Sukta 47

Mantra 1

जगृभ्मा ते दक्षिणमिन्द्र हस्तं वसूयवो वसुपते वसूनाम् । विद्मा हि त्वा गोपतिं शूर गोनामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

હે ઇન્દ્ર, વસુઓના પતિ, ખજાનાના સ્વામી, અમે—વસુ ઇચ્છનાર—તારો જમણો હાથ પકડી લીધો છે. કારણ કે, હે શૂર, અમે તને ગોનાં (કિરણ-ગાયો)ના ગોપતિ, બળવાન રક્ષક તરીકે જાણીએ છીએ. અમને ચિત્ર—વિવિધ—વૃષણ—વીર્યવાન—રયિ દેજે: બળ અને પ્રકાશરૂપ સંપત્તિ.

Mantra 2

स्वायुधं स्ववसं सुनीथं चतुःसमुद्रं धरुणं रयीणाम् । चर्कृत्यं शंस्यं भूरिवारमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

અમને એવો રયિ આપ, જે સુઆયુધ—સુસજ્જ શસ્ત્રવાળો—સ્વવસ—સ્વબળે સમર્થ—અને સુનીથ—સુયોગ્ય માર્ગદર્શનવાળો—હોય; જે ચતુઃસમુદ્ર સમ દૃઢ ધારણ, રયિઓનો આધાર બને. જે ચર્કૃત્ય—બાંધવા-ઘડવા યોગ્ય—અને શંસ્ય—પ્રશંસનીય/પ્રખરિત કરવાનું—હોય, બહુવાર—વિસ્તારથી સમૃદ્ધ—હોય; અમને ચિત્ર, વૃષણ રયિ દેજે: પૂર્ણ થયેલ અસ્તિત્વની સમૃદ્ધિ.

Mantra 3

सुब्रह्माणं देववन्तं बृहन्तमुरुं गभीरं पृथुबुध्नमिन्द्र । श्रुतऋषिमुग्रमभिमातिषाहमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

હે ઇન્દ્ર, અમને એવો રયિ આપ—મંત્રસમૃદ્ધ અને દેવમય, મહાન અને વિશાળ, ગહન અને પૃથુ-બુધ્ન (વિસ્તૃત આધારવાળો); જે ઋષિની વાણી સાંભળે, આક્રમક વિચારો સામે ઉગ્ર રહે, શત્રુ રચનાઓને જીતે—અમને ચિત્ર (વિવિધ) અને વૃષણ (પ્રબળ) રયિ દા.

Mantra 4

सनद्वाजं विप्रवीरं तरुत्रं धनस्पृतं शूशुवांसं सुदक्षम् । दस्युहनं पूर्भिदमिन्द्र सत्यमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

હે ઇન્દ્ર, અમને સનદ્વાજ (પ્રાચીન વાજ-સમૃદ્ધિ) આપ—વિપ્રવીર (પ્રેરિત વીરોવાળો), તરુત્ર (રક્ષક-શક્તિ), ધનસ્પૃત (ધન જીતનાર), શૂશુવાંસ (ઉત્સુક/પ્રવૃત્ત) અને સુદક્ષ (સુનિપુણ); દસ્યુહન (દસ્યુનો સંહારક), પૂર્ભિદ (દુર્ગો ભેદનાર), સત્ય (કર્મમાં સત્ય) —અમને ચિત્ર અને વૃષણ રયિ દા.

Mantra 5

अश्वावन्तं रथिनं वीरवन्तं सहस्रिणं शतिनं वाजमिन्द्र । भद्रव्रातं विप्रवीरं स्वर्षामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

હે ઇન્દ્ર, અમને વાજ આપ—અશ્વવંત (ઘોડાઓવાળો), રથિન (રથોવાળો), વીરવંત (વીરોવાળો), સહસ્રિણ (હજારગણો) અને શતિન (સોગણો). અમને ભદ્રવ્રાત (શુભ વ્રતો/વિધિઓ સાથે ચાલનાર), વિપ્રવીર (પ્રેરિત ઋષિ-વીરોને બળરૂપે ધરાવનાર), સ્વર્ષા (પ્રકાશમાન સ્વર્ગને જીતનાર) એવો ચિત્ર, વૃષણ રયિ દા.

Mantra 6

प्र सप्तगुमृतधीतिं सुमेधां बृहस्पतिं मतिरच्छा जिगाति । य आङ्गिरसो नमसोपसद्योऽस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

અમારી મતિ આગળ વધે છે બૃહસ્પતિ તરફ—સપ્તગૌ (સાત ગાયોવાળા), ઋત-ધીતિ (ઋતનું ચિંતન કરનાર), સુમેધા (પ્રકાશમય બુદ્ધિ) તરફ. જે આંગિરસ છે, જેના સમીપે અમે નમસ્કારપૂર્વક ઉપસદ્યા (ઉપાસના-બેઠક) કરીએ છીએ—તે અમને ચિત્ર (વિચિત્ર/પ્રભાસ્વર), વૃષણ (બળવાન) રયિ (સમૃદ્ધિ, આંતરિક બહુવિધ ધન) આપે.

Mantra 7

वनीवानो मम दूतास इन्द्रं स्तोमाश्चरन्ति सुमतीरियानाः । हृदिस्पृशो मनसा वच्यमाना अस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

મારા સ્તોત્રો વનીવાન (ઉત્સુક) દૂત સમા ઇન્દ્ર તરફ ગતિ કરે છે, સુમતિ (સદ્‌ભાવ/સુવિચાર) ના માર્ગે યાત્રા કરતાં. હૃદિસ્પૃશ (હૃદયને સ્પર્શતા), મનથી વાણીરૂપે ઘડાયેલા—તે અમને ચિત્ર, વૃષણ રયિ (પ્રભાસ્વર, બળવાન સમૃદ્ધિ—અંતરંગ બહુવિધ ધન) અપાવે.

Mantra 8

यत्त्वा यामि दद्धि तन्न इन्द्र बृहन्तं क्षयमसमं जनानाम् । अभि तद्द्यावापृथिवी गृणीतामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

હે ઇન્દ્ર, હું તારી પાસે જે યાચું છું—તે અમને આપ: મનુષ્યોમાં અસમાન એવો વિશાળ ક્ષય (નિવાસ/આધાર) અને દૃઢ પ્રતિષ્ઠા. તે વાતને દ્યાવા-પૃથિવી (આકાશ અને ધરતી) પણ ગાયન કરીને માન્ય કરે; અને અમને ચિત્ર, વૃષણ રયિ—પ્રભાસ્વર, બળવાન, બહુરૂપ આંતરિક સમૃદ્ધિ—આપ.