Adhyaya 158: The Manifestation and Sanctifying Power of the Mathurā Tīrtha

Verse 1

अथ मथुरातीर्थप्रादुर्भावः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ विंशतिर्योजनानां तु माथुरं मम मण्डलम् ॥ यत्रतत्र नरः स्नातो मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥

ఇప్పుడు మథురా తీర్థ ప్రాదుర్భావము. శ్రీవరాహుడు పలికెను—నా మథురా మండలము ఇరవై యోజనముల విస్తీర్ణము; అందులో ఎక్కడ స్నానము చేసినా మనుష్యుడు సమస్త పాపదోషముల నుండి విముక్తుడగును.

Verse 2

वर्षाकाले तु स्थातव्यं यच्च स्थानं तु हर्षदम् ॥ पुण्यात्पुण्यतरं चैव माथुरे मम मण्डले ॥

వర్షాకాలములో అక్కడ నివసించవలెను; ఆనందమును కలిగించే ఏ స్థలమైనా నా మథురా మండలములో సాధారణ పుణ్యముకన్నా అధిక పుణ్యప్రదమగును.

Verse 3

सप्तद्वीपेषु तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ॥ मथुरायां गमिष्यन्ति प्रसुप्ते तु सदा मयि ॥

సప్తద్వీపములలోని తీర్థములు మరియు పుణ్యస్థానములు, నేను అక్కడ నిత్యము శయనస్థుడనై ఉన్నప్పుడు, మథురాకు వచ్చి సమవాయమగును.

Verse 4

सुप्तोत्थितं तु दृष्ट्वा मां मथुरायां वसुन्धरे ॥ ते नराः मां प्रपश्यन्ति सर्वकालं न संशयः ॥

హే వసుంధరా! మథురాలో నన్ను నిద్ర నుండి లేచినవానిగా దర్శించిన వారు, నన్ను సర్వకాలమున దర్శించుదురు—సందేహము లేదు.

Verse 5

सुप्तोत्थितं तु वसुधे दृष्ट्वा मे मुखपङ्कजम् ॥ सप्तजन्मकृतं पापं तत्क्षणादेव मुञ्चति ॥

హే వసుధా! నిద్రలేచి లేచిన వేళ నా పద్మముఖాన్ని దర్శించినవాడు, ఏడు జన్మలలో చేసిన పాపాన్ని ఆ క్షణమే విడిచిపెడతాడు।

Verse 6

मथुरावासिनो लोकाः सर्वे ते मुक्तिभाजनाः ॥ मथुरां समनुप्राप्य दृष्ट्वा देवं तु केशवम् ॥

మథురాలో నివసించే ప్రజలందరూ ముక్తికి పాత్రులు; మథురాను చేరి దేవుడు కేశవుని దర్శించి—

Verse 7

स्नात्वा पुनस्तु कालिन्द्यां मम लोके महीयते ॥ स तत्फलमवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः ॥

మళ్లీ కాలిందీ నదిలో స్నానం చేసినవాడు నా లోకంలో గౌరవింపబడతాడు; రాజసూయ, అశ్వమేధ యాగాల ఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 8

प्रदक्षिणीकृतो येन मथुरायां तु केशवः ॥ प्रदक्षिणीकृता तेन सप्तद्वीपा वसुन्धरा ॥

మథురాలో ఎవడు కేశవుని ప్రదక్షిణం చేస్తాడో, అతడు ఏడు ద్వీపాలతో కూడిన భూమండలాన్నే ప్రదక్షిణం చేసినట్లే।

Verse 9

घृतपूर्णेन पात्रेण समग्रेण च वाससा ॥ केशवस्याग्रतो दत्त्वा दीपकं तु वसुन्धरे ॥

హే వసుంధరా! నెయ్యితో నిండిన పాత్రతోను, అఖండ వస్త్రంతోను కలిసి కేశవుని ఎదుట దీపాన్ని సమర్పించి—

Verse 10

सर्वकामसमृद्धं तदप्सरोगणसेवितम् ॥ रम्यमालासमाकीर्णं भोगाढ्यं सर्वकामिकम् ॥

ఆ లోకం సమస్త కామ్యసంపదలతో సమృద్ధిగా ఉంది, అప్సరాగణాల సేవతో అలంకృతమై ఉంది, మనోహర మాలలతో నిండిపోయి ఉంది, భోగసంపత్తితో పరిపూర్ణమై, అన్ని అభీష్టాలను ప్రసాదిస్తుంది।

Verse 11

समारोहति वै नित्यं प्रभामण्डलमण्डितम् ॥ ये देवा ये च गन्धर्वाः सिद्धाश्चारणपन्नगाः ॥

