Sukta 167

Mantra 1

सहस्रं त इन्द्रोतयो नः सहस्रमिषो हरिवो गूर्ततमाः । सहस्रं रायो मादयध्यै सहस्रिण उप नो यन्तु वाजाः ॥

ఓ ఇంద్రా! మా కోసం నీ సహాయాలు సహస్రం; ఓ హరివః (తామ్రవర్ణ అశ్వాల అధిపతి), నీ పోషణదానాలు సహస్రం; నీవు ఆహ్వానానికి అత్యంత ప్రియుడు. ఆనంద-సంపదల సహస్రం మా ఉల్లాసార్థం; సహస్రగుణిత ‘వాజ’ (విజయ-శక్తులు/సాధనాలు) మా సమీపానికి రానివ్వు.

Mantra 2

आ नोऽवोभिर्मरुतो यान्त्वच्छा ज्येष्ठेभिर्वा बृहद्दिवैः सुमायाः । अध यदेषां नियुतः परमाः समुद्रस्य चिद्धनयन्त पारे ॥

ఓ మరుతులారా! మీ సహాయాలతో మా వద్దకు రండి—జ్యేష్ఠులతో గానీ, లేదా సుమాయా (మంచి ఉపాయం/మంచి నైపుణ్యం) కలిగిన ఆ విస్తార-దీప్తిమంతులతో గానీ. ఎందుకంటే వారి పరమ ‘నియుత్’ (యోకబడ్డ శక్తులు) సముద్రం అవతలి తీరంలో కూడా ధన/విజయాన్ని సాధించినప్పుడు, వారి బలం నిరూపితమవుతుంది—ఆ శక్తి మా ప్రయాణార్థం ఇక్కడికి చేరుగాక.

Mantra 3

मिम्यक्ष येषु सुधिता घृताची हिरण्यनिर्णिगुपरा न ऋष्टिः । गुहा चरन्ती मनुषो न योषा सभावती विदथ्येव सं वाक् ॥

ఎవరిలో సుస్థాపితమైన, ఘృత-దీప్త (శక్తి) మెరుస్తుందో—సువర్ణ కాంతి, పై అంచు గల భాలంలా; అది గూఢంగా సంచరిస్తుంది—మనుషుల మధ్య ఒక ‘యోషా’ (స్త్రీ) వలె—వారి వాక్కు, సభా-ధారిణి, ‘విదథ్య’ (యజ్ఞ-సభ) వలె, ఏకమై సమ్యక్‌గా ఉచ్చరించబడుతుంది.

Mantra 4

परा शुभ्रा अयासो यव्या साधारण्येव मरुतो मिमिक्षुः । न रोदसी अप नुदन्त घोरा जुषन्त वृधं सख्याय देवाः ॥

దూరంగా ప్రకాశించే, అయాస్ (అలసటలేని), నిత్యయౌవనులైన మరుతులు, సామాన్య సమ్మతిలా తమ బలాన్ని కలిపి మేళవిస్తారు. వారు రెండు లోకాలను (రోదసీ) తొలగించి నెట్టరు; ఘోర-పరాక్రములైన ఆ దేవులు సఖ్యతను పెంపొందించే వృద్ధిలో ఆనందిస్తారు.

Mantra 5

जोषद्यदीमसुर्या सचध्यै विषितस्तुका रोदसी नृमणाः । आ सूर्येव विधतो रथं गात्त्वेषप्रतीका नभसो नेत्या ॥

అసుర్య (అధిపత్య-శక్తి) వారితో కలిసి సాగేందుకు సమ్మతించినప్పుడు, రెండు లోకాలు (రోదసీ) పురుషార్థానికి ఉత్సుకతతో, ప్రకాశించే శిఖల వంటి తేజస్సుతో ప్రేరితమై కదులుతాయి. సూర్యునిలా అది ఉపాసకుని రథం వైపు వెళ్తుంది—దీప్త రూపంతో—నభస్సు విస్తారాల్లో దారి తీస్తూ సాగుతుంది.

