Sukta 4

Mantra 1

समित्समित्सुमना बोध्यस्मे शुचाशुचा सुमतिं रासि वस्वः । आ देव देवान्यजथाय वक्षि सखा सखीन्त्सुमना यक्ष्यग्ने ॥

అగ్నీ! ప్రతి సమిత్‌లో నీవే ప్రజ్వలించు; మా లో సుమనస్సుతో మేల్కొను. శుచివా! శుచిగా ఉండి మాకు సుమతిని ప్రసాదించు; వసువా (సంపదలో నివసించువాడా)! దేవా! యజ్ఞార్థం దేవులను ఇక్కడికి తీసుకురా; సఖుల సఖుడై, సుమనస్సుతో, అగ్నీ, యజనం చేయి.

Mantra 2

यं देवासस्त्रिरहन्नायजन्ते दिवेदिवे वरुणो मित्रो अग्निः । सेमं यज्ञं मधुमन्तं कृधी नस्तनूनपाद्घृतयोनिं विधन्तम् ॥

దేవులు త్రికాలంలో (రోజుకు మూడుసార్లు) యారిని ఆరాధిస్తారో—వరుణుడు, మిత్రుడు, అగ్ని—వారు మా ఈ యజ్ఞాన్ని మధుమయంగా చేయుగాక. హే తనూనపాత్! ఘృత-యోని (నెయ్యి ఆధారం) గల, విధిగా సక్రమంగా నిర్వహింపబడే ఈ కర్మను మా కోసం స్థాపించు.

Mantra 3

प्र दीधितिर्विश्ववारा जिगाति होतारमिळः प्रथमं यजध्यै । अच्छा नमोभिर्वृषभं वन्दध्यै स देवान्यक्षदिषितो यजीयान् ॥

సర్వ వరాలతో సమృద్ధమైన దీప్త ప్రేరణ ముందుకు సాగుతుంది—యజనార్థం ప్రథమ పురోహితుడు, ఇళా-సంబంధ హోతరుని వైపు. నమస్కారాలతో అది వృషభుని (బలవంతుని) వందించడానికి చేరుతుంది. ఆయన ప్రేరితుడు; యజ్ఞానికి అత్యంత యోగ్యుడు; దేవులను యజించాడు.

Mantra 4

ऊर्ध्वो वां गातुरध्वरे अकार्यूर्ध्वा शोचींषि प्रस्थिता रजांसि । दिवो वा नाभा न्यसादि होता स्तृणीमहि देवव्यचा वि बर्हिः ॥

అధ్వర యజ్ఞంలో మీ మార్గం ఊర్ధ్వంగా ఉంది; ఊర్ధ్వంగా లేచిన శోచీంషి (జ్వాలలు) ఉన్నాయి, రజాంసి (విశ్వ-అంతరాలు) తమ తమ గమనాల్లో స్థాపితమయ్యాయి. దివ్య నాభి-స్థానంనుండి హోతా తన ఆసనాన్ని అధిష్ఠించాడు; దేవుల కొరకు దేవవ్యచా—సర్వవ్యాపి ఆసనమైన బర్హిస్ (కుశావరణం) మేము విస్తరిస్తాము.

Mantra 5

सप्त होत्राणि मनसा वृणाना इन्वन्तो विश्वं प्रति यन्नृतेन । नृपेशसो विदथेषु प्र जाता अभीमं यज्ञं वि चरन्त पूर्वीः ॥

మనసుతో ఎన్నుకొని, సప్త హోత్రాణి (ఏడు హోత్ర శక్తులు) ఋత మార్గంలో సాగుతూ సమస్తాన్ని సత్యం వైపు ప్రేరేపిస్తాయి. నృపేశసః—మానవుని ఆకృతిచేసే శక్తులు—విదథాలలో (సభల్లో) జన్మించి, ఈ యజ్ఞం చుట్టూ అనేక విధాలుగా సంచరిస్తాయి—పూర్వీ శక్తులుగా.

