু উগ্ৰজিতক আহ্বান কৰি ‘ঋণটো আঁতৰলৈ অনুসৰণ কৰি যাওক’ বুলি কোৱা হয়, আৰু এই কথাও প্ৰতিহত কৰা হয় যে এনে ঋণে অপৰাধীৰ ওপৰত যমৰ ৰজ্জু/পাশ দীঘল কৰে। শেষ শ্লোকত ঋণ-মোচনক অধিকাৰসম্পন্ন, দেৱসমৰ্থিত বাক্ (বাচ্) ৰ বিষয় হিচাপে স্থাপন কৰি, অনুকূল মীমাংসা আৰু পুনৰ নিৰ্ঋণতা (আনৃণ্য) লাভক সমৰ্থন কৰা হৈছে।
Sukta 119
AV 6.119 হৈছে আথৰ্বণিক পৰম্পৰাৰ এক সংক্ষিপ্ত মন্ত্র, যি আণৃণ্য—ঋণৰ বাঁধনি ‘ফাঁস’ৰ পৰা মুক্তি আৰু বিবাদৰ সৈতে জড়িত নৈতিক-আইনী জটিলতাৰ পৰা উদ্ধাৰ—ৰ বাবে ব্যৱহৃত। ইয়াত অগ্নি বৈশ্বানৰক গৃহস্বামী, সাক্ষী আৰু শুদ্ধিকৰ্তা ৰূপে আহ্বান কৰা হৈছে; তেওঁ দায়বদ্ধতাৰ গোপন গাঁঠিবোৰ জানে, সিহঁত ঢিলা কৰে আৰু প্ৰাৰ্থীক ‘সুকৃত’—পুণ্য আৰু সুনাম/সুস্থিতিৰ—জগতলৈ পুনৰ লৈ যায়। এই সূক্তই অজ্ঞাতে বা নিৰাশ আশাত প্ৰতিযোগিতা/বিবাদত প্ৰৱেশ কৰি হোৱা এনস্ (দোষ/কলুষ)ৰ পৰাও শুদ্ধি বিচাৰে।
Sukta 120
এই তিন-মন্ত্ৰৰ অথৰ্ববৈদিক সূক্তই সুকৃত-লোক (“পুণ্যৰে লাভ কৰা লোক”)লৈ নিৰাপদ আৰোহণ কামনা কৰে, পৃথিৱী–অন্তৰিক্ষ–দ্যৌ (স্বৰ্গ) এই বিশ্ব-পৰিয়াল ত্ৰয়ী আৰু নিজৰ মাতা-পিতাৰ প্ৰতি হোৱা ভাঙনি/অপৰাধ সংশোধন কৰি। ইয়াত গাৰ্হপত্য অগ্নিক ঊৰ্ধ্বগামী শোধক, ওপৰলৈ নিয়া পথপ্ৰদৰ্শক ৰূপে আহ্বান কৰা হৈছে, আৰু এক আৰোগ্য, নিৰ্দোষ স্বৰ্গীয় অৱস্থাৰ কল্পনা কৰা হৈছে—য’ত মানুহে পিতৃলোকৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হয় আৰু বংশধৰসকলৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন থাকে। মন্ত্ৰ-শক্তিক ইয়াত একে সময়তে প্ৰায়শ্চিত্তমূলক (দোষ আৰু শাপ/অভিশাপ দূৰ কৰা) আৰু পুষ্টিক (কল্যাণ, স্থিতি, আৰু মৃত্যুৰ পাছত শুভ স্থান-প্ৰাপ্তি নিশ্চিত কৰা) বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.