Sukta 88

Mantra 1

प्र शुन्ध्युवं वरुणाय प्रेष्ठां मतिं वसिष्ठ मीळ्हुषे भरस्व । य ईमर्वाञ्चं करते यजत्रं सहस्रामघं वृषणं बृहन्तम् ॥

ఓ వసిష్ఠా, వరుణునికై—ఆ కృపాళు దాతకై—అత్యంత ప్రియమైన, శుద్ధమైన మతి (భావం/చింతన)ను ముందుకు తెమ్ము. అతడే యజ్ఞబలాన్ని మన వైపు తిప్పుతాడు; అతడు యజత్ర (పూజ్యుడు)—సహస్రసంపదలతో, వృషభ (బలవంతుడు), బృహంత (విరాటుడు).

Mantra 2

अधा न्वस्य संदृशं जगन्वानग्नेरनीकं वरुणस्य मंसि । स्वर्यदश्मन्नधिपा उ अन्धोऽभि मा वपुर्दृशये निनीयात् ॥

అప్పుడు నేను అతని దర్శనాన్ని చూడటానికి వెళ్లాను—వరుణుని మనస్సులో స్థితమైన అగ్నియొక్క ముఖాన్ని. సూర్యుడు ఆ శిలపై స్థాపితుడైనప్పుడు, అంధకారం నా రూపాన్ని దర్శనంనుండి లాగి తీసుకుపోకూడదు; నా సత్తా వెలుగువైపు తిరిగి నిలిచి ఉండుగాక.

Mantra 3

आ यद्रुहाव वरुणश्च नावं प्र यत्समुद्रमीरयाव मध्यम् । अधि यदपां स्नुभिश्चराव प्र प्रेङ्ख ईङ्खयावहै शुभे कम् ॥

వరుణుడూ నేనూ పడవపై ఎక్కినప్పుడు, దాని మధ్యభాగంలో సముద్రాన్ని కదిలించినప్పుడు, జలాల ఉబ్బెత్తు ప్రవాహాలపై సంచరించినప్పుడు—అప్పుడు ముందుకు ఊగే ఆసనంపై శుభానందార్థం మేము ఊగి-ఊగి ఉన్నాము.

Mantra 4

वसिष्ठं ह वरुणो नाव्याधादृषिं चकार स्वपा महोभिः । स्तोतारं विप्रः सुदिनत्वे अह्नां यान्नु द्यावस्ततनन्यादुषासः ॥

వరుణుడు నిజంగా వసిష్ఠుణ్ని పడవలో నిలిపి, తన మహత్తర కార్యశక్తులతో అతనిని ఋషి—సుకర్మ—గా చేశాడు. ఆ విప్రుడు స్తోతాగా మారాడు—ప్రకాశవంతమైన దినాల కోసం, ద్యౌ విస్తరింపజేసే విశాలతల కోసం, మరియు నిరంతరం వచ్చుచున్న ఉషస్సుల కోసం.

Mantra 5

क्व त्यानि नौ सख्या बभूवुः सचावहे यदवृकं पुरा चित् । बृहन्तं मानं वरुण स्वधावः सहस्रद्वारं जगमा गृहं ते ॥

ఇప్పుడు మా ఆ పూర్వ సఖ్యాలు ఎక్కడ? మనం ఏకత్వంతో కలిసి నడిచినప్పుడు, ఎంతో ప్రాచీన కాలంలోనే అవృకం—హింసలేని, అనిష్టరహిత—ఆ విశాల్యంలో ప్రవేశించాము. హే వరుణా, స్వధావన్, సహస్రద్వారములైన నీ మహాగృహానికి నేను మళ్లీ వచ్చాను—ఆ విస్తృత ఋత్ (ऋत्) నన్ను స్వీకరించుగాక.

Mantra 6

य आपिर्नित्यो वरुण प्रियः सन्त्वामागांसि कृणवत्सखा ते । मा त एनस्वन्तो यक्षिन्भुजेम यन्धि ष्मा विप्रः स्तुवते वरूथम् ॥

హే వరుణా, నీకు నిత్య ఆపి—అంతరంగుడు—గా, నీకు ప్రియుడుగా ఉన్నవాడు, నీ సఖుడై ఉండి కూడా నీకు వ్యతిరేకంగా అపరాధాలను చేసివుండవచ్చు; హే యజనీయా, మేము పాపఫలాన్ని అనుభవించకూడదు. స్తుతించే విప్రునికి నీవు నిశ్చయంగా రక్షక వరూథాన్ని ప్రసాదించు.

Mantra 7

ध्रुवासु त्वासु क्षितिषु क्षियन्तो व्यस्मत्पाशं वरुणो मुमोचत् । अवो वन्वाना अदितेरुपस्थाद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

నీ ధ్రువ నివాసాలలో నివసిస్తూ, ఆ క్రమబద్ధమైన లోకాలలో స్థిరంగా ఉండగా, వరుణుడు మా నుండి పాశాన్ని విప్పాడు. అదితి ఒడిలోని పోషక సహాయాన్ని కోరుతూ—హే దేవశక్తులారా, మీరు ఎల్లప్పుడూ స్వస్తులతో మమ్మల్ని కాపాడండి.