Sukta 48

Mantra 1

अहं भुवं वसुनः पूर्व्यस्पतिरहं धनानि सं जयामि शश्वतः । मां हवन्ते पितरं न जन्तवोऽहं दाशुषे वि भजामि भोजनम् ॥

నేను వసువుల ప్రాచీన అధిపతిని; ధనసంపదలను శాశ్వతంగా సమకూర్చి జయిస్తాను. ప్రాణులు తండ్రిని పిలిచినట్లు నన్ను హవిస్తారు; యజ్ఞదానం చేసే వానికి నేను భోగం—అంతఃపోషణమూ సౌభాగ్యపు భాగమూ—విభజించి ఇస్తాను.

Mantra 2

अहमिन्द्रो रोधो वक्षो अथर्वणस्त्रिताय गा अजनयमहेरधि । अहं दस्युभ्यः परि नृम्णमा ददे गोत्रा शिक्षन्दधीचे मातरिश्वने ॥

నేను ఇంద్రుడు—అథర్వణ-శక్తికి నిరోధమూ విస్తార వక్షస్సూ; త్రితుని కోసం సర్పం మీదనుంచి వెలుగుకిరణాలను నేను జనింపజేశాను. దస్యువులపై చుట్టూ బలాన్ని నేను స్థాపించాను; మరియు మాతరిశ్వన్ కోసం దధీచికి గుప్త గోత్రాలు (పెన్లు/కాపులు) నేర్పాను—రహస్య అగ్ని మోసుకుపోవడానికి.

Mantra 3

मह्यं त्वष्टा वज्रमतक्षदायसं मयि देवासोऽवृजन्नपि क्रतुम् । ममानीकं सूर्यस्येव दुष्टरं मामार्यन्ति कृतेन कर्त्वेन च ॥

నాకోసం త్వష్టా ఇనుము వజ్ర-బలాన్ని మలిచాడు; నాలో దేవతలు క్రతు—ఇచ్ఛా మరియు కార్యసాధక సంకల్పం—నూ స్థాపించారు. నా అగ్రభాగం సూర్యునివలె దురతిక్రమ్యం; వారు కర్మలతో, కర్తవ్యాలతో నన్ను ఎదిరించి యత్నించినా, నేను అఖండంగా నిలిచివుంటాను.

Mantra 4

अहमेतं गव्ययमश्व्यं पशुं पुरीषिणं सायकेना हिरण्ययम् । पुरू सहस्रा नि शिशामि दाशुषे यन्मा सोमास उक्थिनो अमन्दिषुः ॥

యజమాని (దాశుష్) కొరకు నేను ఈ గవ్య (గోవుల) మరియు అశ్వ్య (అశ్వాల) ధనాన్ని, ఈ పురిషిణం (సమృద్ధి-ఫలదాయక) పశు-బలాన్ని, స్వర్ణమయంగా—శక్తి యొక్క సాయక (బాణం) తో ఆయుధధారిగా—సిద్ధం చేస్తాను. ఉక్థినులు (స్తుతిగాయకులు) చేసిన సోమపానాలు నన్ను ఆనందింపజేసినప్పుడు, దాత కొరకు నేను అనేక సహస్రాలను క్రమంగా స్థాపిస్తాను.

Mantra 5

अहमिन्द्रो न परा जिग्य इद्धनं न मृत्यवेऽव तस्थे कदा चन । सोममिन्मा सुन्वन्तो याचता वसु न मे पूरवः सख्ये रिषाथन ॥

నేను ఇంద్రుడను; నన్నెవ్వరూ జయించలేదు—ధనముచేత కాదు, మరణమునకు నేను ఎప్పుడూ వంగలేదు. సోమాన్ని పిండువారు నన్ను వసు (కల్యాణకర సంపద) అడుగుదురు; ఓ పూరవులారా, నా సఖ్యం (మైత్రి) ను హానిచేయకండి.

