Sukta 77

Mantra 1

जज्ञानो नु शतक्रतुर्वि पृच्छदिति मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे ॥

నవజాత శతక్రతు ఇంద్రుడు అంతరంగంలో తన తల్లిని ప్రశ్నించాడు— “ఆ ఉగ్రులు ఎవరు? మరి ఎవరు నిజంగా (నా పిలుపును) వింటారు?”— సత్యయుద్ధానికి సహాయకులను వెదుకుతున్నట్లుగా.

Mantra 2

आदीं शवस्यब्रवीदौर्णवाभमहीशुवम् । ते पुत्र सन्तु निष्टुरः ॥

అప్పుడు శక్తిమంతమైన తల్లి అతని గురించి పలికింది— ‘ఊర్ణావాభ, మహీశువ’: “నా కుమారా, వారే నీకు ప్రతిఘటనను కూల్చువారు, నిశ్చిత విజేతలు కావాలి.”

Mantra 3

समित्तान्वृत्रहाखिदत्खे अराँ इव खेदया । प्रवृद्धो दस्युहाभवत् ॥

అప్పుడు వృత్రహన్ వారిపై ఒత్తిడి చేసి క్షీణింపజేశాడు— అక్షస్థానంలో అరలను రుద్దినట్లు; బలంలో ప్రవృద్ధుడై, అంతరంలోని దస్యువును హంతుడయ్యాడు.

Mantra 4

एकया प्रतिधापिबत्साकं सरांसि त्रिंशतम् । इन्द्रः सोमस्य काणुका ॥

ఇంద్రుడు—తీక్ష్ణ వీరుడు—ఒకే స్థిరమైన విధానంతో సోమాన్ని పానంచేశాడు; ఒక్కసారిగా ముప్పై ధారలను (సరాంసి) అతడు త్రాగాడు—ఆనంద-శక్తి యొక్క మహత్తర పరిపూర్ణతను తనలో ధరించి.

Mantra 5

अभि गन्धर्वमतृणदबुध्नेषु रजस्स्वा । इन्द्रो ब्रह्मभ्य इद्वृधे ॥

ఇంద్రుడు లోకాల అధో-అగాధ రజస్-విస్తారాలలో గంధర్వుని కూలదోశాడు; మరియు ఋషుల బ్రహ్మం—పవిత్ర వాక్కు కోసం అతడు వృద్ధి పొందుతాడు—మంత్రానికి రక్షకుడిగా, సిద్ధికర్తగా విస్తరిస్తూ.

Mantra 6

निराविध्यद्गिरिभ्य आ धारयत्पक्वमोदनम् । इन्द्रो बुन्दं स्वाततम् ॥

ఇంద్రుడు దానిని పర్వతాలనుండి చీల్చి వెలికి తీసి, పక్వమైన అన్న-రసాన్ని స్థాపించాడు; సుస్థిరంగా ఏర్పడిన నిల్వను—పరిపూర్ణతలో విస్తరించినదాన్ని—జీవపోషణార్థం అతడు పొందాడు.

Mantra 7

शतब्रध्न इषुस्तव सहस्रपर्ण एक इत् । यमिन्द्र चकृषे युजम् ॥

ఓ ఇంద్రా! శత-గ్రంథుల బాణం నీదే—సహస్ర-పక్షములతో, ఒక్కటే అయినా సమృద్ధిగా సరిపోవునది; దానితోనే నీవు నీ విజయ-యుగ్మం (యుజమ్) నిర్మించితివి.

Mantra 8

तेन स्तोतृभ्य आ भर नृभ्यो नारिभ्यो अत्तवे । सद्यो जात ऋभुष्ठिर ॥

ఆ (విజయశక్తి)తో స్తోతృులకు—నరులకు, నారులకు—భోగ్యమైన, తృప్తినిచ్చే అన్నాన్ని తెమ్ము; ఎందుకంటే నీవు ఋభుష్ఠిర్—నైపుణ్యంలో స్థిరుడు, క్షణమాత్రంలో జన్మించినవాడు (తక్షణసిద్ధుడు).

Mantra 9

एता च्यौत्नानि ते कृता वर्षिष्ठानि परीणसा । हृदा वीड्वधारयः ॥

ఇవే నీ చ్యౌత్నాలు—ప్రకాశమయ ప్రేరణలు; పరిపూర్ణత నుండే రూపుదిద్దుకున్న నీ అత్యధిక సమృద్ధి కర్మలు; మరియు హృదయాంతర ధారణచేత నీవు దృఢమైన, ప్రతిఘటించే బలాన్ని నిలిపి ఉంచితివి.

Mantra 10

विश्वेत्ता विष्णुराभरदुरुक्रमस्त्वेषितः । शतं महिषान्क्षीरपाकमोदनं वराहमिन्द्र एमुषम् ॥

ఉరుక్రముడు విష్ణువు—నీ దహించే ప్రేరణచేత ప్రేరితుడై—ఇవన్నీ నీకు తెచ్చి ఇచ్చాడు: వంద మహిషాలు (ప్రబల శక్తులు), క్షీరపాక ఓదనం, మరియు వరాహం—ఏముష—ఓ ఇంద్రా, వశపరచి రూపాంతరం చేయవలసిన బలరూపంగా।

Mantra 11

तुविक्षं ते सुकृतं सूमयं धनुः साधुर्बुन्दो हिरण्ययः । उभा ते बाहू रण्या सुसंस्कृत ऋदूपे चिदृदूवृधा ॥

నీ ధనుస్సు దూరప్రసారమైనది, సుగఠితమైనది, సుమయం (ఆనంద-బలంతో నిండినది); బంగారు అగ్రం గల బాణం/ప్రహారం సూటిగా, సాధువుగా ఉంటుంది. నీ రెండు భుజాలు రమ్యమైనవి, సంపూర్ణంగా సంస్కృతమైనవి—ఋదూప (మృదువైన) మార్గాల్లోనూ పెరిగి, మృదుత్వబలాన్నీ పెంపొందిస్తాయి।