Sukta 4

Mantra 1

समित्समित्सुमना बोध्यस्मे शुचाशुचा सुमतिं रासि वस्वः । आ देव देवान्यजथाय वक्षि सखा सखीन्त्सुमना यक्ष्यग्ने ॥

প্ৰতি সমিধাতেই তুমি নিজে জ্বলি উঠা; আমাৰ ভিতৰত প্ৰসন্নচিত্তে জাগ্ৰত হোৱা। হে শুচি, শুচিৰূপ, ধন-নিবাসী (ৱসু), আমাক সুমতি—শুভ বুদ্ধি—দান কৰা। হে দেৱ, যজ্ঞৰ বাবে দেৱতাসকলক আনি দিয়া; বন্ধুসমূহৰ বন্ধু হৈ, প্ৰসন্নচিত্তে, হে অগ্নি, যজন কৰা।

Mantra 2

यं देवासस्त्रिरहन्नायजन्ते दिवेदिवे वरुणो मित्रो अग्निः । सेमं यज्ञं मधुमन्तं कृधी नस्तनूनपाद्घृतयोनिं विधन्तम् ॥

যাক দেৱতাসকলে দিনে দিনে ত্ৰিবাৰ আৰাধনা কৰে—বৰুণ, মিত্ৰ আৰু অগ্নি—সেইজনাই আমাৰ এই যজ্ঞক মধুময় কৰি দিওক। হে তনূনপাৎ, ঘৃত-যোনি (ঘৃত-আধাৰ) এই বিধিবদ্ধ কৰ্মক সুসংগঠিত কৰি স্থাপন কৰা।

Mantra 3

प्र दीधितिर्विश्ववारा जिगाति होतारमिळः प्रथमं यजध्यै । अच्छा नमोभिर्वृषभं वन्दध्यै स देवान्यक्षदिषितो यजीयान् ॥

সৰ্ব-বৰদানী দীপ্ত প্ৰেৰণা আগবাঢ়ে—যজ্ঞ কৰিবলৈ প্ৰথম ঋত্বিজ, হোতাক উদ্দেশি। নমস্কাৰে ই বৃষভক স্তৱন কৰিবলৈ আগুৱাই যায়; প্ৰেৰিত আৰু যজ্ঞ-অৰ্হতম সেইজনাই দেৱতাসকলক যজন কৰিলে।

Mantra 4

ऊर्ध्वो वां गातुरध्वरे अकार्यूर्ध्वा शोचींषि प्रस्थिता रजांसि । दिवो वा नाभा न्यसादि होता स्तृणीमहि देवव्यचा वि बर्हिः ॥

যজ্ঞত তোমালোকৰ পথ ঊৰ্ধ্বমুখী কৰি স্থাপিত হৈছে; শিখাসমূহ ঊৰ্ধ্বলৈ উঠিছে, আৰু ৰজাংসি (আকাশীয় বিস্তাৰসমূহ) নিজ নিজ গতিত স্থিৰ কৰা হৈছে। দ্যৌৰ নাভিৰ পৰা হোতা আসন গ্ৰহণ কৰিছে; আমি দেবসকলৰ বাবে সৰ্বব্যাপী আসনস্বৰূপ পবিত্ৰ বৰ্হি (কুশাসন) বিস্তাৰ কৰোঁ।

Mantra 5

सप्त होत्राणि मनसा वृणाना इन्वन्तो विश्वं प्रति यन्नृतेन । नृपेशसो विदथेषु प्र जाता अभीमं यज्ञं वि चरन्त पूर्वीः ॥

মনৰে বাছি লোৱা সাতটা হোত্ৰশক্তিয়ে ঋত (সত্য-নিয়ম) অনুসৰি গতি কৰি সকলোকে সত্যৰ দিশে প্ৰেৰণা দিয়ে। নৃপেশস—মানৱৰ গঠনকাৰী—বিদথ (সভা/সমাবেশ)সমূহত জন্ম লৈ, এই যজ্ঞৰ চাৰিওফালে বহু ৰূপে বিচৰণ কৰে।

Mantra 6

आ भन्दमाने उषसा उपाके उत स्मयेते तन्वा विरूपे । यथा नो मित्रो वरुणो जुजोषदिन्द्रो मरुत्वाँ उत वा महोभिः ॥

