Sukta 47

Mantra 1

जगृभ्मा ते दक्षिणमिन्द्र हस्तं वसूयवो वसुपते वसूनाम् । विद्मा हि त्वा गोपतिं शूर गोनामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

హే ఇంద్రా! మేము నీ దక్షిణ హస్తాన్ని పట్టుకున్నాము—హే వసుపతే, వసువుల అధిపతీ—మేము సమృద్ధిని కోరువారము. ఎందుకంటే నిన్ను గోపతి, కిరణ-గోవుల (గోనామ్) వీర రక్షకుడిగా తెలుసుకున్నాము. మాకు చిత్ర, వృషణ, రయి ప్రసాదించు—బలమూ వెలుగూ అయిన సంపదను.

Mantra 2

स्वायुधं स्ववसं सुनीथं चतुःसमुद्रं धरुणं रयीणाम् । चर्कृत्यं शंस्यं भूरिवारमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

మాకు ఆ రయిని ప్రసాదించు: అది స్వాయుధం (సుసజ్జితం), స్వవసం (స్వయంసమర్థం), సునీతం (సుమార్గనాయకం); నాలుగు సముద్రాలవలె స్థిరంగా ధారించే, సమృద్ధుల ధరణి. నిర్మాణయోగ్యం, శంసనీయం, విస్తారంలో బహుళమైనది—అటువంటి చిత్ర, వృషణ, రయిని మాకు దయచేయు, పరిపూర్ణత యొక్క సంపదగా.

Mantra 3

सुब्रह्माणं देववन्तं बृहन्तमुरुं गभीरं पृथुबुध्नमिन्द्र । श्रुतऋषिमुग्रमभिमातिषाहमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

హే ఇంద్రా! మాకు ఆ రయిని ప్రసాదించు—మంత్రసమృద్ధి, దేవసంపన్నం, మహత్తరమూ విస్తారమూ, గంభీరమూ విశాలాధారమూ (పృథుబుధ్న) గలది; ఋషి వాక్యాన్ని శ్రవించే, ఉగ్రమైనది, అభిమాతులను సహించి/అణచే, శత్రు-రచనలను జయించే—మాకు విచిత్ర (బహువిధ) మరియు వృషణ (ప్రబల) రయిని దయచేయి।

Mantra 4

सनद्वाजं विप्रवीरं तरुत्रं धनस्पृतं शूशुवांसं सुदक्षम् । दस्युहनं पूर्भिदमिन्द्र सत्यमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

హే ఇంద్రా! మాకు సనద్వాజం (ప్రాచీన వాజ-సమృద్ధి) ప్రసాదించు—విప్రవీరం (ప్రేరిత వీరులతో సమృద్ధం), తరుత్రం (రక్షక/ఉద్ధారక శక్తి), ధనస్పృతం (ధనాన్ని గెలుచుకునేది), శూశువాంసం (ఉత్సాహంగా సాధనచేసేది), సుదక్షం (సుకుశలం); దస్యుహనం (దస్యు-నాశకం), పూర్భిదం (దుర్గభేదకం)—క్రియలో సత్యమైనవాడా—మాకు విచిత్ర మరియు వృషణ రయిని దయచేయి।

Mantra 5

अश्वावन्तं रथिनं वीरवन्तं सहस्रिणं शतिनं वाजमिन्द्र । भद्रव्रातं विप्रवीरं स्वर्षामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

హే ఇంద్రా! మాకు ఆ వాజాన్ని (విజయబల సమృద్ధి) ప్రసాదించు—అశ్వవంతం (అశ్వసంపన్నం), రథినం (రథసంపన్నం), వీరవంతం (వీరసంపన్నం), సహస్రిణం (వెయ్యిరెట్లు), శతినం (నూరిరెట్లు)। మాకు ఆ భద్రవ్రాతం (శుభవ్రత/శుభనియమాలతో నడిచేది), విప్రవీరం (విప్ర-వీరసంపన్నం), స్వర్షా (స్వర్గీయ కాంతిని జయించేది) అయిన విచిత్ర మరియు వృషణ రయిని దయచేయి।

Mantra 6

प्र सप्तगुमृतधीतिं सुमेधां बृहस्पतिं मतिरच्छा जिगाति । य आङ्गिरसो नमसोपसद्योऽस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

మా మతి (ఆలోచన) బృహస్పతిని చేరుగాక—సప్తగు (ఏడు-గోవులు కలవాడు), ఋత-ధీతి (ఋతాన్ని ధ్యానించువాడు), సుమేధా (దీప్తమైన బుద్ధి) బృహస్పతిని చేరుగాక. ఆయన ఆంగిరసుడు; ఆయన సమీపంలో మేము నమస్కారంతో ఉపసద్ (ఉపాసన) చేస్తాము—ఆయన మాకు చిత్ర (వివిధ, ప్రకాశమయ) మరియు వృషణ (బలవంతమైన) రయి (సంపద/అంతర్వైభవం) దయచేయుగాక.

Mantra 7

वनीवानो मम दूतास इन्द्रं स्तोमाश्चरन्ति सुमतीरियानाः । हृदिस्पृशो मनसा वच्यमाना अस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

నా స్తోత్రాలు, ఉత్సుక దూతలవలె, ఇంద్రుని వైపు సాగుతాయి—సుమతి (సద్భావం) మార్గాలలో యాయమానమై. హృది-స్పృశ (హృదయాన్ని తాకేవి), మనసా వచ్యమాన (మనసులో రూపొంది వాక్యంగా పలికేవి)—అవి మాకు చిత్ర మరియు వృషణ రయిని పొందిపెట్టుగాక.

Mantra 8

यत्त्वा यामि दद्धि तन्न इन्द्र बृहन्तं क्षयमसमं जनानाम् । अभि तद्द्यावापृथिवी गृणीतामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

హే ఇంద్రా, నేను నిన్ను కోరేది ఏదో—అదే మాకు దయచేయి: జనులలో అసమ (అతుల్య)మైన బృహంత క్షయ (విశాల నివాసం/ఆశ్రయం) మరియు ఆధారం. ద్యావా-పృథివీ (ద్యౌ, పృథివి) దానిని ఘోషించుగాక; అలాగే మాకు చిత్ర, వృషణ రయిని ప్రసాదించు.