Sukta 47

Mantra 1

जगृभ्मा ते दक्षिणमिन्द्र हस्तं वसूयवो वसुपते वसूनाम् । विद्मा हि त्वा गोपतिं शूर गोनामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

இந்திரனே! உன் வலக்கையை நாம் பற்றினோம்—வசுபதே, வசுக்களின் அதிபதி—நாம் செல்வத்தை நாடுவோர். ஏனெனில் உன்னை கೋಪதி, கதிர்-பசுக்களின் (கோனாம்) வீர காவலன் என அறிந்தோம். எங்களுக்கு சித்ர, வ்ருஷண, ரயி அளி—அது வலிமையும் ஒளியும் ஆன செல்வம்.

Mantra 2

स्वायुधं स्ववसं सुनीथं चतुःसमुद्रं धरुणं रयीणाम् । चर्कृत्यं शंस्यं भूरिवारमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

எங்களுக்கு அந்த ரயி அளி: அது ஸ்வாயுத (நன்கு ஆயுதமுடையது), ஸ்வவஸ (தன்னிறைவு), ஸுநீத (நல்ல வழிநடத்தல்) உடையது; நான்கு சமுத்திரம்போல் உறுதியாகத் தாங்கி, செல்வ ஓடைகளுக்குத் தளமாக இருப்பது. உருவாக்கத்தக்கது, புகழத்தக்கது, விரிவில் மிகுதியானது—அத்தகைய சித்ர, வ்ருஷண, ரயியை எங்களுக்கு அளி, நிறைவு-செல்வமாக.

Mantra 3

सुब्रह्माणं देववन्तं बृहन्तमुरुं गभीरं पृथुबुध्नमिन्द्र । श्रुतऋषिमुग्रमभिमातिषाहमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

இந்திரா! எங்களுக்கு அந்த ரயியை அருள்வாயாக—மந்திர-செல்வமும் தேவ-செல்வமும் உடையது, மாபெரும் மற்றும் விரிந்தது, ஆழமும் பரந்த அடித்தளமும் (ப்ருதுபுத்ந) கொண்டது; ரிஷியின் வாக்கைச் செவிமடுக்கும், உக்கிரமானது, அபிமாதிகளைத் தாங்கி/அடக்கும், பகைமை அமைப்புகளை வெல்லும்—எங்களுக்கு பல்வகை (சித்ர) மற்றும் வृषண (வலிமைமிக்க) ரயியைத் தா।

Mantra 4

सनद्वाजं विप्रवीरं तरुत्रं धनस्पृतं शूशुवांसं सुदक्षम् । दस्युहनं पूर्भिदमिन्द्र सत्यमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

இந்திரா! எங்களுக்கு சனத்-வாஜம் (பழமையான வாஜ-செல்வம்) அருள்வாயாக—விப்ரவீரம் (ஊக்கமுற்ற வீரர்களால் நிறைந்தது), தருத்ரம் (காக்கும்/மீட்கும் சக்தி), தனஸ்ப்ருத் (செல்வம் வெல்லும்), சூஷுவான்ஸம் (ஆர்வமுடன் முயலும்), சுதக்ஷம் (நல்ல திறன் உடையது); தஸ்யுஹனம் (தஸ்யுவை அழிப்பது), பூர்பிதம் (கோட்டைகளை உடைப்பது)—செயலில் சத்தியமானவனே—எங்களுக்கு பல்வகை மற்றும் வृषண ரயியைத் தா।

Mantra 5

अश्वावन्तं रथिनं वीरवन्तं सहस्रिणं शतिनं वाजमिन्द्र । भद्रव्रातं विप्रवीरं स्वर्षामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

இந்திரா! எங்களுக்கு அந்த வாஜத்தை (வெற்றியளிக்கும் வலிமையின் செழிப்பு) அருள்வாயாக—அஷ்வவந்தம் (குதிரைகள் நிறைந்தது), ரதினம் (ரதங்கள் நிறைந்தது), வீரவந்தம் (வீரர்கள் நிறைந்தது), ஸஹஸ்ரிணம் (ஆயிரமடங்கு), ஷதினம் (நூறுமடங்கு)। எங்களுக்கு அந்த பத்ரவ்ராதம் (நல்ல விரத/நல்ல நியமங்களுடன் இயங்குவது), விப்ரவீரம் (விப்ர-வீரங்களால் வலிமை பெறுவது), ஸ்வர்ஷா (ஸ்வரின் ஒளியை வெல்லுவது) ஆகிய பல்வகை மற்றும் வृषண ரயியைத் தா।

Mantra 6

प्र सप्तगुमृतधीतिं सुमेधां बृहस्पतिं मतिरच्छा जिगाति । य आङ्गिरसो नमसोपसद्योऽस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

எங்கள் மதி (சிந்தனை) ப்ரஹஸ்பதியை நோக்கி முன்னே செல்லட்டும்—ஸப்தகு (ஏழு-கோவுடையவர்), ருத-தீதி (ருதத்தைத் தியானிப்பவர்), ஸுமேதா (ஒளிமிகு அறிவு) ப்ரஹஸ்பதியை நோக்கி. அவர் ஆங்கிரஸர்; அவரருகே நாம் நமஸ்காரத்துடன் உபஸத் (உபாசனை) செய்கிறோம்—அவர் எங்களுக்கு சித்ர (பலவகை, பிரகாசமான) மற்றும் வ்ருஷண (வலிமைமிகு) ரயி (செல்வம்/உள்-வளம்) அளிப்பாராக.

Mantra 7

वनीवानो मम दूतास इन्द्रं स्तोमाश्चरन्ति सुमतीरियानाः । हृदिस्पृशो मनसा वच्यमाना अस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

என் ஸ்தோத்திரங்கள், ஆவல்மிகு தூதர்கள் போல, இந்திரனை நோக்கிச் செல்கின்றன—ஸுமதி (நல்லெண்ணம்) பாதைகளில் பயணித்து. ஹ்ருதி-ஸ்ப்ருஷ் (இதயத்தைத் தொடுபவை), மனஸா வச்ச்யமான (மனத்தால் உருவாகி வாக்காகச் சொல்லப்படுபவை)—அவை எங்களுக்கு சித்ரமும் வ்ருஷணமும் ஆன ரயியைப் பெற்றுத் தரட்டும்.

Mantra 8

यत्त्वा यामि दद्धि तन्न इन्द्र बृहन्तं क्षयमसमं जनानाम् । अभि तद्द्यावापृथिवी गृणीतामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

இந்திரா, நான் உன்னிடம் நாடுவது எதுவோ—அதை எங்களுக்கு அளி: மனிதர்களிடையே அசம (ஒப்பற்ற) பெரும் க்ஷய (விசாலமான வாசஸ்தலம்/ஆதாரம்) மற்றும் நிலைபெறு அடித்தளம். த்யாவா-ப்ருதிவீ (வானும் பூமியும்) அதை உறுதிப்படுத்தட்டும்; மேலும் எங்களுக்கு சித்ர, வ்ருஷண ரயியை அளி.