
Sukta 4.27
Vāmadeva Gautama (traditional for RV 4.27)
Soma/Śyena narrative (self-referential ṛṣi voice; also linked to Indra-Soma complex)
Triṣṭubh (probable)
ഈ ചെറുതെങ്കിലും അതിശക്തമായ സൂക്തം വാമദേവന്റെ സ്വയംസൂചകമായ വാക്കിലൂടെ സംസാരിക്കുന്നു; അതിൽ മിസ്റ്റിക ആത്മകഥ സോമ–ശ്യേന പുരാണവുമായി ലയിക്കുന്നു. ഗർഭത്തിലിരിക്കെ തന്നെ ദേവന്മാരുടെ ജന്മരഹസ്യം അറിയുന്ന ദർശകനായി അദ്ദേഹം സ്വയം പറയുന്നു; ഇരുമ്പുകോട്ടകളെ ഭേദിച്ച് ശ്യേനൻ (പക്ഷി/പരുന്ത്) പോലെ ബന്ധനം പൊട്ടിച്ച് പുറത്തേക്ക് പറക്കുന്നു. തുടർന്ന് കഥ കൃശാനു എന്ന കാവൽക്കാരനെ മറികടന്ന് സോമത്തെ മോഷ്ടിച്ച്/കൊണ്ടുവരുന്ന അപകടകരമായ ദൗത്യത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നു; ഒടുവിൽ സോമം യാഗത്തിൽ ലഭ്യമാകുകയും ഇന്ദ്രന്റെ ഉന്മാദകരമായ പാനീയമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. സോമപ്രാപ്തിയെ പരിശുദ്ധീകരിക്കുകയും, പ്രചോദിതജ്ഞാനത്തെ മോചനവും സ്വർഗ്ഗത്തെത്തിക്കുന്ന ശക്തിയുമെന്നായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
Mantra 1
गर्भे नु सन्नन्वेषामवेदमहं देवानां जनिमानि विश्वा । शतं मा पुर आयसीररक्षन्नध श्येनो जवसा निरदीयम् ॥
ഗർഭത്തിലിരിക്കെ തന്നെയും ഞാൻ അന്വേഷിച്ച് ദേവന്മാരുടെ എല്ലാ ജന്മങ്ങളും അറിഞ്ഞു. ഇരുമ്പിന്റെ നൂറു കോട്ടകൾ എന്നെ കാത്തു; പിന്നെ ഞാൻ ശ്യേനൻ (പരുന്ത്) ആയി, ബലത്തിന്റെ വേഗത്തിൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു പറന്നു—ബന്ധിക്കുന്ന മതിലുകളിൽ തടഞ്ഞുവെച്ചിരുന്ന ഗൂഢജ്ഞാനത്തെ മോചിപ്പിച്ചു.
Mantra 2
न घा स मामप जोषं जभाराभीमास त्वक्षसा वीर्येण । ईर्मा पुरंधिरजहादरातीरुत वाताँ अतरच्छूशुवानः ॥
അവൻ എന്നെ എന്റെ ആനന്ദത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി കൊണ്ടുപോയില്ല; മറിച്ച് രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തിയാലും (ത്വക്ഷസാ) വീര്യത്താലും എന്നെ അമർത്തി. പിന്നെ പുരന്ധി അരാതി—നിഷേധവും വൈരവും—ഉപേക്ഷിച്ചു; കൂടുതൽ കൂടുതൽ തീവ്രനായി ഞാൻ കാറ്റുകളെ അതിക്രമിച്ചു—പ്രാണന്റെ അശാന്ത ചലനങ്ങളെ മറികടന്ന്, സ്ഥിരമായ വിശാലതയിലേക്കു.
Mantra 3
अव यच्छ्येनो अस्वनीदध द्योर्वि यद्यदि वात ऊहुः पुरंधिम् । सृजद्यदस्मा अव ह क्षिपज्ज्यां कृशानुरस्ता मनसा भुरण्यन् ॥
ശ്യേനൻ താഴേക്ക് പാഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ, ദ്യൗവിലെ കാറ്റുകൾ പുരന്ധിയുടെ സമൃദ്ധിയെ തള്ളിക്കുലുക്കുമ്പോൾ, അവനുവേണ്ടി അതിനെ വിട്ടുകൊടുത്ത്—കൃശാനു ധനുർധരൻ ധനുസ്സിന്റെ ജ്യാ താഴേക്ക് എറിഞ്ഞു; എങ്കിലും ശ്യേനൻ മനസ്സിന്റെ വേഗവളവോടെ പാഞ്ഞ് മുന്നേറി, ആനന്ദത്തിന്റെ നിധി നഷ്ടപ്പെടുത്തില്ലായിരുന്നു.
Mantra 4
ऋजिप्य ईमिन्द्रावतो न भुज्युं श्येनो जभार बृहतो अधि ष्णोः । अन्तः पतत्पतत्र्यस्य पर्णमध यामनि प्रसितस्य तद्वेः ॥
ഋജു-ചിറകുള്ള ശ്യേനൻ—ഇന്ദ്രശക്തികളാൽ ഭുജ്യുവിനെ രക്ഷിച്ചതുപോലെ—വിപുലതയിൽ നിന്ന്, ഉയർന്ന ശിഖരത്തിൽ നിന്ന് അതിനെ കൊണ്ടുവന്നു. അകത്തു പറന്നു കൊണ്ടിരിക്കെ, പക്ഷിയുടെ ചിറക് ചലിച്ചു; പിന്നെ മോചിതമായ പ്രേരണയുടെ യാത്രാമാർഗത്തിൽ അവൻ ആ നിർണായക വഴിയെ അറിഞ്ഞു—ഉന്നത ആനന്ദത്തെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സുരക്ഷിതമായി എങ്ങനെ വഹിക്കാമെന്ന്.
Mantra 5
अध श्वेतं कलशं गोभिरक्तमापिप्यानं मघवा शुक्रमन्धः । अध्वर्युभिः प्रयतं मध्वो अग्रमिन्द्रो मदाय प्रति धत्पिबध्यै शूरो मदाय प्रति धत्पिबध्यै ॥
പിന്നെ ദാനവാൻ ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാനായി മുന്നിൽ വെച്ചു ശ്വേത കലശം—കിരണങ്ങളാൽ അഭിഷിക്തം, പ്രകാശമുള്ള സോമരസസാരത്തോടെ നിറഞ്ഞു വീർന്നത്. അധ്വര്യുക്കൾ ഒരുക്കിയ മധുരതയുടെ ആദ്യ ശിഖരം; ഇന്ദ്രൻ, ശൂരൻ, മദം (ആനന്ദോന്മാദം) വേണ്ടി അതിനെ തന്റെ മുമ്പിൽ സ്ഥാപിച്ചു—കുടിക്കാനും സത്യബലത്തിൽ കൂടുതൽ പ്രബലനാകാനും.
It blends the seer Vāmadeva’s claim of extraordinary early knowledge with the myth of the falcon (Śyena) bringing Soma from a guarded realm, ending with Soma offered for Indra to drink.
The ‘iron fortresses’ symbolize strong confinement—mythic and inner. The breakout as the falcon suggests liberation: inspired knowledge and divine essence cannot be permanently imprisoned.
Kṛśānu appears as a guardian/archer who tries to stop or strike the falcon during the Soma-bringing episode. His presence highlights the danger and difficulty of obtaining Soma.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.