అక్కడ నిత్యంగా आरोహణం జరుగుతుంది, ప్రభామండలంతో అలంకృతమై; అక్కడ దేవులు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, చారణులు మరియు పన్నగులు (నాగజాతి) ఉంటారు।

Verse 12

तं स्पृहन्ति सदा देवि पुण्यमस्ति कृतं भुवि ॥ यदि कालान्तरे पुण्यं हीयतेऽस्य पुरा कृतम् ॥

హే దేవీ, వారు ఆ స్థితిని ఎల్లప్పుడూ కోరుతారు, ఎందుకంటే భూమిపై పుణ్యకర్మ చేయబడింది. కాలాంతరంలో ఈ వ్యక్తి పూర్వసంచిత పుణ్యం క్షీణిస్తే—

Verse 13

सतां पुण्यगृहे देवि जायते मानवो हि सः ॥ धरण्युवाच ॥ क्षेत्रं हि रक्षते देव कस्त्विदं पापनाशनम् ॥

హే దేవీ, ఆ వ్యక్తి సజ్జనుల పుణ్యగృహంలో మానవరూపంగా జన్మిస్తాడు. ధరణి పలికింది—హే దేవా, ఈ క్షేత్రాన్ని ఎవరు రక్షిస్తారు? పాపనాశకమైన ఇది ఏమిటి?

Verse 14

पशुभूतपिशाचैश्च रक्षोभूतविनायकैः ॥ एवमादिभिराकृष्टं तत्क्षेत्रं फलदं भवेत् ॥

పశురూప భూతాలు, పిశాచాలు, రాక్షసులు, భూతాలు, వినాయకులు మొదలైనవారు ఆక్రమించినా, ఆ క్షేత్రం అయినప్పటికీ ఫలప్రదంగా (పుణ్యఫలదాయకంగా) ఉంటుంది।

Verse 15

श्रीवराह उवाच ॥ मत्क्षेत्रं ते न पश्यन्ति मत्प्रभावात्कदाचन ॥ न विकुर्वन्ति ते दृष्ट्वा मत्पराणां हि देहिनाम् ॥

శ్రీవరాహుడు పలికెను—నా ప్రభావబలముచేత వారు ఎప్పుడూ నా పవిత్ర క్షేత్రమును చూడరు; నా పరాయణులైన దేహధారులను చూచినప్పటికీ వారు కలత కలిగించరు।

Verse 16

रक्षार्थं हि मया दत्ता दिक्पालास्तु वरानने ॥ लोकपालास्तु चत्वारस्तीर्थं रक्षन्ति ये सदा ॥

హే వరాననే! రక్షణార్థముగా నేను దిక్పాలులను నియమించితిని; మరియు నలుగురు లోకపాలులు సదా ఈ తీర్థమును కాపాడుచున్నారు।

Verse 17

पूर्वां रक्षति इन्द्रस्तु यमो रक्षति दक्षिणाम् ॥ पश्चिमां रक्षते नित्यं वरुणः पाशभृत्स्वयम् ॥

తూర్పు దిశను ఇంద్రుడు కాపాడును, దక్షిణ దిశను యముడు కాపాడును; మరియు పాశధారి వరుణుడు స్వయంగా పశ్చిమ దిశను నిత్యం కాపాడును।

Verse 18

उत्तरां वै कुबेरस्तु महाबलपराक्रमः ॥ मध्यं तु रक्षते नित्यं शिवो देव उमापतिः ॥

ఉత్తర దిశను మహాబలపరాక్రముడైన కుబేరుడు కాపాడును; మధ్యములో ఉమాపతి దేవుడైన శివుడు నిత్యం కాపాడును।

Verse 19

मथुरायां महाभागे कुण्डे च विमलोदके ॥ गम्भीरे सर्वदा देवि तिष्ठते च चतुर्भुजः ॥

హే మహాభాగే దేవీ! మథురలో, విమలోదకమనే గంభీరమై సదా నిర్మలమైన కుండలో, చతుర్భుజుడైన భగవంతుడు ఎల్లప్పుడూ నివసించుచున్నాడు।

Verse 20

तत्र मुञ्चेत यः प्राणान् स्नानं कृत्वा वसुन्धरे ॥ वैष्णवं लोकमासाद्य क्रीडते स सुखादिव ॥

హే వసుంధరా! అక్కడ స్నానం చేసి ప్రాణాలను విడిచినవాడు వైష్ణవ లోకాన్ని చేరి, సుఖంలోనివాడిలా క్రీడిస్తాడు।

