Anuvaka 12
ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ: ਗ੍ਰਾਹੀ/ਉਨਮਾਦ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ, ਪਾਪ (ਏਨਸ) ਅਤੇ ਕਰਜ਼ (ਣ) ਤੋਂ ਮੋਚਨ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧਿਕਰਨ ਅਤੇ ਨਿਆਂਕ–ਨੈਤਿਕ ਰੀਤਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ। ਉਪ-ਵਿਸ਼ੇ: ਗ੍ਰਾਹੀ, ਉਨਮਾਦ ਆਦਿ ਕਬਜ਼ੇ/ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਭੂਤ-ਉਚਾਟਨਾਤਮਕ ਚਿਕਿਤਸਾ; ਜਾਗਦੇ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਜਾਣੇ-ਅਣਜਾਣੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ; ਆਨ੍ਰਣ੍ਯ—ਕਰਜ਼-ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਪਾਸ਼ ਢਿੱਲੇ ਕਰਨਾ; ਜੂਆ ਕਰਜ਼ ਅਤੇ ਕਿਲਬਿਸ਼ (ਦੋਸ਼/ਅਪਰਾਧ-ਭਾਵ) ਦਾ ਜਨਕ; ਧਰਮਿਕ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਭੋਜਨ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਬੱਧ ਭੋਗ; ਪਰਲੋਕੀ ਪੁਨਰ-ਸੰਧਾਨ—ਤ/ਧਰਮ ਨਾਲ ਠੀਕ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਮੁੜ-ਸਥਾਪਨਾ।
Suktas in Anuvaka 12
Sukta 111
ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਆਥਰਵਣਿਕ ਚਿਕਿਤਸਕ ਸੂਕਤ ਉਨ੍ਮਾਦ (ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਗਾੜ/ਪਾਗਲਪਨ) ਨੂੰ ਬੰਧਨ ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਕਬਜ਼ੇਦਾਰੀ ਵਜੋਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਢਿੱਲਾ ਕਰਕੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਕਸ਼ਸ, “ਦੁਸ਼ਟ ਅਪਸਰਾਵਾਂ,” ਅਤੇ “ਦਿਵ੍ਯ ਦੋਸ਼/ਪਾਪ-ਬਾਧਾ” (ਦੇਵ-ਏਨਸ) ਦੀ ਭੂਤ-ਉਚਾਟਨਾਤਮਕ ਦੂਰਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਰੋਗੀ ਦਾ ਮਨ, ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ-ਧਾਰਮਿਕ ਸਧਾਰਣਤਾ “ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ” ਵਾਲੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਯੋਗ ਭਾਗਧੇਯ (ਭਾਗਧੇਯ) ਦੀ ਮੁੜ ਅਰਪਣਾ ਨਾਲ ਸੂਕਤ ਸੰਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Sukta 112
AVŚ 6.112 ਇਕ ਸੰਖੇਪ ਆਥਰਵਣਿਕ ‘ਬੰਧਨ-ਮੋਚਨ’ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ‘ਪਾਸ਼’ (ਫੰਦੇ/ਰੱਸੀਆਂ) ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਣ, ਰੋਕ-ਟੋਕ ਅਤੇ ਜਾਨ-ਲੇਵਾ ਪੀੜਾ ਦੀ ਰਸਮੀ ਪ੍ਰਤੀਕ-ਛਵੀ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪਾਸ਼-ਮੋਚਕ ਵਜੋਂ—ਉਹ ਨਿਪੁਣ ਮੁਕਤਿਕਾਰ ਜੋ ‘ਗ੍ਰਾਹ੍ਯ’ (ਫੜਨ ਵਾਲੀ/ਆਵੇਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ) ਗਿਰਫ਼ਤ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕੱਟਣਾ ਹੈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਆਹਵਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਇਸ ਕਰਮ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵ-ਸਭਾ ਵਜੋਂ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੂਕਤ ਪੀੜਤ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਘਰਾਣੇ ਤੱਕ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮੂਲ ਦੁਰਿਤ (ਬੁਰਾਈ/ਬਦਕਿਸਮਤੀ) ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਕੇ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
Sukta 113
ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਭੈਸ਼ਜ੍ਯ–ਅਪੋਤ੍ਰੋਪਾਇਕ ਸੂਕਤ ‘ਗ੍ਰਾਹੀ’—ਫੜ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਆਵੇਸ਼—ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਤ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧਿਕਰਨ ਦੇ ਪੌਰਾਣਿਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖੀ ਏਨਸ (ਅਪਰਾਧ/ਮੈਲ) ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪਾਪਮਾਨ (ਵਿਅਕਤੀਕ੍ਰਿਤ ਬੁਰਾਈ) ਨੂੰ ਵਿਖੇਰਣ ਵਾਲੇ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਹਕਾਂ—ਕਿਰਣਾਂ, ਧੂੰਆ, ਧੁੰਦ ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਦੀ ਝੱਗ—ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਦੁਰਿਤ ਨੂੰ ‘ਪੋਂਛ’ ਕੇ ਹਟਾਉਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਨ (ਮੰਤ੍ਰ-ਸ਼ਕਤੀ) ਨਾਲ ਉਸ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Sukta 114
ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਸੂਕਤ ‘ਉਨਮੋਚਨ’ (ਬੰਧਨ-ਮੁਕਤੀ) ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਅਪਰਾਧ, ਯਜ್ಞ-ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹੀ, ਜਾਂ ਦੋਸ਼ਪੂਰਣ ਸੰਕਲਪ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ‘ਤ’ ਨੂੰ ਹੀ—“ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮ” (Order by Order)—ਪੁਨਰਸਥਾਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਕੇ ਉਪਾਸਕ, ਯਜ्ञ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਹੀ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Sukta 115
ਇਹ ਛੋਟਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ–ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੂਕਤ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਏਨਸ (ਨੈਤਿਕ/ਵੈਦਿਕ ਦੋਸ਼) “ਢਿੱਲੇ ਕਰਕੇ ਛੱਡ” ਦੇਣ। ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਠੋਕਰ/ਬਲਾਕ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਮੈਲ ਧੋ ਕੇ ਉਤਾਰਨਾ, ਅਤੇ ਛਾਣਨੀ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ ਘਿਉ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੀਵੰਤ ਰੂਪਕਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਬਾਹਰੀ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਕਸੁਰ ਮਾਫ਼ੀ/ਮੁਕਤੀ (ਸਜੋਸ਼ਸ) ਅਤੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵੱਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।
Sukta 116
ਇਹ ਛੋਟਾ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਸੂਕਤ ‘ਸ਼ਹਿਦ-ਮਿੱਠੇ’, ਪ੍ਰਚੁਰ ਅਤੇ ਰਿਤੀਕ ਤੌਰ ਤੇ ਯੋਗ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭੋਜਨ-ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਵੈਵਸਵਤ (ਯਮ) ਦੀ ਸੁਚੱਜੀ ਅਧਿਕਾਰਤਾ ਹੇਠ ਰੱਖ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੁੱਪਚਾਪ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਵਾਂਗ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਮਾਂ, ਪਿਉ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਮਨ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਤੋਂ ਉੱਠੇ ਵਿਰਾਸਤੀ/ਕਿਨ-ਸਰੋਤ ਦੋਸ਼, ਜੋ ਰਸਦ ਵਿੱਚ ਸੜਨ, ਘਾਟ ਜਾਂ ਬਲਾਈਟ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਨਿਸ਼ਪ੍ਰਭ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੂਕਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਯਜ್ಞੀਯ (ਯਜਨ-ਰੱਖਿਆਤ) ਵਜੋਂ ਮੁੜ-ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਿਤ੍ਰ/ਪਰਲੋਕੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।
Sukta 117
ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਅਨೃਣ੍ਯ-ਸੂਕਤ ਅਦਾ ਨਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਬੰਧਨ ਤੋਂ—ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਪਾਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਕਲਪਿਤ ਹਨ—ਮੁਕਤੀ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਧਾਰਮਿਕ-ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ-ਸੰਬੰਧੀ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧਿਕਰਤਾ, ਸਾਕਸ਼ੀ ਅਤੇ ਬੰਧਨ-ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ‘ਸਾਰੇ ਪਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ’ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਭੋਗ ਤੋਂ ਉੱਠੇ ਪਾਪ/ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਰਜ਼ਾ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਗੁਜ਼ਰਣ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
Sukta 118
ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਅਨੁਸ਼ਟੁਭ ਭਜਨ ਜੂਏ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਖੇਡ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਲਾਲਚੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਕਰਜ਼ੇ (ਣ) ਅਤੇ ਦੋਸ਼/ਪਾਪ (ਕਿਲਬਿਸ਼) ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੂਰ ਸੌਂਪ ਕੇ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਉਗ੍ਰੰਪਸ਼ਿਆ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਜਿਤ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਕਰਜ਼ਾ ਦੂਰ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਵੇ,” ਅਤੇ ਇਸ ਧਾਰਣਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤਿਉੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਸਾ ਕਰਜ਼ਾ ਅਪਰਾਧੀ ਉੱਤੇ ਯਮ ਦੀ ਰੱਸੀ/ਫੰਦਾ ਲੰਮਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਖ਼ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਕਰਜ਼ਾ-ਨਿਵਾਰਨ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਪੂਰਨ, ਦਿਵ੍ਯ-ਸਹਾਇਤ ਬਾਣੀ (ਵਾਚ) ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਜੋਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਨੁਕੂਲ ਸਮਝੌਤੇ ਅਤੇ ਮੁੜ ਕਰਜ਼ਾ-ਰਹਿਤ ਹਾਲਤ (ਆਨೃਣ੍ਯ) ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
Sukta 119
AV 6.119 ਆਨ੍ਰਿਣ੍ਯ—ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਇਕ ਸੰਖੇਪ ਅਥਰਵਣੀ ਟੋਣਾ/ਮੰਤਰ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ‘ਪਾਸ਼’ ਅਤੇ ਝਗੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਨੈਤਿਕ–ਕਾਨੂੰਨੀ ਉਲਝਣ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ, ਸਾਕਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਿਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਫ਼ਰਜ਼ਾਂ/ਬਕਾਇਆਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੁਕੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਾਚਕ ਨੂੰ ‘ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਲੋਕ’ (ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ) ਵੱਲ ਮੁੜ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੂਕਤ ਅਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮਜਬੂਰੀ ਭਰੀ ਆਸ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਮੁਕਾਬਲੇ/ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਕਾਰਨ ਉਪਜੇ ਏਨਸ (ਦੋਸ਼/ਮੈਲ) ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Sukta 120
ਇਹ ਤਿੰਨ-ਮੰਤਰੀ ਅਥਰਵਵੇਦੀ ਸੂਕਤ ਧਰਤੀ–ਅੰਤਰਿਕਸ਼–ਦਿਉਹ (ਸਵਰਗ) ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡਕ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਈਆਂ ਤੋੜ-ਭੰਗਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਕੇ, ਸੁਕ੍ਰਿਤ-ਲੋਕ (“ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਲੋਕ”) ਵੱਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਚੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਘਰੇਲੂ ਅੱਗ (ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯ ਅਗਨੀ) ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁੱਧਿਕਾਰਕ ਵਜੋਂ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਹੋਈ, ਬੇਦਾਗ ਸਵਰਗੀ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਪੁਨਰ-ਮਿਲਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤਕ (ਦੋਸ਼-ਭਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ/ਅਭਿਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ) ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ (ਕਲਿਆਣ, ਸਥਿਰਤਾ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਭ ਸਥਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ) ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.