Mantra 6

आ भन्दमाने उषसा उपाके उत स्मयेते तन्वा विरूपे । यथा नो मित्रो वरुणो जुजोषदिन्द्रो मरुत्वाँ उत वा महोभिः ॥

రెండు ఉషస్సులు సమీపించగా, విభిన్న రూపాలతో తనువుతో నవ్వినట్లుగా ప్రకాశించగా, మిత్రుడు వరుణుడు మాలో ప్రసన్నులగునుగాక; అలాగే ఇంద్రుడు కూడా మరుత్వాన్‌గా, తన మహోభిలతో (మహాశక్తులతో) మాపై అనుగ్రహించుగాక.

Mantra 7

दैव्या होतारा प्रथमा न्यृञ्जे सप्त पृक्षासः स्वधया मदन्ति । ऋतं शंसन्त ऋतमित्त आहुरनु व्रतं व्रतपा दीध्यानाः ॥

దైవ హోతృ-పురోహితులు ముందుగా వచ్చి ఆసనమందు కూర్చుంటారు; స్వధా/స్వధర్మంలో ఏడు బలవంతులు ఆనందిస్తారు. వారు ఋతాన్ని ప్రకటించి, ఋతమే అని పలుకుతారు; వ్రతాన్ని కాపాడుతూ, వ్రతాన్ని అనుసరిస్తూ, దీప్తమైన ధ్యానాసక్తిలో ప్రకాశిస్తారు.

Mantra 8

आ भारती भारतीभिः सजोषा इळा देवैर्मनुष्येभिरग्निः । सरस्वती सारस्वतेभिरर्वाक्तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तु ॥

భారతి, భారతీలతో సమస్వరంగా ఇక్కడికి రాగాక; ఇళా, అగ్ని ద్వారా దేవులతోను మనుష్యులతోను కలిసి రాగాక. సరస్వతి, సారస్వతులతో సమీపంగా రాగాక; ఈ మూడు దేవీలు మా ఈ బర్హిస్‌ (barhis—పవిత్ర ఆసనం) పై ఇక్కడ కూర్చుండుగాక.

Mantra 9

तन्नस्तुरीपमध पोषयित्नु देव त्वष्टर्वि रराणः स्यस्व । यतो वीरः कर्मण्यः सुदक्षो युक्तग्रावा जायते देवकामः ॥

పోషకుడా! ఆ ‘తురీప’ (వేగంగా ప్రేరేపించే) వృద్ధి మా కోసం పుష్టమగుగాక; దేవ త్వష్టృ! విస్తారంగా ఆనందిస్తూ మా కోసం అట్లే అవు. నీ నుంచే కార్యసమర్థుడు, సుదక్షుడు అయిన వీరుడు జన్మిస్తాడు—యుక్త-గ్రావా (సోమ పీడన రాళ్లు) సిద్ధంగా ఉండగా, దేవకాముడు (దేవులను కోరువాడు).

Mantra 10

वनस्पतेऽव सृजोप देवानग्निर्हविः शमिता सूदयाति । सेदु होता सत्यतरो यजाति यथा देवानां जनिमानि वेद ॥

ఓ వనస్పతి (యజ్ఞ సమిధా), దేవులను విడుదల చేసి సమీపానికి రప్పించు; అగ్ని—హవిసుకు నిపుణుడైన శమితా—ఆహుతిని సిద్ధం చేస్తాడు. అప్పుడు ఆ హోతా, మరింత సత్యవంతుడు, యజ్ఞాన్ని నిర్వహిస్తాడు; ఎందుకంటే దేవుల జన్మరహస్యాలను (ఉద్భవం మరియు విధి) అతడు తెలుసుకున్నవాడు.

Mantra 11

आ याह्यग्ने समिधानो अर्वाङिन्द्रेण देवैः सरथं तुरेभिः । बर्हिर्न आस्तामदितिः सुपुत्रा स्वाहा देवा अमृता मादयन्ताम् ॥

ఓ అగ్నీ, సమిధాతో ప్రజ్వలితుడై, ఇంద్రుడితోను దేవులతోను ఒకే రథంలో, వేగవంతమైన శక్తులతో కలిసి, మా వైపు రా. మా బర్హిస్ (యజ్ఞాసనం) స్థిరపడుగాక; సుపుత్రదాయిని అదితి ఇక్కడ విరాజిల్లుగాక. స్వాహా—అమృత దేవులు ఆనందించుగాక.