Mantra 6

आस्थापयन्त युवतिं युवानः शुभे निमिश्लां विदथेषु पज्राम् । अर्को यद्वो मरुतो हविष्मान्गायद्गाथं सुतसोमो दुवस्यन् ॥

యువులు ఆ యువతిని—శుభ్రమైన, నిమిష-వేగినిని—విదథాలలో దృఢంగా స్థాపిస్తారు. ఓ మరుతులారా, హవిష్మాన్ అర్క్ (స్తుతి) మీకోసం గాథను పాడినప్పుడు, సుతసోముడు సేవలో స్తోత్రగానాన్ని ఆలపించినప్పుడు—ఆ శక్తులు మా లోపల స్థిరంగా ప్రతిష్ఠితమవుతాయి.

Mantra 7

प्र तं विवक्मि वक्म्यो य एषां मरुतां महिमा सत्यो अस्ति । सचा यदीं वृषमणा अहंयुः स्थिरा चिज्जनीर्वहते सुभागाः ॥

నేను ఆ (దేవుని) స్తుతి-ఉచ్చారణకు ముందుకు తెస్తున్నాను—నిజంగా వచనీయుడు; ఈ మరుతుల మహిమకు సత్యతత్త్వం ఆయనే. ఆయన వారితో కలిసి కదిలినప్పుడు—వృష-మనస్సుతో, స్వయంచోదిత శక్తితో—స్థిరంగా నిలిచిన శక్తులూ ముందుకు మోయబడతాయి; తమ తమ భాగ్యంలో సుభాగ్యమవుతాయి.

Mantra 8

पान्ति मित्रावरुणाववद्याच्चयत ईमर्यमो अप्रशस्तान् । उत च्यवन्ते अच्युता ध्रुवाणि वावृध ईं मरुतो दातिवारः ॥

మిత్రుడు, వరుణుడు వారిని దోషం నుండి కాపాడుతారు; ఆర్యమన్ వారిని—అప్రశస్తులు, నిర్దోషులు—సమీకరిస్తాడు. అచలమైన ధ్రువమైనవీ కదలికకు లోనవుతాయి; మరుతులు దాన-సంపదతో వృద్ధి చెందుతారు.

Mantra 9

नही नु वो मरुतो अन्त्यस्मे आरात्ताच्चिच्छवसो अन्तमापुः । ते धृष्णुना शवसा शूशुवांसोऽर्णो न द्वेषो धृषता परि ष्ठुः ॥

హే మరుతులారా, మా కోసం మీ బలం ఎప్పుడూ అంతానికి చేరలేదు—దూరం నుంచీ కాదు. ధృష్టమైన శక్తితో తీక్ష్ణులై, మీరు ద్వేషాన్ని చుట్టుముట్టి నిలుస్తారు—అడ్డంకి చుట్టూ వరద నిలిచినట్లుగా; దానిని నొక్కి వెనక్కు తోసేస్తారు.

Mantra 10

वयमद्येन्द्रस्य प्रेष्ठा वयं श्वो वोचेमहि समर्ये । वयं पुरा महि च नो अनु द्यून्तन्न ऋभुक्षा नरामनु ष्यात् ॥

ఈ రోజు మనం ఇంద్రునికి అత్యంత ప్రియులు; రేపు కూడా సమర-యజ్ఞంలో మేము స్తుతివాక్యాన్ని ప్రకటిస్తాము. పూర్వమూ మేము అట్లే ఉన్నాము; దినదినమూ మనకు అట్లే ఉండుగాక. మనుష్యులలో దృఢంగా రూపకల్పన చేసే శక్తిగల ఋభుక్షా మార్గదర్శకత్వంలో అది మనదగుగాక.

Mantra 11

एष वः स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

హే మరుతులారా, ఇది మీ స్తోత్రం; ఇది గౌరవనీయుడైన ప్రేరక కవి వాక్కు. దీనివల్ల మా దేహధారిత జీవనానికీ మా విస్తారానికీ మీరు రండి; త్వరగా మరియు నిలకడగా దానం చేసే ఈ ప్రభావశీల బలాన్ని మేము పొందుదుము.