Anuvaka 1
Proteksyon at pagpapanumbalik na pinangungunahan ng Brahman: mula sa kosmikong soberanya (Ka/Prajāpati) tungo sa seguridad ng sambahayan at pagpapagaling na isinasagawa sa katawan (tubig, mga halamang-gamot, mga anting-anting). Teolohiyang kosmogoniko ng brahman at ang hindi pinangalanang Kataas-taasan (Ka/Prajāpati/Hiraṇyagarbha). Mapang-ingat na pagprotekta sa sambahayan at pagpapalayas sa espasyo ng mga banta. Ang mga taktika ng stambhana at nidrā upang mapigilan ang katalasan at kilos. Viṣaghna (pagpapawalang-bisa ng lason) at ritwal na paghihiwalay ng panganib. Vājīkaraṇa at pagpapalakas ng sigla sa pamamagitan ng 'rasa' mula sa halamang-gamot at tubig. Mga konsentrasyon: abhiṣeka (pagsasaboy), āñjana (koliryo), maṇi (anting-anting) na pagpapalakas. Pagpapanatili ng seguridad sa tahanan at paglalakbay, pagpapawalang-bisa ng mga kaaway at panganib, paggamot ng lason at kapinsalaan, pagpapanumbalik ng sigla at ningning, at pagkokonsagra ng mga lunas (tubig, pamahid, anting-anting na kabibe) para sa araw-araw na proteksyon.
Suktas in Anuvaka 1
Sukta 1
Ang himalang ito ay itinaas ang brahman (kapangyarihang sagrado/tunay na pananalita) bilang panganay, puwersang nagpapakatao sa sanlibutan, at pagkatapos ay tinatawag ang parehong kapangyarihang saserdotal bilang Bṛhaspati/Atharvan upang siguraduhin ang rito. Sa pamamagitan ng paglalarawan sa diyos bilang tagapagtatag ng kosmos na naghihiwalay sa langit, lupa, at kalawakan, binabago nito ang kosmolohiya sa proteksyon: kṣema (segurong kagalingan), tagumpay sa ritual, at ang pagtaboy sa mga balakid na kalaban (rakṣas, karibal, kaguluhan).
Sukta 2
Ang Atharvaveda 4.2 ay isang cosmological-paustika na himno sa istilong 'kásmai devā́ya', na pumupuri sa hindi pinangalanang Kataas-taasan bilang Prajāpati/Hiraṇyagarbha, na tinatawag sa pamamagitan ng interogatibong pananalitang "Ka (Sino?)". Sa pamamagitan ng pagbibilang ng mga suporta ng sansinukob (langit, lupa, kalawakan, araw, mga bundok, mga karagatan at ang kanilang 'rasa'), ito ay ritwal na nag-uugnay sa nag-aalay sa Panginoon ng buhay, lakas, at maayos na mga mundo, at sa gayon ay nakakamit ang katatagan, pagiging masigla, at kapakanan.
Sukta 3
Ang himnong ito ay isang apotropaik na anting-anting ng sambahayan na nagtataboy sa mga banta, mga lobo, mga magnanakaw, mga bitag, at mga taong may masamang kalooban, patungo sa isang "mas malayong landas," palayo sa pamayanan. Pinagsasama nito ang pagpapalayas sa espasyo (pagpapadala ng panganib palabas sa isang hindi kanais-nais na ruta) sa juridikal na karahasan ni Indra (pagtama ng vajra) at isang teknolohiyang Atharvaniko ng pagtatali o pagkalag na kayang pigilan o palayain ayon sa kagustuhan.
Sukta 4
Ang AV 4.4 ay isang himnong panggamot na nakatuon sa vajīkaraṇa na nagkokonsentra ng sinaunang "katas" (rasa) ng tubig at mga halaman sa katawang lakas ng lalaki. Sa pamamagitan ng mitikong pagpapahintulot sa lakas ng halaman (Gandharva na naghukay nito para kay Varuṇa) at pag-uugnay nito sa katangiang tulad ng Soma, ang sukta ay naglalagay ng lakas na tulad ng toro at nagpapanaulang lakas ng pagkalalaki sa tumatanggap.