Verse 21

तत्रैव तु सदाश्चर्यं कथ्यमानं मया शृणु ॥ यदुच्यते वै सुश्रोणि कुण्डे तु विमलोदके ॥

అక్కడే, నేను చెప్పబోయే నిత్య ఆశ్చర్యాన్ని విను; హే సుశ్రోణి, విమలోదక కుండ గురించి చెప్పబడినదాన్ని।

Verse 22

हेमन्ते तु भवेच्छोष्णं शीतलं ग्रीष्मके भवेत् ॥ तेजसा मम सुश्रोणि तुषारतदृशोपमम् ॥

హేమంతంలో అది ఉష్ణంగా, గ్రీష్మంలో శీతలంగా ఉంటుంది; హే సుశ్రోణి, నా తేజస్సుతో అది తుషారంలా కనిపిస్తుంది।

Verse 23

न वर्ध्धते च वर्षासु ग्रीष्मे चापि न हीयते ॥ एतच्च महदाश्चर्यं तस्मिन्कुण्डे परं मम ॥

వర్షాకాలంలో అది పెరగదు, గ్రీష్మంలో కూడా తగ్గదు; ఆ కుండలోని ఈ మహా ఆశ్చర్యం పరమంగా నావల్లనే।

Verse 24

पदे पदे तीर्थफलम् मथुरायां वसुंधरे॥ तत्र तत्र नरः स्नातो मुच्यते सर्वपातकैः॥

హే వసుంధరా! మథురాలో ప్రతి అడుగులో తీర్థఫలం ఉంది; అక్కడ ఎక్కడ మనిషి స్నానం చేసినా, అతడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు।

Verse 25

वर्षासु स्थूलतीर्थेषु स्नातव्यं तु प्रयत्नतः॥ कूपे ह्रदे देवखाते गर्तेषु च नदीषु च॥

వర్షాకాలంలో సులభంగా చేరగల స్థూల తీర్థాలలో యత్నపూర్వకంగా స్నానం చేయాలి—బావుల్లో, చెరువుల్లో, దేవఖాతాల్లో, గోతుల్లో మరియు నదుల్లో కూడా।

Verse 26

प्रवाहेषु च दिव्येषु नदीनाṃ सङ्गमेषु च॥ वर्षासु सर्वतः स्नायाद्यदीच्छेत्परमां गतिम्॥

దివ్య ప్రవాహాలలోను, నదుల సంగమస్థానాలలోను—వర్షాకాలంలో పరమగతిని కోరువాడు ఎక్కడ సాధ్యమో అక్కడ సర్వత్ర స్నానం చేయాలి।

Verse 27

अस्ति क्षेत्रं परं दिव्यं मुचुकुन्दं तु नामतः॥ मुचुकुन्दः स्वपित्यत्र दानवासुरपातनः॥

ముచుకుందం అనే పేరుతో ఒక పరమ దివ్య క్షేత్రం ఉంది. అక్కడ దానవాసురులను సంహరించిన ముచుకుందుడు నిద్రలో శయనిస్తున్నాడు।

Verse 28

इहजन्मकृतं पापमन्यजन्मकृतं च यत्॥ शीघ्रं नश्यति तत्सर्वं कीर्तनात्केशवस्य तु॥

ఈ జన్మలో చేసిన పాపమూ, ఇతర జన్మలో చేసిన పాపమూ—కేశవుని కీర్తనచేత అవన్నీ త్వరగా నశిస్తాయి।

Verse 29

किं तस्य बहुभिर्मन्त्रैर्भक्तिर्यस्य जनार्दने॥ नरके पच्यमानस्य गतिर्देवि जनार्दनः॥

జనార్దనునందు భక్తి ఉన్నవానికి అనేక మంత్రాలెందుకు? ఓ దేవీ, నరకంలో బాధపడువాడికీ గతి/ఆశ్రయం జనార్దనుడే।

Verse 30

कृत्वा प्रदक्षिणं देवि विश्रामं कुरुते तु यः॥ नारायणसमीपे तु सोऽनन्तफलमश्नुते॥

హే దేవీ, ఎవడు ప్రదక్షిణ చేసి నారాయణుని సమీపంలో విశ్రాంతి పొందుతాడో, అతడు అనంత పుణ్యఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 31

सुप्तोत्थितं हरिं दृष्ट्वा मथुरायां वसुंधरे॥ न तस्य पुनरावृत्तिर्जायते स चतुर्भुजः॥

హే వసుంధరా, మథురలో నిద్రలేచి లేచినవానివలె ఉన్న హరిని దర్శించినవానికి పునరావృత్తి ఉండదు; అతడు చతుర్భుజుడవుతాడు।

