Sukta 27

Mantra 1

गर्भे नु सन्नन्वेषामवेदमहं देवानां जनिमानि विश्वा । शतं मा पुर आयसीररक्षन्नध श्येनो जवसा निरदीयम् ॥

ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾಗಲೂ ನಾನು ಅನ್ವೇಷಿಸಿ ದೇವರ ಎಲ್ಲಾ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದೆನು. ನೂರು ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೋಟೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದವು; ನಂತರ ನಾನು ಶ್ಯೇನ (ಗಿಡುಗ)ನಾಗಿ, ಬಲದ ವೇಗದಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದು ಹಾರಿಹೋದೆನು—ಬಂಧಿಸುವ ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತವಾಗಿದ್ದ ಗುಪ್ತ ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುತ್ತಾ.

Mantra 2

न घा स मामप जोषं जभाराभीमास त्वक्षसा वीर्येण । ईर्मा पुरंधिरजहादरातीरुत वाताँ अतरच्छूशुवानः ॥

ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಆನಂದದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ರೂಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿ (ತ್ವಕ್ಷಸಾ) ಮತ್ತು ವೀರ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡಹೇರಿದನು. ನಂತರ ಪುರಂಧಿ ಅರಾದಿ—ನಿರಾಕರಣೆ ಮತ್ತು ವೈರ—ಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಳು; ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀವ್ರನಾಗಿ ನಾನು ವಾಯುಗಳನ್ನು ದಾಟಿದೆನು—ಪ್ರಾಣದ ಅಶಾಂತ ಚಲನೆಯನ್ನು ಮೀರಿ, ಸ್ಥಿರವಾದ ವಿಶಾಲತೆಯೊಳಗೆ.

Mantra 3

अव यच्छ्येनो अस्वनीदध द्योर्वि यद्यदि वात ऊहुः पुरंधिम् । सृजद्यदस्मा अव ह क्षिपज्ज्यां कृशानुरस्ता मनसा भुरण्यन् ॥

ಶ್ಯೇನನು ಕೆಳಗೆ ಜಿಗಿದು ಬರುವಾಗ, ಮತ್ತು ದ್ಯೌದ ವಾಯುಗಳು ಪುರಂಧಿಯ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಎಸೆದು ತೂಗುವಾಗ, ಅವನಿಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ—ಕೃಶಾನು ಧನುರ್ಧರನು ಧನುಸ್ಸಿನ ಜ್ಯೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಎಸೆದನು; ಆದರೂ ಶ್ಯೇನನು ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದ ತಿರುಗಾಟದೊಂದಿಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಮುಂದುವರಿದು, ಆನಂದದ ನಿಧಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

Mantra 4

ऋजिप्य ईमिन्द्रावतो न भुज्युं श्येनो जभार बृहतो अधि ष्णोः । अन्तः पतत्पतत्र्यस्य पर्णमध यामनि प्रसितस्य तद्वेः ॥

ಋಜು-ರೆಕ್ಕೆಯ ಶ್ಯೇನನು—ಇಂದ್ರಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಭುಜ್ಯುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದಂತೆ—ವಿಶಾಲದಿಂದ, ಉನ್ನತ ಶಿಖರದ ಮೇಲಿಂದ ಅದನ್ನು ತಂದನು. ಒಳಗೇ ಹಾರುತ್ತ, ಹಾರುವವನ ರೆಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಿತು; ನಂತರ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಪ್ರೇರಣೆಯ ಯಾತ್ರಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ಆ ನಿರ್ಣಾಯಕ ದಾರಿಯನ್ನು ಅರಿತನು—ಉನ್ನತ ಆನಂದವನ್ನು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಹೊತ್ತು ತರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು.

Mantra 5

अध श्वेतं कलशं गोभिरक्तमापिप्यानं मघवा शुक्रमन्धः । अध्वर्युभिः प्रयतं मध्वो अग्रमिन्द्रो मदाय प्रति धत्पिबध्यै शूरो मदाय प्रति धत्पिबध्यै ॥

ನಂತರ ದಾನಶೀಲ ಇಂದ್ರನು ಕುಡಿಯಲು ಮುಂದಿಟ್ಟನು ಶ್ವೇತ ಕಲಶವನ್ನು—ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಭಿಷಿಕ್ತ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೋಮರಸದಿಂದ ತುಂಬಿ ಉಬ್ಬಿದುದನ್ನು. ಅಧ್ವರ್ಯುಗಳು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಮಧುರತೆಯ ಮೊದಲ ಶಿಖರವನ್ನು; ಇಂದ್ರನು, ಶೂರನು, ಮದ (ಆನಂದೋನ್ಮಾದ)ಕ್ಕಾಗಿ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟನು—ಕುಡಿಯಲು, ಸತ್ಯಬಲದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಬಲನಾಗಲು.