Sukta 88

Mantra 1

प्र शुन्ध्युवं वरुणाय प्रेष्ठां मतिं वसिष्ठ मीळ्हुषे भरस्व । य ईमर्वाञ्चं करते यजत्रं सहस्रामघं वृषणं बृहन्तम् ॥

ಓ ವಸಿಷ್ಠ, ಮೀಳ್ಹುಷೇ—ಉದಾರ ದಾತ—ವರుణನಿಗಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಶುದ್ಧ ಮತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸು. ಅವನು ಯಜ್ಞಬಲವನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುವವನು; ಯಜತ್ರನು; ಸಹಸ್ರಾಮಘ—ಸಾವಿರ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳವನು; ವೃಷಣ—ಶಕ್ತಿವಂತನು; ಬೃಹಂತ—ವಿಶಾಲನು.

Mantra 2

अधा न्वस्य संदृशं जगन्वानग्नेरनीकं वरुणस्य मंसि । स्वर्यदश्मन्नधिपा उ अन्धोऽभि मा वपुर्दृशये निनीयात् ॥

ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಅವನ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದೆನು—ವರುಣನ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಅಗ್ನಿಯ ಮುಖವನ್ನು. ಸೂರ್ಯನು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತನಾಗುವಾಗ, ಅಂಧಕಾರವು ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ದರ್ಶನದಿಂದ ದೂರ ಎಳೆಯದಿರಲಿ; ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಬೆಳಕಿನ ಕಡೆಗೇ ತಿರುಗಿ ನಿಲ್ಲಲಿ.

Mantra 3

आ यद्रुहाव वरुणश्च नावं प्र यत्समुद्रमीरयाव मध्यम् । अधि यदपां स्नुभिश्चराव प्र प्रेङ्ख ईङ्खयावहै शुभे कम् ॥

ವರುಣನೂ ನಾನೂ ದೋಣಿಗೆ ಏರಿದಾಗ, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ನೀರಿನ ಉಬ್ಬುವ ಪ್ರವಾಹಗಳ ಮೇಲೆ ಸಂಚರಿಸಿದಾಗ—ಆಗ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಜೋಲಾಡುವ ಆಸನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಆತ್ಮದ ಶುಭ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ತೂಗಾಡಿದೆವು.

Mantra 4

वसिष्ठं ह वरुणो नाव्याधादृषिं चकार स्वपा महोभिः । स्तोतारं विप्रः सुदिनत्वे अह्नां यान्नु द्यावस्ततनन्यादुषासः ॥

ವರುಣನು ನಿಜವಾಗಿ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಹತ್ತಾದ ಕಾರ್ಯಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಋಷಿಯಾಗಿ—ಸುಕರ್ಮನಾಗಿ—ಮಾಡಿದನು. ಪ್ರೇರಿತ ವಿಪ್ರನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ, ದ್ಯಾವಗಳು ಹರಡುವ ವಿಶಾಲತೆಗಳಿಗಾಗಿ, ಮತ್ತು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬರುವ ಉಷಸ್ಸುಗಳಿಗಾಗಿ ಸ್ತೋತಾರ—ಗಾಯಕ—ಆದನು.

Mantra 5

क्व त्यानि नौ सख्या बभूवुः सचावहे यदवृकं पुरा चित् । बृहन्तं मानं वरुण स्वधावः सहस्रद्वारं जगमा गृहं ते ॥

ಓ ವರುಣ, ಈಗ ನಮ್ಮ ಆ ಹಿಂದಿನ ಸಖ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ನಾವು ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ‘ಅವೃಕ’—ಹಾನಿರಹಿತ—ವಿಶಾಲತೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೆವು. ಸ್ವಧಾವಂತ ವರುಣನೇ, ಮಹಾನ್ ಮಾನ (ಮಹಿಮೆ/ವ್ಯಾಪ್ತಿ) ಹೊಂದಿರುವವನೇ, ನಿನ್ನ ಸಹಸ್ರದ್ವಾರ ಮಹಾಗೃಹಕ್ಕೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಆ ವಿಶಾಲ ಋತ (ಸತ್ಯ-ವ್ಯವಸ್ಥೆ) ನನನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಿ.

Mantra 6

य आपिर्नित्यो वरुण प्रियः सन्त्वामागांसि कृणवत्सखा ते । मा त एनस्वन्तो यक्षिन्भुजेम यन्धि ष्मा विप्रः स्तुवते वरूथम् ॥

ಓ ವರುಣ, ನಿನ್ನ ನಿತ್ಯ ಆಪಿಃ (ಅಂತರಂಗ ಸ್ನೇಹಿ), ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದವನು—ನಿನ್ನ ಸಖನಾಗಿ ನಿನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿದರೂ—ಹೇ ಯಜ್ಞಾರ್ಹ ಪ್ರಭು, ನಾವು ಪಾಪದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದಿರಲಿ. ಸ್ತುತಿಸುವ ವಿಪ್ರ (ಋಷಿ/ಕವಿ)ಗೆ ನೀನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವರೂಥ (ಆಶ್ರಯ-ರಕ್ಷೆ) ನೀಡು.

Mantra 7

ध्रुवासु त्वासु क्षितिषु क्षियन्तो व्यस्मत्पाशं वरुणो मुमोचत् । अवो वन्वाना अदितेरुपस्थाद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ನಿನ್ನ ಧ್ರುವ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತ, ಆ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತ, ವರುಣನು ನಮ್ಮಿಂದ ಪಾಶ (ಬಂಧನ)ವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು. ಅದಿತಿಯ ಉಪಸ್ಥಾನ—ಅಂಕ—ದಿಂದ ಪೋಷಕ ಸಹಾಯವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತ, ಹೇ ಶಕ್ತಿಗಳೇ, ನೀವು ಸದಾ ಸ್ವಸ್ತಿಭಿಃ—ಮಂಗಳಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ—ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಿರಿ.