Sukta 52
Sukta 7.52
Vasiṣṭha
Triṣṭubh (likely; verify)
บทสวดสั้นของวสิษฐะนี้อธิษฐานต่อเหล่าอาทิตยะ—โดยเฉพาะมิตรและวรุณะ—เพื่อความมั่นคง การคุ้มครองสายตระกูล และความพ้นจากมลทินแห่งความผิดที่สืบทอดมาหรือเกิดจากภายนอก ขอให้ผู้บูชากลายเป็นดุจ “รากฐาน” เช่นเดียวกับทยาวา–ปฤถิวี (ฟ้าและแผ่นดิน) และลงท้ายด้วยนิมิตแห่งอังคิรสทั้งหลายที่ได้บรรลุทรัพย์สมบัติของสวิตฤ โดยมีเทพทั้งปวงพร้อมใจกันประทานพรแก่ผู้ประกอบยัญพิธี
In this hymn
Addressed to
Mantras
Mantra 1
आदित्यासो अदितयः स्याम पूर्देवत्रा वसवो मर्त्यत्रा । सनेम मित्रावरुणा सनन्तो भवेम द्यावापृथिवी भवन्तः ॥
ขอให้เราทั้งหลายเป็นอาทิตยะ (Āditya) เป็นบุตรแห่งอทิติ (Aditi)—เป็นป้อมปราการมั่นคงในวิถีแห่งเทพ และในวิถีแห่งมนุษย์ด้วย. โอมิตร–วรุณะ (Mitra–Varuṇa) ผู้ชนะและชนะอยู่เสมอ ขอให้เราชนะเถิด; ขอให้เราเป็นดังท้องฟ้าและแผ่นดิน (Dyāvā–Pṛthivī) ในความเป็นไปของเรา—เป็นรากฐานมั่นคงเพื่อการงาน.
Mantra 2
मित्रस्तन्नो वरुणो मामहन्त शर्म तोकाय तनयाय गोपाः । मा वो भुजेमान्यजातमेनो मा तत्कर्म वसवो यच्चयध्वे ॥
ขอมิตร–วรุณะ (Mitra–Varuṇa) จงเพิ่มพูนที่พึ่งอันใหญ่หลวงแก่เรา—เป็นผู้พิทักษ์บุตรน้อยและเชื้อสายของเรา. ขออย่าให้เราต้องรับทุกข์เพราะบาปที่เกิดจากผู้อื่น; และโอ้วสุทั้งหลาย (Vasu) ขออย่าผูกมัดการกระทำนั้น—ผลที่ท่านสั่งสมไว้—ไว้กับเราเลย.
Mantra 3
तुरण्यवोऽङ्गिरसो नक्षन्त रत्नं देवस्य सवितुरियानाः । पिता च तन्नो महान्यजत्रो विश्वे देवाः समनसो जुषन्त ॥
เหล่าอังคิรสผู้ว่องไว ผู้เดินทางไปตามวิถีแห่งเทพสวิตฤ (Savitar) ย่อมบรรลุถึงรัตนะ—ขุมทรัพย์อันประเสริฐนั้น ขอพระบิดาผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ควรแก่ยัญ จงประทานสิ่งนั้นแก่เรา; และขอเทพทั้งปวงผู้มีใจเป็นหนึ่ง จงยินดีรับไว้ในเราเถิด
Inside Sukta 52
How it unfolds
- Where it opens
Aspiration to become Āditya-like—strong, lawful, and steady—standing firm in both divine and human spheres.
- Development
A focused petition to Mitra–Varuṇa for protective shelter over children and descendants, coupled with a plea not to suffer for guilt originating elsewhere and not to have consequences ‘fastened’ upon the innocent.
- Climax
The Angirases, moving swiftly on Savitṛ’s path, attain the ‘ratna’ (treasure)—a model of right motion leading to right reward.
- Where it settles
The hymn ends by asking the ‘mighty Father’ and all gods, united in mind, to accept and delight in the blessing—sealing the prayer with collective divine assent.
The deity: Ādityas
- In the VedaDyāvā-Pṛthivī are invoked as the archetypal, steady supports of the world, while Savitṛ is the impeller whose path leads to treasure and right movement.
- Cosmic functionThey uphold order, bind society through truth and agreements, protect lineage and prosperity, and regulate the moral consequences of action; as Heaven-and-Earth they provide the stable frame in which sacrifice and life can stand, and as Savitṛ they impel beings toward auspicious attainment.
- Inner significanceA call to become inwardly ‘Āditya-like’: truthful, steady, and protected by conscience—free from misplaced guilt—so one’s life becomes a reliable foundation for work, family, and worship, aligned with a higher impulsion (Savitṛ).
The seer
- VasiṣṭhaVasiṣṭha-gotra (Vasiṣṭhas; Mānavas in later tradition) · Foremost seer of Maṇḍala 7, closely associated with royal consecration themes, moral order (ṛta), and the Mitra–Varuṇa theology of truth, law, and protection.
Famous verses
bhavema dyāvāpṛthivī bhavantaḥ
mā vo bhujemānyajātam eno
तुरण्यवोऽङ्गिरसो नक्षन्त रत्नं देवस्य सवितुरियानाः । पिता च तन्नो महान्यजत्रो विश्वे देवाः समनसो जुषन्त ॥Attributes of the deity
- Ṛta-protecting (order and truth)
- Guardianship and shelter (śarma)
- Moral discernment and restraint
- Stability and foundational support (Dyāvā-Pṛthivī imagery)
- Auspicious impulsion toward attainment (Savitṛ)
- Collective divine consent and harmony (Viśve Devāḥ samanasas)
Also by this seer
- Majority of Rig Veda Maṇḍala 7 hymns
- Hymns to Agni, Indra, the Ādityas, and royal-protection prayers within RV 7
- Later Vedic memory links Vasiṣṭha with dharma-teaching and priestly counsel to kings
The rite, step by step
- Ācamana and inner resolve (saṅkalpa): alignment with truth/ṛta and intention for protection of lineage
- Kindling/approaching Agni (or maintaining the household fire) as the carrier of the prayer
- Recitation of RV 7.52.1 invoking Ādityas and the stability of Dyāvā-Pṛthivī
- Recitation of RV 7.52.2 as a direct plea for śarma (shelter) and non-transfer of ‘other-born’ guilt (anyajātam enaḥ)
- Recitation of RV 7.52.3 linking one’s effort to Savitṛ’s path and requesting unanimous divine favor (Viśve Devāḥ)
- Concluding oblation and quiet sitting: ‘letting the order settle’—a brief silence after the final verse
Offerings
- Ghee (ājya) into Agni
- Soma (where applicable) or milk/curd as a substitute in domestic settings
- Barley cakes (puroḍāśa) or simple cooked offering (caru) where traditional
Frequently Asked Questions
It asks the Ādityas—especially Mitra and Varuṇa—for stable protection, safety of children and descendants, and freedom from blame or harmful consequences that do not truly belong to the worshipper.
It means: “May we not have to suffer for a fault that was born from someone else”—a prayer not to be burdened by чужed guilt or unjust consequences.
They are invoked as the archetype of steadiness and support. The hymn prays that the worshippers, too, become firm foundations for right work and life, upheld by truth and order.
Ask anything about Sukta 52 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