Mantra 6

अहमेताञ्छाश्वसतो द्वाद्वेन्द्रं ये वज्रं युधयेऽकृण्वत । आह्वयमानाँ अव हन्मनाहनं दृळ्हा वदन्ननमस्युर्नमस्विनः ॥

ఇంద్రునికి వ్యతిరేకంగా యుద్ధానికి వజ్ర-శక్తిని ఆయుధంగా చేసిన ఆ శాశ్వతులను నేను ఇద్దరిద్దరుగా కూలదోశాను. వారు నన్ను ఆహ్వానించినప్పటికీ, హను (దవడ) యొక్క ప్రబల శక్తితో వారిని నేను సంహరించాను; దృఢంగా పలుకుతూ, నమస్విన్ (శ్రద్ధావంతుడు) అహంకారికి వంగడు.

Mantra 7

अभीदमेकमेको अस्मि निष्षाळभी द्वा किमु त्रयः करन्ति । खले न पर्षान्प्रति हन्मि भूरि किं मा निन्दन्ति शत्रवोऽनिन्द्राः ॥

ఈ ఒక్క (శత్రు/సంకట) ఎదురుగా నేను ఒంటరిగా నిలిచియున్నాను—అదమ్యుడు, నలిపివేయలేనివాడు. అప్పుడు ఇద్దరు—లేదా ముగ్గురు—ఏమి చేయగలరు? ఖలియానంలో ఉన్న ధాన్యకణాల్లా నేను అనేక అడ్డంకులను కొట్టి పడేస్తాను. ఇంద్ర-శక్తి లేని శత్రువులు నన్నెందుకు నిందిస్తారు?

Mantra 8

अहं गुङ्गुभ्यो अतिथिग्वमिष्करमिषं न वृत्रतुरं विक्षु धारयम् । यत्पर्णयघ्न उत वा करञ्जहे प्राहं महे वृत्रहत्ये अशुश्रवि ॥

ప్రజల కొరకు నేను అతిథిగ్వను—ధారక శక్తిగా—స్థాపించాను; అతడు పోషణ-రసమైన ‘ఇష్’, వృత్రాన్ని నొక్కి అణిచే బలంలాంటిది. నేను పర్ణయుని సంహరించినప్పుడు, లేదా కరంజ యుద్ధంలో, అప్పుడు మహత్తర వృత్ర-హత్యకర్మలో నా కీర్తి దూరదూరాలకు వ్యాపించింది.

Mantra 9

प्र मे नमी साप्य इषे भुजे भूद्गवामेषे सख्या कृणुत द्विता । दिद्युं यदस्य समिथेषु मंहयमादिदेनं शंस्यमुक्थ्यं करम् ॥

నాకోసం నామీ—సఖుడు—ప్రేరణ (ఇష్) మరియు భోగార్థం కోసం ముందుకు సాగాడు; ‘గవామేష’ (గవేషణ)-లో అతడు మళ్లీ స్నేహాన్ని స్థిరపరిచాడు. సమరాల్లో అతని మెరుపు-శక్తిని నేను పెంపొందించినప్పుడు, అతడిని ప్రశంస్యుడిగా, ఉక్థ్య—ప్రకటింపబడవలసినవాడిగా, స్తుతింపబడవలసినవాడిగా—చేశాను.

Mantra 10

प्र नेमस्मिन्ददृशे सोमो अन्तर्गोपा नेममाविरस्था कृणोति । स तिग्मशृङ्गं वृषभं युयुत्सन्द्रुहस्तस्थौ बहुले बद्धो अन्तः ॥

ఈ మధ్య-ప్రదేశంలోనే సోముడు అంతరంగంలో దర్శనమిస్తాడు; అంతర్గోపుడు (గుప్త గోపాలుడు) అర్ధ-లోకాన్ని స్పష్టంగా చేస్తాడు. అతడు—తీక్ష్ణశృంగ వృషభుడు—యుద్ధేచ్ఛతో నిలిచాడు; కాని మాయావి ఘన ఆవరణంలోనే బద్ధుడై ఉన్నాడు.

Mantra 11

आदित्यानां वसूनां रुद्रियाणां देवो देवानां न मिनामि धाम । ते मा भद्राय शवसे ततक्षुरपराजितमस्तृतमषाळ्हम् ॥

ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రియులు—దేవుల—ధామాన్ని (ఆసనం/ఆధారం) నేను, దేవుడై, తగ్గించను. వారు నన్ను మంగళకర శక్తికై తీర్చిదిద్దారు—అపరాజితుడు, అవిద్ధుడు, అజేయుడు.