Verse 32

कुमुदस्य तु मासस्य नवम्यां तु वसुंधरे॥ प्रदक्षिणीकृत्य भुवं सर्वपापैः प्रमुच्यते॥

హే వసుంధరా, కుముద అనే మాసంలో నవమి నాడు భూమిని ప్రదక్షిణ చేసినవాడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు।

Verse 33

ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च गोग्घ्नो भग्नव्रतस्तथा॥ मथुरां तु परिक्रम्य पूतो भवति मानवः॥

బ్రహ్మహత్య చేసినవాడు, మద్యపుడు, గోహత్య చేసినవాడు, వ్రతభంగం చేసినవాడైనా—మథురాను పరిక్రమిస్తే మనిషి పవిత్రుడవుతాడు।

Verse 34

अष्टम्यां प्राप्य मथुरां दन्तधावनपूर्वकम् ॥ ब्रह्मचर्येण तां रात्रीं कृतसंकल्पमानसः ॥

అష్టమి నాడు మథురకు చేరి, ముందుగా దంతధావనం చేసి, దృఢసంకల్పంతో ఆ రాత్రి బ్రహ్మచర్యాన్ని పాటిస్తూ గడపాలి।

Verse 35

धौतवस्त्रस्तु सुस्नातो मौनव्रतपरायणः ॥ प्रदक्षिणं तु कुर्वीत सर्वपातक नाशनम् ॥

ధోయబడిన వస్త్రాలు ధరించి, శుభ్రంగా స్నానం చేసి, మౌనవ్రతంలో నిష్ఠతో ఉండి ప్రదక్షిణ చేయవలెను; అది సమస్త పాపాలను నశింపజేస్తుంది.

Verse 36

प्रदक्षिणां प्रकुर्वाणमन्यो यः स्पृशते नरः ॥ सर्वान् कामानवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा ॥

ప్రదక్షిణ చేస్తున్న పురుషుణ్ని మరొకడు స్పర్శిస్తే, అతడు సమస్త కోరికలను పొందుతాడు; ఇందులో సందేహం అవసరం లేదు.

Verse 37

देवस्याग्रे तु वसुधे कूपं तु विमलोदकम् ॥ पितरश्चाभिनन्दन्ति पानीयं पिण्डमेव च ॥

ఓ వసుధా! దేవుని ముందర నిర్మల జలమున్న ఒక బావి ఉంది; పితృదేవతలు పానీయ జలముతోను పిండదానముతోను ఆనందిస్తారు.

Verse 38

चतुḥसामुद्रिकं नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥ तत्र स्नातो नरो भद्रे देवैश्च सह मोदते ॥

‘చతుఃసాముద్రిక’ అనే స్థలం మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధం; ఓ భద్రే! అక్కడ స్నానం చేసినవాడు దేవతలతో కలిసి ఆనందిస్తాడు.

Verse 39

तत्राथ मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

అక్కడే ఎవడు ప్రాణాలను విడిచిపెడతాడో, అతడు నా లోకానికి చేరుతాడు.

Verse 40

पञ्चयोजनविस्तारमायामं पञ्च विस्तरम् ॥ दीपमालासमाकीर्णं विमानं लभते नरः ॥

మనిషి ఐదు యోజనాల విస్తీర్ణముతో, ఐదు యోజనాల దీర్ఘముతో, దీపమాలలతో నిండిన దివ్య విమానాన్ని పొందుతాడు।

Verse 41

मथुरायां गृहं यस्तु प्रासादं कुरुते नरः ॥ चतुर्भुजस्तु विज्ञेयो जीवन्मुक्तो न संशयः ॥

మథురలో ఎవడు గృహమో ప్రాసాదమో నిర్మిస్తాడో, అతడు ‘చతుర్భుజుడు’గా గ్రహించవలెను; అతడు జీవన్ముక్తుడు—సందేహం లేదు।

Verse 42

तत्र कुण्डे नरः स्नात्वा प्राप्नोत्यभिमतं जलम् ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति ॥

అక్కడి కుండలో స్నానం చేసినవాడు తనకు ఇష్టమైన జలాన్ని పొందుతాడు; అలాగే అక్కడే ప్రాణాలను విడిచితే నా లోకానికి వెళ్తాడు।

Verse 43

मथुरायां नरो गत्वा दृष्ट्वा देवं स्वयम्भुवम् ॥ प्रदक्षिणायां यत्पुण्यं तत्पुण्यं लभते नरः ॥

మథురకు వెళ్లి స్వయంభూ దేవుని దర్శించినవాడు, ప్రదక్షిణలో ఉన్న పుణ్యాన్ని అదే విధంగా పొందుతాడు।