Sukta 27

Mantra 1

गर्भे नु सन्नन्वेषामवेदमहं देवानां जनिमानि विश्वा । शतं मा पुर आयसीररक्षन्नध श्येनो जवसा निरदीयम् ॥

கர்ப்பத்திலேயே, தேடித் தேடி, தேவர்களின் எல்லா பிறப்புரகசியங்களையும் நான் அறிந்தேன். இரும்பின் நூறு கோட்டைகள் என்னைக் காத்தன; பின்னர் நான் ஷ்யேனன் (பருந்து) ஆகி, வேக-வலிமையால் அவற்றை உடைத்து வெளியே பறந்து வந்தேன்.

Mantra 2

न घा स मामप जोषं जभाराभीमास त्वक्षसा वीर्येण । ईर्मा पुरंधिरजहादरातीरुत वाताँ अतरच्छूशुवानः ॥

அவன் என்னை என் ஆனந்தத்திலிருந்து பறித்துச் செல்லவில்லை; மாறாக, வடிவமைக்கும் சக்தி (த்வக்ஷஸா) மற்றும் வீரியத்தால் என்னை அழுத்தினான். அப்போது புரந்தி அராதி (தடை/மறுப்பு) யை விட்டு விட்டாள்; நான் மேலும் மேலும் தீவிரமடைந்து, காற்றுகளையும் தாண்டிச் சென்றேன்.

Mantra 3

अव यच्छ्येनो अस्वनीदध द्योर्वि यद्यदि वात ऊहुः पुरंधिम् । सृजद्यदस्मा अव ह क्षिपज्ज्यां कृशानुरस्ता मनसा भुरण्यन् ॥

ஷ்யேனன் கீழே பாய்ந்தபோது, மேலும் வானத்தின் காற்றுகள் புரந்தியை அலைக்கழித்தபோது, அவனுக்காக அதை விடுவித்தவாறே, வில்லாளர் கிருஷானு வில்லின் நாணை கீழே வீழ்த்தினான்; ஆனால் ஷ்யேனன், மனத்தின் விரைவு திருப்பால் வேகமடைந்து, முன்னே சென்றான்; ஆனந்த-செல்வத்தை இழக்கவில்லை.

Mantra 4

ऋजिप्य ईमिन्द्रावतो न भुज्युं श्येनो जभार बृहतो अधि ष्णोः । अन्तः पतत्पतत्र्यस्य पर्णमध यामनि प्रसितस्य तद्वेः ॥

நேர்ப் பறக்கையுடைய ஋ஜிப்ய ஶ்யேனன்—இந்திரன் அருளிய வல்லமையால், புஜ்யுவை மீட்டதுபோல்—மகத்தான விரிவிலிருந்து, உயர்ந்த சிகரத்தின் மேலிருந்து அதை எடுத்துக் கொண்டு வந்தான். உள்ளே பறந்து கொண்டிருக்கையில் அந்தப் பறவையின் சிறகு அசைந்தது; அப்போது விடுவிக்கப்பட்ட வேகத்தின் பயணத்தில் அவன் அந்தத் தீர்மானமான வழியை அறிந்தான்—உயர்ந்த ஆனந்தத்தை வாழ்வில் பாதுகாப்பாக எவ்வாறு கொண்டு வரலாம் என்று.

Mantra 5

अध श्वेतं कलशं गोभिरक्तमापिप्यानं मघवा शुक्रमन्धः । अध्वर्युभिः प्रयतं मध्वो अग्रमिन्द्रो मदाय प्रति धत्पिबध्यै शूरो मदाय प्रति धत्पिबध्यै ॥

அப்போது மघவன் இந்திரன் வெண்மையான கலசத்தை—கோ-கதிர்களால் அபிஷேகிக்கப்பட்டு, பிரகாசமான சோம-சாரத்தால் நிரம்பியதை—பானத்திற்காக முன்னே வைத்தான். அத்வர்யுக்கள் தயார் செய்த மதுவின் முதற் சிகரத்தை இந்திரன், அந்த வீரன், மதத்திற்காகத் தன் முன் வைத்தான்—பருகுவதற்காக, மதத்திற்காகத் தன் முன் வைத்தான்.