Sukta 4

Mantra 1

समित्समित्सुमना बोध्यस्मे शुचाशुचा सुमतिं रासि वस्वः । आ देव देवान्यजथाय वक्षि सखा सखीन्त्सुमना यक्ष्यग्ने ॥

ಪ್ರತಿ ಸಮಿಧೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನೀನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸು; ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಜಾಗೃತನಾಗು. ಹೇ ಶುದ್ಧನೇ, ಶುದ್ಧಸ್ವರೂಪನೇ, ನಮಗೆ ಸುಮತಿ—ಉತ್ತಮ ಚಿಂತನೆ—ನೀಡು; ಹೇ ವಸುಗಳ ನಿವಾಸೀ. ಹೇ ದೇವ, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತರು; ಸ್ನೇಹಿತರ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ, ಪ್ರಸನ್ನ ಮನದಿಂದ, ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಯಜನ ಮಾಡು.

Mantra 2

यं देवासस्त्रिरहन्नायजन्ते दिवेदिवे वरुणो मित्रो अग्निः । सेमं यज्ञं मधुमन्तं कृधी नस्तनूनपाद्घृतयोनिं विधन्तम् ॥

ಯಾರನ್ನು ದೇವರುಗಳು ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರ್ನೆ ಬಾರಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ—ದಿವೇದಿವೇ ವರುಣ, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ—ಅವನು ನಮ್ಮ ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಧುಮಯವಾಗಿಸಲಿ. ಹೇ ತನೂನಪಾತ, ಘೃತಯೋನಿ (ತುಪ್ಪದ ಗರ್ಭ)ಯಾದ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು.

Mantra 3

प्र दीधितिर्विश्ववारा जिगाति होतारमिळः प्रथमं यजध्यै । अच्छा नमोभिर्वृषभं वन्दध्यै स देवान्यक्षदिषितो यजीयान् ॥

ವಿಶ್ವವಾರ (ಎಲ್ಲ ವರಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ) ದೀಧಿತಿ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಪ್ರೇರಣೆ—ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ, ಯಜನಕ್ಕಾಗಿ ಮೊದಲ ಪುರೋಹಿತನಾದ ಹೋತೃನ ಬಳಿಗೆ. ನಮಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಅದು ವೃಷಭ (ಬಲಿಷ್ಠ)ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಸೇರುತ್ತದೆ; ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಯಜ್ಞಾರ್ಹರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ದೇವರಿಗೆ ಯಜನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 4

ऊर्ध्वो वां गातुरध्वरे अकार्यूर्ध्वा शोचींषि प्रस्थिता रजांसि । दिवो वा नाभा न्यसादि होता स्तृणीमहि देवव्यचा वि बर्हिः ॥

ಅಧ್ವರ (ಯಜ್ಞ)ದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪಥವು ಊರ್ಧ್ವವಾಗಿದೆ; ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಮತ್ತು ರಜಾಂಸಿ (ಆಕಾಶೀಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗಳು) ತಮ್ಮ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ದಿವ್ಯದ ನಾಭಿಯಿಂದ ಹೋತೃ ಆಸನಗ್ರಹಣ ಮಾಡಿದನು; ದೇವವ್ಯಚಾ—ದೇವರಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸುವ—ವಿಸ್ತೃತ ಬರ್ಹಿ (ಪವಿತ್ರ ಕುಶಾಸನ)ವನ್ನು ನಾವು ಹಾಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 5

सप्त होत्राणि मनसा वृणाना इन्वन्तो विश्वं प्रति यन्नृतेन । नृपेशसो विदथेषु प्र जाता अभीमं यज्ञं वि चरन्त पूर्वीः ॥

ಏಳು ಹೋತೃಶಕ್ತಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಯ್ದುಕೊಂಡು, ಋತ (ಸತ್ಯ-ಕ್ರಮ)ದ ಮೂಲಕ ಸಾಗುತ್ತ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತವೆ. ವಿದಥಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ನೃಪೇಶಸರು (ಮಾನವ-ನಾಯಕ/ರಕ್ಷಕರು) ಆಗಿ, ಅವರು ಈ ಯಜ್ಞದ ಸುತ್ತ ಪೂರ್ವೀಃ (ಬಹು ವಿಧವಾಗಿ) ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 6

आ भन्दमाने उषसा उपाके उत स्मयेते तन्वा विरूपे । यथा नो मित्रो वरुणो जुजोषदिन्द्रो मरुत्वाँ उत वा महोभिः ॥

ಭಂದಮಾನ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ) ಎರಡು ಉಷಸಗಳು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತವೆ; ತಮ್ಮ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹದಿಂದಲೇ ನಗುತ್ತವೆ. ಮಿತ್ರ-ವರುಣರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಹೋಭಿಃ (ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ) ಮರುತ್ವಾನ್ ಇಂದ್ರನೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಲಿ.

Mantra 7

दैव्या होतारा प्रथमा न्यृञ्जे सप्त पृक्षासः स्वधया मदन्ति । ऋतं शंसन्त ऋतमित्त आहुरनु व्रतं व्रतपा दीध्यानाः ॥

ದೈವ್ಯ ಹೋತೃಗಳು—ಮೊದಲಾಗಿ—ಆಸನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸ್ವಧಾ (ಸ್ವಸ್ವರೂಪದ ನಿಯಮ)ಯಲ್ಲಿ ಮದಿಸಿದ ಏಳು ಬಲಿಷ್ಠರು (ಪೃಕ್ಷಾಸ) ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಋತವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಋತವನ್ನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ವ್ರತಪಾಲಕರಾಗಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತ, ವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ದೀಧಿಮಾನ (ತಪೋತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ) ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 8

आ भारती भारतीभिः सजोषा इळा देवैर्मनुष्येभिरग्निः । सरस्वती सारस्वतेभिरर्वाक्तिस्रो देवीर्बर्हिरेदं सदन्तु ॥

ಭಾರತೀ, ಭಾರತೀಗಳೊಂದಿಗೆ ಏಕಸುರವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಾ; ಇಳಾ, ಅಗ್ನಿಯ ಮೂಲಕ ದೇವರೂ ಮನುಷ್ಯರೂ ಜೊತೆಗೆ ಬಾ. ಸರಸ್ವತೀ, ಸಾರಸ್ವತಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಾ; ಈ ಮೂರು ದೇವಿಯರು ಈ ಬರ್ಹಿಸ್ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ)ದ ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಲಿ.

Mantra 9

तन्नस्तुरीपमध पोषयित्नु देव त्वष्टर्वि रराणः स्यस्व । यतो वीरः कर्मण्यः सुदक्षो युक्तग्रावा जायते देवकामः ॥

ನಮಗಾಗಿ ಆ ತೂರೀಪ (ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರೇರಿಸುವ) ವೃದ್ಧಿ—ಹೇ ಪೋಷಕನೇ—ಪೋಷಿತವಾಗಲಿ; ಹೇ ದೈವ ತ್ವಷ್ಟೃ, ವಿಶಾಲಾನಂದದಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತನಾಗಿ ನಮಗಾಗಿ ಇರು. ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಕಾರ್ಯಯೋಗ್ಯ, ಸುಧಕ್ಷ, ಯುಕ್ತಗ್ರಾವಾ (ಪೀಡನೆಗೆ ಜೋಡಿಸಿದ ಕಲ್ಲುಗಳಿರುವ) ದೇವಕಾಮ (ದೇವರನ್ನು ಬಯಸುವ) ವೀರನು ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 10

वनस्पतेऽव सृजोप देवानग्निर्हविः शमिता सूदयाति । सेदु होता सत्यतरो यजाति यथा देवानां जनिमानि वेद ॥

ಹೇ ವನಸ್ಪತಿ (ಪವಿತ್ರ ಕಾಷ್ಠ) — ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿ; ದೇವರನ್ನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆ. ಹವಿಷ್ಯದ ಶಮಿತಾ ಆಗಿರುವ ಅಗ್ನಿ ಅರ್ಪಣವನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸತ್ಯತರ ಹೋತೃ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ದೇವರ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು (ಉದ್ಭವ ಮತ್ತು ಯಥಾವಿಧಿ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು) ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 11

आ याह्यग्ने समिधानो अर्वाङिन्द्रेण देवैः सरथं तुरेभिः । बर्हिर्न आस्तामदितिः सुपुत्रा स्वाहा देवा अमृता मादयन्ताम् ॥

ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಸಮಿಧೆಯಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿತನಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಬಾ; ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ರಥದಲ್ಲಿ, ತ್ವರಿತ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ. ನಮ್ಮ ಬರ್ಹಿಃ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ) ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲಿ; ಸುಪುತ್ರೆಯಾದ ಅದಿತಿ ಇಲ್ಲಿ ಆಸೀನಳಾಗಲಿ. ಸ್ವಾಹಾ—ಅಮೃತ ದೇವರು (ಅರ್ಪಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಂತರ ವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ) ಆನಂದಿಸಲಿ.