Sukta 47

Mantra 1

जगृभ्मा ते दक्षिणमिन्द्र हस्तं वसूयवो वसुपते वसूनाम् । विद्मा हि त्वा गोपतिं शूर गोनामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

हे इंद्रा! आम्ही तुझा उजवा हात धरला आहे—हे वसुपते, वसूंंच्या स्वामी—आम्ही समृद्धीचे साधक. कारण आम्ही तुला गोपती, किरण-गायींचा (गोनाम्) शूर रक्षक जाणतो. आम्हांस चित्र, वृषण, रयि दे—बल व प्रकाश अशी संपदा.

Mantra 2

स्वायुधं स्ववसं सुनीथं चतुःसमुद्रं धरुणं रयीणाम् । चर्कृत्यं शंस्यं भूरिवारमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

आम्हांस ती रयि दे जी स्वायुध (सुसज्ज), स्ववस (स्व-समर्थ), सुनीथ (सुमार्गदर्शक) आहे; चार समुद्रांसारखी स्थिर धारक, समृद्धींची धरणी आहे. जी घडविण्याजोगी, स्तुत्य, आणि विस्ताराने विपुल आहे—अशीच चित्र, वृषण, रयि आम्हांस दे, पूर्णत्वाची संपदा.

Mantra 3

सुब्रह्माणं देववन्तं बृहन्तमुरुं गभीरं पृथुबुध्नमिन्द्र । श्रुतऋषिमुग्रमभिमातिषाहमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

हे इंद्रा! आम्हांस ती रयि दे—मंत्रसमृद्ध व देवसंपन्न, महान् व विस्तीर्ण, गहन व पृथुबुध्न (विस्तृत आधाराची); जी ऋषीची वाणी ऐकते, उग्र आहे, अभिमातींना सहन/जिंकणारी आहे, शत्रु-रचनांवर विजय मिळवणारी—आम्हांस विचित्र (बहुविध) व वृषण (प्रबळ) रयि प्रदान कर।

Mantra 4

सनद्वाजं विप्रवीरं तरुत्रं धनस्पृतं शूशुवांसं सुदक्षम् । दस्युहनं पूर्भिदमिन्द्र सत्यमस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

हे इंद्रा! आम्हांस सनद्वाज (प्राचीन वाज-समृद्धी) दे—विप्रवीर (प्रेरित वीरांनी संपन्न), तरुत्र (रक्षक/उद्धारक), धनस्पृत (धन-विजयी), शूशुवांस (उत्सुक व पराक्रमी प्रयत्नशील), सुदक्ष (सु-कुशल); दस्युहन (दस्यु-नाशक), पूर्भिद (दुर्ग-भेदक)—कर्मात सत्य—आम्हांस विचित्र व वृषण रयि प्रदान कर।

Mantra 5

अश्वावन्तं रथिनं वीरवन्तं सहस्रिणं शतिनं वाजमिन्द्र । भद्रव्रातं विप्रवीरं स्वर्षामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

हे इंद्रा! आम्हांस तो वाज (विजयी बलाची समृद्धी) दे—अश्ववंत (अश्वांनी युक्त), रथिन (रथांनी युक्त), वीरवंत (वीरांनी संपन्न), सहस्रिण (हजारपटी), शतिन (शंभरपटी)। आम्हांस तो भद्रव्रात (शुभ-व्रत/शुभ-नियमांनी युक्त), विप्रवीर (विप्र-वीरांनी संपन्न), स्वर्षा (स्वर्गीय प्रकाश जिंकणारा) असा विचित्र व वृषण रयि प्रदान कर।

Mantra 6

प्र सप्तगुमृतधीतिं सुमेधां बृहस्पतिं मतिरच्छा जिगाति । य आङ्गिरसो नमसोपसद्योऽस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

आमची मति (विचार) बृहस्पतीकडे पुढे जावो—सप्तगु (सात-गायींनी युक्त), ऋत-धीति (ऋताचा चिंतनकर्ता), सुमेधा (दीप्त बुद्धी) बृहस्पतीकडे. जो आङ्गिरस आहे, ज्याच्या निकट आम्ही नमस्कारासह उपसद् (उपासना) करतो—तो आम्हांस चित्र (विविध, तेजस्वी) व वृषण (बलवान) रयि (समृद्धी/अंतःसंपदा) देवो.

Mantra 7

वनीवानो मम दूतास इन्द्रं स्तोमाश्चरन्ति सुमतीरियानाः । हृदिस्पृशो मनसा वच्यमाना अस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

माझे स्तोत्र वनीवान (उत्सुक) दूतांसारखे इंद्राकडे चालले आहेत—सुमती (सद्भाव) मार्गांनी यायमान. हृदि-स्पृश (हृदयाला स्पर्श करणारे), मनसा वच्यमान (मनातून वाणीमध्ये घडलेले)—ते आम्हांस चित्र व वृषण रयि मिळवून देवोत.

Mantra 8

यत्त्वा यामि दद्धि तन्न इन्द्र बृहन्तं क्षयमसमं जनानाम् । अभि तद्द्यावापृथिवी गृणीतामस्मभ्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः ॥

हे इंद्रा, मी तुझ्याकडे जे मागतो ते आम्हांस दे: जनांमध्ये असम (अतुल) असा बृहंत क्षय (विशाल निवास/आश्रय) आणि आधार. द्यावा-पृथिवी (द्यौ व पृथ्वी) त्याची घोषणा करो; आणि आम्हांस चित्र, वृषण रयि प्रदान कर.