দুটা উষা ওচৰ চাপি আহোঁতে, ভিন্ন ভিন্ন ৰূপে দেহেৰে হাঁহে। যেন মিত্ৰ-বৰুণে আমাক প্ৰীতিসহ গ্ৰহণ কৰে, আৰু ইন্দ্ৰো মৰুতসহ, মহাশক্তিসমূহেৰে, তেনেকৈ অনুগ্ৰহ কৰে।

Mantra 7

दैव्या होतारा प्रथमा न्यृञ्जे सप्त पृक्षासः स्वधया मदन्ति । ऋतं शंसन्त ऋतमित्त आहुरनु व्रतं व्रतपा दीध्यानाः ॥

দৈৱী হোতা-ঋত্বিজসকল, প্ৰথমে, আসন গ্ৰহণ কৰে; সাতজন বলৱান (ঋত্বিজ) স্বধাৰ দ্বাৰাই আনন্দিত হয়। ঋত ঘোষণা কৰি, ঋতকেই সঁচাকৈ ক’য়; ব্ৰত ৰক্ষা কৰা ব্ৰতপালকসকল ব্ৰতৰ অনুগামী হৈ ধ্যান-আকাঙ্ক্ষাত দীপ্ত হয়।

Mantra 8

आ भारती भारतीभिः सजोषा इळा देवैर्मनुष्येभिरग्निः । सरस्वती सारस्वतेभिरर्वाक्तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तु ॥

ভাৰতী, ভাৰতীসকলৰ সৈতে একসুৰে ইয়ালৈ আহক; ইলা, অগ্নিৰ দ্বাৰা, দেৱ আৰু মানুহৰ সৈতে আহক। সৰস্বতী, সাৰস্বতসকলৰ সৈতে ওচৰলৈ আহক; এই তিনিগৰাকী দেৱী আমাৰ ভিতৰত এই পবিত্ৰ বৰ্হিষ-আসনত বহক।

Mantra 9

तन्नस्तुरीपमध पोषयित्नु देव त्वष्टर्वि रराणः स्यस्व । यतो वीरः कर्मण्यः सुदक्षो युक्तग्रावा जायते देवकामः ॥

সেই তুৰীপ—দ্ৰুত প্ৰেৰণা দিয়া বৃদ্ধি—আমালৈ পোষণকাৰী হ’ক; হে দেৱ ত্বষ্টৃ, বিস্তৃত আনন্দ দান কৰি আমাৰ বাবে তেনে হ’বা। তোমাৰ পৰা কৰ্মত যোগ্য, সু-বিবেচক বীৰ জন্মে—যুগ্মিত গ্ৰাৱা (পেষণ-শিলা) সহ, দেৱকাম (দেৱ-আকাঙ্ক্ষী) হৈ।

Mantra 10

वनस्पतेऽव सृजोप देवानग्निर्हविः शमिता सूदयाति । सेदु होता सत्यतरो यजाति यथा देवानां जनिमानि वेद ॥

হে বনস্পতী (পবিত্ৰ কাঠ), তুমি ছেৰি দিয়া—দেৱতাসকলক ওচৰলৈ আন। অগ্নি, হৱিঃ-সজ্জাকাৰী দক্ষ শমিতা, আহুতি সাজি তোলে। তেতিয়াই সঁচাতকৈ অধিক সত্য হোতা যজ্ঞ সম্পাদন কৰে, কিয়নো তেওঁ দেৱতাসকলৰ জন্ম-উৎপত্তি আৰু বিধি-প্ৰকাৰ জানে।

Mantra 11

आ याह्यग्ने समिधानो अर्वाङिन्द्रेण देवैः सरथं तुरेभिः । बर्हिर्न आस्तामदितिः सुपुत्रा स्वाहा देवा अमृता मादयन्ताम् ॥

হে অগ্নি, সমিধাৰে প্ৰজ্বলিত হৈ, ইন্দ্ৰ আৰু দেৱতাসকলৰ সৈতে একে ৰথত, তীব্ৰ শক্তিসকলৰ সৈতে, এইফালে আহা। আমাৰ বৰ্হি (পবিত্ৰ আসন) স্থাপিত হওক; সুপুত্ৰা অদিতি ইয়াত থাকক। স্বাহা—অমৃত দেৱতাসকল আনন্দিত হওক।