Sukta 5
Ang himnong ito ay isang stambhana (paralisis/pagpaparalisa) at nidrā (pagpapaantok) na anting-anting na nagpapatahimik sa katalasan ng pandama sa paligid - hangin, paningin, kilos, at pagiging gising - upang ang gumagamit ay makaraos nang hindi napapansin. Paulit-ulit nitong iniuutos ang pagkaantok ng lahat (kasama ang mga babae at mga asong bantay) habang nagbibigay din ng eksepsyon: ang practitioner ay nananatiling gising at walang pinsala, na ginaya sa hindi masisira ni Indra.
Sukta 6
Ang AV 4.6 ay isang anting-anting na neutralisa ang lason (viṣaghna) na tinatrato ang kamandag bilang isang materyal na maaaring alisin at ilipat, at nilalabanan ito sa pamamagitan ng isang sinaunang sagradong paradigmo ng panlunas: ang Soma na unang nainom ng sinaunang Brahman. Ang panalangin ay paulit-ulit na "sinasalita" (itinatanggal) ang lason mula sa bawat posibleng pinagmulan: kagat, pahid, dahon, palaso, sungay, at balat, habang pinapatibay ang isang damong panggap (Vadhri) upang imobilisa at ipaloob ang kamandag sa pinaniniwalaang pinagmulan nito sa bato at bundok.
Sukta 7
Ang himalong ito ay isang pangkalma at panggagamot na anting-anting na nagpapabisa sa nakapipinsalang kapangyarihan (lason, masamang impluwensya, mapanghimagsik na ritwal) sa pamamagitan ng seremonyang paghihiwalay sa panganib at paghahanda ng isang ligtas na bahagi na nagpapalakas ng buhay sa pamamagitan ng karambha (isang halo-halong sebada). Pinagsasama nito ang pagkain bilang śānti kasama ang pananalitang Atharvanic na "nagtatatag" ng kalagayan ng pasyente, na nagtatatag ng katatagan ng katawan at isang protektibong harapan laban sa nakaraan o kasalukuyang pangkukulam.
Sukta 8
Ang himnong Atharvavediko na ito ay gumagana bilang isnag anting-anting ng tubig na pang-pagpapala at panggagaling: pinapalakas nito ang tatanggap sa pamamagitan ng abhiṣeka (pagbibigay-puri/pagpapahid) upang ang buhay, kagandahan, at kinang panlipunan (vārchas) ay muling magwakas. Sa isang maharlikang kapaligiran, pinatatibay nito ang paghahari habang ritwal na pinipigil ang panganib na kasama ng pamumuno (Mṛtyu) at sinisiguro ang katig ng mamamayan at paglawak sa mga direksyon.
Sukta 9
Ang himnong ito ay nagpapabanal sa āñjana (collyrium o gamot sa mata) bilang isang buhay na gamot na nagmula sa bundok, na siyang nagpapagaling sa mata at nagtatatag ng protektibong paligid sa pasyente. Ito ay nananalangin sa Viśve Devāḥ bilang mga tagapangalaga ng banal na pinagmulan nito, upang ang paglalagay nito ay maging rakṣā laban sa sakit, sa mga masasamang gayuma, sa mga panaginip na nakakatakot, at sa kinatatakutang "kasamaan sa pamamagitan ng mata." Sa pamamagitan ng pagbibigay ng pangalan at pagpupuri sa gamot, ang sukta ay ginagawang mantra ang gamot - nakapagpapagaling at nakapagtataboy ng masama nang sabay.
Sukta 10
Ang AV 4.10 ay isang maṇi-hymn na nagtatalaga sa śaṅkha (kabibi) bilang isang buhay, pinatawan ng pagkataong gamot, si Kṛśana, na angkop na isuot at bigyan ng kapangyarihan bilang anting-anting. Sa pamamagitan ng larawan ng kapanganakan mula sa karagatan, gintong sinag na nagmula sa Soma, at malinaw na pahayag ng pagpuksa sa mga rakṣas, itinaboy ng hymn ang sakit, kaguluhan ng isip, at patuloy na malas, habang sinisiguro ang ligtas na paglalakbay at mahabang buhay.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
