
Sukta 4.27
Vāmadeva Gautama (traditional for RV 4.27)
Soma/Śyena narrative (self-referential ṛṣi voice; also linked to Indra-Soma complex)
Triṣṭubh (probable)
ഈ ചെറുതെങ്കിലും അതിശക്തമായ സൂക്തം വാമദേവന്റെ സ്വയംസൂചകമായ വാക്കിലൂടെ സംസാരിക്കുന്നു; അതിൽ മിസ്റ്റിക ആത്മകഥ സോമ–ശ്യേന പുരാണവുമായി ലയിക്കുന്നു. ഗർഭത്തിലിരിക്കെ തന്നെ ദേവന്മാരുടെ ജന്മരഹസ്യം അറിയുന്ന ദർശകനായി അദ്ദേഹം സ്വയം പറയുന്നു; ഇരുമ്പുകോട്ടകളെ ഭേദിച്ച് ശ്യേനൻ (പക്ഷി/പരുന്ത്) പോലെ ബന്ധനം പൊട്ടിച്ച് പുറത്തേക്ക് പറക്കുന്നു. തുടർന്ന് കഥ കൃശാനു എന്ന കാവൽക്കാരനെ മറികടന്ന് സോമത്തെ മോഷ്ടിച്ച്/കൊണ്ടുവരുന്ന അപകടകരമായ ദൗത്യത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നു; ഒടുവിൽ സോമം യാഗത്തിൽ ലഭ്യമാകുകയും ഇന്ദ്രന്റെ ഉന്മാദകരമായ പാനീയമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. സോമപ്രാപ്തിയെ പരിശുദ്ധീകരിക്കുകയും, പ്രചോദിതജ്ഞാനത്തെ മോചനവും സ്വർഗ്ഗത്തെത്തിക്കുന്ന ശക്തിയുമെന്നായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
Mantra 1
गर्भे नु सन्नन्वेषामवेदमहं देवानां जनिमानि विश्वा । शतं मा पुर आयसीररक्षन्नध श्येनो जवसा निरदीयम् ॥
ഗർഭത്തിലിരിക്കെ തന്നെയും ഞാൻ അന്വേഷിച്ച് ദേവന്മാരുടെ എല്ലാ ജന്മങ്ങളും അറിഞ്ഞു. ഇരുമ്പിന്റെ നൂറു കോട്ടകൾ എന്നെ കാത്തു; പിന്നെ ഞാൻ ശ്യേനൻ (പരുന്ത്) ആയി, ബലത്തിന്റെ വേഗത്തിൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു പറന്നു—ബന്ധിക്കുന്ന മതിലുകളിൽ തടഞ്ഞുവെച്ചിരുന്ന ഗൂഢജ്ഞാനത്തെ മോചിപ്പിച്ചു.
Mantra 2
न घा स मामप जोषं जभाराभीमास त्वक्षसा वीर्येण । ईर्मा पुरंधिरजहादरातीरुत वाताँ अतरच्छूशुवानः ॥
അവൻ എന്നെ എന്റെ ആനന്ദത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി കൊണ്ടുപോയില്ല; മറിച്ച് രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തിയാലും (ത്വക്ഷസാ) വീര്യത്താലും എന്നെ അമർത്തി. പിന്നെ പുരന്ധി അരാതി—നിഷേധവും വൈരവും—ഉപേക്ഷിച്ചു; കൂടുതൽ കൂടുതൽ തീവ്രനായി ഞാൻ കാറ്റുകളെ അതിക്രമിച്ചു—പ്രാണന്റെ അശാന്ത ചലനങ്ങളെ മറികടന്ന്, സ്ഥിരമായ വിശാലതയിലേക്കു.
Mantra 3
अव यच्छ्येनो अस्वनीदध द्योर्वि यद्यदि वात ऊहुः पुरंधिम् । सृजद्यदस्मा अव ह क्षिपज्ज्यां कृशानुरस्ता मनसा भुरण्यन् ॥
ശ്യേനൻ താഴേക്ക് പാഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ, ദ്യൗവിലെ കാറ്റുകൾ പുരന്ധിയുടെ സമൃദ്ധിയെ തള്ളിക്കുലുക്കുമ്പോൾ, അവനുവേണ്ടി അതിനെ വിട്ടുകൊടുത്ത്—കൃശാനു ധനുർധരൻ ധനുസ്സിന്റെ ജ്യാ താഴേക്ക് എറിഞ്ഞു; എങ്കിലും ശ്യേനൻ മനസ്സിന്റെ വേഗവളവോടെ പാഞ്ഞ് മുന്നേറി, ആനന്ദത്തിന്റെ നിധി നഷ്ടപ്പെടുത്തില്ലായിരുന്നു.
Mantra 4
ऋजिप्य ईमिन्द्रावतो न भुज्युं श्येनो जभार बृहतो अधि ष्णोः । अन्तः पतत्पतत्र्यस्य पर्णमध यामनि प्रसितस्य तद्वेः ॥
ഋജു-ചിറകുള്ള ശ്യേനൻ—ഇന്ദ്രശക്തികളാൽ ഭുജ്യുവിനെ രക്ഷിച്ചതുപോലെ—വിപുലതയിൽ നിന്ന്, ഉയർന്ന ശിഖരത്തിൽ നിന്ന് അതിനെ കൊണ്ടുവന്നു. അകത്തു പറന്നു കൊണ്ടിരിക്കെ, പക്ഷിയുടെ ചിറക് ചലിച്ചു; പിന്നെ മോചിതമായ പ്രേരണയുടെ യാത്രാമാർഗത്തിൽ അവൻ ആ നിർണായക വഴിയെ അറിഞ്ഞു—ഉന്നത ആനന്ദത്തെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സുരക്ഷിതമായി എങ്ങനെ വഹിക്കാമെന്ന്.
Mantra 5
अध श्वेतं कलशं गोभिरक्तमापिप्यानं मघवा शुक्रमन्धः । अध्वर्युभिः प्रयतं मध्वो अग्रमिन्द्रो मदाय प्रति धत्पिबध्यै शूरो मदाय प्रति धत्पिबध्यै ॥
പിന്നെ ദാനവാൻ ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാനായി മുന്നിൽ വെച്ചു ശ്വേത കലശം—കിരണങ്ങളാൽ അഭിഷിക്തം, പ്രകാശമുള്ള സോമരസസാരത്തോടെ നിറഞ്ഞു വീർന്നത്. അധ്വര്യുക്കൾ ഒരുക്കിയ മധുരതയുടെ ആദ്യ ശിഖരം; ഇന്ദ്രൻ, ശൂരൻ, മദം (ആനന്ദോന്മാദം) വേണ്ടി അതിനെ തന്റെ മുമ്പിൽ സ്ഥാപിച്ചു—കുടിക്കാനും സത്യബലത്തിൽ കൂടുതൽ പ്രബലനാകാനും.
It blends the seer Vāmadeva’s claim of extraordinary early knowledge with the myth of the falcon (Śyena) bringing Soma from a guarded realm, ending with Soma offered for Indra to drink.
The ‘iron fortresses’ symbolize strong confinement—mythic and inner. The breakout as the falcon suggests liberation: inspired knowledge and divine essence cannot be permanently imprisoned.
Kṛśānu appears as a guardian/archer who tries to stop or strike the falcon during the Soma-bringing episode. His presence highlights the danger and difficulty of obtaining Soma.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.