Sukta 77

Mantra 1

जज्ञानो नु शतक्रतुर्वि पृच्छदिति मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे ॥

নৱজাত শতক্ৰতু ইন্দ্ৰে অন্তৰে অন্তৰে মাতৃক সুধিলে— “কোনসকল উগ্ৰ, ভয়ংকৰ? কোনে সঁচাকৈ মোৰ আহ্বান শুনিব?”— যেন সত্যযুদ্ধৰ সহায়কসকলক বিচাৰি।

Mantra 2

आदीं शवस्यब्रवीदौर्णवाभमहीशुवम् । ते पुत्र सन्तु निष्टुरः ॥

তেতিয়া মহাশক্তিশালী মাতৃয়ে তেওঁৰ বিষয়ে ক’লে— ‘ঊৰ্ণাবদ্ধ, সৰ্প-প্ৰেৰক’: “হে পুত্ৰ, সিহঁত তোমাৰ বাবে প্ৰতিবন্ধ ভাঙি পেলোৱা, নিশ্চিত বিজয়ী হওক।”

Mantra 3

समित्तान्वृत्रहाखिदत्खे अराँ इव खेदया । प्रवृद्धो दस्युहाभवत् ॥

তেতিয়া বৃত্ৰহা ইন্দ্ৰে সিহঁতক চেপি ধৰি ক্ষয় কৰালে— যেন অক্ষ-স্থানত চকাৰ কাঁটা ঘঁহি ক্ষয় কৰা হয়; বলত বৃদ্ধি পাই, তেওঁ অন্তৰত দস্যুহা হ’ল।

Mantra 4

एकया प्रतिधापिबत्साकं सरांसि त्रिंशतम् । इन्द्रः सोमस्य काणुका ॥

ইন্দ্ৰ, তীক্ষ্ণ বীৰ, একেটা স্থিৰ বিধানত সোম পান কৰিলে—একে লগে ত্ৰিশটা স্ৰোত; আনন্দ-শক্তিৰ মহা পূৰ্ণতা নিজৰ ভিতৰত গ্ৰহণ কৰি।

Mantra 5

अभि गन्धर्वमतृणदबुध्नेषु रजस्स्वा । इन्द्रो ब्रह्मभ्य इद्वृधे ॥

ইন্দ্ৰে গন্ধৰ্বক উলটাই পেলালে বিশ্বলোকৰ অতল বিস্তাৰত; আৰু ঋষিসকলৰ ব্ৰহ্ম (পবিত্ৰ বাক্য)-ৰ বৃদ্ধিৰ বাবে তেওঁ বৃদ্ধি পায়—মন্ত্ৰৰ ৰক্ষক আৰু সিদ্ধিদাতা হৈ।

Mantra 6

निराविध्यद्गिरिभ्य आ धारयत्पक्वमोदनम् । इन्द्रो बुन्दं स्वाततम् ॥

ইন্দ্ৰে পৰ্বতৰ পৰা সেয়া খুঁদি উলিয়াই আনিলে, আৰু পকোৱা পোষণ আহাৰ প্ৰকাশ কৰিলে; সত্তাৰ পোষণৰ বাবে তেওঁ জয় কৰিলে সুগঠিত ভঁৰাল—পূৰ্ণতাৰে বিস্তৃত।

Mantra 7

शतब्रध्न इषुस्तव सहस्रपर्ण एक इत् । यमिन्द्र चकृषे युजम् ॥

তোমাৰেই শত-গাঁঠনি ধনু-বাণ, সহস্ৰ-পাখনিযুক্ত—এটা হ’লেও পৰ্যাপ্ত; সেই বাণে, হে ইন্দ্ৰ, তুমি বিজয়ৰ যোক্ত্ৰ (যুজ) গঢ়ি তুলিছা।

Mantra 8

तेन स्तोतृभ्य आ भर नृभ्यो नारिभ्यो अत्तवे । सद्यो जात ऋभुष्ठिर ॥

সেই (বিজয়শক্তি) লৈ স্তোতাসকললৈ আনি দিয়া—পুৰুষ-নাৰীলৈও—ভোগ্য পূৰ্ণতাৰ আহাৰ; কিয়নো তুমি ঋভু-স্থিৰ, তৎক্ষণাৎ জন্মা (ক্ষণে-ক্ষণে প্রস্তুত)।

Mantra 9

एता च्यौत्नानि ते कृता वर्षिष्ठानि परीणसा । हृदा वीड्वधारयः ॥

এইবোৰ তোমাৰ দীপ্ত চ্যৌত্ন—তোমাৰ অতি-প্ৰচুৰ কৰ্ম—পূৰ্ণতাৰ পৰা গঢ়া; আৰু হৃদয়ৰ অন্তৰ-ধাৰণাৰে তুমি দৃঢ়, প্ৰতিবন্ধী শক্তিক ধৰি ৰাখিছা।

Mantra 10

विश्वेत्ता विष्णुराभरदुरुक्रमस्त्वेषितः । शतं महिषान्क्षीरपाकमोदनं वराहमिन्द्र एमुषम् ॥

বিশ্ববিস্তৃত-পদবিক্ষেপী বিষ্ণুৱে—তোমাৰ দীপ্ত ইচ্ছাৰ প্ৰেৰণা লৈ—এই সকলো তোমালৈ আনিলে: শত মহিষ-সম বল (শক্তিসমূহ), ক্ষীৰপাক অন্ন (দুগ্ধে সিদ্ধ পুষ্টিদায়ক আহাৰ), আৰু বৰাহ—এমুষ—হে ইন্দ্ৰ, বশ কৰি ৰূপান্তৰ কৰিবলগীয়া শক্তিৰূপে।

Mantra 11

तुविक्षं ते सुकृतं सूमयं धनुः साधुर्बुन्दो हिरण्ययः । उभा ते बाहू रण्या सुसंस्कृत ऋदूपे चिदृदूवृधा ॥

তোমাৰ ধনু দূৰ-প্ৰসাৰী, সু-গঢ়া, সোমময় আনন্দ-শক্তিৰে পূৰ্ণ; সোনালী-মুখী বাণৰ আঘাত সোজা আৰু সত্য। আৰু তোমাৰ দুয়ো বাহু ৰমণীয়, সু-সংস্কৃত—মৃদু উপায়তো বৃদ্ধি পায়, মৃদু শক্তিকো অধিক কৰে।