Sukta 27

Mantra 1

गर्भे नु सन्नन्वेषामवेदमहं देवानां जनिमानि विश्वा । शतं मा पुर आयसीररक्षन्नध श्येनो जवसा निरदीयम् ॥

గర్భంలోనే, అన్వేషిస్తూ అన్వేషిస్తూ, దేవతల సమస్త జన్మరహస్యాలను నేను తెలిసికొన్నాను. ఇనుము యొక్క వంద కోటలు నన్ను కాపాడాయి; ఆపై నేను శ్యేనుడు (గద్ద)గా, వేగబలంతో, వాటిని ఛేదించి బయటికి దూసుకెళ్లాను.

Mantra 2

न घा स मामप जोषं जभाराभीमास त्वक्षसा वीर्येण । ईर्मा पुरंधिरजहादरातीरुत वाताँ अतरच्छूशुवानः ॥

అతడు నన్ను నా ఆనందం నుండి దూరం చేసి తీసుకుపోలేదు; బదులుగా, రూపనిర్మాణ శక్తి (త్వక్షసా) మరియు వీర్యంతో నాపై ఒత్తిడి పెట్టాడు. అప్పుడు పురంధి అరాతి (అడ్డంకి/నిరాకరణ)ను విడిచిపెట్టింది; నేను మరింత మరింత ఉగ్రుడై, వాయువులనూ దాటి వెళ్లాను.

Mantra 3

अव यच्छ्येनो अस्वनीदध द्योर्वि यद्यदि वात ऊहुः पुरंधिम् । सृजद्यदस्मा अव ह क्षिपज्ज्यां कृशानुरस्ता मनसा भुरण्यन् ॥

శ్యేనుడు కిందికి దూకినప్పుడు, అలాగే ద్యులోక వాయువులు పురంధిని ఊగదోలినప్పుడు, అతనికోసం దానిని విడిచిపెడుతూ, ధనుర్ధరుడు కృశాను విల్లు జ్యాను కింద పడేశాడు; కానీ శ్యేనుడు, మనస్సు యొక్క వేగమైన మలుపుతో దూసుకెళ్లి, ఆనంద-ధనాన్ని కోల్పోలేదు.

Mantra 4

ऋजिप्य ईमिन्द्रावतो न भुज्युं श्येनो जभार बृहतो अधि ष्णोः । अन्तः पतत्पतत्र्यस्य पर्णमध यामनि प्रसितस्य तद्वेः ॥

నేరుగా పక్షాలు గల ఋజిప్య శ్యేనుడు—ఇంద్రశక్తుల ప్రేరణతో, భుజ్యువును రక్షించినట్లే—విశాలమైన లోకంనుండి, ఉన్నత శిఖరంపై నుండి దానిని మోసుకొచ్చాడు. అంతరంలో ఎగురుతూ ఆ పక్షి రెక్క కంపించింది; అప్పుడు విడుదలైన ప్రేరణ యొక్క యాత్రలో అతడు ఆ నిర్ణాయక మార్గాన్ని తెలుసుకున్నాడు—ఉన్నత ఆనందాన్ని జీవనంలో సురక్షితంగా ఎలా మోసుకురావాలో.

Mantra 5

अध श्वेतं कलशं गोभिरक्तमापिप्यानं मघवा शुक्रमन्धः । अध्वर्युभिः प्रयतं मध्वो अग्रमिन्द्रो मदाय प्रति धत्पिबध्यै शूरो मदाय प्रति धत्पिबध्यै ॥

అప్పుడు మఘవాన్ ఇంద్రుడు శ్వేత కలశాన్ని—గో-కిరణాలతో అభిషిక్తమై, ప్రకాశమయ సోమసారంతో నిండినదాన్ని—పానార్థం ముందుంచాడు. అధ్వర్యులు సిద్ధం చేసిన మధువు యొక్క అగ్రశిఖరాన్ని ఇంద్రుడు, ఆ శూరుడు, మదార్థం తన ముందుంచాడు—పానార్థం, మదార్థం తన ముందుంచాడు.