Sukta 82

Mantra 1

चक्षुषः पिता मनसा हि धीरो घृतमेने अजनन्नन्नमाने । यदेदन्ता अददृहन्त पूर्व आदिद्द्यावापृथिवी अप्रथेताम् ॥

దర్శనానికి తండ్రి—మనస్సుతో ధీరుడైనవాడు—ఘృతం (ప్రకాశమయ, పరిశుద్ధ ప్రవాహం)ను, అలాగే అన్నాన్ని సృష్టించాడు; అప్పుడు ఆ ఇద్దరు (ద్యావా-పృథివీ) భక్తితో నమస్కరించి వంగారు. ఆదిసీమలు దృఢంగా స్థాపించబడినప్పుడు, ద్యావా-పృథివీ తమ విశాల నివాసంగా విస్తరించాయి.

Mantra 2

विश्वकर्मा विमना आद्विहाया धाता विधाता परमोत संदृक् । तेषामिष्टानि समिषा मदन्ति यत्रा सप्तऋषीन्पर एकमाहुः ॥

విశ్వకర్మ—విస్తారమైన మనస్సుతో—పరమ స్వర్గం నుండి ఇక్కడికి వచ్చినవాడు; ఆయనే ధాత, ఆయనే విధాత, పరమ ద్రష్ట. వారి ఇష్టములు, హవిస్సులు ఒకే ఆధారశక్తిలో కలిసి ఆనందిస్తాయి; అక్కడ సప్తఋషులు పరాత్పరమైన ఆ ఏకాన్ని ‘ఏకం’ అని ప్రకటిస్తారు.

Mantra 3

यो नः पिता जनिता यो विधाता धामानि वेद भुवनानि विश्वा । यो देवानां नामधा एक एव तं सम्प्रश्नं भुवना यन्त्यन्या ॥

మన పితా, జనితా, విధాత ఆయనే; అన్ని ధామములను, సమస్త భువనములను తెలిసినవాడు. దేవుల నామ-ధర్మాన్ని ఏకైకంగా నిర్ణయించేవాడు; అతనినే ఇతర భువనాలు తమ సత్తా రహస్యాన్ని ప్రశ్నిస్తూ ఆశ్రయించి చేరుతాయి.

Mantra 4

त आयजन्त द्रविणं समस्मा ऋषयः पूर्वे जरितारो न भूना । असूर्ते सूर्ते रजसि निषत्ते ये भूतानि समकृण्वन्निमानि ॥

పూర్వ ఋషులు—దానంలో కొరతలేని వారు—ఆయనకు శక్తిసంపన్నమైన ద్రవిణాన్ని సమీకరించి అర్పించారు. అ-రూపమైనదీ రూపమైనదీ అయిన రజస్సులో ఆసీనులై, ఈ భూతాలను నిర్మించిన వారు, వీటిని ఒకే క్రమబద్ధ ఏకత్వంగా సమీకరించారు.

Mantra 5

परो दिवा पर एना पृथिव्या परो देवेभिरसुरैर्यदस्ति । कं स्विद्गर्भं प्रथमं दध्र आपो यत्र देवाः समपश्यन्त विश्वे ॥

దివ్యలోకానికి అవతల, ఈ భూమికీ అవతల, దేవులు మరియు అసుర-శక్తులలో ఉన్నదంతటికీ అవతల—ఆపః (జలతత్త్వం) ధరించిన ఆ మొదటి గర్భం ఏది? అక్కడ సమస్త దేవులు కూడి వచ్చి దర్శించారు.

Mantra 6

तमिद्गर्भं प्रथमं दध्र आपो यत्र देवाः समगच्छन्त विश्वे । अजस्य नाभावध्येकमर्पितं यस्मिन्विश्वानि भुवनानि तस्थुः ॥

ఆ మొదటి గర్భాన్నే ఆపః నిజంగా ధరించాయి; అక్కడ సమస్త దేవులు కూడివచ్చారు. అజ (అజన్మా) యొక్క నాభిపై ‘ఒకటి’ (ఏకం) స్థాపించబడింది—దానిపై సమస్త భువనాలు నిలిచాయి.

Mantra 7

न तं विदाथ य इमा जजानान्यद्युष्माकमन्तरं बभूव । नीहारेण प्रावृता जल्प्या चासुतृप उक्थशासश्चरन्ति ॥

ఇవన్నీ జన్మింపజేసినవానిని మీరు ఎరుగరు; మీ మధ్యలో మరొకడు మధ్యవర్తిగా వచ్చి నిలిచాడు. మబ్బుతో కప్పబడి, వ్యర్థ వాక్యాలలో చిక్కుకొని, తృప్తిలేని ఉక్థ-శంసకులు (స్తోత్రపాఠకులు) సంచరిస్తారు—సారరసాన్ని నిజంగా పానంచేయకుండానే స్తోత్రాలను ప్రకటిస్తారు.