Sukta 77

Mantra 1

जज्ञानो नु शतक्रतुर्वि पृच्छदिति मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे ॥

புதிதாய் பிறந்த சதக்ரது இந்திரன் உள்ளத்துள் தன் தாயை வினவினான்— “அந்த உக்ரர்கள் யார்? மேலும் யார் உண்மையாய் (என் அழைப்பை) கேட்பார்கள்?”— உண்மை யுத்தத்தின் துணைவர்களைத் தேடுவது போல.

Mantra 2

आदीं शवस्यब्रवीदौर्णवाभमहीशुवम् । ते पुत्र सन्तु निष्टुरः ॥

அப்போது வல்லமைமிகு தாய் அவனைப் பற்றி உரைத்தாள்— ‘ஊர்ணாவாப, மஹீஷுவ’: “மகனே, அவர்களே உனக்குப் பிரதிபந்தங்களை வீழ்த்துவோர், உறுதியான வெற்றியாளர்கள் ஆகட்டும்.”

Mantra 3

समित्तान्वृत्रहाखिदत्खे अराँ इव खेदया । प्रवृद्धो दस्युहाभवत् ॥

அப்போது வ்ருத்ரஹன் அவர்களை அழுத்தி சோர்வுறச் செய்தான்— அச்சின் இடைவெளியில் அரங்களை அரைப்பது போல; வலிமையில் வளர்ந்து, உள்ளிருக்கும் தஸ்யுவின் ஹந்தாவாக ஆனான்.

Mantra 4

एकया प्रतिधापिबत्साकं सरांसि त्रिंशतम् । इन्द्रः सोमस्य काणुका ॥

இந்திரன்—கூர்மையான வீரன்—ஒரே நிலையான ஒழுங்கினால் சோமத்தை அருந்தினான்; ஒன்றாக முப்பது ஓடைகள் (சராஂஸி) அவன் அருந்தினான்—ஆனந்த-சக்தியின் மாபெரும் நிறைவினை தன்னுள் ஏந்தி.

Mantra 5

अभि गन्धर्वमतृणदबुध्नेषु रजस्स्वा । इन्द्रो ब्रह्मभ्य इद्वृधे ॥

இந்திரன் உலகங்களின் அடியற்ற ரஜஸ்-வெளிகளின் கீழ்க் குகைகளில் கந்தர்வனை வீழ்த்தினான்; மேலும் ரிஷிகளின் பிரஹ்மம்—புனித வாக்கிற்காக அவன் வளர்கின்றான்—மந்திரத்தின் காவலனும் நிறைவேற்றுபவனுமாக.

Mantra 6

निराविध्यद्गिरिभ्य आ धारयत्पक्वमोदनम् । इन्द्रो बुन्दं स्वाततम् ॥

இந்திரன் அதை மலைகளைத் துளைத்து வெளிக்கொணர்ந்து, சமைந்த அன்ன-ரசத்தை நிலைநிறுத்தினான்; நன்கு அமைந்த களஞ்சியத்தை—நிறைவில் விரிந்ததை—உயிரின் போஷணத்திற்காக அவன் பெற்றான்.

Mantra 7

शतब्रध्न इषुस्तव सहस्रपर्ण एक इत् । यमिन्द्र चकृषे युजम् ॥

ஓ இந்திரா! நூறு முடிச்சுகளுடைய அம்பு உன்னதே—ஆயிரம் இறகுகளுடையது; ஒன்றே ஆனாலும் போதுமானது; அதனால் நீ உன் வெற்றிக்கான யுகம் (யுஜம்) அமைத்தாய்.

Mantra 8

तेन स्तोतृभ्य आ भर नृभ्यो नारिभ्यो अत्तवे । सद्यो जात ऋभुष्ठिर ॥

அந்த (வெற்றிச் சக்தி) கொண்டு பாடுவோர்க்கு—ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும்—அனுபவிக்கத் தக்க நிறைவு தரும் உணவை கொண்டு வா; ஏனெனில் நீ ரிபுஷ்டிர்—திறனில் நிலைத்தவன், உடனே பிறந்தவன் (அந்தக் கணமே सिद्धன்).

Mantra 9

एता च्यौत्नानि ते कृता वर्षिष्ठानि परीणसा । हृदा वीड्वधारयः ॥

இவையே உன் ச்யௌத்னங்கள்—ஒளிமிகு உந்துதல்கள்; நிறைவிலிருந்து வடிவான உன் மிகப் பெருகிய செயல்கள்; மேலும் இதயத்தின் உள்ளார்ந்த தாங்குதலால் நீ உறுதியான, எதிர்ப்புத் தன்மை கொண்ட வலிமையை நிலைநிறுத்தினாய்.

Mantra 10

विश्वेत्ता विष्णुराभरदुरुक्रमस्त्वेषितः । शतं महिषान्क्षीरपाकमोदनं वराहमिन्द्र एमुषम् ॥

உருக்ரமன் விஷ்ணு—உன் தீவிர ஒளிமிகு உந்துதலால் உந்தப்பட்டு—இவை அனைத்தையும் உனக்குக் கொண்டு வந்தான்: நூறு மகிஷங்கள் (வலிமைமிகு சக்திகள்), பால்-சமைத்த ஓதனம், மேலும் வராஹம்—எமுஷ—ஓ இந்திரா, அடக்கி மாற்றியமைக்க வேண்டிய வலிமையாக।

Mantra 11

तुविक्षं ते सुकृतं सूमयं धनुः साधुर्बुन्दो हिरण्ययः । उभा ते बाहू रण्या सुसंस्कृत ऋदूपे चिदृदूवृधा ॥

உன் வில் தொலைவிற்கு எட்டுவது; நன்கு வடிவமைந்தது, சுமயம் (மகிழ்-வலிமை நிறைந்தது); பொன்-முனையுடைய அம்பு/அடி நேர்மையானது, நன்றானது. மேலும் உன் இரு புயங்களும் இன்பமளிப்பவை, முற்றிலும் செம்மையாக்கப்பட்டவை—மென்மையான (஋தூப) வழிகளிலும் வளர்ந்து, மென்மை வலிமையையும் பெருக்குகின்றன।