Sukta 77

Mantra 1

जज्ञानो नु शतक्रतुर्वि पृच्छदिति मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे ॥

പുതുതായി ജനിച്ച ശതക്രതു ഇന്ദ്രൻ അന്തരത്തിൽ തന്റെ മാതാവിനോട് ചോദിച്ചു: “ആ ഉഗ്രർ, ഭയങ്കര വീരർ ആരെല്ലാം? എന്റെ ആഹ്വാനം യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണ് കേൾക്കുക?”—സത്യയുദ്ധത്തിന്റെ കൂട്ടാളികളെ തേടുന്നതുപോലെ.

Mantra 2

आदीं शवस्यब्रवीदौर्णवाभमहीशुवम् । ते पुत्र सन्तु निष्टुरः ॥

അപ്പോൾ ശക്തിയുള്ള മാതാവ് അവനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു—‘ഊന-ജാലധാരി, സർപ്പത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവൻ’: “മകനേ, അവർ നിനക്കായി പ്രതിരോധത്തെ തകർക്കുന്നവർ, ഉറച്ച ജയകരരാകട്ടെ.”

Mantra 3

समित्तान्वृत्रहाखिदत्खे अराँ इव खेदया । प्रवृद्धो दस्युहाभवत् ॥

അപ്പോൾ വൃത്രഹാ (ഇന്ദ്രൻ) അവരുടെമേൽ അമർത്തി അവരെ ക്ഷയിപ്പിച്ചു—അച്ചിന്റെ ഇടവിടത്തിൽ ചക്രത്തിന്റെ അറകൾ അരച്ച് ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ; ശക്തിയിൽ വർദ്ധിച്ച് അവൻ അകത്തുതന്നെ ദസ്യുഹാ (ദസ്യു-വധകൻ) ആയി.

Mantra 4

एकया प्रतिधापिबत्साकं सरांसि त्रिंशतम् । इन्द्रः सोमस्य काणुका ॥

ഇന്ദ്രൻ, തീക്ഷ്ണവീര്യൻ, ഒരൊറ്റ സ്ഥിരപ്രതിധാ (ക്രമീകരണം) കൊണ്ടു സോമം പാനം ചെയ്തു; ഒരുമിച്ച് മുപ്പത് സരാംസികൾ/ധാരകൾ—ആനന്ദ-ശക്തിയുടെ മഹാപരിപൂർണ്ണതയെ തന്റെ ഉള്ളിൽ ഉൾക്കൊണ്ട്.

Mantra 5

अभि गन्धर्वमतृणदबुध्नेषु रजस्स्वा । इन्द्रो ब्रह्मभ्य इद्वृधे ॥

ഇന്ദ്രൻ ഗന്ധർവനെ ലോകങ്ങളുടെ അബുധ്ന (അടിയില്ലാത്ത) രജസ്സുകളിൽ കീഴടക്കി; ഋഷികളുടെ ബ്രഹ്മം—പവിത്രവചനം—നിമിത്തം അവൻ വർദ്ധിക്കുന്നു, മന്ത്രത്തിന്റെ രക്ഷകനും പൂർത്തികർത്താവുമായി വികസിക്കുന്നു.

Mantra 6

निराविध्यद्गिरिभ्य आ धारयत्पक्वमोदनम् । इन्द्रो बुन्दं स्वाततम् ॥

ഇന്ദ്രൻ അതിനെ പർവതങ്ങളിൽ നിന്നു തുരന്ന് പുറത്തെടുത്തു, പക്വമായ അന്ന-പോഷണം പുറപ്പെടുവിച്ചു; അവൻ നന്നായി രൂപപ്പെട്ട നിധിയെ—സ്വാതത, എല്ലാടവും വ്യാപിച്ച പൂർണ്ണതയെ—ജീവന്റെ പോഷണത്തിനായി നേടി.

Mantra 7

शतब्रध्न इषुस्तव सहस्रपर्ण एक इत् । यमिन्द्र चकृषे युजम् ॥

നിന്റെതാണ് ശത-ഗ്രന്ഥിത അമ്പ്—സഹസ്ര-പർണ്ണം, ഒറ്റയായിട്ടും മതിയാകുന്നത്; അതിനാൽ, ഹേ ഇന്ദ്ര, നീ വിജയം നേടുന്ന യുജം (യോജിത ഉപകരണം) നിർമ്മിച്ചു.

Mantra 8

तेन स्तोतृभ्य आ भर नृभ्यो नारिभ्यो अत्तवे । सद्यो जात ऋभुष्ठिर ॥

അതേ (വിജയശക്തി)കൊണ്ട് സ്തോതാക്കൾക്കായി കൊണ്ടുവരിക; പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും—ആസ്വദിക്കുവാൻ യോഗ്യമായ പരിതൃപ്തിയുടെ ആഹാരം കൊണ്ടുവരിക; കാരണം നീ ഋഭുഷ്ഠിര—കൗശലത്തിൽ സ്ഥിരൻ, ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ ജനിച്ചവൻ (തത്സമയം സജ്ജൻ).

Mantra 9

एता च्यौत्नानि ते कृता वर्षिष्ठानि परीणसा । हृदा वीड्वधारयः ॥

ഇവയാണ് നിന്റെ ദീപ്തമായ പ്രേരണകൾ; പരിപൂർണതയിൽ നിന്നു രൂപപ്പെട്ട നിന്റെ അത്യന്തം സമൃദ്ധമായ കൃത്യങ്ങൾ; ഹൃദയത്തിന്റെ ആന്തരധാരണയാൽ നീ ദൃഢവും പ്രതിരോധശക്തിയുള്ളതുമായ ബലത്തെ താങ്ങിനിർത്തി.

Mantra 10

विश्वेत्ता विष्णुराभरदुरुक्रमस्त्वेषितः । शतं महिषान्क्षीरपाकमोदनं वराहमिन्द्र एमुषम् ॥

ഉരുക്രമനായ വിഷ്ണു—നിന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന ഇച്ഛയാൽ പ്രേരിതനായി—ഇവയെല്ലാം നിനക്കായി കൊണ്ടുവന്നു: നൂറു മഹിഷസമാന മഹാശക്തികൾ, ക്ഷീരപാകം (പാലിൽ പാകം ചെയ്ത പോഷകാന്നം), കൂടാതെ വരാഹൻ—ഏമുഷ—ഹേ ഇന്ദ്ര, വശീകരിച്ച് രൂപാന്തരപ്പെടുത്തേണ്ട ശക്തിയായി.

Mantra 11

तुविक्षं ते सुकृतं सूमयं धनुः साधुर्बुन्दो हिरण्ययः । उभा ते बाहू रण्या सुसंस्कृत ऋदूपे चिदृदूवृधा ॥

നിന്റെ ധനുസ്സ് തുവിക്ഷ (ദൂരവ്യാപി), സുകൃത (സുഘടിതം), സൂമയ (ആനന്ദബലത്തോടെ നിറഞ്ഞത്) ആകുന്നു; ഹിരണ്യയ (സ്വർണമയ) അഗ്രമുള്ള പ്രഹാരം സാധു—നേരും സത്യവും. നിന്റെ ഇരുബാഹുക്കളും രണ്യ (ആനന്ദദായക), സുസംസ്കൃത; ഋദൂപേ (മൃദുവഴികളിലും) ഋദൂവൃധാ (മൃദുശക്തി വർധിപ്പിക്കുന്ന)വയാണ്.