Sukta 88

Mantra 1

प्र शुन्ध्युवं वरुणाय प्रेष्ठां मतिं वसिष्ठ मीळ्हुषे भरस्व । य ईमर्वाञ्चं करते यजत्रं सहस्रामघं वृषणं बृहन्तम् ॥

โอ วสิษฐะ จงนำความคิดอันเป็นที่รักยิ่งและชำระแล้วไปถวายแด่วรุณะ—ผู้ประทานอันกรุณา. พระองค์ทรงทำให้พลังแห่งยัญญะหันมาหาเรา; พระองค์ควรแก่การบูชา เปี่ยมด้วยความมั่งคั่งนับพัน เป็นดุจพฤษภผู้ทรงพลัง ผู้กว้างใหญ่ไพศาล.

Mantra 2

अधा न्वस्य संदृशं जगन्वानग्नेरनीकं वरुणस्य मंसि । स्वर्यदश्मन्नधिपा उ अन्धोऽभि मा वपुर्दृशये निनीयात् ॥

แล้วข้าพเจ้าได้ไปเพื่อเพ่งดูนิมิตของท่าน—พระพักตร์ของอัคนี (Agni) อันสถิตอยู่ในความดำริของวรุณะ (Varuṇa). เมื่อสุริยะถูกตั้งไว้เหนือศิลา ขอความมืดอันบอดอย่าฉุดรูปของข้าพเจ้าให้พ้นจากการเห็น; ขอความเป็นอยู่ของข้าพเจ้าจงหันสู่แสงสว่างเสมอ.

Mantra 3

आ यद्रुहाव वरुणश्च नावं प्र यत्समुद्रमीरयाव मध्यम् । अधि यदपां स्नुभिश्चराव प्र प्रेङ्ख ईङ्खयावहै शुभे कम् ॥

เมื่อวรุณะกับข้าพเจ้าขึ้นเรือ เมื่อเรากระตุ้นมหาสมุทรให้ไหวอยู่กลางนั้น; เมื่อเราเคลื่อนไปบนกระแสน้ำที่พองตัวของสายน้ำทั้งหลาย—แล้วบนที่นั่งซึ่งแกว่งไปข้างหน้า เราโยกไกวเพื่อความรื่นรมย์อันงามของวิญญาณ.

Mantra 4

वसिष्ठं ह वरुणो नाव्याधादृषिं चकार स्वपा महोभिः । स्तोतारं विप्रः सुदिनत्वे अह्नां यान्नु द्यावस्ततनन्यादुषासः ॥

แท้จริงวรุณะได้วางวสิษฐะ (Vasiṣṭha) ไว้ในเรือ และด้วยการกระทำอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ทรงทำให้เขาเป็นฤๅษี (ṛṣi)—ผู้เห็น ผู้กระทำดี. ผู้มีญาณดลใจนั้นได้เป็นนักสรรเสริญ เพื่อวันอันผ่องใส เพื่อความกว้างใหญ่ที่ท้องฟ้าทั้งหลายแผ่ขยาย และเพื่ออุษาส (Uṣas) เหล่ารุ่งอรุณที่มาถึงไม่ขาดสาย.

Mantra 5

क्व त्यानि नौ सख्या बभूवुः सचावहे यदवृकं पुरा चित् । बृहन्तं मानं वरुण स्वधावः सहस्रद्वारं जगमा गृहं ते ॥

บัดนี้มิตรภาพครั้งก่อนของเรานั้นอยู่ที่ใดเล่า—เมื่อเราร่วมไปด้วยกันเป็นหนึ่งเดียว และแม้ในกาลโบราณก็ได้เข้าสู่ความกว้างใหญ่ที่ไร้ภัยนั้น. โอ วรุณะ (Varuṇa) ผู้เป็นนายแห่งสวธา (svadhā) ข้าพเจ้ามาถึงอีกครั้งยังเรือนอันไพศาลของท่าน—เรือนที่มีประตูพันบาน; ขอให้สัจจะอันกว้างใหญ่นั้นรับข้าพเจ้าไว้.

Mantra 6

य आपिर्नित्यो वरुण प्रियः सन्त्वामागांसि कृणवत्सखा ते । मा त एनस्वन्तो यक्षिन्भुजेम यन्धि ष्मा विप्रः स्तुवते वरूथम् ॥

ผู้ใดเป็นผู้ใกล้ชิดมั่นคง เป็นที่รักของท่าน โอ วรุณะ—แม้ในฐานะสหายของท่านเขาอาจก่อความผิดล่วงต่อท่าน—ขออย่าให้พวกเราผู้ควรบูชาได้เสวยผลแห่งบาปเลย. ขอทรงประทาน “วรุถะ” (varūtha) คือความคุ้มครองกำบัง แก่วิประ (vipra) ผู้สรรเสริญเถิด.

Mantra 7

ध्रुवासु त्वासु क्षितिषु क्षियन्तो व्यस्मत्पाशं वरुणो मुमोचत् । अवो वन्वाना अदितेरुपस्थाद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

เมื่อพำนักอยู่ในที่สถิตอันมั่นคงของท่าน ตั้งมั่นในโลกทั้งหลายอันเป็นระเบียบ วรุณะได้ปลดเปลื้องบ่วงพันธนาการออกจากเรา. เราแสวงหาความเกื้อหนุนจากตักของอทิติ (Aditi); ขอท่านทั้งหลายผู้เป็นพลังทั้งปวง จงพิทักษ์เราตลอดกาลด้วย “สวัสติ” (svasti) คือความผาสุกสวัสดี.